Model Yangın Kodları
Bina Yetkilileri ve Yönetmelik Yöneticileri (BOCA), Uluslararası Yapı Görevlileri Konferansı (ICBO) ve Uluslararası Güney Yapı Yasası Kongresi (SBCCI)'nin tümü yangın önleme modellerini geliştirmiştir. ICBO Tekdüzen Yangın Kodunu yayınlar, BOCA Temel Yangın Önleme Kodunu yayınlar ve SBCCI Standart Yangın Önleme Kodunu yayınlar. Ek olarak, Ulusal Yangından Korunma Derneği (NFPA), Ulusal Yangın Kodları olarak bilinen bir dizi kod ve standart yayınlar; bunlardan biri NFPA 1: Tekdüzen Yangın Kodu.
Üç kuruluş - ICBO, BOCA ve SBCCI - yakın zamanda, yangın yönetmeliği ile el ele gitmek için ülke çapında bir bina yönetmeliği ile birlikte ülke çapında bir yangın yönetmeliği oluşturmak için bir araya geldi. Bu görev, ülke genelinde yangın kodlarının tekdüzeliği ve kullanım kolaylığı yaratma çabasıyla üstlenildi. Bu iki belge, üç model kod kuruluşunun her birinin daha önce yayınladığı bireysel bina ve yangın kodlarının yerini alacak.
Bir dizi ulusal kod oluşturmanın yararı, bina tasarımcıları ve mimarların Tennessee, Alaska veya California'da aynı düzenlemeleri kullanabilmesidir. 2000 yılında, Uluslararası Yangın Yasası ve Uluslararası Yapı Yasası'nın ilk baskıları, yeni kurulan Uluslararası Yasalar Konseyi tarafından yayınlandı. Bu yeni kod seti hızla popülerlik kazanıyor ve ülke genelinde 46 eyaletin tamamında veya bir kısmında benimsendi.
Model kodları ulusal olarak geliştirildiğinden ve geniş bir yangın önleme deneyimi yelpazesini temsil ettiğinden, ulusal olarak tanınan bir model yangın önleme kodunun kullanılması, yerel olarak yazılmış bir koddan genellikle daha fazla arzu edilir. Ulusal olarak tanınan kurallar aynı zamanda mimarlar ve mühendisler gibi bina uzmanlarına, bir yapının yerleşik yangından korunma özelliklerini tasarlayabilecekleri tanıdık bir temel sağlar.
Ulusal kodlar ayrıca, yerel bir müfettişin belirli bir kod gereksinimini açıkça anlamaması durumunda, kodun amacının resmi yorumlarını elde etmek için bir araç sunar. Ek olarak, ulusal olarak tanınan kodlar, her 3 yılda bir yayınlanan yeni, güncellenmiş bir baskı ile sürekli bir gözden geçirme sürecinden geçer ve bu da onları mevcut yangından korunma teorileri ve teknolojisi ile daha uyumlu hale getirir.
Model kodlarından birinin benimsenmesinin belki de en önemli faktörlerinden biri, bunların yayınevinin yapı kodlarına eşlik eden kodlar olmalarıdır. Bu gerçek, çakışan kod gereksinimleri olma olasılığını en aza indirmesi açısından çok önemlidir.
Model yangın önleme kodları, tipik olarak, belirli yangından korunma konularını ele alan bölümlere veya bölümlere ayrılmıştır. Tipik olarak, ilk bölümler, yetkililerin kodu benimsemek için kullanabilecekleri bir model yönetmelik gibi idari öğelerle ilgilidir. Kodlar tipik olarak itfaiye görevlisinin yetkisini tanımlar ve mülk sahiplerinin binalarını yangına karşı güvenli bir durumda tutma sorumluluklarını tanımlar.
Yangın Tüpü Çeşitleri ve kullanım Alanları
Hastane yatak doluluk oranı hesaplama
Yatak doluluk oranı formülü
Pkp yangın tüpü Nedir
Yoğun bakım yatak doluluk oranı
Kuru kimyevi Tozlu yangın söndürücü özellikleri
Yangın söndürme cihazları Nelerdir
Kimyasal risklere karşı alınan önlemlerden değildir
Daha önemli kod bölümlerinden biri genellikle bundan sonra gelir ve bu bölüm kodda kullanılan yangından korunma terminolojisini tanımlar. Aşağıdaki bölümler tipik olarak yangından korunma özelliklerinin doğru kurulumu ve bakımı ile ilgilenir ve son olarak ekipmanın, süreçlerin, çalışanların ve tehlikeli maddelerin kullanımı ve korunması için özel gereksinimler sunar.
