Antinükleer Antikor – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri
Antinükleer Antikor (ANA) Klinik uygulamada, indirekt immünofloresan ile gösterildiği gibi antinükleer antikorların (ANA) saptanması, SLE tanısı için tek ve en yararlı işarettir. ANA, bir insan epitel hücre hattından (HEp-2) türetilen kemirgen doku veya doku kültürü hücrelerinin test serumu ile kaplanması ve ardından floreseine konjuge edilmiş ikinci bir antikor olan anti-insan IgG'si ile saptanır. Kemirgen dokusu kullanıldığında, aktif olarak tedavi edilmemiş hastalığı olan hastaların yaklaşık %95'inde yüksek titre ANA'sı vardır (>80'de 1). HEp-2 hücreleri, tedavi edilmemiş hastalığı olan hastalarda yaklaşık %98-99 pozitiflik ile daha da yüksek bir hassasiyet derecesi sergiler. Amerikan Romatoloji Koleji, Amerikan Patologlar Koleji, Klinik İmmünoloji Derneği ve Ulusal Sağlık Enstitüleri'nin yakın tarihli yetkili kılavuzları, ANA taraması için en iyi substrat olarak HEp-2 hücrelerinin kullanılmasını önermektedir (Kavanaugh ve ark.). HEp-2 hücrelerinin yaygınlaşmasıyla birlikte tanısal bir varlık olarak ANA negatif lupusun varlığı sorgulanmaya başlanmıştır (Cross ve ark.). Tersine, HEp-2 hücrelerinde ANA negatif olan bir hastada tedavi edilmemiş SLE olasılığı <%1 düzeyindedir. Bununla birlikte, pozitif bir ANA sonucu, çeşitli başka hastalıklarda ortaya çıktığı için SLE'ye özgü değildir. HEp-2 hücrelerinde birkaç farklı ANA modeli tanınır: homojen, nükleolar, benekli, periferik ve sentromer. CREST sendromunun (kalsinozis, Raynaud fenomeni, özofagus disfonksiyonu, sklerodaktili, telenjiektazi) ve sklerodermanın spesifik bir belirteci olan sentromer antikoru dışında, diğer ANA paternlerinin hiçbiri antijenik özgünlüğün güvenilir bir göstergesi değildir.  Bu ve diğer birçok hastalık durumunda ANA oluşumu göz önüne alındığında, pozitif bir ANA'yı antijenik özgüllüğü açısından daha fazla karakterize etmek esastır. SLE'de dolaylı immünofloresan ile pozitif bir ANA, DNA, histonlar ve ayrı ayrı Ro, La, Sm ve U1-RNP (üridin ribonükleer) olarak bilinen bir grup ekstrakte edilebilir nükleer antijen (ENA) gibi nükleer antijenlere karşı antikorların varlığını yansıtır. protein). Ekstrakte edilebilir nükleer antijenlere (ENA) karşı antikorlar Ro, La ve Sm, ilk tanımlandıkları hastaların adlarını aldı: Robert, Lane ve Smith. U1-RNP (üridin ribonükleer protein) ile birlikte bu proteinler, mRNA'nın eklenmesinden ve işlenmesinden sorumludur. ANA'nın aksine, ENA'ya karşı antikorlar lupus ve ilgili bozukluklara özgüdür ve bu nedenle tanıda yardımcıdır. Ek olarak, tek tek antikorlar belirli klinik belirtilerle korelasyon gösterme eğilimindedir; anti-Ro, lupus ve Sjögren sendromunda ortaya çıkar ve kutanöz hastalıkla koreledir. ANA yokluğunda anti-Ro antikorlarının oluşabileceğini bilmek önemlidir. ANA-negatif, Ro-pozitif profil, lupuslu hastaların küçük bir kısmında (substrat olarak HEp-2 hücrelerinde <%1) oluşur; ancak kemirgen dokusu substratı üzerinde, Ro antijeni kemirgen dokusunda yetersiz temsil edildiğinden bu rakam %5'e yükselir. ANA testi pozitif çıkanlar Kadınlar Kulübü ANA testi pozitif çıkanlar ANA testi pozitif doktorsitesi Ana testi kaç günde çıkar ana 1/100 Anti histon antikor Nükleer patern ince benekli ne demek Ana testi ekşi Lupuslu gebe kadınların %5-25'inde, anti-Ro antikorları plasentayı geçerek yenidoğanda geçici kutanöz lupusa neden olur; daha ciddi olarak, anti-Ro pozitif annelerden doğan bebeklerin %1-3'ünde kalp pili takılmasını gerektiren kalıcı konjenital kalp bloğu gelişir. Lupus hastalarının yaklaşık %30'unda anti-Ro antikorları izole olarak ortaya çıkarken, vakaların %15'inde bunlara anti-La antikorları eşlik