Kurtarma ve Mücadele – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri
Kurtarma ve Mücadele Kurtarma ve yangınla mücadele personeli, her 12 ayda bir en az bir canlı yangın tatbikatına katılmalıdır. Görevli personelden en az biri temel acil tıbbi bakım konusunda eğitimli ve güncel olmalıdır. Eğitim, kanamayı kapsayan en az 40 saati içermelidir; kardiyopulmoner resüsitasyon; şok; birincil hasta anketi; kafatası, omurga, göğüs ve ekstremite yaralanmaları; iç yaralanmalar; hareketli hastalar; yanıklar; ve triyaj. Acil tıbbi hizmetler alanında, gereksinimler eyalet düzeyinde veya yerel düzeyde belirlenir. Temel ilk yardımdan acil tıp teknisyeni (EMT) ve sağlık görevlisi aracılığıyla tıbbi uzmanlık düzeyi arttıkça, eğitim saatleri ve yeterliliği sürdürmek için gereksinimler artar. Yangınla mücadele becerilerinin bakımı için harcanacak belirli bir zaman yoktur. Bu, bölümün gerektirdiği tüm manipülatif ve teknik eğitim ve uygulamaları kapsadığı düşünülebilir. Birçok departmanda standart bir temel kural, günde 2 saat tatbikattır. Bu, 2 saat boyunca bunun hakkında konuşmak değil, becerilerin gerçek uygulamasıdır. Uygulanacak beceriler, hortum geliştirmeleri, KKD kullanımı, aletler ve aparatlardır. Standart bir kombinasyon tatbikatı, SCBA dahil KKD'nin giyilmesi olacaktır; bir saldırı hattını ve bir kapıya zorla giriş araçlarını ilerletin; girmek; ve birincil arama yapın. Tüm bunlar, departman SÇP'leri içinde, güvenlik yönergelerine bağlı kalarak ve makul bir süre içinde yapılmalıdır. Tatbikatın düzgünlüğü, personelin koordinasyonu ve gerekli tüm araç ve gereçlerin doğru şekilde kullanılıp kullanılmadığı da değerlendirilecektir. Eğitiminizin değerli bir kısmı, üzerinizdeki pozisyonun görevlerini yerine getirmeye hazırlanıyor. Bu gereklilik birçok iş tanımında belirtilmiştir. Birçok departmanda itfaiyeci sürücü/operatör ve sürücü/operatör şirket görevlisi olarak hareket edebilmektedir. Bu sayede personellerden birinin herhangi bir nedenle eksik olması durumunda diğerleri gerekli işlemleri doldurup gerçekleştirebilmektedir. Sürücü/operatör düşüp bileğini burktuğu için olay yerinde hortum hatlarını şarj edemeyen etkisiz bir ekip olurdu. Eğitim Güvenliği Her operasyonda olduğu gibi eğitimde de güvenlik son derece önemlidir. İtfaiyeciler eğitim sırasında eğitmenlere ve ayrıntılara dikkat etmelidir. Tatbikat sahasında veya başka bir yerde gerçekçi antrenman yaparken, bir kariyeri veya bir hayatı yaralanma yoluyla sonlandırmak yalnızca anlık bir gecikme alır. Vaka Çalışmasının başlangıcında gösterildiği gibi, eğitim kazaları meydana gelmiştir ve eğitmenler ve katılımcılar sürekli tetikte olmadıklarında bunlar meydana gelmeye devam edecektir. Antrenman yaralanmaları birkaç ana alanda gruplandırılabilir: ■ Düşmeler—Genellikle merdivenlerden veya çatılardan. ■ Çarpma—Alet, ağır ekipman veya düşen nesneler tarafından. ■ Aşırı efor—Kalp krizine, termal strese ve dehidrasyona yol açar. Gerilmeler ve burkulmalar genellikle aşırı eforun sonucudur. ■ Yanıklar—Canlı yangın eğitimi sırasında. ■ Karbon monoksit (CO) zehirlenmesi. Eğitim kazalarından kaynaklanan yaralanmalar küçükten ölümcüle kadar değişmektedir. KKD'nin doğru kullanımı, planlama ve teyakkuz yoluyla, bu tür yaralanmaların tümü olmasa da çoğu önlenebilir olmalıdır. Tahliye ve kurtarma İSG SORULARI Tahliye ve KURTARMA pdf İş Sağlığı ve Güvenliği tahliye ve KURTARMA Yangın tatbikatı yılda kaç kez yapılır Yangından kurtarma esnasında yapılacak işler Arama kurtarma tahliye ekibi Eğitimi ppt Destek elemanı Yönetmeliği Arama KURTARMA ve tahliye eğitimi pdf Bir durumu değerlendirebilmeli ve hayatınızı veya sağlığınızı kesinlikle gereğinden fazla tehlikeye atmadan nasıl yaklaşacağınıza karar verebilmelisiniz. Bunun bir kısmı, bir