VDU'lar
VDU'lar (görsel görüntüleme birimleri) artık sanayi, ticaret ve tüm kamu ve özel sektör faaliyetlerinde günlük yaşamın bir parçasıdır. VDU'ların sık ve alışılmış kullanımı bazen aşağıdaki gibi sorunlara neden olur:
. yorgunluk/stres;
. geçici göz yorgunluğu;
. sırt ağrısı;
. parmakların, ellerin, bileklerin, kolların, boyunların vb. tekrarlayan gerilme yaralanmaları (RSI).
Bunlar gibi sağlık sorunları nadiren ciddi olsa da, yine de acı verici ve hatta güçten düşürücü olabilir. Mevzuat açısından bu gibi hususlar önemli olmasa da, bu tür sorunlardan muzdarip kişiler muhtemelen işlerinde daha fazla hata yapacak ve genellikle daha az üretken olacaklardır.
Düzenlemeler
İşverenlerin uyması gereken geçerli düzenlemeler, 1992 tarihli Sağlık ve Güvenlik (Ekran Ekipmanı) Düzenlemeleridir [ve Sağlık ve Güvenlik (Çeşitli Değişiklikler) Düzenlemeleri 2002'deki değişiklikler]. Bu düzenlemeler, Birleşik Krallık'ta 90/270/EEC sayılı EEC Direktifi'ni uygulamıştır.
Bu düzenlemeler, işverenlerin VDU'larla ilişkili sağlık sorunlarından kaçınılmasını sağlamasını gerektirir. Tüm görüntüleme ekranı ekipmanı kullanıcıları için geçerlidir. Kullanıcı, 'normal işinin önemli bir parçası olarak ekran ekipmanını alışkanlıkla kullanan bir çalışan' olarak tanımlanır. Görüntüleme ekranı ekipmanı, 'ilgili görüntüleme işleminden bağımsız olarak herhangi bir alfanümerik veya grafik görüntüleme ekranı', yani herhangi bir bilgisayar ekranı, TV ekranı vb. olarak tanımlanır.
VDU düzenlemeleri kimin için geçerlidir ?
Yönetmelikler, bir kişinin "kullanıcı" olarak sınıflandırılabilmesi için bir VDU'da çalışması gereken günlük saat sayısını tanımlamamaktadır. HSE kılavuzu, her gün yaklaşık 1 saat veya daha fazla sürekli nöbetlerde çalışan kişilerin 'kullanıcı' olarak kabul edilmesi gerektiğini ve bu nedenle bu düzenlemelerin kapsamına gireceklerini önermektedir. Bu muhtemelen muhafazakar bir rehberlik rakamıdır; SEÇ dışındaki kaynaklar 2 saatlik bir kılavuz rakam önerebilir. Unutmayın, ekran ekipmanının sürekli kullanıcısı yoksa bu düzenlemeler geçerli değildir.
Yönetmeliklere uymak için yapmanız gerekenler
Yönetmeliklerin temel gereklilikleri, işverenlerin aşağıdakileri yapmasıdır:
. iş istasyonlarını değerlendirin ve kullanıcılar için riski azaltın;
. iş istasyonlarının minimum gereksinimleri karşılamasını sağlamak;
. kullanıcıların (operatörlerin) mola verebilmesini veya aktivite değişiklikleri var;
. istek üzerine bir görme testi ve varsa özel gözlük sağlayın
. bilgi ve eğitim sağlamak.
Kişisel verilerin korunması Kanunu Kimleri Kapsıyor
KVKK
KVKK kapsamına giren şirketler
KVKK aşı bilgisi
Kişisel verilerin KORUNMASI şirketlerin Yapması gerekenler
Kişisel Verileri Koruma Kanunu
KVKK PCR testi
Aşı kartı KVKK
İşverenler iş istasyonlarının bir değerlendirmesini yapmalı ve beşten fazla çalışan varsa değerlendirme kaydedilmelidir. Açıkça, değerlendirme ile tespit edilen eksiklikler giderilmelidir.
HSE'nin bir değerlendirmede dikkate alınmasını önerdiği bazı noktaları özetlemektedir. Bu noktaların çoğu mevzuatta özel gereklilikler olarak listelenmemiştir, ancak iyi uygulamayı temsil eden SEÇ rehber belgelerinde listelenmiştir.
Kılavuz olarak listeleri kullanırsanız, tüm noktalara açıkça "evet" yanıtı verilmesi, muhtemelen hiçbir sorun olmadığı anlamına gelir. Bir 'hayır' yanıtı, bir şeyler yapılması gerekebileceğini önerecektir. Biraz sağduyu uygulayın ve amacın kullanıcılar için sağlık sorunlarından kaçınmak olduğunu unutmayın.
