Sağlam Temelli Tanımlar – Bilgisayar Bilimleri Ödevleri – Bilgisayar Bilimleri Ödev Hazırlatma – Bilgisayar Bilimleri Alanında Tez Yazdırma – Bilgisayar Bilimleri Ödev Yaptırma Fiyatları
Sağlam Temelli Tanımlar Atomlist tanımımız özyineleyicidir ve devamında daha birçok özyinelemeli tanım göreceğiz. Özyinelemeli tanımların uygun tanımlar olduğundan nasıl emin olabiliriz? İşlevi gerçekten tanımlıyorlar mı? Faktöriyelin tanımını yazarken şöyle bir şey yazıyoruz ve bunun n'nin uygun bir tanımı olduğunu biliyoruz! tüm doğal n için, çünkü özyineleme iyi temellendirilmiştir: n!'nin tanımında, yinelemeli bir çağrı! oluşur, ancak argüman n - 1'dir, bu n'den küçüktür ve bu nedenle eninde sonunda temel durum 0'a ulaşıldığını ima eder. O zaman durum neredeyse bu kadar şanslı olmazdı. İkinci satır, faktöriyel işlevi için geçerli olan bir eşitliği ifade eder, ancak sağ taraf açısından sol tarafı tanımlamaz. Bu tür tanımsal eşitlikteki asimetriyi vurgulamak için bazen eşitlik işaretinin üzerine bir üçgen yazılır. (Sonuçta ortaya çıkan sembol yine de simetrik görünüyor.) LISP söz konusu olduğunda, özyinelemenin sona erdiğini göstermek için doğal sayılar yerine listelerde bir sıralamaya ihtiyacımız var. Sıranın toplam olması gerekmez, ancak her azalan değer dizisinin, yani sıralamadaki her değerin dizideki öncekinden daha küçük olduğu bir dizinin sonlu uzunlukta olması gerekir. Böyle bir düzene sağlam temeller denir. Kısmi bir düzen veya bunun için tam bir düzen, tam da sağlam temellere dayanan bir düzen olduğunda matematiksel tümevarımı kabul eder. Matematiksel tümevarım ilkesinin kesin bir formülasyonu aşağıdaki gibidir. İkinci formülasyonda, temel durum genel duruma dahil edilir (n yerine 0 koyun) ve yalnızca bir formül yeterlidir. İkinci formülasyonun avantajı, gelişigüzel kısmi sıralara genelleme yapmasıdır. V, elemanlarında kısmi sıralaması < olan bir küme olsun. Sipariş iyi temellendirilmemişse, bu sonuç garanti edilmez. Gayri resmi olarak konuşursak, tümevarımın kurulduğu bir temel olması gerekmez. Veya eşdeğer olarak, öz yinelemenin sona ermesi gerekmez. Öz yinelemeli fonksiyon tanımlarımızın uygun olduğunu göstermek, yani matematiksel tümevarımla akıl yürütmeyi kabul etmek için kullandığımız sağlam temellere sahip düzen nedir? Seçtiğimiz sıra şu şekildedir: İlki ikincisinin uygun bir altyapısıysa, bir liste diğerinden daha azdır. Örneğin, tüm atomik olmayan x'ler için hem (araba x) hem de (cdr x) x'in uygun alt yapılarıdır ve dolayısıyla bizim sıralamamız altında x'ten küçüktür. Özyinelemeli tanımlarımızın çoğunda özyinelemeli çağrı gerçekten de parametrelerden birinin arabasında veya cdr'sindedir. LISP'nin diğer sürümlerinde, listeler bazen döngüler içerebilir: bir liste kendi başına bir öğe olabilir. Bu durumda alt yapı düzeni iyi kurulmamıştır. Bizim LISP versiyonumuzda hiçbir döngü oluşturulamaz. Bu sıraya dayalı tümevarım ilkesine bazen yapısal tümevarım denir. + .