Pertürbasyon Teorisi
 Pertürbasyon Teorisi Şimdiye kadar tüm etkileşimlerin kendi enerjileri için kullandığımız birinci dereceden pertürbasyon teorisinde, sürecin veya pertürbasyonun, sistemin geri kalanının dengede kalması için yeterince küçük olduğu varsayılır. Öz-enerji terimlerinin bir dizi farklı kaynağının varlığı için bu, her terimi kendi başına ele alabileceğimiz ve yayılan elektronlar sistemi üzerindeki toplam etkiyi, bireysel olarak bir öz-enerji tarafından tanımlanan kısmi etkilerin bir toplamı olarak düşünebileceğimiz anlamına gelir. enerji terimi. Birinci dereceden pertürbasyon sonucu öz-enerji terimlerini yok ettiği için elektron-elektron etkileşimlerinin dikkate alınmadan kalabileceğini gördük. İletken arayüzde iki kurşun A, B ve elastik olmayan etkiler içeren bir sistemi düşünürsek, toplam öz enerji tüm katkıların toplamı olacaktır. Bir iletken ve iki uçtan oluşan bir sistemi göz önünde bulundurarak, iletken içindeki elektron-fonon etkileşimlerini hesaba katarak ve A, B uçlarının termal dengede olduğunu varsayarak öz enerjiler için (matris notasyonunda) elde ederiz. Şu anda ele alınan Green'in denge dışı fonksiyonları dışında, açık sistemlerde elektron taşınmasının ana sorunu, sonsuz yolların öz enerjilerini bulmaktır. Literatür taraması ve örneğin iki uçtaki Hartree potansiyellerinin değişmesi nedeniyle kendi kendine tutarlılık prosedürünü göz önünde bulundurarak, bu gerçekten de biçimciliğin geniş bir şekilde uygulanmasının önündeki ana engeldir. Bir süper hücre yaklaşımında, sorunun çözülmesi aslında daha kolay olabilir. Hartree potansiyelinde bağlı uçların uzunluğu boyunca doğrusal bir artış göz önüne alındığında, sistemin tepkisi, iletken ile arayüzlerde iki yüzey dipolü geliştirmek olacaktır. Birleştirilmiş uçların kütle bölgesinde, elektron dağılımının herhangi bir önyargı voltajı uygulanmadan denge dağılımına yakın olması beklenebilir. Bu durumda denklemler azalacaktır. Burada ΓL(R)(E), iletkenin solundaki (sağındaki) kontağı belirtir. Eğer A kontakları uçların çok içinde hesaplanırsa, böylece yüzey dipolleri iletken arayüzünün bir parçası olur, o zaman bunların yalnızca uçların denge durumu (kimyasal potansiyel μ0 ile) için hesaplanması gerekir. Bununla birlikte, şimdiye kadar, açık sistemlerin taşıma simülasyonları yalnızca yerel bir temel set içinde gerçekleştirildi ve işlemi en hassas elektronik yapı yöntemlerimize, yani düzlem dalga ve tam potansiyel yoğunluk fonksiyonel hesaplamalarına dahil etmenin hiçbir yolu bulunamadı. Pertürbasyon nedir ftr Pertürbasyon Nedir Pertürbasyon egzersizleri Pertürbasyon eğitimi Perturbation Dengesiz Fonksiyonlar Sistemin dengesiz Green fonksiyonu, yukarıda tanımlandığı gibi ileri ve geri kalmış fonksiyonlarına ve elastik olmayan etkiler de dahil olmak üzere kendi enerjilerine bağlıdır. Geliştirilen biçimcilik içinde bunlar aşağıdaki matrislerle verilmektedir. Yük yoğunluğunu ve toplam yükü, denge halindeki bir sistemin geciktirilmiş ve gelişmiş fonksiyonuyla ilişkilendirmek mümkün olsa da, bu yalnızca her iki kurşunun Fermi seviyesinden daha küçük bir enerji seviyesi için dengenin olmadığı durumda geçerlidir. Bir sistemin toplam yükünü hesaplamak için, bölümün sistemin yük yoğunluğuna enerji entegrasyonu iki bölüme ayrılmalıdır: ilk bölüm geciktirilmiş