Önemli bir nokta, NFPA'nın Ulusal Yangın Kodlarının tanınmasıdır. Birçok yargı yetkisi, yönetmelikle, bir kod veya standart kapsamındaki hemen hemen tüm yangından korunma sorunlarına sahip olmanın olumlu etkisine sahip olan tüm kod ve standartları benimsemiştir. Birçok ayrı yangından korunma yönetmeliğini anlamak için bilgi ve araştırma yeteneklerinden müfettişi sorumlu tutma dezavantajına sahiptir.
Bu noktada, kod ile standart arasındaki farkı anlamanız önemlidir. Yapılması gerekenleri emreden bir dilde bir kod yazılır ve bir yasa gibi uygulanabilecek şekilde yazılır. Öte yandan bir standart, bir şeyin nasıl başarılması gerektiğini ifade eder ve tipik olarak bir dizi öneri olarak yazılır.
Başka bir deyişle, kodlar, belirli bir binaya bir yangın sprinkler sisteminin ne zaman kurulacağını; standartlar, sprinkler sisteminin nasıl tasarlanacağını ve kurulacağını ele alır. Standartlar bir yönetmeliğin parçası olarak kabul edildiğinde, bu tavsiyeler kanun hükmündedir ve bu şekilde uygulanabilir.
Belirli bir model kodu kabul edildiğinde, belirli bir baskının (yılın) benimsenmesi zorunludur. Yönetmeliğin basitçe, bir kodun “en son yayınlanan sürümünü benimseyin” şeklinde ifade edilmesi yasa dışıdır, çünkü bu, halkın yasal işlem yapma hakkını reddeder. Özel baskı, yönetmelikte belirtilmelidir. Bu, halka tanımlanan yaptırım gereklilikleri hakkında yorum yapma veya protesto etme fırsatı verecektir.
Akılda tutulması gereken bir şey, kabul edilen yönetmeliğin daha eski bir baskısı altında inşa edilen bir binanın, kabul edilen kodun en son baskısına değil, bu yönetmeliğe tabi olmasıdır. Bu genellikle yapıda büyük bir yenileme yapıldığında değişir. Yenileme miktarı yargı bölgelerine göre değişir. Bu sürecin bir parçası olarak, bina yeni yönetmeliğe uygun hale getirilmelidir. Yeni yönetmeliğin kabulünden önce inşa edilmiş, ancak o sırada mevcut olan yönetmeliğe uygun olan bir bina, "mevcut uygunsuzluk" olarak anılır.
Doluluk Sınıflandırması
Bina veya yangın yönetmeliği uygulanacağı zaman öncelikle belirlenmesi gereken binanın doluluk sınıflandırmasıdır. Binanın kullanımına en doğru şekilde uyan sınıflandırmayı seçmek önemlidir. Kodun çoğu gereksinimi bu sınıflandırmadan gelir. Birkaç doluluk örneği listelenmiştir.
Doluluk örneklerinin birçoğunun alt kategorileri vardır. Bu alt kategoriler koddan koda değişir. Bir meclis doluluğu, kullanıcı yükünün boyutuna veya restoran veya tiyatro gibi kullanım türüne göre alt bölümlere ayrılabilir.
Eğitim dolulukları normal okullara ve gündüz bakım merkezlerine bölünebilir. Kurumsal doluluklar, kısıtlanmış veya kısıtlanmamış kullanıcılar olarak alt bölümlere ayrılabilir. Konut dolulukları, birim sayısına veya konut düzeninin türüne (yani yurt, pansiyon ve bakım, otel/motel, apartmanlar) göre alt bölümlere ayrılabilir. Son olarak, depo dolulukları, binada depolanan içeriğin (yangın yükü) yanıcılığına bağlı olarak alt bölümlere ayrılabilir.
Doluluk sınıflandırması birçok nedenden dolayı önemlidir. Bina kodu, doluluk sınıflandırmasına ve inşaat malzemelerinin türlerine bağlı olarak bir binanın yüksekliği ve alanıyla ilgili sınırlamalar gerektirir. Genel olarak, yapı ne kadar yangına dayanıklı olursa, o kadar büyük olmasına izin verilir.
