Model Yangın Kodları
Bina Yetkilileri ve Yönetmelik Yöneticileri (BOCA), Uluslararası Yapı Görevlileri Konferansı (ICBO) ve Uluslararası Güney Yapı Yasası Kongresi (SBCCI)'nin tümü yangın önleme modellerini geliştirmiştir. ICBO Tekdüzen Yangın Kodunu yayınlar, BOCA Temel Yangın Önleme Kodunu yayınlar ve SBCCI Standart Yangın Önleme Kodunu yayınlar. Ek olarak, Ulusal Yangından Korunma Derneği (NFPA), Ulusal Yangın Kodları olarak bilinen bir dizi kod ve standart yayınlar; bunlardan biri NFPA 1: Tekdüzen Yangın Kodu.
Üç kuruluş - ICBO, BOCA ve SBCCI - yakın zamanda, yangın yönetmeliği ile el ele gitmek için ülke çapında bir bina yönetmeliği ile birlikte ülke çapında bir yangın yönetmeliği oluşturmak için bir araya geldi. Bu görev, ülke genelinde yangın kodlarının tekdüzeliği ve kullanım kolaylığı yaratma çabasıyla üstlenildi. Bu iki belge, üç model kod kuruluşunun her birinin daha önce yayınladığı bireysel bina ve yangın kodlarının yerini alacak.
Bir dizi ulusal kod oluşturmanın yararı, bina tasarımcıları ve mimarların Tennessee, Alaska veya California'da aynı düzenlemeleri kullanabilmesidir. 2000 yılında, Uluslararası Yangın Yasası ve Uluslararası Yapı Yasası'nın ilk baskıları, yeni kurulan Uluslararası Yasalar Konseyi tarafından yayınlandı. Bu yeni kod seti hızla popülerlik kazanıyor ve ülke genelinde 46 eyaletin tamamında veya bir kısmında benimsendi.
Model kodları ulusal olarak geliştirildiğinden ve geniş bir yangın önleme deneyimi yelpazesini temsil ettiğinden, ulusal olarak tanınan bir model yangın önleme kodunun kullanılması, yerel olarak yazılmış bir koddan genellikle daha fazla arzu edilir. Ulusal olarak tanınan kurallar aynı zamanda mimarlar ve mühendisler gibi bina uzmanlarına, bir yapının yerleşik yangından korunma özelliklerini tasarlayabilecekleri tanıdık bir temel sağlar.
Ulusal kodlar ayrıca, yerel bir müfettişin belirli bir kod gereksinimini açıkça anlamaması durumunda, kodun amacının resmi yorumlarını elde etmek için bir araç sunar. Ek olarak, ulusal olarak tanınan kodlar, her 3 yılda bir yayınlanan yeni, güncellenmiş bir baskı ile sürekli bir gözden geçirme sürecinden geçer ve bu da onları mevcut yangından korunma teorileri ve teknolojisi ile daha uyumlu hale getirir.
Model kodlarından birinin benimsenmesinin belki de en önemli faktörlerinden biri, bunların yayınevinin yapı kodlarına eşlik eden kodlar olmalarıdır. Bu gerçek, çakışan kod gereksinimleri olma olasılığını en aza indirmesi açısından çok önemlidir.
Model yangın önleme kodları, tipik olarak, belirli yangından korunma konularını ele alan bölümlere veya bölümlere ayrılmıştır. Tipik olarak, ilk bölümler, yetkililerin kodu benimsemek için kullanabilecekleri bir model yönetmelik gibi idari öğelerle ilgilidir. Kodlar tipik olarak itfaiye görevlisinin yetkisini tanımlar ve mülk sahiplerinin binalarını yangına karşı güvenli bir durumda tutma sorumluluklarını tanımlar.
Yangın Tüpü Çeşitleri ve kullanım Alanları
Hastane yatak doluluk oranı hesaplama
Yatak doluluk oranı formülü
Pkp yangın tüpü Nedir
Yoğun bakım yatak doluluk oranı
Kuru kimyevi Tozlu yangın söndürücü özellikleri
Yangın söndürme cihazları Nelerdir
Kimyasal risklere karşı alınan önlemlerden değildir
Daha önemli kod bölümlerinden biri genellikle bundan sonra gelir ve bu bölüm kodda kullanılan yangından korunma terminolojisini tanımlar. Aşağıdaki bölümler tipik olarak yangından korunma özelliklerinin doğru kurulumu ve bakımı ile ilgilenir ve son olarak ekipmanın, süreçlerin, çalışanların ve tehlikeli maddelerin kullanımı ve korunması için özel gereksinimler sunar.