£ gibi durumlarda alt yapı sırasını kullanıyorsunuz. Bu neden uygun bir tanımdır, yani neden türev cinsinden türevi veren dairesel bir tanım değildir? Çünkü e ve I, e + I'in alt ifadeleridir: altyapı düzeninde ikisi de e + I'den küçüktür. (Fakat e'nin I'in bir alt yapısı olup olmamasının bir önemi yoktur: sıralamaya gerek yoktur. Temel Bilgi Teknolojileri ve bilgisayar kullanımı PDF Bilgisayar tanımı Bilgisayarın temel BİLEŞENLERİ pdf Bilgisayar hakkında herşey Bilgisayar Nedir kısaca Bilgisayar Nedir, ne İşe Yarar temel bilgi teknolojileri 1.vize soruları Temel Bilgisayar bilgileri LISP Programları LISP araştırmamıza bir örnekler listesiyle devam ediyoruz. İlk örnek işlev, argümanının boş olmayan bir liste olması gereken son öğesini hesaplar. (son x)'in tanımındaki özyinelemeli çağrı, bağımsız değişkeninin (cdr x) olduğu bir çağrıdır; yani alt yapı düzeninde orijinal bağımsız değişken x'ten daha küçüktür. Eşit tanımında, her iki bağımsız değişken de her iki özyinelemeli çağrıda daha küçüktür. İkinci işlev, iki bağımsız değişkeni eşit olduğunda doğru olan bir boole işlevidir. Koşullu ifadenin tanımındaki asimetri (yani alternatiflerin sırasının uygunluğu), x ve y'nin eşit olarak ele alınmasında bir asimetriye yol açar. Yukarıdaki tanımları yazdıktan sonra, bir LISP sistemi ile aşağıdaki "diyaloğu" elde edebiliriz. (Çıktı, girdinin ne olduğunu ve çıktının ne olduğunu görmenizi sağlamak için biraz girintilidir.) Bir sonraki işlevimiz, bağımsız değişkenleri olarak iki liste alır ve ikisini sıralar; yani, öğeleri birinci bağımsız değişkenin öğeleri (verilen sırayla) ve ardından ikinci bağımsız değişkenin öğeleri (verilen sırayla) olan bir liste döndürür. Özyineleme iyi temellendirilmiştir. Bu tanımın gerçekten sahip olmak istediğimiz işlevi tanımladığını kanıtlayalım. (İspat gerçekten çok basit, bu yüzden gerçek durum yerine böyle bir ispatın şekline odaklanabiliriz.) Bunu yapmak için, karşılaştırma için bir ek tanımlamasına ihtiyacımız var. Yakında kendimizi eklemenin verimliliğiyle ilgilenirken bulacağız. Burada verimlilikten ne anlıyoruz? Elbette matematiksel bir fonksiyonun verimliliğinden söz edemeyiz, ancak uygulamayı gerçekleştirmek için bazı mekanizmalar verildiğinde, bir fonksiyonun bir bağımsız değişkene uygulanmasını değerlendirmek için gereken süreyi soruyor olabiliriz. Bir mekanizmayı daha sonra ayrıntılı olarak tartışacağız, ancak şimdilik yalnızca adının yerine bir işlev gövdesini koyarak sonuca ulaşmak için attığı adım sayısını saymak yeterli. Bunun beş temel işlev, diğer işlevler veya tüm işlevler için kaç kez yapıldığını sayabiliriz. Bu örnekte, yalnızca eksi işlemlerinin sayısını sayıyoruz. (Bu, eşit işleve uygulanacak çok ilginç bir ölçü değildir; bununla birlikte, diğer birçok durumda, neyin sayıldığı gerçekten önemli değildir, çünkü tüm sayımlar kabaca aynı çıkar.) Bu denklem çiftinin I için bir çözümü vardır: l(k) = k kimlik fonksiyonu. Bu tür çözümler bulmak için genel teknikleri tartışmıyoruz. Çözümün ne olduğunu tahmin edebilir ve denklemlerde yerine koyarak doğrulayabiliriz. Çözüm benzersiz ise, bu yeterlidir. LISP işlevi iyi tanımlanmışsa, bu denklemlerin çözümü benzersizdir. Bir sonraki işlev, öncekilerden çok daha ilginç. Bir listenin tersini hesaplar, yani öğeleri argüman1'dekilerle aynı olan bir liste oluşturur; ancak ters sırada gerçekleşirler. Özyineleme iyi temellendirilmiştir ve (ters x) "açıkça" x'in tersini oluşturur. Bu programın etkinliği nedir? Yine, gereken eksi işlemlerinin sayısını sayalım. g(k), k uzunluğundaki bir listeyi tersine çevirmek için gereken eksi işlemlerin sayısı önemlidir.