Bir bina tamamen otomatik yangın sprinkler ile korunuyorsa, ilave alan da eklenebilir. Bina yönetmeliği açısından, bir binanın doluluk oranını belirlemek de önemlidir, böylece karışık kullanımlı yangın ayrımları belirlenebilir.
Örneğin, bir model oluşturma yönetmeliği, bir işletme (ofis gibi) ve ticari (giyim mağazası gibi) kullanım arasında yalnızca bir saatlik yangın dereceli ayrımı gerektirebilirken, üç saatlik yangın dereceli bir kullanım gerektirebilir.
Sinyaller
Ünite GPS sinyallerini alır ve konumu hesaplandıktan sonra sevk merkezi CAD sistemine ve aparata grafik olarak sunulur. Bu, en yakın kaynak yanıtının oluşturulmasına izin verir. AVL’ler ayrıca sahneye giden yolu gösteren yönlendirme özelliği ile birlikte gelir.
Rota bilgileri, tek yönlü sokakları, okul bölgelerini, inşaat bölgelerini, otoyol bölücü duvarlarını, hız sınırlarını ve bir konuma yanıtı kısıtlayabilecek diğer özellikleri içerebilir ve bunlara dayalı olabilir. Olay CAD sistemine girildiğinde, bilgisayar en yakın uygun kaynağı belirlemek için AVL ve yönlendirme bilgilerini kullanır.
Hem MDC hem de AVL sistemleri, birimlerin olay yerine daha hızlı ulaşmasına yardımcı olur. Yangınlar çok hızlı büyür ve tıbbi acil durumlar ve kurtarma durumlarında zaman, yaşam ve ölüm arasındaki fark olabilir.
Geri giderken meydana gelen çok sayıda kaza ile, karavanlara monte edilenler gibi arkaya yönelik video kameralar kullanıma giriyor. Yekeden direksiyonlu bazı merdiven kamyonları, direksiyona yardımcı olarak yeke operatörü için yan görüş kameraları ile donatılmıştır. Yangın mahallinde, memurun sahip olduğu en büyük kaynaklardan biri, ilgili ve güncel bilgilerdir. Bilgi ve iletişimin depolanması ve alınması için daha karmaşık cihazlar mevcut hale geldikçe, itfaiye cihazlarının kabinlerine girmenin yolunu bulacaklardır.
İtfaiye araçları için standart, kamyon tipinde iki ayrı akü seti içerir, bu da ek marş amperajının yanı sıra bir setin bitmesi durumunda bir yedek sağlar. Ayrıca, uyarı lambaları nedeniyle elektrik sistemine yapılan muazzam çekiş için artan depolama kapasitesi sağlar. Kabindeki bir anahtar, pillerin kapatılmasına ve aynı anda bir veya iki pil takımının kullanılmasına izin verir.
Motor
Yangın cihazları günümüzde çoğunlukla, uzun ömürleri ve zorlu koşullar altında dayanıklılıkları ile dikkat çeken dizel motorlarla çalıştırılmaktadır. Dizel motorlar, tork bolluğu nedeniyle seçilir. Dakikada galonluk büyük bir pompayı çalıştırmak ve etkili hortum akışları sağlamak çok fazla güç gerektirir. Motor ayrıca ağır bir aracı kısa sürede çalışma hızına itebilmelidir. Engebeli arazilerde kullanılan araçların hem turboşarjlı hem de süper şarjlı dizel motora sahip olması nadir görülen bir durum değildir.
Motor, uyarı cihazları olarak kullanılan tüm ekstra ışıklara güç sağlamak için genellikle büyük boyutlu bir alternatör ile donatılmıştır. Herhangi bir süre boyunca tüm acil durum ışıkları açıkken motoru rölantide bırakmak pillerin bitmesine neden olabilir. Araçtaki tüm ek lambaları ve diğer elektrikli ekipmanı çalıştırmak için yeterli amper geliştirmek için büyük boy alternatör yaklaşık 1000 rpm’de dönmelidir.
Cihaz, devreye girdiğinde rölanti hızını otomatik olarak artıran bir yüksek rölanti anahtarı ile donatılmıştır. Çoğu cihaz ayrıca, yerleşik jeneratörü çalıştırmadan 110 voltluk aydınlatmanın kullanılmasına izin veren bir invertör ile birlikte verilir.
