Çözünürlük Sistemleri
Çözünürlük Sistemleri NC-SFM başlangıçta konsolun sabit bir frekansta sabit bir genlik tarafından sürüldüğü genlik modülasyonu (AM) moduna dayanıyordu. Yüzeye yaklaşıldığında, uç yüzey etkileşimi konsol salınımlarının genliğinde ve fazında bir değişikliğe neden olarak ölçülebilir bir sinyal sağlar. Uygulamada, konsolun bu moddaki tepkisinin oldukça yavaş olduğu bulundu ve atomik çözünürlük çalışmalarında frekans modülasyonu (FM) modu ile değiştirildi. Ancak AM modu, hava ve sıvılarda yapılan "vuruş modu" çalışmalarında oldukça başarılı olmuştur. Genel olarak, en iyi çalışma modu, gereken çözünürlük ve sistemin kendisi tarafından belirlenir. SFM'deki gerçek atomik çözünürlük, yalnızca bu çalışmanın odak noktası olacak olan FM modunda elde edilmiştir. FM modu NC-SFM'de, özfrekansı f0 ve yay sabiti k olan bir konsol, bir geri besleme döngüsü aracılığıyla sabit bir A0 genliğinde salınımlarda tutulur. Konsol, kendinden tahrikli bir osilatör olarak düşünülebilir. Salınımların gerçek frekansı f0'a, konsolun kalite faktörü Q'ya ve tahrik uyartımı ile konsolun sapması arasındaki faz kaymasına θ bağlıdır. θ = π/2 için sistem f = f0'da salınır. Genel olarak, deneyler sırasında, sabit bir frekans değişimi ∆f elde etmek için uç-yüzey mesafesi değiştirilir ve elde edilen topografya haritası, yüzeyin görüntüsünü sağlar. Artık ∆f'deki değişimin görüntüleme sinyalini sağladığı sabit yükseklikte görüntü almak da mümkündür. Güvenilir görüntüleme için, deneysel kurulumun önemli olan bir yönü daha vardır: STM'de olduğu gibi, SFM deneylerinde normalde uç ve numune arasında bir sapma U uygulanır. Katkısız yarı iletken ve yalıtkan yüzeyler, özellikle yarılmış iyonik yüzeyler olmak üzere, hazırlandıktan sonra genellikle önemli lokalize yükler içerecektir. Bunlar, önemli uzun menzilli elektrostatik kuvvetlerin yanı sıra tarama sırasında uç yüzey kuvvetinde ani değişiklikler üretir. İletken yüzeyler için, uç ve yüzey arasındaki iş-fonksiyonu farkı, uzun menzilli bir kapasitif kuvvete katkıda bulunacaktır. Bu ek kuvvetler, kısa menzilli kuvvetlerin nispi katkısını azaltarak ve uç çarpma olasılığını artırarak taramayı daha zor hale getirir. Elektrostatik kuvvetlerin etkisinin azaltılması, yüzey üzerinde belirli bir noktada uygulanan önyargının bir fonksiyonu olarak ∆f'nin en aza indirilmesiyle elde edilebilir. Bu sürecin bir örneği görülebilir. Uç ve Yüzey Hazırlığı Her yüzey STM veya SFM'de yüksek çözünürlüklü olarak görüntülenemez. Atomik çözünürlüğe ulaşmak için, çoğu durumda yüzey kapsamlı bir hazırlığa ihtiyaç duyar. Kontrollü döngülerde haftalar hatta aylar süren püskürtme (çoğunlukla Ar+ olmak üzere iyonlarla bombardıman) ve tavlama (yüzey kusurlarının düzeltildiği noktaya kadar ısıtma) nadir değildir. Yüzey hazırlama başlı başına sofistike bir sanattır ve başarılı görüntülemenin anahtarlarından biridir. İyon saçılması ve elektron kırınımı gibi k-uzayı yöntemlerinin aksine, SPM ile görüntülenmek için bir yüzeyin sıralanmasına gerek yoktur. Aslında, bir yüzeydeki tek safsızlıklar ve basamak kenarları, deneyciler tarafından görüntülerinin kalitesini kontrol etmek için sıklıkla kullanılır. Böyle bir safsızlık, çift uç gibi hiçbir bozucu etkinin olmadığı varsayılarak yalnızca tek bir yapı olarak görüntülenir. Uç, tüm SPM yöntemlerinde görüntülemenin en önemli parçasıdır. STM uçları genellikle saf bir metalden, bir metal alaşımından veya genellikle laboratuvarda metal telden üretilen 10-20 farklı malzeme katmanıyla kaplanmış bir metal tabandan yapılır. Bazı durumlarda, STM görüntüleme için ağır katkılı Si uçları da kullanılır. 