fonksiyon GR(E)'ye dayanır, n1 değerini verecektir. Burada E1, (μA −eV, μB +eV )'nin minimum değeridir. Ara aralıkta, sistem içindeki yük, dengesizlik fonksiyonundan belirlenmelidir. GR gerçek eksenin altında analitik olmadığı ve GA yukarıda analitik olmadığı için, G< için enerji üzerinden entegrasyon gerçek eksen boyunca gerçekleştirilmelidir. E2'nin (μA − eV, μB + eV ) maksimum değeri olduğu yerde. Sistemdeki toplam yük artık sabitlenebilir, böylece n1 + n2 = N0 olur. Burada, dengede olmayan Green fonksiyonunun, iki ucun etkin potansiyelleri arasındaki enerji aralığındaki yük yoğunluğuyla ilgili olduğunu not ediyoruz. Bu aynı zamanda elektron taşınmasının meydana geldiği aralık olduğundan, G<(E)'yi varsayımsal bir çok cisim dalga fonksiyonunun karesiyle ilişkilendirebilir ve taşıma özelliklerini dengesiz Green fonksiyonuna bağlamak için ilişkiyi kullanabiliriz. Dengesiz koşullar altında akımın kesin türevleri, bu bölümün sonunda alıntılanan literatürde verilmektedir. Bununla birlikte, genellikle ikinci nicelemenin sembolleri ve kavramlarında kullanılırlar, bu da onları uzman olmayanlar için anlamalarını oldukça zorlaştırır; temel ilişkiler ayrıca bir sonraki alt bölümde açıklanan sezgisel yöntemle elde edilebilir. Dengesiz Sistemlerde Elektron Taşınımı Dengesiz Green fonksiyonunun köşegen elemanlarının yük yoğunluğuna eşit olduğunu gördük. Bu nedenle fonksiyonu, r ve r olmak üzere iki farklı konumdaki varsayımsal bir çok cisim dalga fonksiyonunun genliklerinin ürünü olarak yorumluyoruz. Burada ikinci terimi, matrisler için kullanılan ve birazdan tanıtılacak olan çarpma sırasına uyacak şekilde yeniden sıraladık. Kaynağın, terimin köşeli parantez içindeki köşegen ifadesi olduğu göz önüne alındığında, yük yoğunluğu için öncekiyle aynı yöntemi kullanırız ve genel bir kaynak fonksiyonu S tanımlarız. Uzayda bir entegrasyona eşit olan bu matrisin izi, iletken yüzeyinden geçen akımı verir. Yalnızca matris ifadesinin iziyle ilgilendiğimizi düşünürsek, ifade basitleştirilebilir. Çarpma sırasının değiştirilmesi, iz sabitini bırakır. Dengesiz koşullar altında bir iletkenin yüzeyinden geçen akım akışını tanımlayan bu denklem, Keldysh biçimciliği içindeki taşıma teorisinin merkezi sonucudur. Ancak, toplam akımı verir ve bu nedenle uçlar aracılığıyla iletken arayüzüne giren ve çıkan akımla sınırlı değildir. Uçlardan geçen bileşenleri izole etmek için öz enerjilerin toplam kurallarını hatırlarız ve yalnızca tek bir bileşen alırız, örneğin bir kurşun A'nın bileşeni yer alır. Dengesiz koşullar altında arayüzden geçen akımın hesaplanması için gerekli bilgi bu nedenle uçların öz enerjisi ve dengesizlik fonksiyonudur. Genel olarak, gerçek hesaplamalardaki ana sorun, iletken arayüzü içinde hesaplanması gereken öz-enerji terimleriyle ortaya çıkar. Sonuç, elastik tünel açma ve Landauer-Buttiker yaklaşımı için elde ettiğimizden oldukça farklı görünse de, denge dışı sonuç aslında elastik formülasyona indirgenebilir. Bu, aynı zamanda, elastik ilişkide biraz gelişigüzel bir şekilde tanıtılan, ancak termal dengedeki kurşunların koşulu altında ortaya çıktığı gösterilebilen Fermi dağılım fonksiyonlarıyla da ilgilenecektir. Eşdeğerliği göstermek için önce G) fonksiyonlarını olağan formda genişletiriz ve yukarıdaki ifadeyi elde ederiz.