eder. İkinci durumda, hastaların böbrek hastalığına sahip olma olasılığı daha düşüktür. Yukarıda tartışılan klinik bağıntılara ek olarak, ANA negatif anti-Ro pozitif profili aynı zamanda erken kompleman bileşenlerini etkileyen altta yatan primer kompleman eksikliği için bir belirteç görevi görür. Homozigot C4 ve C2 eksiklikleri olan hastalarda yapılan araştırmalar, vakaların yaklaşık %50-70'inde anti-Ro pozitifliği ortaya koymaktadır. SLE'nin primer kompleman eksikliği ile ilişkisinden sorumlu kesin mekanizma kurulmamış olsa da, eksik kompleman bileşeni ile ilgili olarak bir hastalık şiddeti hiyerarşisinin varlığı iyi belgelenmiştir; hastalık şiddeti C1q eksikliği olan hastalarda en fazladır ve bunu toplam C4 eksikliği yakından takip eder. C2 eksikliği olan hastalarda hastalık şiddeti, sağlam kompleman yolakları olan hastalarda görülenle karşılaştırılabilir. Anti-Sm antikorları lupus için oldukça spesifiktir ancak prevalansları hastanın etnik geçmişine göre değişir; Afro-Karayipli hastaların %30'u, Kafkasyalıların %10'unun aksine anti-Sm- pozitiftir. Sm ve U1-RNP arasındaki paylaşılan peptit dizileri göz önüne alındığında, Sm ve U1-RNP'ye karşı antikorlar birlikte oluşma eğilimindedir. İzolasyonda anti U1-RNP antikorlarının varlığının, ek polimiyozit ve skleroderma özellikleri olan lupus örtüşme sendromlu bir grup hastayı tanımladığı düşünülmüştür. Sharp ve meslektaşları, daha düşük böbrek ve nörolojik hastalık riski göz önüne alındığında daha iyi bir prognoza sahip oldukları düşünülen bu hastaları karakterize etmek için "karma bağ dokusu hastalığı" (MCTD) terimini ortaya attılar. Orijinal kohortun uzun süreli takibi, birçok hastada daha sonra böbrek ve nörolojik hastalık geliştirdiğinden, MCTD'nin farklı bir benign antite olarak varlığını sorgulamıştır. NOT: HEp-2 hücrelerinde antinükleer antikorların (ANA) boyama desenleri. (a) Homojen. (b) Benekli. (c) Nükleolar. (d) Çevresel. (e) Sentromer (23 çift kromozomun kinetokorlarının boyanmasını temsil eden çok sayıda ince noktanın görünümüne dikkat edin). Bay K. Taylor, Leeds General Revir'in izniyle Algılama Yöntemleri İmmünopresipitasyon tahlilleri ENA'ya karşı antikorlar birkaç yöntemle saptanabilir. Başlangıçta, birçok laboratuvar antikorların varlığını göstermek için karşı akım immünoelektroforezi (CIE) veya Ouchterlony çift difüzyon yöntemini kullandı. CIE, agar jeller üzerinde gerçekleştirilir ve antikor ve antijenin, uygun pH'da immünopresipitasyonun meydana geldiği lamın merkezinde buluşmak üzere zıt yönlerde göç etmesine izin verir. Ouchterlony çift difüzyon tekniği de immünopresipitasyona dayalıdır; antijen, bir agar slaytının merkez kuyusuna yerleştirilirken, kontrol ve hasta serumu, merkezi kuyuyu çevreleyen kuyucuklara yerleştirilir. 24-48 saatlik inkübasyondan sonra, antijen-antikor reaksiyonunun varlığını gösteren presipitin çizgileri oluşur. Presipitin kimliği, daha önce karakterize edilen referans serum tarafından üretilen presipitin çizgileri ile karşılaştırılarak belirlenir. Hem CIE hem de çift difüzyon, yüksek konsantrasyonlarda spesifik antikorları (0.1–1.0 mg/ml) tespit etmek için uygun kalitatif tekniklerdir. Bazen çift difüzyon testlerinin sonuçlarını yorumlamak zor olabilir. Antijen konsantrasyonu, hasta serumundaki antikor konsantrasyonu ile bir denklik zonu oluşturacak şekilde ayarlanmazsa yanlış negatif sonuçlar oluşabilir ve özgünlüğü bilinmeyen çoklu çökelti çizgileri klinik olarak anlamlı antikorların tanımlanmasına müdahale edebilir. Çift difüzyonun aksine, CIE nispeten daha yüksek hassasiyet, hız ve daha fazla numuneyi işleme yeteneği sergiler. Bununla birlikte, teknik olarak zahmetlidir ve sonuçları daha az nettir.