Kullanıcıların bir VDU'da çalışmaya ara vermelerine izin vermek, düzenlemelerin bir gereğidir (Yönetmelik 4). Aynı zamanda iş açısından da iyi bir fikirdir. Öngörülen bir rakam olmamakla birlikte, her 2 saatte bir 10-15 dakikalık bir mola makul kabul edilebilir. Alternatif olarak, başka bir (VDU olmayan) çalışma türüne geçiş, ekranda çalışmaktan gerekli rahatlamayı sağlar.
Göz testleri ve gözlüklerin sağlanması (5. Kural tarafından gerekli kılınmıştır)
Çalışanlar, eğer kullanıcı iseler, kendilerine ücretsiz olarak göz testi talep etme hakkına sahip oldukları konusunda bilgilendirilmelidir, yani işveren ödemelidir. Göz testini yapan gözlükçü, kişinin bir VDU'yu rahatça kullanabilmesi için özel gözlüklere ihtiyacı olduğunu önerebilir. Böyle bir durumda, bu gözlüklerin sağlanmasının maliyetini işveren karşılayacaktır. Genellikle gözlükçü tarafından önerilen makul periyotlarda tekrarlanan göz testleri de bir gerekliliktir.
Bir kişi genel amaçlı veya okuma amaçlı gözlüklere ihtiyaç duyuyorsa ve gözlükçü gözlüklerin bir VDU'da çalışmaya uygun olduğunu düşünüyorsa, işveren tarafından başka bir gözlük sağlanmasına gerek yoktur. İşveren, yönetmelik gereği göz muayenesi için işten izin almakla yükümlü değildir. Masrafları işverene ait olmak üzere sağlanan herhangi bir özel gözlük açıkça amaca uygun olmalıdır. Bununla birlikte, pahalı "tasarımcı" çerçevelerle donatılmaları gerekmez. Bu da yine haklı olarak işverenin sağduyusuna ve takdirine bırakılmıştır.
Bilgi ve eğitim sağlanması (Kural 6 tarafından gerekli kılınmıştır)
Çalışanların VDU ekipmanlarının ve bilgisayar iş istasyonlarının güvenli ve etkin kullanımı ve bu Yönetmelik kapsamındaki hakları konusunda bilgilendirilmesi/talimat edilmesi gerekmektedir. İşverenin kurum içi imkanları yoksa, konuyla ilgili SEÇ kılavuz kitapçığının hazır bulundurulması mantıklı olacaktır.
İcra
İster yerel makam isterse HSE olsun, uygulayıcı makamlar, işverenlerin düzenlemeleri ihlal ettiği durumlarda, muhtemelen bir bilgilendirme ve tavsiye yaklaşımını benimseyecektir. Örneğin, göz testlerinin tekrar tekrar yapılmaması durumunda, uygulayıcı makamlardan şüphesiz daha sağlam bir yanıt alınacaktır.
Bu düzenlemelerin küçük ihlallerinin, örneğin tehlikeli makinelerin yeterince korunmasındaki bir başarısızlık kadar ciddi olarak ele alınması pek olası değildir.
Koruma Hakkında Yapılması Gerekenler
Çalışanlar
Çalışanların ve insanların korunması, tüm İSG mevzuat ve düzenlemelerinin temel amacıdır. Bu bölümde, işverenin aşağıdakilerle ilgili görevlerinden kısaca bahsedilmiştir:
. ilk yardım;
. Kişisel Koruyucu Donanım (PPE);
. Tek Başına Çalışma;
. acil durum planları.
İlk yardım
1981 tarihli Sağlık ve Güvenlik (İlk Yardım) Yönetmeliği, işverenlerin, işyerinde yaralanmaları veya hastalanmaları durumunda çalışanlara ilk yardım verilmesini sağlamak için yeterli ve uygun ekipman, tesis ve insanları sağlamasını şart koşmaktadır. Yeterli ve uygun olan nedir? Bu, işyeri tipinize ve koşullarınıza bağlı olacaktır, ancak herhangi bir işyerindeki minimum değer:
. uygun şekilde stoklanmış bir ilk yardım kutusu;
. ilk yardım düzenlemelerini üstlenmek üzere atanmış bir kişi.
Atanmış kişi, birisi yaralandığında veya hastalandığında görev almak üzere atanan kişidir, örn. Ambulansı arayın ve ilk yardım çantasına bakın ve yeniden doldurun. Atanmış kişilerin ilk yardım konusunda eğitilmeleri gerekmez, çünkü bu onların görevlerinin bir parçası değildir; eğer eğitimliyseler, tabii ki ilk yardım da yapabilirler.