Önemli bir nokta, NFPA'nın Ulusal Yangın Kodlarının tanınmasıdır. Birçok yargı yetkisi, yönetmelikle, bir kod veya standart kapsamındaki hemen hemen tüm yangından korunma sorunlarına sahip olmanın olumlu etkisine sahip olan tüm kod ve standartları benimsemiştir. Birçok ayrı yangından korunma yönetmeliğini anlamak için bilgi ve araştırma yeteneklerinden müfettişi sorumlu tutma dezavantajına sahiptir.
Bu noktada, kod ile standart arasındaki farkı anlamanız önemlidir. Yapılması gerekenleri emreden bir dilde bir kod yazılır ve bir yasa gibi uygulanabilecek şekilde yazılır. Öte yandan bir standart, bir şeyin nasıl başarılması gerektiğini ifade eder ve tipik olarak bir dizi öneri olarak yazılır.
Başka bir deyişle, kodlar, belirli bir binaya bir yangın sprinkler sisteminin ne zaman kurulacağını; standartlar, sprinkler sisteminin nasıl tasarlanacağını ve kurulacağını ele alır. Standartlar bir yönetmeliğin parçası olarak kabul edildiğinde, bu tavsiyeler kanun hükmündedir ve bu şekilde uygulanabilir.
Belirli bir model kodu kabul edildiğinde, belirli bir baskının (yılın) benimsenmesi zorunludur. Yönetmeliğin basitçe, bir kodun “en son yayınlanan sürümünü benimseyin” şeklinde ifade edilmesi yasa dışıdır, çünkü bu, halkın yasal işlem yapma hakkını reddeder. Özel baskı, yönetmelikte belirtilmelidir. Bu, halka tanımlanan yaptırım gereklilikleri hakkında yorum yapma veya protesto etme fırsatı verecektir.
Akılda tutulması gereken bir şey, kabul edilen yönetmeliğin daha eski bir baskısı altında inşa edilen bir binanın, kabul edilen kodun en son baskısına değil, bu yönetmeliğe tabi olmasıdır. Bu genellikle yapıda büyük bir yenileme yapıldığında değişir. Yenileme miktarı yargı bölgelerine göre değişir. Bu sürecin bir parçası olarak, bina yeni yönetmeliğe uygun hale getirilmelidir. Yeni yönetmeliğin kabulünden önce inşa edilmiş, ancak o sırada mevcut olan yönetmeliğe uygun olan bir bina, "mevcut uygunsuzluk" olarak anılır.
Doluluk Sınıflandırması
Bina veya yangın yönetmeliği uygulanacağı zaman öncelikle belirlenmesi gereken binanın doluluk sınıflandırmasıdır. Binanın kullanımına en doğru şekilde uyan sınıflandırmayı seçmek önemlidir. Kodun çoğu gereksinimi bu sınıflandırmadan gelir. Birkaç doluluk örneği listelenmiştir.
Doluluk örneklerinin birçoğunun alt kategorileri vardır. Bu alt kategoriler koddan koda değişir. Bir meclis doluluğu, kullanıcı yükünün boyutuna veya restoran veya tiyatro gibi kullanım türüne göre alt bölümlere ayrılabilir.
Eğitim dolulukları normal okullara ve gündüz bakım merkezlerine bölünebilir. Kurumsal doluluklar, kısıtlanmış veya kısıtlanmamış kullanıcılar olarak alt bölümlere ayrılabilir. Konut dolulukları, birim sayısına veya konut düzeninin türüne (yani yurt, pansiyon ve bakım, otel/motel, apartmanlar) göre alt bölümlere ayrılabilir. Son olarak, depo dolulukları, binada depolanan içeriğin (yangın yükü) yanıcılığına bağlı olarak alt bölümlere ayrılabilir.
Doluluk sınıflandırması birçok nedenden dolayı önemlidir. Bina kodu, doluluk sınıflandırmasına ve inşaat malzemelerinin türlerine bağlı olarak bir binanın yüksekliği ve alanıyla ilgili sınırlamalar gerektirir. Genel olarak, yapı ne kadar yangına dayanıklı olursa, o kadar büyük olmasına izin verilir.
Bir bina tamamen otomatik yangın sprinkler ile korunuyorsa, ilave alan da eklenebilir. Bina yönetmeliği açısından, bir binanın doluluk oranını belirlemek de önemlidir, böylece karışık kullanımlı yangın ayrımları belirlenebilir.