Yorumlama Kolaylığı – Ödev Hazırlatma – Tez Yazdırma – Proje Yaptırma Fiyatları – Ödev Örnekleri – Ücretli Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri

Yorumlama Kolaylığının Ampirik Kanıtı

Birkaç çalışma, klinik araştırma sonuçlarının sayısal sonuçlarını ifade etmenin farklı yollarının (özet istatistiklerin seçimi gibi) bir tedavinin değeri hakkındaki algıları etkileyip etkilemediğini incelemiştir. McGettigan ve bilgi “çerçeveleme”nin hekimlerin uygulamaları üzerindeki etkilerine ilişkin yayınlanmış literatürün sistematik bir incelemesini yaptı.

On iki randomize çalışma arasında, çoğu çalışma sonuçları sunmanın etkisini göreceli risk azaltma, mutlak risk azaltma veya tedavi edilmesi gereken sayı açısından karşılaştırdı. Genel olarak, çalışmalar, basit klinik senaryolarda, tedavi etkilerinin bir risk oranı (veya göreceli risk azalması) cinsinden ifade edilmesinin, aynı sonuçların risk farklılıkları veya Tedavi için gerekli sayılardır.

Çerçevelemenin etkisini azaltmak için birkaç faktör bulundu. Bunlara zarar verme riski, tedaviler hakkında önceden var olan önyargılar, karar türü, terapötik verim, klinik deneyim ve maliyetler dahildir.

Önemli olarak, hiçbir çalışma çerçevelemenin gerçek klinik uygulama üzerindeki etkisini araştırmamıştı. McGettigan ve ark. denemelerin çoğunun metodolojisini eleştirdiler. Bu çalışmaların hiçbirinin, tedavi etkisinin bir ölçüsü olarak olasılık oranının kullanımını araştırmamış olması dikkate değerdir.

Bununla birlikte, risk oranlarının sonuçlarına dayanarak ve olasılık oranlarının genellikle risk oranları olarak yanlış yorumlandığına ve tedavi faydasını abarttığına dair kanıtlara dayanarak, olasılık oranları sunumlarının müdahalelerin kullanımını ortaya çıkarma olasılığının daha olası olduğunu varsaymak mantıklı görünüyor. 

Klinik kararlardaki sübjektif bileşenler nedeniyle bu çalışmalar, özet istatistiklerin değiştirilmesinin klinik kararların az çok rasyonel olmasına yol açıp açmadığını değerlendiremez, sadece aynı bulgular farklı şekillerde sunulduğunda farklı kararlar alınır.

Durum Çalışmaları

Önceki bölümlerde bahsedilen konuların çoğu iki örnek olay incelemesi ile gösterilmiştir. Vaka çalışması 1, ülser dışı dispepside Helicobacter pylori eradikasyonunun bir meta-analizinden elde edilen sonuçları göstermektedir. Vaka çalışması 2, influenzayı önlemeye yönelik aşı denemelerinin meta-analizinden elde edilen sonuçları göstermektedir.

Vaka çalışması 1: Ülser olmayan dispepside H. pylori eradikasyonu

H. pylori, midede yaşayan ve peptik ülser gelişimiyle bağlantılı olan bir bakteridir; bakterinin antibiyotiklerle yok edilmesi çoğu ülser hastalığı için etkili bir tedavidir. H. pylori’nin ayrıca ülser dışı dispepsi gelişiminde olası bir nedensel rolü olduğu düşünülmektedir.

İlgili beş çalışmanın meta-analizi, eradikasyondan 12 ay sonra dispepsi oranlarında sadece istatistiksel olarak anlamlı olan küçük bir azalma bildirdi. Yayınlanan analizde kullanılan etki ölçüsü, eradikasyondan 12 ay sonra dispeptik kalmanın göreceli riskiydi. Bu, klinik olarak en alakalı sonuç olduğu düşünüldüğü ve inceleme protokolünde önceden belirtildiği için seçilmiştir. Hiçbir alternatif etki önlemi dikkate alınmamıştır.

Sekiz alternatif meta-analiz sunulmaktadır. Sonuçlar, olasılık oranları, risk farklılıkları ve dispepsi iyileşmesi ve kalan dispeptik olmak üzere iki risk oranı için sabit ve rastgele etki analizleri kullanılarak gösterilir.


veri bilimi okulu
varyans nedir
standart sapma nedir


(Dispepsi tedavisi yerine kalan dispeptik olasılık oranlarının ve risk farklılıklarının tahminleri, bölümün önceki bölümlerinde açıklandığı gibi karşılıklı olarak ve sırasıyla –1 ile çarpılarak tedavi sonuçlarından belirlenebilir). Aşağıda, homojenlik testinin önemi 0·1’den küçük olduğunda rastgele etki analizlerini göz önünde bulundurarak bu sonuçların yorumunu ele alıyoruz.

Homojenlik testleri, yazarların seçtiği etki ölçüsünün, kalan dispeptik risk oranının, üç alternatif özet istatistik için önemli heterojenlik tespit edilmesiyle birlikte, tüm denemeler arasında en tutarlı tahmin edici olduğunu açıkça göstermektedir.