1920x1080 çözünürlük iyimidir Spektral çözünürlük nedir Ekran çözünürlük 2K çözünürlük Radyometrik çözünürlük nedir Metre altı çözünürlük Mekansal çözünürlük 1280x720 çözünürlük SFM ölçümleri için benzer uçlar da kullanılabilse de, bu çok nadirdir. Bunun nedeni, bir ucun konsol tutuşunun SFM'deki kuvvet değişikliklerinin izlenmesinde çok önemli bir rol oynamasıdır: (i) birçok SFM gerçekleştirmesinde konsol sapmaları, konsolun arkasından yansıyan ışık algılanarak ölçülür; (ii) konsol yay sabiti, uç şekli ve uç keskinliği, görüntü oluşumunda çok önemli roller oynar. Bu nedenle standart konsollar gereklidir. Çoğu durumda bunlar, yarı iletken çiplerle hemen hemen aynı şekilde mikro fabrikasyon yoluyla silikondan üretilir. Bazı durumlarda uç, moleküllerin kontrollü adsorpsiyonu ile değiştirilir. STM'de bunun bir yüzeydeki moleküllerin görünen yüksekliğini etkilediği gösterilmiştir. Ucun tam geometrisi, uç yapısının alan-iyon mikroskobu ile bir taramadan önce ve sonra belirlendiği bazı olağanüstü STM ölçümleri dışında genellikle bilinmemektedir. Konuları daha da karmaşık hale getirmek için uç geometrisi, tekrarlanabilir taramalı tünelleme spektroskopisi (STS) ölçümleri için belirleyicidir; ne yazık ki, STS için en uygun ucun topografik ölçümler için uygun olmadığı gösterilmiştir, çünkü yeterince yüksek bir çözünürlük sağlamaz. SFM'de, apekste belirli orbital konfigürasyonlarla bile temiz silikon uçlar üretmek için bazı girişimlerde bulunulmuştur, ancak görüntüler henüz silikon yüzeyler dışında herhangi bir şey üzerinde üretilmemiştir: bu nedenle gerçek kontrol kanıtı eksiktir. Şu anda en yaygın olarak kabul edilen görüş, SPM uçlarının oldukça düşük eğriliğe sahip bir tabandan ve en baştaki konumda tek bir atom bulunan birkaç katmandan oluşan bir atomik uç kümesinden oluştuğudur. STM'de, tünel bağlantısındaki tüm akım bu "tepe noktası" atomu aracılığıyla taşınır; iletkenlik alanı sonuç olarak oldukça küçüktür ve birkaç ̊A2 aralığındadır. STM hassasiyetinin kaynağı budur, çünkü akımı çok küçük bir yüzey alanının elektronik ortamına karşı çok hassas hale getirir. Keskin uç apeksinin son birkaç atomunun yüzey atomlarıyla etkileşimindeki varyasyonlar da SFM görüntülerindeki görüntü kontrastını belirler. Bununla birlikte, atomik yapıya olan bu hassasiyet aynı zamanda STM ve SFM görüntülerinin yorumlanmasını bu kadar zorlaştıran özelliklerin de kaynağıdır çünkü uç apeksinin gerçek geometrisi ve kimyası, yüzey ile uç arasındaki vakum bariyerindeki iletkenliği etkiler ve aynı zamanda uç yüzey kuvvetleri genellikle belirlenemez. Cu(100) ve NaCl(100) gibi basit metal yüzeyler için bile bu, farklı taramalar için farklı deneysel sonuçlara yol açar. SPM deneylerinde belirleyici faktörler tam olarak bilinmediğinden, alaka düzeylerinin simülasyonlardan çıkarsanması gerekir. Simülasyonların sistematik bir şekilde yapılması gerekir, örneğin, adsorbatların model uçlarının elektronik yapısı üzerindeki etkisini inceleyerek ve bu adsorbatların STM taramaları üzerindeki etkisini modelleyerek yapılmalıdır. Deneysel olarak, zorluk, en azından dikkatli ölçümlerde, bir dizi taramayı kaydederek ve istatistiksel bir ortalama olarak yüzey dalgalanması gibi kesin ölçümleri sunarak aşılır.

