Pertürbasyon Teorisi
 Pertürbasyon Teorisi Şimdiye kadar tüm etkileşimlerin kendi enerjileri için kullandığımız birinci dereceden pertürbasyon teorisinde, sürecin veya pertürbasyonun, sistemin geri kalanının dengede kalması için yeterince küçük olduğu varsayılır. Öz-enerji terimlerinin bir dizi farklı kaynağının varlığı için bu, her terimi kendi başına ele alabileceğimiz ve yayılan elektronlar sistemi üzerindeki toplam etkiyi, bireysel olarak bir öz-enerji tarafından tanımlanan kısmi etkilerin bir toplamı olarak düşünebileceğimiz anlamına gelir. enerji terimi. Birinci dereceden pertürbasyon sonucu öz-enerji terimlerini yok ettiği için elektron-elektron etkileşimlerinin dikkate alınmadan kalabileceğini gördük. İletken arayüzde iki kurşun A, B ve elastik olmayan etkiler içeren bir sistemi düşünürsek, toplam öz enerji tüm katkıların toplamı olacaktır. Bir iletken ve iki uçtan oluşan bir sistemi göz önünde bulundurarak, iletken içindeki elektron-fonon etkileşimlerini hesaba katarak ve A, B uçlarının termal dengede olduğunu varsayarak öz enerjiler için (matris notasyonunda) elde ederiz. Şu anda ele alınan Green'in denge dışı fonksiyonları dışında, açık sistemlerde elektron taşınmasının ana sorunu, sonsuz yolların öz enerjilerini bulmaktır. Literatür taraması ve örneğin iki uçtaki Hartree potansiyellerinin değişmesi nedeniyle kendi kendine tutarlılık prosedürünü göz önünde bulundurarak, bu gerçekten de biçimciliğin geniş bir şekilde uygulanmasının önündeki ana engeldir. Bir süper hücre yaklaşımında, sorunun çözülmesi aslında daha kolay olabilir. Hartree potansiyelinde bağlı uçların uzunluğu boyunca doğrusal bir artış göz önüne alındığında, sistemin tepkisi, iletken ile arayüzlerde iki yüzey dipolü geliştirmek olacaktır. Birleştirilmiş uçların kütle bölgesinde, elektron dağılımının herhangi bir önyargı voltajı uygulanmadan denge dağılımına yakın olması beklenebilir. Bu durumda denklemler azalacaktır. Burada ΓL(R)(E), iletkenin solundaki (sağındaki) kontağı belirtir. Eğer A kontakları uçların çok içinde hesaplanırsa, böylece yüzey dipolleri iletken arayüzünün bir parçası olur, o zaman bunların yalnızca uçların denge durumu (kimyasal potansiyel μ0 ile) için hesaplanması gerekir. Bununla birlikte, şimdiye kadar, açık sistemlerin taşıma simülasyonları yalnızca yerel bir temel set içinde gerçekleştirildi ve işlemi en hassas elektronik yapı yöntemlerimize, yani düzlem dalga ve tam potansiyel yoğunluk fonksiyonel hesaplamalarına dahil etmenin hiçbir yolu bulunamadı. Pertürbasyon nedir ftr Pertürbasyon Nedir Pertürbasyon egzersizleri Pertürbasyon eğitimi Perturbation Dengesiz Fonksiyonlar Sistemin dengesiz Green fonksiyonu, yukarıda tanımlandığı gibi ileri ve geri kalmış fonksiyonlarına ve elastik olmayan etkiler de dahil olmak üzere kendi enerjilerine bağlıdır. Geliştirilen biçimcilik içinde bunlar aşağıdaki matrislerle verilmektedir. Yük yoğunluğunu ve toplam yükü, denge halindeki bir sistemin geciktirilmiş ve gelişmiş fonksiyonuyla ilişkilendirmek mümkün olsa da, bu yalnızca her iki kurşunun Fermi seviyesinden daha küçük bir enerji seviyesi için dengenin olmadığı durumda geçerlidir. Bir sistemin toplam yükünü hesaplamak için, bölümün sistemin yük yoğunluğuna enerji entegrasyonu iki bölüme ayrılmalıdır: ilk bölüm geciktirilmiş