Örneğin, hafif mühendislik veya hafif imalat alanında 20 veya daha fazla kişiyi istihdam ediyorsanız, muhtemelen 20'den fazla çalışma olduğunda tüm çalışma saatlerinde tesiste ilk yardım konusunda eğitilmiş en az bir kişiye ihtiyacınız olacaktır. Eğitimli bir ilk yardım görevlisi, işte ilk yardımı uygulamak için eğitilmiş ve güncel bir işte ilk yardım sertifikasına sahip olan kişidir. (Bölgenizdeki ilk yardım eğitimi sağlayıcılarının listeleri HSE'den veya yerel otoritenizden alınabilir.)
İnsanlar çalışırken ilk yardım düzenlemeleri yapılmalıdır, örn. fazla mesai, hafta sonu çalışmaları, gece vardiyaları vb. sırasında Fazla mesai/gece vardiyası çalışan sayısı tetikleme seviyesinden düşükse, sahada ilkyardımcı bulunmasına gerek yoktur.
TRAFİK RİSKLERİNİ ANLAMAK
Trafik Tehlikeleri birçok türde gelir; bunlar aşağıdakileri içerir ancak bunlarla sınırlı değildir:
1. Sürücü veya trafik kullanıcısı.
2. Hayvanlar.
3. Hava.
4. Diğer araçlar/sürücüler.
5. Bozulma, dikkatsizlik, sarhoşluk.
6. Küresel ısınma potansiyeli.
7. Erkekler ve kadınlar arasındaki ve genç ile yaşlı arasındaki farklar.
8. Farklı yol türleri ve ilgili koşullar.
Bu tehlike kategorilerinin her biri, onları bir sorumluluk olarak geliştiren ayrıntılara sahiptir.
Sürücü veya trafik kullanıcısı, genellikle trafik risklerinin odak noktasıdır. Bu kullanıcılar bisikletlilerden araç operatörlerine ve yayalara kadar çeşitlilik gösterir; nüfusun büyük çoğunluğunu kapsarlar. Hayvanlar, trafik kullanıcıları olmasa da, trafikten etkilenmenin yanı sıra kesinlikle trafik çarpanlarıdır. Hayvan-araç çarpışmaları, her yılın her ayında ve normalde işe gidip gelme saatlerinde meydana gelir.
Büyük av hayvanları, araç mülküne zarar verebilir ve/veya araçta bulunanların yanı sıra kendilerini de yaralayabilir veya öldürebilir. Hava durumu, tipik olarak yolcu ölümlerinde önemli bir faktör olmasa da trafiği yavaşlatır ve azalan görüş ve öngörülemeyen yol koşulları şeklinde ek tehlikeler yaratır. Diğer sürücüler benzersiz bir risk oluşturur.
Modern ekonomi, kullanıcılar tarafından rasyonel düşünce ve davranış kavramına odaklanır, ancak gerçek deneyim, her insanın bağımsız olarak ve değişen yeterlilik seviyelerinde hareket etmesidir. Bu, trafikteki “diğer” sürücüler için mükemmel bir benzetmedir. Bu diğer sürücüler, o kadar etkili bir engeldir ki, onlarca yıl veya trafik güvenliği eğitimi, çabaları savunma amaçlı sürüşe odaklamıştır. Bu riski karmaşık hale getiren şudur ki, bir sürücü iyi davranışlar sergileyebilirken, etkilenmesi durumunda taşıması standartların altında olabilir.
Özellikle endişe verici olan ve aynı zamanda birçok trafik güvenliği eğitiminin ve karayolu ilanlarının odak noktası, bozulma, dikkatsizlik ve sarhoşluk sorunudur. Trafik kazalarının %80’den fazlası bu üç sorun alanından kaynaklanmaktadır. Çok geç olana kadar başka bir sürücünün bunlardan birinden muzdarip olup olmadığını söylemek zor. Buradaki trajedi, bu üç odak noktasının tamamen önlenebilir trafik tehlikeleri olmasıdır.
Toplu taşıma, e-araçlar ve biyo-dostu yakıtlar, şu anda büyüyen bir küresel ısınma etkisinin azaltılmasına veya hafifletilmesine yardımcı oluyor. Bu küresel ısınma potansiyeli, (bu durumda) ulaşımdan kaynaklanan emisyonların etkisini ölçer. Bu daha sonra kişi başına etkiye dönüştürülür. Biyoyakıt kullanan toplu taşıma, özellikle %80 (B80) veya daha fazla biyodizel, küresel ısınma emisyonlarında yaklaşık %80 azalma ile önemli bir fayda sağlar.