Organik Asitler – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri

Karbonhidratlar

Kalıtsal karbonhidrat metabolizması bozukluklarının taranması, daha önce tarif edildiği gibi genellikle TLC tarafından gerçekleştirilir. Spesifik karbonhidratların miktar tayini genellikle gerekli değildir, ancak bağırsakta şeker absorpsiyon/geçirgenlik çalışmalarının geliştirilmesi, idrarda spesifik şekerlerin doğru bir şekilde ölçülmesini gerektirmiştir, örn. miktar tayini gerektiğinde laktuloz, ramnoz, ksiloz.

Ayırma, iyon değişim kromatografisi kullanılarak elde edilebilir, ancak karbonhidratların ne kullanılabilir UV ne de floresan özellikleri olmadığından tespiti zor olmuştur. Darbeli amperometrik elektrokimyasal algılamanın ortaya çıkışı, ilerleme yavaş olsa da durumu büyük ölçüde iyileştirdi.

Gaz kromatografisi (GC)

Prensipler

GC’de, ilgilenilen bileşikler, inert bir taşıyıcı gaz akımındaki (azot, argon veya helyum) çözünen ile inert bir destek üzerinde tutulan düşük uçuculuğa sahip bir sıvı (dolayısıyla eski adı, gaz-sıvı kromatografisi, veya GLC). Eylemsiz destek genellikle cam mikro boncuklar veya sentetik halojenli polimerler ve türevlendirilmiş polialkol veya silikondur.

Geleneksel GC kolonları tipik olarak 1–3 m uzunluğunda ve 2–6 mm iç çapa sahiptir, ancak klinik uygulamaların çoğu, 40 m uzunluğa ve 0,2–0,5 mm iç çapa sahip kapiler kolonlar kullanır. Kapiler GC’nin faydaları genellikle iyileştirilmiş çözünürlük ve daha kısa çalışma süreleridir.

GC için mevcut algılama sistemleri şunlardır: alev iyonizasyonu (FID), elektron yakalama (ECD) ve kütle spektrometrisi (GC–MS). Normal ve kapiler GC’nin bir karşılaştırması ve dedektör türlerinin etki şeklinin ayrıntıları Lewis ve Sampson (1994) tarafından yapılan bir incelemede verilmiştir.

Uygulamalar

GC ile ayrılabilen bileşikler, uçucu olmalı veya türevlendirme yoluyla uçucu bir duruma dönüştürülebilmelidir. Bunlara alkoller, steroidler, ilaçlar, organik asitler ve safra asitleri dahildir.

Organik asitler nelerdir
Organik asit örnekleri
İnorganik asitler nelerdir
Organik asit Çeşitleri
Organik asitler nerelerde bulunur
İnorganik asit Çeşitleri
Organik asitler nedir
Kanatlılarda organik asit kullanımı

Alkoller

Etanol ve metanol, FID ile GC ile kolayca ölçülebilen uçucu bileşiklerdir. Kılcal GC’nin ekstra çözünürlüğü gereksiz olduğundan normal bir GC sütunu kullanılabilir. Şüpheli toksisitede etilen glikol ölçümleri de mümkündür.

Steroidler

İdrar steroid profili, adrenal bez, testis ve yumurtalıklardan steroidlerin üretimi ve metabolizması hakkında bilgi sağlar. Cinsiyeti belirsiz veya erken cinsel gelişimi olan çocukların değerlendirilmesinde özellikle önemlidir. Sporcularda anabolik steroid kötüye kullanımını saptamak için steroidlerin ölçülmesine de büyük ilgi vardır.

Steroidlerin türetilmesinin ardından FID ile kapiler GC kullanılarak, bir çalışmada 25’e kadar steroid ve metabolit saptanabilir ve nicelenebilir. GC-MS aletlerinin daha geniş bulunabilirliği ve maliyetindeki azalma, kademeli olarak steroidlerin geleneksel kapiler GC’sinin GC-MS ile değiştirilmesine yol açmıştır.

İlaçlar

HPLC ile kolayca ölçülemeyen ilaçlar, örn. valproat, trisiklik antidepresanlar, vb., terapötik ilaç izleme veya toksikolojik amaçlar için sıklıkla GC tarafından test edilir. Çoğu sistem, FID’li normal GC sütunlarını kullanır, ancak GC-MS, TLC, EMIT veya diğer immünolojik testler kullanılarak elde edilen pozitif ilaç kötüye kullanım taramalarını doğrulamada özel bir role sahiptir. Birçok ilaç için özel yöntemler Ghosh’un (1992) kitabında bulunabilir.