Modüler Aparat
Bazı bölümler modüler aparat kullanır. Şasi üzerine monte edilebilen farklı modüller ile departman esneklik kazanır. Departmana bir kamyonun pahalı parçalarına (kabin ve şasi) daha az sahip olma yeteneği veren ve bunların hangisi olduğuna dair çeşitli seçenekler sunan, tehlikeli maddelerle veya ağır kurtarma ekipmanıyla dolu sökülebilir bir gövdeye sahip bir kabin ve şasi buna bir örnek olabilir.
ABD Orman Servisi ve Arazi Yönetimi Bürosu, üzerlerine bağımsız pompa gövdeleri monte edilmiş düz yataklı kamyonları kullanarak uzun yıllardır bu konsepti kullanmıştır. Ancak bu konsept, pompanın şaseye montajı ve montajı nedeniyle normal bir pompa ile çalışmaz. Büyük bir su deposunun taşındığı alanlarda, aynı zamanda ağırlık merkezini, aparatın yalnızca yolda kullanımla sınırlı olduğu noktaya yükseltme eğilimindedir.
Pompa/Motor
İtfaiyede motorlu cihazların temel parçası pompadır. Bu aparatlar, NFPA 1901: Otomotiv Yangın Aparatları için Standart spesifikasyonlarını karşılayacak şekilde tasarlanmıştır. Hizmette olan çoğu pompa üçlü kombinasyon tipindedir. Üçlü bir pompacı, hortum ve pompa taşıdığı ve bir su deposuna sahip olduğu için bu şekilde adlandırılmıştır. Diğer aparatlar durumun gerektirdiği şekilde taşınır. Tüm bu özelliklerin yanı sıra kabin ve şasi, ihtiyaca göre çeşitli şekillerde birleştirilebilir. Bazı yargı bölgeleri, kendilerine yükseltilmiş akıntıları uygulama kabiliyeti veren, uzatılabilir monteli merdiveni veya bomu olan özel olarak tasarlanmış pompalar satın almıştır.
Su tankı
Aparat üzerindeki su deposu hortum yatağının altında, kabin ve pompa panosunun arkasında bulunur. Yangın pompalarındaki su depolarının boyutları değişir. NFPA, 500 galonluk bir kapasiteye sahip olmak oldukça yaygın olmasına rağmen, sertifikalandırılmak için minimum 300 galonluk bir boyut gerektirir. Suyun hidrant sisteminden kolayca temin edilebildiği küçük cihazlarda ve büyükşehir motorlarında, tanklar 200 ila 500 galon civarında olma eğilimindedir.
Kırsal alanlarda tanklar 750 ila 1500 galon arasında değişir ŞEKİL 6-7. Bundan daha fazla su taşıyorsa, cihaz su ihalesi/tanker sayılır. Depo 1000 galonu aşarsa, araç ağırlığı nedeniyle araç genellikle üç dingil üzerinde hareket eder. Tanklar, suyun hareket etmesini ve aracın dengesinin bozulmasına neden olmasını önlemek için perdelerle donatılmıştır.
Su depolarının boyutu arttıkça ve araç uzunluğu ve genişliği aynı kaldığında, gidilecek tek yol yukarı çıkmaktır. Büyük tanklara sahip standart boyutlu motorlar, havada yüksek hortum yataklarına sahip olma eğilimindedir ve bu da hortuma erişimi zorlaştırır. Bir rulo ıslak 21⁄2-in. hortum yaklaşık 60 pound ağırlığındadır ve istasyona geri taşımak için hortum yatağına kaldırmak zordur.
Hortum yatağı ne kadar yüksekse, ıslak hortumu yüklemek o kadar zor olur. Büyük tank, aparatın toplam ağırlığına katkıda bulunur ve yüksekliğe çıkmak ağırlık merkezini yükselterek motorların üst kısmını daha ağır hale getirir ve yokuş yukarı durumlarda çalışırken veya kaçınma manevraları gerçekleştirirken devrilme olasılığını artırır.
Plastik, galvanizli çelik ve paslanmaz çelik, su deposu yapımı için popüler malzemelerdir. İşlenmemiş metal tanklar zamanla paslanma ve sızıntı yapma eğilimindedir. Plastik, galvanizli çelik ve paslanmaz çelik tanklar korozyona dayanıklıdır ve yangınla mücadele özelliklerini iyileştirmek için suya eklenen ıslatıcı maddelere ve köpürtücü maddelere daha iyi dayanır.