güvenlik tutumu geliştirmekten ve güvenlik ihlallerine karşı sıfır toleransa sahip olmaktan gelir. Bu güvenlik tavrını sergilediğinizde ve bu seviyede performans gösterdiğinizde çevrenizdekilere örnek olursunuz. Ayrıntılara dikkat ederek ve işinizle ilgili öğrenebileceğiniz her şeyi öğrenerek, olabileceğiniz en iyi itfaiyeci olabilirsiniz. Terfi ile birlikte, gözetiminiz altındakileri eğitmenin ek sorumluluğu gelir. Bir yönetici olarak, astlarınızın mümkün olan en üst düzeyde eğitildiğinden emin olmak sorumluluklarınızın büyük bir parçasıdır. Sizinki kadar onların da güvenliği, tüm mürettebatın eğitimine bağlıdır. İtfaiyecilik bir ekip işidir ve ekipler ancak en zayıf üyeleri kadar güçlüdür. BÖLÜM ÖZETİ ■ Eğitim olmadan itfaiyeciler verimsiz, muhtemelen etkisizdir ve gereğinden fazla riske maruz kalır. ■ Bölümün eğitim personelinin boyutu ve yetenekleri ne olursa olsun, itfaiyeciler kendi güvenliklerinden ve eğitimlerinden nihai olarak sorumludur. ■ Eğitim personeli olmadan, operasyon personeli emniyetli, verimli ve yasalara uygun olarak görev yapmak için gerekli eğitimi alamaz. ■ Bir eğitim görevlisi için genel gereksinimler, yetenek ve tutum olarak ikiye ayrılabilir. Yetenek açısından, eğitim görevlisi etkili bir şekilde planlayabilmelidir. Eğitim görevlisi, eğitimin önemi konusunda da olumlu bir tutuma sahip olmalıdır. ■ Eğitim bürosu başkanının yüksek rütbeli bir konuma (örneğin şef) sahip olması, personelin eğitim programlarına yardım etmesini veya katılmasını talep etme söz konusu olduğunda, kararlarında daha fazla yetki sağlar. ■ Eğitimden sorumlu bir baş görevliye sahip olan departmanlarda, genellikle eğitimi planlayan, programları düzenleyen ve gerçek eğitim ve ihtiyaç değerlendirmesinin çoğunu gerçekleştiren birincil eğitim görevlileri olarak şirket görevlileri bulunur. ■ Bir eğitim bürosundaki eğitmenler aşağıdakilerden olabilir: aynı departman veya birden fazla departman veya ambulans şirketleri gibi ilgili kurumlardan. ■ Günümüzün eğitim ortamında video ve diğer elektronik medyanın artan kullanımıyla birlikte, elektronik medya teknisyeni herhangi bir eğitim bürosu için değerli bir kaynaktır. ■ Hafif görev, departmana, yaralanma iznindeyken personel istihdam etmesinin bir yolunu verir ve personelin eğitim ve diğer personel pozisyonları için gerekli olan şeylere maruz kalmasını sağlar. ■ Eğitim işbirliğinin en güzel örneklerinden biri, itfaiyenin diğer kurumlarla ortaklaşa eğitim vermesidir. Bu kurumlar federal, eyalet veya yerel olabilir. Ortak eğitim, ilgili herkes arasında karşılıklı saygı ortamı yaratır. ■ İtfaiye personeli kurtarma işlemini gerçekleştirirken ambulans personelinin hastaya erişmesi gerekir. Bir kaza mahallinde yanıcı sıvılardan, kırık camlardan ve keskin metal kenarlardan korunmamanın tehlikeleri öğretilmelidir. ■ Yaralanmalarla sonuçlanabilecek herhangi bir eğitimden önce her zaman atanmış kalifiye bir güvenlik görevlisi ve bir operasyon planı bulunmalıdır. ■ Hemen hemen her alanda, örneğin yüksek binalar ve vahşi araziler gibi çok sayıda yerde tesis dışı eğitim yapılabilir. ■ Herhangi bir departmandaki en önemli işlerden biri, personelin kapsamlı eğitimidir. Personelin iyi bir eğitim talep etme hakkı vardır ve bakanlık bunu sağlamakla yükümlüdür. ■ Dünya hızla değişiyor ve itfaiyecilerin görev başında karşılaşacakları tehlikeler ve durumlar da hızla değişiyor; itfaiyeciler yeni zorluklarla başa çıkmak için eğitilmelidir. ■ Manipülatif eğitim, ekipman ve aletlerin uygulamalı işlemlerini gerçekleştirdiğiniz için teknik eğitimden farklıdır. ■ Herhangi bir iş için yeterli eğitim düzeyini belirlemenin ilk kriteri, işin güvenli bir şekilde yapılıp yapılmadığıdır. İşi yapan tüm personel, işi mümkün olan en güvenli şekilde gerçekleştirebilmelidir.