Organik Asitler

Organik asit atılımında değişikliklere neden olan kalıtsal hastalıklar arasında spesifik hastalıklar, örn. propiyonik asidemi ve üre döngüsü anormallikleri ile ilişkili olanlar gibi hastalık aileleri. İdrar organik asit ölçümleri genellikle kapiller GC–MS kullanılarak yapılır. Dedektör olarak MS’nin ek yararı, olağandışı bileşiklerin pozitif olarak tanımlanmasıdır.

Elektroforez – İlkeler

Elektroforetik ayırma, uygulanan bir elektrik potansiyelinin etkisi altında yüklü moleküllerin diferansiyel göçüne dayanır. Elektroforez ile ayrılabilen moleküller, doğal hallerinde net pozitif veya negatif yük taşımalıdır, örn. birçok protein ve amino asit veya bir yükü kabul edebilmelidir, örn. borat iyonları ile kompleks karbonhidratlar.

Molekülün etrafındaki kimyasal ortam, elektrolit çözeltisi, bir elektrik akımı iletme yeteneğine sahip olmalıdır, ancak aynı zamanda iyonlaşma durumunu ve dolayısıyla onunla temas halindeki herhangi bir molekül üzerindeki yükü belirlemede kritik bir role sahiptir.

Elektrolit seçimi ve pH’ı, optimum hareketlilik ve ayırma elde etmek için kritik öneme sahiptir. Yüklü parçacığın hareketi elektrik kuvvetinin etkisiyle sağlanır. Göç hızı, uygulanan potansiyel ile elektrotlar arasındaki mesafe arasındaki ilişkiye bağlıdır – uygulanan voltajı artırarak veya elektrotlar arasındaki mesafeyi azaltarak daha fazla göç elde edilebilir.

Bir elektrik akımının geçişi kaçınılmaz olarak ısı üretecek ve optimal koşulların maksimum ayırma ile dengelenmesi gerekecektir. Molekülün boyutunun ve çözeltinin viskozitesinin bir fonksiyonu olan geciktirme kuvveti, elektrik alanının neden olduğu ileri göçe karşı koyar.

Bu nedenle göç hızı, alan kuvveti ve molekülün net yükü ile doğru orantılı ve partikülün boyutu ve çözeltinin viskozitesi ile ters orantılıdır.

Elektroforetik ayırma, serbest çözeltide elde edilebilir, ancak genellikle kağıt, selüloz asetat, agar jel veya poliakrilamid jel gibi bir tür katı destek ortamı kullanılır. Son 10 yılda, yüksek voltajda dar kapilerlerde elektroforez, yani kapiler elektroforez yapılmasına büyük ilgi duyulmuştur.

Uygulamalar

Elektroforez ilk olarak 1950’lerde klinik laboratuvarda serum proteinlerinin ayrılması için kullanıldı. O zamandan beri, polimeraz zincir reaksiyonunu (PCR) takiben serum proteinlerini, izoenzimleri (örn. kreatin kinaz, alkalin fosfataz vb.), hemoglobin varyantlarını ve DNA fragmanlarını ayırmak için uygulamalar geliştirilmiştir.

Kromatografiye gelince, lipoproteinlerin ayrılması gibi birçok başka uygulama mevcuttur, ancak bunlar araştırma alanında kalma eğiliminde olmuş ve rutin testler haline gelmemiştir.

Serum Protein Elektroforezi

Serum proteinlerinin elektroforetik ayrımının başlıca kullanımı, çeşitli koşullarla ilişkili (spesifik olmayan) değişiklikleri göstermek için kullanılmaya devam etmesine rağmen, monoklonal gammopatilerin tanımlanmasıdır, örn. nefrotik sendrom.

Serum proteini elektroforezi için erken yöntemler, bir destek ortamı olarak selüloz asetatı kullandı, ancak bu, serum proteinlerinin sınırlı çözünürlüğünü üretti ve büyük ölçüde yerini agaroz jel elektroforezi aldı.

Serum proteinleri albumin, 1-globulinler, 2-globulinler, -globulinler (1 ve 2) ve -globulinlere karşılık gelen ana bantlara ayrılır. Serum yerine plazma kullanılıyorsa, genellikle – ve -globulin bölgeleri arasında fibrinojenden ek bir bant bulunur.

Ponceau kırmızısı veya Coomassie parlak mavi boyaları ile boyamayı takiben görselleştirme, büyük anormallikleri tespit etmek için genellikle yeterlidir, ancak bireysel fraksiyonlara ilişkin nicel veriler gerekliyse, yani bir paraprotein mevcutsa, dansitometrik tarama kullanılabilir.

Poliakrilamid jeller kullanılarak daha da yüksek çözünürlük elde edilebilir, ancak bu rutin klinik kullanımda nadiren değerlidir. Serum protein elektroforezi için otomatik sistemler artık mevcuttur.