“Sigorta enstitüsü”, sigorta şirketlerinin her iki cinsiyet ve mevcut tüm yaş grupları için teminat sağlaması için gereken birçok faktörü ölçer. Veri analizleri, kadınların daha güvenli sürücüler olduğunu, araba kullanmanın çoğunu erkeklerin yaptığını ve kadınların erkeklerden daha fazla kaza yaptığını ortaya koyuyor.
trafik-iş kazası yargıtay kararları
Trafik kazası yapan işçinin işten çıkarılması
İşyeri aracıyla trafik kazası
İşe giderken trafik kazası is kazası sayılır mı
Trafik kazası işçiye rücu
Trafik is kazasında işçinin kusuru
İşçinin yaptığı trafik kazalarında işverenin sorumluluğu
Trafik iş kazası görevli mahkeme
Peki bu nasıl çalışıyor? Bir adam bir kazaya karıştığında, onlarca yıllık ölçülen davranışa dayalı olarak, bir aracı toplama ve araçtaki bir kişiyi öldürme veya ciddi şekilde yaralama olasılığı istatistiksel olarak daha yüksektir. Kadınlarla ilgili kazalar, erkeklerden daha fazla olmasına rağmen, tipik olarak maddi hasar ve/veya hafif yaralanma olarak kabul edilir. Kadın ve erkek arasındaki fark gibi, yaş grupları da kaza türüne göre farklılık göstermektedir.
Daha genç yaşlar (<25 yaş), yaşlılara göre istatistiksel olarak daha fazla kazaya karışmaktadır. Cinsiyet farklılıkları da genç sürücülerin performansıyla daha da güçleniyor. Buradaki mesaj, genç sürücülerin ve özellikle erkeklerin istatistiksel olarak toplam kayıp, ölüm veya önemli yaralanmalı kazalara karışma olasılığının daha yüksek olduğudur.
Karayollarının birçok yerleşik tehlikesi vardır. Bu tehlikeler tipik olarak dört kategoriye ayrılır: (i) yol durumu (Uluslararası Pürüzlülük İndeksi [IRI] ve Mevcut Hizmet Verebilirlik Derecelendirmesi [PSR]); (ii) yoğunluk; (iii) bitkilendirilmiş otoyol banketleri; ve (iv) transit geçiş yapan veya yol koşullarını etkileyen diğer etkiler.
Otoyol Performansı İzleme Sisteminde kullanılan yol durumu kriterleri, sürüş kalitesini belirlemek için iki unsur içerir: 95’ten düşük IRI derecesi veya 3,5’e eşit veya daha büyük bir PSR derecesi “iyi” sürüş kalitesini gösterir; ve 170’e eşit veya daha düşük IRI derecesi veya 2,5’e eşit veya daha büyük bir PSR derecesi “kabul edilebilir” sürüş kalitesini gösterir. ABD’de, ortalama yol durumu endeksi, Tablo 31.2’de gösterildiği gibi mil olarak ifade edilir.
ABD yollarının neredeyse yarısının kabul edilemez bir IRI’ye sahip olması ve 22 bin milin üzerinde hizmet verilemez durumda olması nedeniyle, yol koşullarının kendisi bir tehlike yükselticisi haline gelir.
Yoğunluk, sadece mil başına araç aralığının bir ölçüsüdür. Otoyol sisteminin bir kullanıcısı olarak, metropol alanlarda, özellikle de ana işe gidiş geliş saatlerinde yüksek yoğunluk görülmektedir. Daha düşük yoğunluk ve daha iyi yol koşulları idealdir. Bitkili otoyol banketleri, en uzak boyalı trafik işaretlerinin her iki tarafında 30 ft olarak yaklaştırılmıştır.
Bu omuzların getirdiği tehlikeler şunlardır: Omuz yoğun bitki örtüsüne sahipse hayvan habitatı olarak kullanılabilir; ve eğer banket karayolundan daha zayıf yapısal kaliteye sahipse banket ölümcül olabilir ve araç devrilme potansiyeli için ulusal çarpışma istatistiklerine katkıda bulunur.
ARAÇLAR
Araç ve türleri birkaç geniş kategoriye ayrılmıştır; özel sektöre ait, toplu taşıma ve ticari araçlar. Bu üçüne ek olarak, bu transit koridorlarda kesişen sayısız yaya tipi de vardır. Trafik türleri de geniş bir şekilde ayrılmıştır; kentsel mahalle toplu taşıma, kentsel otoyol dışı toplu taşıma, kentsel otoyol toplu taşıma, kırsal karayolu taşıma ve servis yolları (yani orman servis yolları). Araç türleri trafik türleri ile arayüz oluşturduğundan, belirtildiği gibi çeşitli koşullar mevcuttur.