Örneğin, bir model oluşturma yönetmeliği, bir işletme (ofis gibi) ve ticari (giyim mağazası gibi) kullanım arasında yalnızca bir saatlik yangın dereceli ayrımı gerektirebilirken, üç saatlik yangın dereceli bir kullanım gerektirebilir.
Tahliye Valfi
Tahliye valfi, başka bir yarı otomatik basınç düzenleyici cihaz türüdür. Bu yaylı valf, pompa operatörünün panosunda istenen basınca ayarlanmıştır. Çalıştırıldığında, suyun bir kısmı pompanın tahliye tarafından emme tarafına geri yönlendirilir. Pompa, kendisinden gelen iki veya daha fazla hat ile çalıştırıldığında ve hatlardan biri kapatılacak olursa, suyun tamamı açık kalan hattan dışarı çıkmaya çalışacak ve bu da açıkta ani bir basınç yükselmesine neden olacaktır. astar. Basınç dalgalanması, itfaiyecinin ayağını kaybetmesine veya merdivenden düşmesine neden olabilir. Tahliye valfi bu basınç artışını etkili bir şekilde azaltır.
Santrifüj pompanın dezavantajı, yalnızca içine giren su üzerinde hareket edebilmesidir. Statik bir su kaynağından suyu kendine çekemez. Su, bir hidranttan veya başka bir pompadan hafif bir basınç altında verilmeli veya pompa gövdesinde suyun girmesine neden olacak bir vakum oluşturmak için başka bir pompa türü kullanılmalıdır. Su girdiğinde, pompadan su tahliyesi, vakumun devam etmesini sağlayabilir ve emme kendi kendine devam eder. Pompa çok sert çalıştırılırsa ve emme kapasitesi aşılırsa, pompa kavitasyona başlar (iç kısımda küçük buhar kabarcıkları oluşturarak) çarkta hasara neden olur.
Santrifüj tipi ana yangın pompaları, 250 gpm’lik artışlarla 250 ila 2500 gpm arasında değişen boyutlarda gelir. Minimum tanınan yangın pompası 250 gpm’dir. Ayrıca, pompa 150 psi’de yüzde 100 nominal kapasite, 200 psi’de yüzde 70 nominal kapasite ve 250 psi’de yüzde 50 nominal kapasite sağlamalıdır. Örneğin, bir itfaiye teşkilatı yeni cihazında 1000 gpm pompa belirtmeliyse, pompa 150 psi’de 1000 gpm, 200 psi’de 700 gpm ve 200 psi’de 500 gpm verebilmelidir.
Pozitif Deplasmanlı Pompalar
Yangın aparatı üzerine monte edilen diğer pompa tipi ise pozitif deplasmanlı pompadır. Bu pompa tipi çeşitli şekillerde olabilir: dişli pompalar, pistonlu pompalar (el pompaları gibi) ve diyaframlı pompalar. Prensip, pompa her döndüğünde, belirli bir miktarda sıvının alınması ve boşaltılmasıdır. Bir çevrimin başlangıcında emiş tarafına 1 galon su girerse, çevrim sonunda basınç tarafından 1 galon boşalacaktır. Hız arttıkça hacim doğru orantılı olarak artacaktır.
Bu pompalar, havayı pompalayabilme avantajına sahiptir, bu da onları kendinden emişli hale getirir. Bir santrifüj pompa üzerine bindirildiğinde, pozitif deplasmanlı pompa, santrifüj pompadaki havayı tahliye edebilir. Bu amaçla kullanıldığında santrifüj pompayı çalıştırdığı için besleme pompası olarak adlandırılır.
Basınç tahliye valfi
Basınç Tahliye Vanası
Boşaltma valfi Nedir
Bu eylem, santrifüj pompada, suyun emme hortumundan pompaya çekilmesini sağlayan bir basınç düşüşü yaratır. Su pompaya girdiğinde, pompa tarafından basınç eklenir ve bir yangın akışı geliştirilebilir. Bunun nedeni, atmosferin dünya üzerindeki ağırlığının deniz seviyesinde yüzeye yaklaşık 14,7 psi’lik bir etki yapmasıdır. Pompanın içindeki atmosferik basınç 14,7 psi’nin altına düştüğünde, su emme hortumundan pompaya doğru zorlanır.