Kişisel Koruyucu Ekipman – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri

Kişisel Koruyucu Ekipman

Gönüllülerin ilk günlerinde, itfaiyeciler o sırada giydikleri her şeyle ateşe verdiler. Şirketlerdeki gurur arttıkça, şirket üyelerini tanımlamanın bir yolu olarak üniformalar kullanıldı. Üniformalar daha çok geçit törenlerinde ve toplantılarda giyilirdi. Beyaz veya mavi renkte kesilmişlerdi ve gömleğin ön tarafında büyük harfler veya rakamlar vardı.

Tokasında şirket numarası olan kalın bir deri kemer de giyildi. Kemer, aletleri asmak için kullanışlı oldu. Standart üniformalar, 1800’lerin başlarında tüm büyük ücretli departmanlar tarafından benimsendi. Büyük rakam ve harflerin yerini üyenin rütbesini ve bölümünü belirten rozet aldı.

İtfaiyecilik mesleğinin tanınmış bir sembolü, yangın kaskının şeklidir. Amerika Birleşik Devletleri’ndeki ilk itfaiyeciler, her gün giydikleri şapkayı giyerlerdi. Bunlar közlerden, püskürtülen sudan ve elementlerden çok az koruma sağladı. New York City’den Jacob Turck, 1740 civarında ilk “ateş başlığını” icat ettiği için kredi verildi.

Ateş başlığı yuvarlaktı, yüksek bir tacı ve dar kenarlı ve deriden yapılmıştı. İtfaiye şirketinin veya sigorta şirketinin adı kapağın önüne boyanmıştır. Yangın başlığının piyasaya sürüldüğü sırada birincil amacı, baş koruması sağlamaktan ziyade bir itfaiyecinin hangi şirketin üyesi olduğunu belirlemekti.

Mathew DuBois, güç eklemek, ateş başlığının ıslandığında şeklini korumasına yardımcı olmak ve bükülmeye karşı direnç sağlamak için jantın içine bir demir tel dikti. 1820’lerin başında, New York’lu bir valiz üreticisi ve gönüllü itfaiyeci Henry Gratacap, bugün itfaiyeciler tarafından saygı duyulan yangın kaskı şeklini tasarlamakla tanınıyor.

İlk yangın miğferlerinin tepesi, kaburgalar oluşturacak şekilde dikilmiş dört parça deriden yapılmıştır. Kaburgalar, tepeye güç katmaya ve düşen malzemeyi itfaiyecinin kafasından uzaklaştırmaya yardımcı oldu. Gratacap tarafından tasarlanan kask, özel olarak işlenmiş 1⁄4 inç kalınlığında deriden oluşuyor ve tacı yapmak için sekiz parça birlikte dikilmiş; daha sonra uzun kuyruklu kenar eklenir.

Taç hala dört ana kaburgaya sahiptir ve dört küçük kaburga, tepedeki diğer deri parçalarını birleştirmektedir. Kaskın tasarımının birkaç işlevi vardır. Taç parçalarının birbirine dikildiği yerde oluşturulan kaburgalar, kafayı düşen döküntülerden korumak için güç katar. Ağzın uzun kuyruğu, su, sıcak köz, erimiş çatı katranı ve diğer malzemelerin itfaiyecinin ensesinden aşağı inmesine yardımcı olur.


İtfaiyecinin yüzünü ısıdan korumak için kask geriye doğru da takılabilir. Ön camlardan ve kapalı kabinlerden önce “yeke” (traktörle çekilen merdivenli bir kamyonun arka bölümünü süren kişi) yağmur veya kar yağdığında yüzlerini korumak için kaskı bu şekilde takardı. İletişim için telsizlerden önce, bir pencereden atılan kask, binanın içindeki itfaiyecinin yardıma ihtiyacı olduğunun bir işaretiydi.

Pirinç kartal, 1800’lerin başında New York Manhattan’daki Trinity Churchyard’da bilinmeyen bir heykeltıraş gönüllü bir itfaiyecinin mezarında bir figür oluşturduktan sonra miğferin önüne eklendi. Bu figür, bir eli trompet, diğeri ise uyuyan bir çocuğu tutan alevlerden çıkan bir kişiyi göstermektedir; miğferinde bir kartal vardı.