UDP – Endüstri 4.0 – Ödev Hazırlatma – Tez Yazdırma – Proje Yaptırma Fiyatları – Ödev Örnekleri – Ücretli Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri

TCP/IP

TCP/IP, IP verilerinin geleneksel çevirmeli ağ ve uzun mesafeli seri bağlantılar gibi güvenilir olmayan ağlarda belirli bir güvenilirlik ölçüsüyle geçmesini sağlayan bir protokoller paketidir. TCP/IP, IP’ye kayıp paketleri algılama işlevselliği sağlar – her paketi sıralayarak – ve ayrıca alıcının paket akışlarını sıra numaralarına göre yeniden sıralamasını sağlar.

Sorun, TCP’nin bağlantı yönelimli olmasıdır; örneğin, iletişim halinde olan iki ana bilgisayar, paketleri iletmek için oturum olarak bilinen bir bağlantının kurulmasını gerektirir. Ana bilgisayarlar arasındaki oturum, üç yönlü bir el sıkışma ile kurulur, ardından her iki ana bilgisayar da birbirleriyle serbestçe iletişim kurabilir. Çiftler arasındaki oturumu aktif tutmak için üç yönlü el sıkışmanın nasıl kurulduğunu ve sürdürüldüğünü gösterir.

TCP/IP onlarca yıl önce geliştirildi, ancak bu güne kadar baskın iletişim protokolü rolünü sürdürdü. Bunun nedeni, verilerin tehlikeli ortamlarda bile güvenilir bir şekilde iletişimini sağlama konusundaki olağanüstü yeteneğidir. Ancak sorun, modern iletişimin gerçek zamanlı ulaşım gerektirmesidir.

Örneğin, paketleri yeniden göndermek veya düzensiz alınan paketleri yeniden sıralamak, FTP (Dosya Aktarım Protokolü), HTTP indirmeleri ve benzerleri gibi eski protokoller için mükemmeldir, ancak video akışı veya VoIP için işe yaramaz.

Sonuçta, bir VoIP görüşmesi gibi gerçek zamanlı uygulamalarla, kaybolan bir ses veya video paketinin yeniden gönderilmesini istemenin anlamı nedir? Yarardan çok zarar verir, video akışında olduğu gibi, kayıp veya sıra dışı paketler kayıp olarak kabul edilir ve çok fazla olmadığı sürece izleyici için şeffaf olacaktır.

Ancak, TCP/IP ve hatta IP’nin kendisiyle ilgili başka bir sorun daha vardır ve bu, doğası gereği yavaş olmasıdır. Bunu anlamak için, veriler bir ana bilgisayardan diğerine iletildiğinde gerçekte ne olduğunu anlamamız gerekir.

Bir örnek, bir web sunucusuna bir URL isteği gönderen bir web istemcisidir ve bunu açıklamak yeterince basittir. İstemci önce URL’yi DNS (dinamik ad sunucusu) aracılığıyla bir IP adresine çözümlemeye çalışır ve ardından sunucuyla bağlantı kurmak için URL’ye karşılık gelen kayıtlı IP adresini kullanır.

Sunucu, talebi kablo üzerinden alacak ve benzersiz MAC IP adresini ve uygulamaya özel port numarasını tanıyacak ve talebi, talebi anlamlandırabilecek uygulama katmanına katmanlardan yukarı gönderecektir. Alıcının uygulama katmanı, alınan talebi işleyecek ve kaynak ana bilgisayara iletilmeye hazır olan verileri paketlemek ve çerçevelemek için yanıtı OSI katmanları aracılığıyla geri gönderecektir. Bir örnek gösterilmiştir.