Sayfadaki Makale – Dergi Makaleleri – Ödev Hazırlatma – Tez Yazdırma – Proje Yaptırma Fiyatları – Ödev Örnekleri – Ücretli Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri

Sayfadaki Makale

Makalenize belirli bir kelime sayısı atanmadığı için şanslı (veya sinir bozucu) bir konumda olabilirsiniz, ancak bu, hakemli bir dergide nadir görülen bir durumdur. Bir sınır verilmesini beklemenin iki yolu vardır. 

Daha önce tartıştığımız gibi, bir kelime sayımı, bir dereceye kadar rahatlamanız, planınızın hedeflediğiniz kelime sınırını desteklediğinden emin olmanız ve ardından makalenin doğal olarak gelişmesine izin vererek, daha sonra kelime sayısını ayarlayarak, bir dereceye kadar rahatlamanız gereken bir şeydir. düzenleme ve cilalama aşamalarıdır.

Sayfa sınırlaması çok daha zorlu bir deneyim olabilir ve bunu burada dikkate almamız için yeterince yaygın bir gerekliliktir. Sayfa sayısının avantajı, materyali gereken sayıda ödüle vermek için tüm metin seçeneklerinizi kullanabilmenizdir. ve grafikler ve çizelgeler, madde işaretli listeler ve tablolar ve genellikle karşılaşabileceğinizden daha küçük bir yazı tipi boyutu kullanan bir makale üretmeniz olasıdır.

Yazar olarak sizin için sorun, bir sayfa sayısının yazınızı ve dolayısıyla düşünce süreçlerinizi daha en baştan sıkışık hissettirebilmesidir. Çoğumuzun doğal bir özelliği olan ‘boşluğu’ ortadan kaldırmaya çalışacaksınız. yazarken, sayfa sayısına sığdırmak için kenar boşluklarınız küçülür, tablolar ve çizelgeler etrafında daha az boşluk kalır, daha az paragraf sonu oluşturma eğilimi vardır.

Bu, kısaltılmış veya normalde beklediğiniz gibi takip edilmeyen, kırpılmış cümleler ve düşüncelerle yoğun bir yazı stiline yol açabilir. Bu, yazar olarak olmak için iyi bir konum değildir.

Neyse ki, bu sinsi sorunun çözümü basit: Yazarken sayfa sayısını görmezden gelin. Planınız doğal olarak yaklaşık olarak doğru uzunlukta makaleye yol açacaktır, bu böyle ayrıntılı bir plan üretme noktasının bir parçasıydı ve böylece izin verebilirsiniz. 

Makale tamamlandıktan sonra, kopyalayıp yeni bir belgeye yapıştırın ve ardından gerekirse yeniden biçimlendirerek, boşlukları azaltarak vb. azaltma görevine başlayın. Bu süreçten geçtikten sonra makaleniz hala çok uzunsa, yazınızı düzenleyerek kısaltmanız gerekecektir.

Bu noktada, ikinci, küçültülmüş kopyanızdan çalışmaya çalışmayın, ürettiğiniz orijinale geri dönün. Yaklaşık olarak ne kadar azaltmanız gerektiğini bileceksiniz, ancak daha fazlası yerine orijinal üzerinde çalışarak bileceksiniz. Sıkışık görünümlü versiyon, yazma stilinizi zararlı olabilecek bir şekilde değiştirmenin cazibesinden kaçınacaksınız.

Daha sonra indirimlerinizi ve düzeltmelerinizi küçültülmüş makaleye kopyalamanız gerekecektir, ancak yaptığınız değişiklikleri izleyen bir sürümü yazdırırsanız, bunun uzun sürmesi gerekmez.

Makaleyi amirinize veya danışmanınıza yorum için ve belki de bazı düzeltme okumaları için vermek istediğiniz aşamaya geldiğinizde, onu indirgenmiş versiyon yerine orijinal formatta sunun. On iki puntolu bir yazı tipinde bir makaleyi düzeltmek veya düzenlemek, on puntoluk bir yazı tipinde bakmak zorunda kalmaktan çok daha kolaydır. Elbette, yazı tipi boyutunu küçültmek makale okuyucusu için bir sorun olmayacak, ancak makaleyi ilk aşamalarında inceleyenler için sorun olabilir.


DergiPark
DergiPark Makale
Dünyanın en çok Okunan makaleleri
Google Akademik
Örnek makale
Bilimsel makale PDF
DergiPark giriş
Makale oku


İşaretleme ve Yapı

Yazınıza yön tabelası sanatına adanmış bir bölümü seve seve yazabiliriz, ancak bu kılavuzun amaçları doğrultusunda yön tabelalarının iki yönüne odaklanmayı amaçlıyoruz: tabela kelimeleri ve tabela cümleleri. Yönlendirmenin arkasındaki fikir, söylemeye çalıştığınız şeyin anlamına önemli bir şey eklemeyen, bunun yerine okuyucuyu makaleniz boyunca yönlendirmeye yardımcı olan kelimeler veya cümleler eklemenizdir. Bunu yapmanın bir yolu, işaret levhası kelimeleri ve cümleleri kullanmayı düşünmektir.

