Çözünürlük Sistemleri
NC-SFM başlangıçta konsolun sabit bir frekansta sabit bir genlik tarafından sürüldüğü genlik modülasyonu (AM) moduna dayanıyordu. Yüzeye yaklaşıldığında, uç yüzey etkileşimi konsol salınımlarının genliğinde ve fazında bir değişikliğe neden olarak ölçülebilir bir sinyal sağlar.
Uygulamada, konsolun bu moddaki tepkisinin oldukça yavaş olduğu bulundu ve atomik çözünürlük çalışmalarında frekans modülasyonu (FM) modu ile değiştirildi. Ancak AM modu, hava ve sıvılarda yapılan "vuruş modu" çalışmalarında oldukça başarılı olmuştur.
Genel olarak, en iyi çalışma modu, gereken çözünürlük ve sistemin kendisi tarafından belirlenir. SFM'deki gerçek atomik çözünürlük, yalnızca bu çalışmanın odak noktası olacak olan FM modunda elde edilmiştir.
FM modu NC-SFM'de, özfrekansı f0 ve yay sabiti k olan bir konsol, bir geri besleme döngüsü aracılığıyla sabit bir A0 genliğinde salınımlarda tutulur. Konsol, kendinden tahrikli bir osilatör olarak düşünülebilir. Salınımların gerçek frekansı f0'a, konsolun kalite faktörü Q'ya ve tahrik uyartımı ile konsolun sapması arasındaki faz kaymasına θ bağlıdır.
θ = π/2 için sistem f = f0'da salınır. Genel olarak, deneyler sırasında, sabit bir frekans değişimi ∆f elde etmek için uç-yüzey mesafesi değiştirilir ve elde edilen topografya haritası, yüzeyin görüntüsünü sağlar. Artık ∆f'deki değişimin görüntüleme sinyalini sağladığı sabit yükseklikte görüntü almak da mümkündür.
Güvenilir görüntüleme için, deneysel kurulumun önemli olan bir yönü daha vardır: STM'de olduğu gibi, SFM deneylerinde normalde uç ve numune arasında bir sapma U uygulanır. Katkısız yarı iletken ve yalıtkan yüzeyler, özellikle yarılmış iyonik yüzeyler olmak üzere, hazırlandıktan sonra genellikle önemli lokalize yükler içerecektir. Bunlar, önemli uzun menzilli elektrostatik kuvvetlerin yanı sıra tarama sırasında uç yüzey kuvvetinde ani değişiklikler üretir.
İletken yüzeyler için, uç ve yüzey arasındaki iş-fonksiyonu farkı, uzun menzilli bir kapasitif kuvvete katkıda bulunacaktır. Bu ek kuvvetler, kısa menzilli kuvvetlerin nispi katkısını azaltarak ve uç çarpma olasılığını artırarak taramayı daha zor hale getirir. Elektrostatik kuvvetlerin etkisinin azaltılması, yüzey üzerinde belirli bir noktada uygulanan önyargının bir fonksiyonu olarak ∆f'nin en aza indirilmesiyle elde edilebilir. Bu sürecin bir örneği görülebilir.
Uç ve Yüzey Hazırlığı
Her yüzey STM veya SFM'de yüksek çözünürlüklü olarak görüntülenemez. Atomik çözünürlüğe ulaşmak için, çoğu durumda yüzey kapsamlı bir hazırlığa ihtiyaç duyar. Kontrollü döngülerde haftalar hatta aylar süren püskürtme (çoğunlukla Ar+ olmak üzere iyonlarla bombardıman) ve tavlama (yüzey kusurlarının düzeltildiği noktaya kadar ısıtma) nadir değildir.
Yüzey hazırlama başlı başına sofistike bir sanattır ve başarılı görüntülemenin anahtarlarından biridir. İyon saçılması ve elektron kırınımı gibi k-uzayı yöntemlerinin aksine, SPM ile görüntülenmek için bir yüzeyin sıralanmasına gerek yoktur. Aslında, bir yüzeydeki tek safsızlıklar ve basamak kenarları, deneyciler tarafından görüntülerinin kalitesini kontrol etmek için sıklıkla kullanılır. Böyle bir safsızlık, çift uç gibi hiçbir bozucu etkinin olmadığı varsayılarak yalnızca tek bir yapı olarak görüntülenir.