Sorun şu ki, TCP/IP (1-4. katmanlar) ve IP (3. katman) her ana bilgisayarın bir bağlantı kurmasını ve her katmanın verileri işleyebilmesini gerektirirken Ethernet yalnızca verilerin katmanda işlenmesini gerektirir. 2. Sonuç olarak, TCP/IP, UDP gibi diğer bağlantısız, güvenilmez veri aktarım teknolojilerine kıyasla çok yavaş olabilir.


UDP

UDP, Güvenilmez Veri Protokolü anlamına gelir ve aslında budur. Bağlantısızdır ve verileri medyaya (kablolu, optik veya kablosuz) “umarız oraya ulaşır” temelinde iletir. Endüstriyel İnternet protokollerini tartıştığımızda, UDP genellikle düşük yük/başlık yükü oranı nedeniyle IIoT için düşük ek yük verimli protokol olarak önerilmektedir.

Bu doğrudur, ancak adın kendisi sizi sorun konusunda uyarmalıdır ve güvenilmezdir. UDP’nin dizi paketlerini veya kayıp paketleri kontrol etmek için hiçbir mekanizması yoktur, sadece tetikler ve unutur. Eğer oraya harika giderse; değilse, kimin umurunda.

Bu nedenle, sadece daha hızlı ve daha verimli olduğu için UDP’yi zaman açısından kritik ve görev açısından kritik sistemler için bir alternatif olarak düşünmeyin. Güvenilmez olacak şekilde tasarlanmıştır.

Ancak, bir Endüstriyel İnternet senaryosunda UDP’nin kabul edilebilir bir alternatif olduğu durumlar vardır, örneğin yakınlık ağındaki sensör verilerinin akışlarını kritik olmayan bir göstergeden alırken ve veriler hala kabul edilebilir eşik içindeyken.

Bu veri akışını alan denetleyici, bir eylemi tetikleyecek önceden belirlenmiş bir eşiği geçen bir değişiklik algılayana kadar onu bırakacaktır. Bu durumda, UDP, kritik olmayan veri alışverişi için daha uygun, uygun bir düşük genel gider bağlantısız protokoldür.

GüvenilirTransport Protokolü (RTP)

Bu, BT sistemleri bağlamında gerçek zamanlı IP trafiğini işlerken TCP/IP’nin birçok hatasını azalttığı için VoIP ve video akışı uygulamalarında tercih edilen bir protokoldür.

CoAP (Kısıtlı Uygulama Protokolü)

CoAP, kısıtlı ağlarda web aktarımı için özel olarak tasarlanmıştır ve uzmanlığı, akıllı bina kullanım durumu gibi kısıtlı cihazlarda çalışan M2M ve IoT ortamlarında birçok yararlı rol bulmuştur. CoAP, web aktarımı ve işlemleri için HTTP çalıştıracak kapasiteye veya kaynağa sahip olmayan binlerce kısıtlı cihazın ihtiyaçlarını karşıladığı için yakınlık ağlarında önemli bir protokoldür.

CoAP’ın uzmanlığı kısıtlı ana bilgisayarlar ve ağlar üzerinde çalıştığından, çok az yer kaplar ve 10KiB kadar az RAM’e sahip cihazlarda çalışabilir. Ancak bu, CoAP’ın işlevselliğini gerçekten kısıtlamaz ve HTTP’ye çok benzer bir şekilde de çalışır.

Aslında, GET, PUT, POST ve DELETE gibi basit komutları kullanarak ortak bir dinlendirici modeli paylaşırlar. Benzer şekilde, CoAP ortamındaki bir sunucu, hizmetleri bir URL olarak sunar. Bu nedenle, CoAP ve HTTP’nin kavramsal modelleri o kadar benzerdir ki, kısıtlı bir ağdan yüksek bant genişliğine sahip bir LAN veya WAN’a geçiş sırasında bunları bir proxy aracılığıyla entegre etmek de kolaydır.

Ayrıca, tıpkı HTTP gibi, CoAP hemen hemen her tür yükü taşıyabilir. Ancak protokolün hafif olması amaçlandığından, bu genellikle XML gibi ayrıntılı dilleri önler ve JSON’un daha düşük ek yükünü tercih eder. CoAP, çok hafif ve küçük bir ayak izine sahip olmasına rağmen, hala en küçük uç düğüm sensörlerinde bile çalışan DTLS aracılığıyla güçlü şifrelemeye de sahiptir.