Landauer–Buttiker Yaklaşımı
Landauer–Buttiker Yaklaşımı Landauer–Bütiker yaklaşımının ana avantajı, matematiksel kesinliği ve STM uçlarının farklı sınır koşullarını içermesidir. Prensip olarak, bu nedenle tünel açma durumunun daha doğru bir tanımını vermelidir. Ayrıca tedavi, ayrı iletkenlik kanalları arasındaki girişim etkilerini içerir. Landauer tarafından bir makalede yeniden ele alınan orijinal tek boyutlu türetme aslında oldukça basittir. Ana varsayımlar şunlardır: 1. İki kurşun ideal metallerden oluşur, elektron durumlarının dağılımı serbest bir elektron gazının dağılımına eşittir, bu da bir boyutta, belirli bir k değerindeki elektron sayısının k ile doğrusal olduğu anlamına gelir. 2. Vakum bariyerine çarpan elektronlar ya bariyer boyunca iletilir ya da kurşuna geri yansıtılır. Elektronların geçişi, kurşunlardaki işgali değiştirir, böylece kaynağın işgal ettiği en yüksek seviye olan μ1, Fermi seviyesinden daha yüksektir. Tersine, drenajın en düşük boş seviyesi olan μ2, Fermi seviyesinden daha düşüktür. 3. Gerçek Fermi seviyeleri veya kaynağın (μA) ve tahliyenin (μB) kimyasal potansiyelleri, dolu ve boş durumların sayısıyla tanımlanır. Her iki seviye de, yukarıdaki işgal edilmiş durumların sayısının, aşağıdaki işgal edilmemiş durumların sayısına eşit olmasıyla karakterize edilir. 4. Uygulanan bias eV, iki gerçek Fermi seviyesi arasındaki potansiyel farktır. 5. Meslek sayılarındaki gerçek değişiklikler, küçük bir enerji aralığında meydana gelir; tünelleme elektronlarının enerji seviyesi bu nedenle Fermi seviyesine eşittir. Potansiyel bariyerden geçen toplam akım, iletilen ve yansıtılan akım katkıları arasındaki fark olacaktır. Kaynaktan yayılan akım verilir. Burada e elektron yükü, v Fermi seviyesindeki elektron hızı, n elektron sayısı ve E enerjidir. Kapalı bir sistemdeki elektron durumlarının sayısı, 2πn = k ile k ile orantılıdır; elde ettiğimiz iki dönüş yönünü hesaba katar. Aşağıdakiler için, tüm durumlar tamamen dolu olduğu için μ2'nin altındaki durum aralığının akıma katkıda bulunmayacağını not etmek önemlidir. Tüm durumlar boş olduğu için μ1'in üzerindeki aralık da olmayacaktır. Bu nedenle, ilgili tek değişiklik bu değerler arasındaki aralıkta meydana gelir. Enerji seviyeleri μ1 ve μ2, her kurşundaki dolu ve boş durumların sayısının Fermi seviyesine göre dengelenmesi gerektiği özelliği kullanılarak kimyasal potansiyellerden hesaplanır. Pozitif ve negatif hızlar için her kurşundaki taşıyıcıların toplam sayısı N verilmiştir. Sol kurşun için, μA'nın üzerindeki dolu durumların sayısı, çarpan ve yansıyan elektronlardan kaynaklanır; Aşağıdaki boş durum sayısı, bu aralıktaki toplam taşıyıcı sayısı ile işgal altındaki durum sayısı arasındaki farktır. Sağ uç içinde, Fermi seviyesinin üzerindeki işgal edilmiş durumların sayısı, kaynaktan bariyeri geçen iletimlerden kaynaklanırken, μB'nin altındaki kullanılmayan durumların sayısı, kaynağa geri iletimlerden kaynaklanmaktadır. Sonuç kesinlikle yalnızca sıfır sıcaklıkta geçerlidir. Geçiş matrisleri çerçevesinde ve ortam termal koşulları altında bu önemli denklemin kompakt gösterimi için detaylara bakmak gerekir. landauer-büttiker formula landauer-büttiker formalism landauer--büttiker