Uç, tüm SPM yöntemlerinde görüntülemenin en önemli parçasıdır. STM uçları genellikle saf bir metalden, bir metal alaşımından veya genellikle laboratuvarda metal telden üretilen 10-20 farklı malzeme katmanıyla kaplanmış bir metal tabandan yapılır. Bazı durumlarda, STM görüntüleme için ağır katkılı Si uçları da kullanılır.
1920x1080 çözünürlük iyimidir
Spektral çözünürlük nedir
Ekran çözünürlük
2K çözünürlük
Radyometrik çözünürlük nedir
Metre altı çözünürlük
Mekansal çözünürlük
1280x720 çözünürlük
SFM ölçümleri için benzer uçlar da kullanılabilse de, bu çok nadirdir. Bunun nedeni, bir ucun konsol tutuşunun SFM'deki kuvvet değişikliklerinin izlenmesinde çok önemli bir rol oynamasıdır: (i) birçok SFM gerçekleştirmesinde konsol sapmaları, konsolun arkasından yansıyan ışık algılanarak ölçülür; (ii) konsol yay sabiti, uç şekli ve uç keskinliği, görüntü oluşumunda çok önemli roller oynar.
Bu nedenle standart konsollar gereklidir. Çoğu durumda bunlar, yarı iletken çiplerle hemen hemen aynı şekilde mikro fabrikasyon yoluyla silikondan üretilir.
Bazı durumlarda uç, moleküllerin kontrollü adsorpsiyonu ile değiştirilir. STM'de bunun bir yüzeydeki moleküllerin görünen yüksekliğini etkilediği gösterilmiştir. Ucun tam geometrisi, uç yapısının alan-iyon mikroskobu ile bir taramadan önce ve sonra belirlendiği bazı olağanüstü STM ölçümleri dışında genellikle bilinmemektedir.
Konuları daha da karmaşık hale getirmek için uç geometrisi, tekrarlanabilir taramalı tünelleme spektroskopisi (STS) ölçümleri için belirleyicidir; ne yazık ki, STS için en uygun ucun topografik ölçümler için uygun olmadığı gösterilmiştir, çünkü yeterince yüksek bir çözünürlük sağlamaz.
SFM'de, apekste belirli orbital konfigürasyonlarla bile temiz silikon uçlar üretmek için bazı girişimlerde bulunulmuştur, ancak görüntüler henüz silikon yüzeyler dışında herhangi bir şey üzerinde üretilmemiştir: bu nedenle gerçek kontrol kanıtı eksiktir. Şu anda en yaygın olarak kabul edilen görüş, SPM uçlarının oldukça düşük eğriliğe sahip bir tabandan ve en baştaki konumda tek bir atom bulunan birkaç katmandan oluşan bir atomik uç kümesinden oluştuğudur.
STM'de, tünel bağlantısındaki tüm akım bu "tepe noktası" atomu aracılığıyla taşınır; iletkenlik alanı sonuç olarak oldukça küçüktür ve birkaç ̊A2 aralığındadır. STM hassasiyetinin kaynağı budur, çünkü akımı çok küçük bir yüzey alanının elektronik ortamına karşı çok hassas hale getirir. Keskin uç apeksinin son birkaç atomunun yüzey atomlarıyla etkileşimindeki varyasyonlar da SFM görüntülerindeki görüntü kontrastını belirler.
Bununla birlikte, atomik yapıya olan bu hassasiyet aynı zamanda STM ve SFM görüntülerinin yorumlanmasını bu kadar zorlaştıran özelliklerin de kaynağıdır çünkü uç apeksinin gerçek geometrisi ve kimyası, yüzey ile uç arasındaki vakum bariyerindeki iletkenliği etkiler ve aynı zamanda uç yüzey kuvvetleri genellikle belirlenemez. Cu(100) ve NaCl(100) gibi basit metal yüzeyler için bile bu, farklı taramalar için farklı deneysel sonuçlara yol açar.
SPM deneylerinde belirleyici faktörler tam olarak bilinmediğinden, alaka düzeylerinin simülasyonlardan çıkarsanması gerekir. Simülasyonların sistematik bir şekilde yapılması gerekir, örneğin, adsorbatların model uçlarının elektronik yapısı üzerindeki etkisini inceleyerek ve bu adsorbatların STM taramaları üzerindeki etkisini modelleyerek yapılmalıdır.