fonksiyon GR(E)'ye dayanır, n1 değerini verecektir. Burada E1, (μA −eV, μB +eV )'nin minimum değeridir. Ara aralıkta, sistem içindeki yük, dengesizlik fonksiyonundan belirlenmelidir. GR gerçek eksenin altında analitik olmadığı ve GA yukarıda analitik olmadığı için, G< için enerji üzerinden entegrasyon gerçek eksen boyunca gerçekleştirilmelidir. E2'nin (μA − eV, μB + eV ) maksimum değeri olduğu yerde. Sistemdeki toplam yük artık sabitlenebilir, böylece n1 + n2 = N0 olur. Burada, dengede olmayan Green fonksiyonunun, iki ucun etkin potansiyelleri arasındaki enerji aralığındaki yük yoğunluğuyla ilgili olduğunu not ediyoruz. Bu aynı zamanda elektron taşınmasının meydana geldiği aralık olduğundan, G<(E)'yi varsayımsal bir çok cisim dalga fonksiyonunun karesiyle ilişkilendirebilir ve taşıma özelliklerini dengesiz Green fonksiyonuna bağlamak için ilişkiyi kullanabiliriz. Dengesiz koşullar altında akımın kesin türevleri, bu bölümün sonunda alıntılanan literatürde verilmektedir. Bununla birlikte, genellikle ikinci nicelemenin sembolleri ve kavramlarında kullanılırlar, bu da onları uzman olmayanlar için anlamalarını oldukça zorlaştırır; temel ilişkiler ayrıca bir sonraki alt bölümde açıklanan sezgisel yöntemle elde edilebilir. Dengesiz Sistemlerde Elektron Taşınımı Dengesiz Green fonksiyonunun köşegen elemanlarının yük yoğunluğuna eşit olduğunu gördük. Bu nedenle fonksiyonu, r ve r olmak üzere iki farklı konumdaki varsayımsal bir çok cisim dalga fonksiyonunun genliklerinin ürünü olarak yorumluyoruz. Burada ikinci terimi, matrisler için kullanılan ve birazdan tanıtılacak olan çarpma sırasına uyacak şekilde yeniden sıraladık. Kaynağın, terimin köşeli parantez içindeki köşegen ifadesi olduğu göz önüne alındığında, yük yoğunluğu için öncekiyle aynı yöntemi kullanırız ve genel bir kaynak fonksiyonu S tanımlarız. Uzayda bir entegrasyona eşit olan bu matrisin izi, iletken yüzeyinden geçen akımı verir. Yalnızca matris ifadesinin iziyle ilgilendiğimizi düşünürsek, ifade basitleştirilebilir. Çarpma sırasının değiştirilmesi, iz sabitini bırakır. Dengesiz koşullar altında bir iletkenin yüzeyinden geçen akım akışını tanımlayan bu denklem, Keldysh biçimciliği içindeki taşıma teorisinin merkezi sonucudur. Ancak, toplam akımı verir ve bu nedenle uçlar aracılığıyla iletken arayüzüne giren ve çıkan akımla sınırlı değildir. Uçlardan geçen bileşenleri izole etmek için öz enerjilerin toplam kurallarını hatırlarız ve yalnızca tek bir bileşen alırız, örneğin bir kurşun A'nın bileşeni yer alır. Dengesiz koşullar altında arayüzden geçen akımın hesaplanması için gerekli bilgi bu nedenle uçların öz enerjisi ve dengesizlik fonksiyonudur. Genel olarak, gerçek hesaplamalardaki ana sorun, iletken arayüzü içinde hesaplanması gereken öz-enerji terimleriyle ortaya çıkar. Sonuç, elastik tünel açma ve Landauer-Buttiker yaklaşımı için elde ettiğimizden oldukça farklı görünse de, denge dışı sonuç aslında elastik formülasyona indirgenebilir. Bu, aynı zamanda, elastik ilişkide biraz gelişigüzel bir şekilde tanıtılan, ancak termal dengedeki kurşunların koşulu altında ortaya çıktığı gösterilebilen Fermi dağılım fonksiyonlarıyla da ilgilenecektir. Eşdeğerliği göstermek için önce G) fonksiyonlarını olağan formda genişletiriz ve yukarıdaki ifadeyi elde ederiz.