Aslında, genel tahminlerin istatistiksel önemi önemli ölçüde bu özet istatistik seçimine bağlıdır: olasılık oranları için rastgele etki analizleri, risk farklılıkları ve tedavi için risk oranı, P = 0.05 düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı değildir. . L’Abbé grafiğinin incelenmesi, aynı zamanda, bu kadar az veri noktası ile bunu ayırt etmek biraz zor olsa da, deneme tahminlerinin modelinin, kalan dispeptik sonucun tersine çevrilmesi için risk oranı ile tutarlı olduğunu göstermektedir.

Bununla birlikte, minimum heterojenlik ve maksimum istatistiksel anlamlılık temelinde kalan dispeptik risk oranının seçimi, veri odaklı bir karar olacaktır. Analizin yorumlanmasının bu kadar kritik bir şekilde etki ölçüsü seçimine bağlı olduğu durumlarda, etki ölçüsünün analizden önce önceden belirtilmesi esastır (bu incelemede olduğu gibi), seçim klinik ve bilimsel argümana dayanmaktadır.

Farklı analizler arasında tedavi yararı tahminlerinin tutarlılığını (veya başka türlü) dikkate almak da ilgi çekicidir. Etki ölçüsü seçimi, farklı fayda tahminlerine yol açabilir. Tedavi için 1,21 risk oranı, tedavi ile iyileşme şansının %21 (yaklaşık beşte bir) arttığı veya tedavi ile iyileşme olasılığının 1,2 kat daha fazla olduğu şeklinde yorumlanabilir.

Bu etki, semptomatik iyileşme genellikle tedavi olmaksızın meydana geliyorsa önemli olabilir, ancak nadir değilse önemli olabilir. İyileşen hasta sayısı açısından etkinin olası etkisini ölçmek için bu tipik iyileşme hızının (pc) bir tahminini elde etmek gerekir.

İncelemede,  L’Abbé grafiğinde gösterildiği gibi, %10 ile %50 arasında temel geri kazanım oranlarında önemli farklılıklar vardı. Spontan iyileşme oranının %10 olduğu bir senaryo düşünün: eradikasyon tedavisi alan her 100 kişi için 100 × (0·1 × 1,21) = 12’sinde bu yıl içinde dispeptik semptomlar olmayacak, bunlardan 10’u tedavi olmadan iyileşecektir.

Alternatif olarak, risk farkı analizi, 00.05 veya %5’lik kurtarma oranlarında mutlak bir artış tahmin ediyordu. Bu, temel iyileşme oranlarından bağımsız olarak, iyileşme şansının yüzde 5 arttığını gösterdiği şeklinde yorumlanabilir. Böylece tedavi edilen her 100 kişi için, kaç kişi iyileşirse iyileşsin, tedavi sonucunda 5 kişi iyileşir.

1·38’lik olasılık oranı tahmini, eradikasyon tedavisinin tedavi olasılığını %38 artırdığını veya oranların yaklaşık 1·4 kat daha yüksek olduğunu gösterdiği şeklinde yorumlanır. Bu olasılık oranının tanımladığı etkiyi anlamak için önce onu bir risk oranına dönüştürmek gerekir. %10’luk aynı spontan iyileşme oranı alındığında, eşdeğer risk oranı 1,33’tür, bu da tedavi edilen her 100 kişi için üç ek kişinin iyileştiği bir tahmine yol açar.

Dördüncü seçenek, açıklanan olayın halen dispeptik olması bakımından farklılık gösterir. Tahmin, tedavi ile dispepsi oranının tedavisiz oranın %93’ü olacağını veya oranın %7 oranında azaldığını ileri sürmektedir. Dispeptik kalan insan sayısı açısından bu, tersine çevrilmiş olay oranı bağlamında değerlendirilmelidir.

Önceki senaryoya uyması için 12 ayda kalan dispeptik oranı 0,9 olarak tahmin ediyoruz. Bu değeri kullanarak, eradikasyon tedavisi alan her 100 kişi için 100 × (0.9 × 0.93) = 84, izlem sonunda hala dispeptik olacaktır, tedavi uygulanmayan duruma göre 6 daha azdır.

Bu nedenle özet istatistik seçimi, belirli bir senaryoda tedavinin tahmini yararında da bir fark yaratır; tedaviden yararlanan kişi sayısı, seçilen özet istatistiğe bağlı olarak 100’de 2 ile 6 arasında değişir.

Bu tutarsızlıklar, denemelerde gözlemlenenlerin ortalamasına yakın tipik olay oranlarındaki projeksiyonlar için daha azdır. Dört etki ölçümü için plasebo yanıt oranlarına göre mutlak fayda tahminlerinin modeli gösterilmektedir.