Deneysel olarak, zorluk, en azından dikkatli ölçümlerde, bir dizi taramayı kaydederek ve istatistiksel bir ortalama olarak yüzey dalgalanması gibi kesin ölçümleri sunarak aşılır.
Etki Alanları
Veriler, diğer tüm etki alanlarından veri ve çalışma durumunu almak için işlevlerden oluşur; veri filtreleme, temizleme ve mükerrer verilerin kaldırılması gibi veri işleme kalitesinden sorumludur.
Ayrıca, sırasıyla mesajın biçimini ve anlamını doğru elde etmekle ilgili sözdizimsel ve anlamsal dönüşümü sağlayan işlevler de vardır. Verinin başka bir işlevi, veri depolama, kalıcılık ve dağıtım sağlamasıdır ve bu, toplu veya akış analitiği ile ilgilidir.
Tüm bu işlevler, gerçek zamanlı akış modunda gerçekleştirilebilir, bu sayede veriler yarı gerçek zamanlı olarak alındığında işlenir. Ancak, veriler genellikle daha sonraki toplu iş analizi için depolandığından, bu her zaman mümkün veya ekonomik değildir.
Bir uçağın jet motorlarından üretilen ve toplanan geniş verinin olduğu durumlarda ikincisine bir örnek. Bu veriler uçuş sırasında toplanır ve bu miktardaki verinin uydu bağlantıları üzerinden iletilmesinin miktarı ve maliyeti nedeniyle depolanır ve yüklenir. uçak inişe geçtiğinde daha sonraki toplu iş analizi için sisteme.
Analytics, veri modelleme, analitik ve gelişmiş veri işleme kural motorlarını etkinleştiren bir dizi işlev içerir. Analitik işlevler, akış veya toplu iş modunda çevrimiçi/çevrimdışı gerçekleştirilebilir. Tipik olarak, akış modunda, üretilen olaylar ve uyarılar, uygulama etki alanının işlevlerine beslenirken, toplu iş analitiğinin sonuçları iş alanına gider.
Uygulama Alanı
Uygulama etki alanı, mantığı kontrol eden ve belirli iş işlevlerini sağlayan işlevlerden sorumludur. Bu düzeyde, uygulamalar, kontrol alanının işlevi olduğundan, makine veya sistem işlemlerini kontrol etmez.
Uygulamaların doğrudan erişim, kontrol veya SGK süreçlerini kontrol etme yetkisi yoktur. Bunun yerine, uygulama işlevleri tavsiye işlevlerini yerine getirir; bununla birlikte, bir uygulamanın işlevlerini ve yeteneklerini bir sisteme sunabileceği API’lerin yanı sıra kullanım durumu kuralları ve mantığı da sağlarlar. Uygulama etki alanı, uygulama ile etkileşimi sağlayan kullanıcı arabirimlerini destekler.
İş Alanı
İş alanı, Endüstriyel İnternet sistem işlevleri ile ERP (kurumsal kaynak yönetimi), CRM (müşteri ilişkileri yönetimi), WSM (depo stok yönetimi) ve diğerleri gibi kurumsal iş sistemleri arasında entegrasyon ve uyumluluk sağlar.
Örnek olarak, bir fabrikasyon sahası için kestirimci bakım hizmeti, kaynak ekipmanındaki geçmiş ve olası arıza oranlarına ilişkin geçmiş ve tahmine dayalı analitiklere sahip olabilir ve bu da onların olası arızaları tahmin etmelerine olanak tanır. ERP sistemlerini entegre ederek, stokların her zaman el altında ve müşteri için ayrılmış olmasını sağlayabilirler.
Uygulama Bakış Açısı
Uygulama bakış açısı, iş veya kullanım işlevlerinden ziyade teknolojiyi içerdiğinden, muhtemelen IIRA’nın en ilginç yönüdür. Kuşkusuz, IIS mimarisine, diğer şeylerin yanı sıra, iş gereksinimleri, kurumsal strateji ile uyum, bütçe ve hem mali hem de rekabet avantajı açısından yatırım getirisi gibi konuları içerecek olan iş ve mali kısıtlamalar rehberlik edecektir.