Tahminler Türetme – Ödev Hazırlatma – Tez Yazdırma – Proje Yaptırma Fiyatları – Ödev Örnekleri – Ücretli Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri

Kanıtın Bireysel Bir Hastaya Uygulanabilirliğini Belirleme

Belirli bir hastanın uygun olup olmayacağını belirlemek için dahil edilen çalışmaların dahil etme ve hariç tutma kriterlerini dökmek yerine, bu soruya “hastamdaki altta yatan patobiyoloji çalışma herhangi bir rehberlik sağlayamayacak kadar farklı mı?” Sorusunu sorarak daha iyi yaklaşılır. 

Bu, hastalık sürecinin patogenezinin yanı sıra hastaya özel biyoloji ve çevresel maruziyetlerin dikkate alınmasını içerir. Aşağıda açıklanan sistematik bir derlemenin uygulanabilirliğine yönelik potansiyel zorluklar göz korkutucu görünse de, “hastalarımız ile araştırmalarda okuduklarımız arasındaki farkların niceliksel olma eğiliminde olduğunu (örneğin risk ve yanıt verme derecesine ilişkin konular) akılda tutmak faydalı olacaktır. 

Örneğin, randomize klinik araştırmalar, beta blokerlerin akut miyokard enfarktüsünde (MI) ölüm riskini azaltmada yararlı olduğunu açıkça ortaya koymuş olsa da, bu ilaçlar, klinisyenler kullanımlarını “ Araştırmaya giriş kriterlerini karşılayan ideal hastalar” vardır.

Bununla birlikte, gerçek dünya ortamındaki gözlemsel çalışmalar, beta blokerlerin, algılanan kontrendikasyonlar (periferik vasküler hastalık, diabetes mellitus, konjestif kalp yetmezliği gibi) nedeniyle orijinal denemelerin dışında bırakılacak hastalarda da aynı derecede faydalı olduğunu ileri sürmüştür. 

Ayrıca, bu tür sonuç araştırmaları, deneylerde geleneksel olarak yeterince temsil edilmeyenler (kadınlar, siyahlar veya yaşlılar gibi) dahil olmak üzere tüm ana hasta alt gruplarında göreceli sağkalım faydalarının %30-40 düzeyinde olduğunu doğrulamıştır.

Ancak, bu genel kuralın bazı istisnaları vardır. Birincisi, aynı tanıya sahip iki veya daha fazla hastada hastalık patofizyolojisi genellikle benzer olsa da, durum her zaman böyle olmayabilir. Farklılıklar olduğu ölçüde, sistematik bir incelemenin uygulanabilirliği sınırlı olabilir.

Örneğin, kalp yetmezliğinde anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE) inhibitörlerinin denemelerine katılan hastaların büyük çoğunluğunun sistolik disfonksiyonu olmasına rağmen, popülasyona dayalı kohort çalışmaları, kalp yetmezliği olan tüm hastaların %30-40’ında diyastolik disfonksiyon olduğunu göstermektedir. 

Bu nedenle, bu denemelerin sistematik bir incelemesi ACE inhibitörü tedavisinden belirgin bir sağkalım yararı olduğunu gösterirken, faydaların diyastolik disfonksiyonu olan kalp yetmezliği hastalarına uzanıp uzanmadığı belirsizdir (aslında sonuç araştırmaları diyastolik disfonksiyonda ACE inhibitörleri ile herhangi bir mortalite avantajı bulamamıştır). 


Bu klinik ikilemin çözümü daha fazla araştırmayı beklerken, bu örnek, araştırma kanıtlarını doğru bir şekilde yorumlamak için hastalık patofizyolojisinin sağlam bir şekilde anlaşılması gerekliliğini vurgulamaya hizmet ediyor. İkincisi, hastayla ilgili birkaç faktör de araştırma sonuçlarının uygulanabilirliğini etkileyebilir.

Örneğin, genetik polimorfizmden kaynaklanan, ilaç metabolizmasındaki (asetilasyon oranları gibi) veya hastalar arasındaki immün yanıttaki farklılıklar, müdahalelerin etkilerini değiştirebilir. Üçüncüsü, çevresel faktörler tedavi etkilerini etkileyebilir (örneğin, amiodaron ile tiroid disfonksiyonu sıklığı) çevresel iyot alımına göre değişir).