formula derivation landauer formula pdf Saçılma ve Pertürbasyon Yöntemi Çok kanallı geçişlerin genel bir çerçevesi içinde, Landauer-Buttiker denklemi genellikle matris gösteriminde yeniden yazılır. İki uç ve bir vakum bariyerinden oluşan basit bir arayüz için, iletkenlik daha sonra açıklanmaktadır. Matris çarpımı üzerindeki izin bu durumda tüm iletim kanallarının toplamına eşdeğer olduğuna dikkat edin. Bununla birlikte, bir arayüz boyunca farklı yollar mevcutsa, örneğin bir yüzey üzerinde adsorbe edilmiş bir molekül boyunca tünelleme akımı varsa durum değişir. Bu durumda, matris ürünü aynı zamanda, bir elektronun arayüzün birden fazla iletim kanalı boyunca eşzamanlı geçişini tanımlayan köşegen dışı elemanlar da içerir. Bu girişim etkilerinin gerçek tünelleme görüntüsü için ne kadar önemli olduğu sorusu hala kesin bir cevaba sahip değil. Rodyum yüzeylerde adsorbe edilmiş benzenin görüntülerinde girişimlerin önemli bir rol oynayabileceği gösterilmiştir. Ancak, bu daha geniş bir ölçekte kurulmamış gibi görünüyor. Bu etkilerin dışında biçimcilik, tünelleme simülasyonlarında pertürbasyon yöntemleriyle aynı sonuçlara yol açmaktadır. Fonksiyon Yaklaşımı Son birkaç yılda, denge dışı fonksiyon biçimciliği temelinde tünel açma sürecinin teorik tedavileri giderek daha popüler hale geldi. Sorunun en eksiksiz tedavisi, iki uç ve bir bariyer bölgesi içeren bir sistemin Hamiltoniyeni olarak kabul edilir. Teorinin incelikleri bir önceki yazılarımızda ele alınmıştı; burada sadece sonucu belirtiyoruz. Esnek olmayan etkileri içeren bir arayüzden geçen akım verilmiştir. Burada öz enerjiler ΣA<(E) sonsuz uçlara bağlantıyı tanımlarken, G<(E) iletken arayüzünün Green'in dengesiz fonksiyonudur. Tünel açma işlemlerinde yer alan zaman ölçeklerini analiz edersek, normal tünel açma koşulları (I ≈ 1 nA) için tek elektron işlemleri arasında yaklaşık 10−10 s'lik bir aralık elde ederiz. Bu aralığın kafes uyarımlarının tipik zaman ölçeğinden yüz ila bin kat daha uzun olduğu düşünüldüğünde, bariyerdeki elektronların etkileşimlerini ihmal etmek çok daha güvenli görünüyor. Bu durumda esasen azalır. f'nin Fermi dağılım fonksiyonlarını, GR(E) ve GA(E) bariyerin geciktirilmiş ve gelişmiş fonksiyonlarını ve ΓS(T) yüzey ve uç temaslarını ifade ettiği yerde. Bu biçimcilik, özellikle moleküler elektronikteki uygulamalar veya arayüzler aracılığıyla taşıma özelliklerinin analizi için de giderek daha popüler hale geldi. Biçimciliğe dahil olan çok çeşitli etkileşimler nedeniyle, Keldysh'in yöntemi bugün en doğru olanıdır. Ana sorunu, ya katı hal sistemlerinin tanımındaki yaklaşımlarla ya da etkileşim aralığındaki atom sayısını sınırlayarak telafi edilmesi gereken bir hesaplama maliyetidir. Bu nedenle genellikle sıkı bağlama modellerinde uygulanmıştır. Bu sınırlama ve ardından gelen sayısal kesinlik eksikliği, genel kullanımına karşı ana itirazlardı. Bununla birlikte, son zamanlarda yöntemin bir düzlem dalga temel kümesi içinde de uygulanabileceği gösterilmiştir. Son teknoloji ürünü DFT yöntemleri, doğru bir tanımlama için düzlem dalgalara dayandığından, bu, pertürbasyon yöntemlerinin saçılma yöntemleriyle değiştirilmesi lehine de oldukça güçlü bir argümandır.