Bunlardan bazıları şunları içerecektir:

• ‘Ancak’, ‘bu nedenle’, ‘sonuç olarak’: bunlar okuyucuya bir şeylerin olmak üzere olduğunu gösterir. ‘Ancak’ durumunda, makalenizde bir pozisyon belirtmekten onu nitelendirmeye veya bir şekilde çelişmeye doğru bir dönüş yapmak üzeresiniz. ‘Bu nedenle’ ve ‘sonuç olarak’ durumlarında, okuyucunuza ilerleme kaydedildiğine dair güvence veriyorsunuz veya okuyucuyu, argümanınızın ipliklerini bir araya getirmek üzereyken yüksek düzeyde dikkatin gerekli olduğu konusunda uyarıyorsunuz. .
• ‘Bu arada’, ‘olsa da’, ‘gerçi’: bir okuyucu bir cümlenin başında bu kelimelerden herhangi biriyle karşılaştığında, bu, cümlenin başında bir önermenin ileri sürüleceğinin açık (ama büyük ölçüde bilinçaltı) bir göstergesidir. cümlenin sonunda (virgülden sonra) daha sonra nitelenecek veya çelişecek olan cümle.
• ‘İleri’ ve ‘dahası’ yazdıklarınıza ivme kazandırabilir ve siz argümanınıza giderek daha fazla katman ekledikçe okuyucuyu makaleniz boyunca cezbedebilir. Ancak, aşırı kullanım bir sorun olabilir. Hiç kimse, her paragrafın bu kelimelerle açıldığı bir makaleyi okumak istemez, bu yüzden bunları kullanırken dikkatli olun.
• ‘Eğer’: Cümlenin başındaki ‘if’ kullanımı genellikle okuyucuya cümlede sunulan ilk noktayı göz önünde bulundurması ve ileri sürülen ikinci noktaya geçmeden önce bunun kabul edilebilir olup olmadığına karar vermesi gerektiğini söyler.
• ‘Her ikisi de’: Bu ifade, makalenize bir denge duygusu katabilir, mantıklı davrandığınızı ve bir tartışmanın tüm taraflarını tarttığınızı düşündürür. Aşırı kullanılmamalıdır, ancak dikkatli kullanıldığında güçlü bir araçtır.
• ‘Günün sonunda’, ‘şu anda’, ‘şimdiki anda’: bu ifadeler okuyucuya tam olarak ne söylemek istediğinizi veya nasıl ifade edeceğinizi bilmediğiniz konusunda net bir işaret verir. ve her zaman kaçınılmalıdır.

Şimdi, yazınızı ne kadar iyi işaretlediğinizi belirlemek için iyi bir zaman olacaktır. Yola çıkmanız için size bazı kelimeler ve ifadeler önerdikten sonra, bir fosforlu kalem alın ve yakın tarihli bir yazınızı kontrol edin. Görebildiğiniz kelimeleri vurgulayın, sayfada okuyucuya rehberlik etmekten başka bir şey yapmaz. Okuyucuyu içerik pahasına tabelalarla vergilendirmek istemeseniz de, üzerine iyi bir işaret levhası serpiştirdiğinizden emin olmak mantıklıdır. 

Yönlendirme cümleleri, kısmen okuyucuyu makaleniz boyunca yönlendirmek için kullanılır, ancak bir güvence aracı olarak daha da etkili bir şekilde kullanılır. Planınız, makalenizin doğal bir aşama ilerlemesinden geçmesini sağlayacaktır. Muhtemelen içgüdüsel olarak, okuyuculara başlarına ne geleceğini etkili bir şekilde anlatan bir açılış cümlesi ile her aşamayı tanıtacaksınız.

Çoğu zaman, deneyimsiz yazarlar, her bölümün sonuna ikinci işaret levhasını eklemeyi unuturlar. Bu, o bölümde az önce yazdıklarınızı özetleyen bir veya iki cümle olacaktır.

Elbette her şeyi tek bir cümleyle özetleyemezsiniz, ancak bunu yapmanız da gerekmiyor: okuyucunun ‘Ah, bu seni düşündüğüm gibi değildi’ diye düşünmesine izin verecek kadar ayrıntıyı özetlemeniz yeterli. dedik ve sonra bölümü tekrar okumak için geri dönün. Bu yönlendirme biçimini yazarken yapmak her zaman kolay değildir, ancak makaleyi kontrol etmeye ve incelemeye geldiğinizde bu cümleleri eklemek için yeterince basit bir iştir. 

Bir yanıt yazın