Son olarak, bireysel bir hasta çalışmalardakilerden daha az (veya daha fazla) uyumluysa, bir müdahaleden elde edilen fayda ve zarar arasındaki denge farklılık gösterebilir: örneğin, uyumsuz hastalar kronik varfarin tedavisi ile uyumlu olanlara göre daha yüksek kanama riski altındadır. (göreceli risk 2,3, P = 0,003).

Araştırma kanıtlarının uygulanabilirliği üzerindeki bu sayısız etki göz önüne alındığında, kişinin kendi pratiğindeki hastalar ile sistematik incelemelerde açıklananlar arasında tedavi yanıtında bazı farklılıklar beklenmelidir. Bununla birlikte, bu varyasyonlar her zaman önemli değildir (örneğin, çeşitli patogenezlere rağmen katarakt tedavisi genellikle benzerdir) veya tedavi edilemez (bir ilacın dozu, hastanın bireysel yanıtına göre ayarlanabilir).

Kronik varfarin tedavisi ile kanama örneğine dönecek olursak, kohort çalışmaları, randomize çalışmalarda görülen komplikasyon oranlarının, fiili uygulamada uyumlu hastalar ve klinisyenler ile elde edilebileceğini göstermiştir.

Bu nedenle, çalışma sonuçlarının, denemelere kaydedilenden daha geniş bir hasta yelpazesine uygulanabilir olduğu varsayımı genellikle doğrudur ve kardiyovasküler alandaki sonuç araştırmaları tutarlı bir şekilde, bu varsayımdan, hasta alt gruplarından etkili tedavilerin kesilmesinden daha az zararın ortaya çıktığını göstermektedir. randomize çalışmalarda araştırılmamıştır.

Genel Sonuçlardan Klinik Olarak Faydalı Tahminler Türetme

İkili sonuçlara sahip randomize klinik çalışmaların ve sistematik incelemelerin sonuçları çeşitli şekillerde ifade edilebilmesine rağmen, tedavinin etkilerini bir klinik olayı (NNT) önlemek için tedavi edilmesi gereken hasta sayısı cinsinden ifade etmek yaygınlaşmaktadır. Hastalara ekstrapolasyon yapmak için en uygun format olarak kabul, dahil edilen çalışmalarda ortalama risk altında olan hastalara doğrudan uygulanabilir ve olmayan hastalar için yatak başında hızlı bir şekilde ayarlanabilir.

NNT’nin ön saflardaki klinisyenlere göre daha geleneksel raporlama biçimlerine göre avantajı (temel riski yansıtmayan rölatif risk azaltma (RRR) veya olasılık oranı (OR) gibi) antihipertansifin yararları göz önünde bulundurularak gösterilmiştir. Değişen derecelerde kan basıncı yükselmesi olan hastalar için tedaviler vardır.

Görülebileceği gibi, her üç kan basıncı katmanındaki OR (ve RRR) yaklaşık %40’tır, ancak klinisyenler ve hastalar tarafından bir inmeyi önlemek için gereken çaba miktarı temel riske göre değişir.

NNT’ler, bağıl ve mutlak riskler rapor edildiğinde kolayca hesaplanırken (NNT, kontrol ve deney kolları arasındaki mutlak olay oranlarındaki farkın tersidir), OR’lerden kolayca hesaplanamazlar.

OR’nin değeri her zaman RR’yi yansıtmadığından (özellikle hastalık insidansı %10’un üzerinde olduğunda), klinisyen sadece OR’yi rapor eden sistematik incelemelerden genel NNT’yi elde etmek için bir formül kullanmalı veya Tablo 19.2’ye başvurmalıdır. Valvüler olmayan atriyal fibrilasyonu olan ortalama bir hastada (atriyal fibrilasyon denemelerinin sistematik bir incelemesinde belirlendiği üzere) varfarin tedavisi ile bir embolik inmenin önlenmesi için NNT yaklaşık 33’tür.

NNT’ye benzer şekilde, zarar vermek için gereken sayı (NNH), ilave bir advers olaya neden olmak için müdahale alması gereken hasta sayısının bir ifadesidir. NNH, kontrol ve deney kolları arasındaki mutlak advers olay oranlarındaki farkın tersidir. Örneğin, atriyal fibrilasyon denemelerinin sistematik incelemesinde varfarin tedavisi için NNH (zarar majör kanama olarak tanımlanır) 250’dir.