Santrifüj pompa, gevşek toleransları nedeniyle hava pompalayamadığından, vakum oluşturmak için pozitif deplasmanlı pompaya ihtiyaç vardır. Pozitif deplasmanlı pompa, santrifüj pompaya göre çok küçüktür ve tipik olarak bir otomobil marş motoru büyüklüğündeki bir elektrik motoru tarafından tahrik edilir. Bazı orman yangın söndürme motorlarında, besleme pompası elle çalıştırılır. Pozitif deplasmanlı pompaların bir diğer avantajı, sıvıları pompalarken muazzam basınç oluşturabilmeleridir. Basınçlı yıkayıcılar gibi yüksek basıncın gerekli olduğu uygulamalar için tercih edilen pompalardır.
Pozitif deplasmanlı pompaların dezavantajları, ana yangın pompası olarak kullanılmamaları yeterlidir. Pozitif deplasmanlı bir pompa kullanılıyorsa ve meme kapatılırsa, hortumdaki basınç bir şey patlayana kadar artar. Toleranslar o kadar yakındır ki, çok küçük kalıntılar pompayı sıkıştırabilir. Ayrıca kendilerine zorla su verilmesinden de bir fayda görmezler. Tasarımı nedeniyle, dakikada aynı galonluk pozitif deplasmanlı bir pompa, santrifüjlü bir pompadan çok daha ağır ve daha pahalı olacaktır.
Hava Merdiveni ve Yükselen Platform Aparatı
Hava merdiveni aparatı iki konfigürasyonda gelir. Biri, yeke direksiyonlu traktör römork tipidir. Yeke operatörü, aparatın arkasındaki küçük bir kabinde oturur ve arka tekerlekleri yönlendirebilir. Traktör treyler ve yeke tiplerinin avantajları, dar alanlarda manevra yapabilmeleri ve keskin virajlar yapabilmeleridir. Dezavantajları ise, sürücü çok hızlı giderse, yeke operatörünün kontrolü kaybedip park etmiş arabalarla veya daha da kötüsü kaldırımda duran insanlarla çarpışmasıdır.
Diğer konfigürasyon, bir traktör römork tasarımında değil, şasi üzerindeki merdiveni taşıyan düz şasidir. Bu konfigürasyon, ön aks ağırlık kısıtlamaları nedeniyle merdiven uzunluğu ile sınırlandırılabilir. Diğer bir varyasyon, düz bir şasinin arka tekerleklerinin yönlendirilebilir olduğu tam yönlendirmedir.
Aparatın hava kısmı da çeşitli konfigürasyonlarda olabilir. Merdivenin yataktan yükseldiği ve bir dizi sineklik bölümünün uzatıldığı uzatılabilir merdiven türleri vardır. Bu merdivenler, personelin merdiveni yukarı kaldırıldığında inip çıkabilmesi açısından avantajlıdır. Bu tip aparatlarda merdiven yerleşimi, merdivenin tabanındaki operatör platformundan kontrol edilir. Bu aparatlardan bazıları, personelin çalıştığı merdivenin ucunda kapalı bir platform ile donatılmıştır.
Bu tip, bir hava merdiveni platform aparatı olarak bilinir. Diğer bir tasarımda, mafsallı bom tipinde, bom hidrolik olarak kaldırılır ve bir mafsal mafsalının açısı ayarlanarak uzatılır. Bu tip hava aparatı, çok güçlü ve yükseltilmiş platform kontrollerinden yerleştirilmesi kolay olsa da, personelin girmek veya çıkmak için sepeti yere hareket ettirmesi gerektiği için sınırlıdır.
Yükseltilmiş platformlar, duvarları kırmak için değiştirilmiş bir kırıcı gibi sepetteki ağır aletleri kullanmak için iyidir. Kamyonda taşınan hava merdivenine ek olarak, NFPA, aparatın merdivenli kamyon olarak sınıflandırılması için 115 ft’lik yer merdivenlerinin taşınmasını gerektirir.
Merdiven aracı genellikle uçtaki veya sepetteki kişiyi operatöre bağlayan bir interkom sistemi ile donatılmıştır. Bazı aparatlar, sepete monte edilmiş solunum havası tüpleri ile birlikte gelir, böylece personel bunları SCBA şişeleri yerine tedarik olarak kullanabilir, bu da onlara çok daha uzun bir hava kaynağı sağlar. Bazı antenlerde su tesisatı bulunur, böylece su uca pompalanabilir ve yükseltilmiş derelerden uygulanabilir. Bu tasarıma su kulesi denir. Antenler, cihaz üzerinde bir yangın pompası ile donatılabilir; diğerlerinde, yangın akışını pompalamak için bir motor kullanılır.