Bu nedenle, pirinç kartalın itfaiyecileri dolaşarak engellediğini ve kartalın devrilebileceğini veya ezilebileceğini gösteren yeni çalışmalara rağmen, itfaiyeciler kartalı kasklarına takmaya devam ediyor. Kanada’da kartal genellikle bir kunduz ile değiştirilir. Kaska takılan metal kartal, havalandırma veya kurtarma için pencere camı kırılırken bir çarpma aracı olarak da kullanılabilir.

Gratacap’ın çağdaşları olan Cairns Brothers, New York’ta metal bir rozet ve nişan işine sahipti ve Gratacap’ın yangın kasklarının önüne eklenen kimlik rozetleri tasarlamaya ve üretmeye başladı. 1850’lerde Gratacap emekli olduğunda, Cairns Brothers yangın kaskı işini devraldı ve kasklar bugün hala bu üreticinin adıyla satılmaktadır. İkonik yangın kaskı tasarımları olan “New Yorker” hala birçok itfaiyeci tarafından kullanılmaktadır.

Bunker teçhizatı veya katılım kıyafetleri, yangınla mücadele teçhizatının geri kalanıyla aynı geliştirme sürecinden geçti. Saldırı yöntemleri daha agresif hale geldikçe, itfaiyecilerin kişisel koruyucu ekipmanları (KKD) yetişmek zorunda kaldı. Uzun kanvas paltolar, uyluklara kadar gelen botlarla giyildi. Bunlar itfaiyeciyi düşen korlardan korudu. İtfaiyecileri kuru tutmak için kaplamaya su bariyerleri eklendi; Onları ısıdan korumak için yalıtım eklendi. Uzun çizmeler sonunda diz boyu çizmeler ve yalıtımlı pantolonlarla değiştirildi. Bunlar itfaiyeciyi altlarındaki yangından daha iyi koruyordu.

Günümüzde hemen hemen tüm yangınlarda bağımsız solunum cihazı (SCBA) kullanılmaktadır. Solunum cihazı icat edilmeden önce, itfaiyeciler yüzlerine ıslak bezler sarar veya sakallarını suya batırarak havayı ellerinden geldiğince filtrelemek için kullanırlardı. Dumanlı bir binada temiz hava almak için kullanılan yöntemlerden biri, meme hortum akışının yanında hava çektiği için itfaiyecinin yüzünü memenin yanına koymaktı.

Bir sonraki gelişme, itfaiyecileri duman parçacıklarından koruyan ancak onları zehirli yangın gazlarından ve düşük oksijen konsantrasyonlarından korumak için hiçbir şey yapmayan teneke kutu (gaz maskesi) idi. 1945 civarında modern SCBA icat edildiğinde, içeriden saldırı gerçekleştirme yeteneği büyük ölçüde geliştirildi. İtfaiyeciler artık ateşten geri çekilmek ve ciğerlerini temiz hava ile doldurmak için “bir darbe almak” zorunda değildi. Solunum cihazı kullanımının ayrıca, yangınla ilgili toksik gazlara ve islere maruz kalma nedeniyle kansere yakalanan itfaiyecilerin sayısını azaltması beklenmektedir.

GÜVENLİK İPUCU

Bugün, itfaiyeciyi zehirli gazlardan ve aşırı ısınmış havadan korumak için, orman yangınları hariç, hemen hemen tüm yangınlar için bağımsız bir solunum cihazı kullanılmaktadır.

Amerika’da Wildland Fire Tarihi

Amerika’da yangınla mücadeleyi tam olarak anlamak için, vahşi yangının tarihi hakkında bilgi ve anlayışa sahip olmak gerekir. Bugün, kamu arazilerinde yangının nasıl yönetilmesi gerektiği konusunda çeşitli paydaşlar arasında çok sayıda siyasi tartışma ve yasal işlem var. Küresel ısınmanın ve bunun sonucunda ortaya çıkan iklim değişikliğinin beklenen etkileriyle, normalde ıslak alanlardaki bitki örtüsünün çok daha kuru ve yangına meyilli hale gelmesi durumunda neler olabileceğini anlamak önemlidir.

Ülkenin kuzeydoğu ve kuzey orta batı bölgelerinin, büyük mevsimsel yangınlar olan orman yangınlarıyla daha çok güneybatı gibi yanmaya başladığını hayal edin. Güney Kaliforniya’da, yıl boyunca, hatta kış aylarında bile yapı kayıplarıyla sonuçlanan büyük orman yangınları yaşaması artık yaygın bir durumdur.