Mikro Hizmetler – Endüstri 4.0 – Ödev Hazırlatma – Tez Yazdırma – Proje Yaptırma Fiyatları – Ödev Örnekleri – Ücretli Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri

Mikro Hizmetler

Mikro hizmetler ölçeklenebilir, uyarlanabilir ve modülerdir; bu da onları geniş bir yelpazede ve sürekli değişen cihaz listesinde dinamik, ancak tutarlı kullanıcı deneyimi sağlaması gereken bulut tabanlı uygulamalar için ideal hale getirir.

Mikro hizmetlerin faydalarını ve ölçeklenebilirliklerini netleştirmek için Netflix, Amazon ve eBay gibi birçok büyük web ölçekli şirkete bakabiliriz. Bu web devlerinin tümü, son on yılda mikro hizmet tabanlı uygulamalara geçiş yaptı. Örneğin Netflix, 800’den fazla farklı cihaz türü ve modelinden günde yaklaşık bir milyar API çağrısı alıyor.

Benzer şekilde Amazon, çok sayıda cihaz türünden bir dizi uygulamadan her gün sayısız API çağrısı alır. Bu şirketler, monolitik veya iki katmanlı mimarileri kullanarak bu kapasiteyi destekleyemez ve ölçeklenemezdi; bu yalnızca mikro hizmet tabanlı bir mimari kullanılarak mümkündü.

Mikro hizmet mimarisi, tüm uygulamanın tek bir sunucuda barındırılmasına ilişkin kısıtlamaları ortadan kaldırdığından, bu, geliştiricilerin kaynakları uygulamanın ihtiyaç duyan bölümlerine daha verimli bir şekilde tahsis etmelerini sağlar.

Ancak bariz ceza, iş fonksiyonlarını ve servisleri ayırarak, bu uzaktan aramaları gerçekleştirmek için servisler arasında bir iletişim sisteminin olması ve bunun için ek entegrasyon yükü gerektirmesidir. Entegrasyon her zaman zor bir iştir, bu nedenle daha fazlasının yapılması özellikle avantajlı değildir.

Ancak, hizmetler arasında iletişim kuruyorsanız, güvenlik, performans ve güvenilirlik gereksinimlerini basitleştirmek için HTTP web hizmetleri veya abone olma/yayınlama mesajlaşma protokolleri kullanılabilir. Hangisini kullanacağınıza karar verirken, doğrudan yanıt gerektiren bir soru sorarken HTTP web hizmetini dağıtmak ve hemen geri bildirim gerektirmeyen bir açıklama yaparken abone olmak/yayınlamak iyi bir tavsiyedir.

Middleware Endüstriyel Nesnelerin İnterneti Platformları

Önceki bölümlerde, IIoT çözümleri oluştururken tasarımcıların kullanabileceği çok çeşitli iletişim ve kablosuz protokoller, teknolojiler ve yazılım modellerinden bazılarını tartıştık. Gördüğümüz gibi, her durum için tek bir çözüm yoktur, bu nedenle çoğu durumda gereksinimleri karşılamak için birkaç protokol ve teknoloji dağıtmamız ve ardından bunları bir şekilde entegre etmemiz gerekecektir.

Örneğin, yakınlık ağında eski ve modern teknolojilerin bir karışımını bulabiliriz; örneğin bazıları tasarımımızda tercih ettiğimiz IP veya kablosuz teknolojileri desteklemeyebilir, bu nedenle teknolojileri karıştırıp eşleştirmemiz gerekecek. Bu tür tasarım, çok sayıda olmasa da birkaç farklı protokolü, teknolojiyi ve yazılım modelini desteklediği için heterojen tasarım olarak adlandırılır.

Heterojen ağlar, norm değilse de çok yaygındır. Greenfield (yepyeni) dağıtımlar dışında, homojen bir ağ olarak tanımlanacak olanda ortak bir protokol lüksüne sahip olmak nadirdir.

IPv6 gibi bir protokolü destekleyebilen uç düğümleri ve erişim ağlarını dağıtma lüksü nadirdir. Ne yazık ki, heterojen ağlar, tipik olarak farklı formatlarda çerçevelenecekleri için çeşitli protokol arabirimleri, taşıma ve verilerin çift yönlü çevirisini sağlamamız gerektiğinden ağ tasarımlarını karmaşıklaştırır.

IIoT kavramlarının genellikle o kadar yüksek bir düzeyde sunulduğunu hatırlayın ki, altta yatan teknolojilerin neredeyse alakasız olduğunu ve bu noktada, tüm bu heterojen ağları nasıl entegre ettiğimizi, yönettiğimizi ve yönettiğimizi ele almak zorunda kaldığımızı unutmayın. Altta yatan bu karmaşıklıklar aniden ortaya çıkıyor.