Bununla birlikte, yüksek seviyeli bir perspektiften, bir IIS oluşturmaya nasıl başladığımızı görmek ilginçtir. Ne alır ve doğasında var olan teknik karmaşıklıklar nelerdir? IoT ile ilgili tüm bu yutturmaca birkaç yıldır ortalıkta dolaştıktan sonra, neden herkes bunu yapmıyor? İlginç bir şekilde, bu soruyu cevaplamak için uygulama bakış açısına bakalım.
Mimari Topoloji
IIC, üç katmanlı bir tasarımı izlediği, heterojen protokolleri ve teknolojileri dönüştürmek ve çevirmek için sınır bölgelerinde ağ geçidi medya dönüştürücülere sahip olduğu gibi geleneksel ağ mimarisini benimsemiştir. Ayrıca, çok katmanlı bir depolama topolojisine sahiptir. sırasıyla sis ve bulutla ilgili bir performans katmanı, kapasite katmanı ve arşiv katmanı modelini destekler. Ayrıca mimari, uçtan buluta (sis) doğrudan bağlantıyı ve dağıtılmış bir analitik (bulut) topolojisini de destekler.
Üç Katmanlı Topoloji
Bir IIoT sistemini görselleştirmenin en iyi yolu, üç katmanlı topolojiye kısaca bakmaktır. Bu, bir IIS’nin çok basit bir temsilidir, ancak bir IIS tasarlarken ilgilenmemiz gereken temel alanları temsil eder. ağ.
Örneğin uç katman, sensörler, aktüatörler ve aksi halde aptal sensörlere ve bileşenlere iletişim olanakları sağlayan uzak I/O cihazları gibi tüm bu uç düğümleri barındıran yakınlık ağıdır. İlk bakışta, bu yakınlık ağı veya uç katmanı yeterince basit görünüyor; Ancak birazdan göreceğimiz gibi şeytan ayrıntıda gizlidir. Ancak, kendimizi aşmadan önce, kenar katmanından başlayarak IIC’nin mimarisini gözden geçirelim.
Kenar Katmanı
Uç katmanı, tüm uç düğümlerden gelen verilerin toplandığı, toplandığı ve yakınlık ağı üzerinden bir sınır ağ geçidine iletildiği yerdir. Kenar katmanında kullanılan protokollere ve teknolojilere bağlı olarak, hub’larda, uzak G/Ç cihazlarında veya protokol dönüştürücülerde bazı veri çevirisi ve arayüz entegrasyonu uygulanabilir. Kenar katmanı, kontrol alanı için işlevleri içerir.
Platform Katmanı
Platform katmanı, erişim ağı üzerinden uç katmandan veri alır ve veri dönüştürme ve işlemeden sorumludur. Platform katmanı ayrıca, örneğin kuruluştan uç katmanlara diğer yönde akan kontrol verilerinin yönetiminden de sorumludur. Bilgi ve operasyon alanlarıyla ilgili işlevlerin çoğunu bulacağımız platform katmanı içindedir.
Kurumsal Katman
Kurumsal katman, operasyon uzmanları gibi karar destek sistemleri ve son kullanıcı arayüzleri için uygulama ve iş mantığını uygular. Bu katman, uygulama ve iş alanı işlevlerinin çoğunu barındırır.
İşlevsel etki alanları ve üç katmanlı mimari arasındaki ilişkiyi görebiliriz. Ancak, birbirlerinden hizmet talep edebildikleri için, işlevsel bir etki alanı ile bir katman arasında bir ayrıcalık yoktur. Ayrıca uç ve platform katmanları gibi farklı katmanlarda gerçekleşebilen veri dönüştürme gibi bazı işlevler de vardır.
Bununla birlikte, uç katmanındaki veri dönüşümü cihaza veya protokole özeldir, platformda ise veri dönüşümü tüm birleştirilmiş veriler üzerinde gerçekleştirilen bir işlevdir. Ayrıca yakınlık, erişim ve hizmet ağlarının kapsamı ve konumu da gösterilmektedir. Üç ağ, coğrafi konuma ve organizasyonel topolojiye bağlı olarak çeşitli biçimler alabilir.