Önceki bölümlerde, nasıl çok yüksek düzeyde bir IIoT ağı oluşturduğumuz tartışıldı. Özetlemek gerekirse, en basit terimlerle, dönüştürücüleri (sensörler ve aktüatörler) yakınlık ağlarını çevreleyen ağ geçitlerine bağlarız ve daha sonra, nihai olarak verileri yerel olarak işlemeden ve/veya depolamadan veya göndermeden önce, toplama ve çeviri için verileri bir erişim ağı aracılığıyla geri taşırız. 

Tipik olarak, IIoT mimarisi proje toplantılarında veya IIoT sunumlarında tanımlanır ve temeldeki karmaşıklıklar iş hedeflerinden soyutlanır. Biri tahtaya çıkıp bir şeyler çizecek.

Şimdi her şey çok iyi ve güzel; bir çizim, çeşitli bileşenlerin nasıl bağlandığını netleştirebilir ve prototip oluşturma veya kavram kanıtı ağ tasarımı oluşturma konusunda kendinizi güvende hissedebilirsiniz. Hatta birkaç heterojen ağı bir araya getirecek kadar kendinizden emin olabilirsiniz.

Bununla birlikte, teknolojisi ne olursa olsun, herhangi bir iyi ağ tasarımının temel gereksinimlerinden biri, ölçeklenebilmesidir. IIoT ile ölçeklenebilirlik, potansiyel uç düğüm sayıları nedeniyle bir sorundur. Örneğin, tasarım kriterleri milyonlarca değilse de binlerce uç düğümün (dönüştürücünün) bağlanmasını gerektirebilir.

Benzer şekilde, bu uç düğümler, yalnızca uzaktan bağlantılı değil, coğrafi olarak farklı binlerce heterojen ağ segmentinde yer alabilir. Ortaya çıkan sorunlar, yalnızca tüm bu heterojen bileşenleri ve ağları nasıl birbirine yapıştıracağınız değil, aynı zamanda tüm bu uç düğümleri nasıl güvence altına alacağınız, yöneteceğiniz, tedarik edeceğiniz ve yükselteceğinizdir?

Sis dağılmaya başladığında, IIoT’nin altında yatan karmaşıklıkların farkına varmaya başlıyoruz. İletişim kurulabilen veya erişilemeyen (son düğümler uzun süreler boyunca uyuyabileceğinden) her bir uç düğümü tanımlamak ve doğrulamak zorunda olmayacağımız için, erişim denetimi ve yetkilendirme ilkeleri uygulamamız gerekecek.

Örneğin, binlerce sensör veya uç düğüm içeren bir ağda, her birini tanımlayabilmeli ve doğrulayabilmelisiniz. Ne de olsa neyi güvence altına aldığınızı bilmiyorsanız, bir ağı güvence altına alamazsınız. Benzer şekilde, ağa eklemeleri nasıl ele alacağız; örneğin, yeni uç düğümleri nasıl sağlar ve kaydedersiniz? Ayrıca, bu ağı nasıl yönetebilir ve yönetebilirsiniz?

Örneğin, birinin ne zaman başarısız olduğunu veya yazılımının ne zaman yükseltilmesi gerektiğini bilmemiz için son düğümlerin durumu hakkında bilgimiz var mı? Son olarak, ülke geneline dağılmış binlerce heterojen ağda yüz binlerce uç düğümü nasıl tespit eder, yükseltir veya sağlarsınız?

Neden IIoT Ara Yazılımına İhtiyacımız Var?

Beyaz tahtaya çizilen üst düzey diyagram, bir IIoT ağı oluşturmak için dağıtmamız gereken teknolojilerin altında yatan karmaşıklığı maskeliyor. Gerçekte, bir IIoT ağ altyapısı oluşturmak, birçok farklı teknoloji ve protokolü entegre etmemizin yanı sıra bu heterojen ağları yönetmenin, yükseltmenin ve raporlamanın bir yolunu bulmamız gerektiğinden, zahmetli ve oldukça karmaşık bir iştir.

Bununla birlikte, dağıtım karmaşıklığını kolaylaştıran ve yalnızca tüm bileşenleri bağlamak için yapıştırıcıyı değil, aynı zamanda ağı bütünüyle görselleştirmemizi sağlayacak bir ayna sağlayan çözümler de vardır ve bu bir IIoT ara katman yazılımı platformudur.