Uyarı
Çalışma sayısı çok küçükse, çalışmalar arası varyansın (2) tahmininin kesinliği zayıf olacaktır. Rastgele etkiler modeli hala uygun model olsa da, onu doğru bir şekilde uygulamak için gereken bilgilere sahip değiliz. Bu durumda gözden geçiren kişi, her biri sorunlu olan çeşitli seçenekler arasından seçim yapabilir.
Seçeneklerden biri, ayrı etkileri rapor etmek ve bir özet etkiyi rapor etmemektir. Umut, okuyucunun, etki büyüklüğü ve güven aralığı hakkında sonuçlar çıkaramayacağımızı anlamasıdır. Sorun şu ki, bazı okuyucular oy sayımına geri dönecekler (bkz. Bölüm 28) ve muhtemelen hatalı bir sonuca varacaklar.
Diğer bir seçenek de sabit etki analizi yapmaktır. Bu yaklaşım, dahil edilen çalışmaların tanımlayıcı bir analizini sağlar, ancak daha geniş bir popülasyon hakkında çıkarımlar yapmamıza izin vermez. Bu yaklaşımın sorunu, (a) daha geniş bir popülasyon hakkında çıkarımlar yapmak istememiz ve (b) okuyucuların garanti edilmese bile bu çıkarımları yapacak olmasıdır.
Üçüncü bir seçenek, 2 tahmininin mevcut çalışma setinin dışından gelen verilere dayandığı bir Bayes yaklaşımı benimsemektir. Bu muhtemelen en iyi seçenektir, ancak sorun, Bayes meta-analizinde nispeten az sayıda araştırmacının uzmanlığa sahip olmasıdır. Ek olarak, bazı araştırmacıların bu yaklaşıma felsefi bir itirazı vardır. Bu konuyla ilgili daha genel bir tartışma için Bölüm 40'ta bir meta-analiz yapmak ne zaman mantıklıdır bölümüne bakın.
MODEL HETEROJENİTE TESTİNE DAYALI OLMAMALIDIR
Bir sonraki bölümde, çalışmalar arası varyansın sıfır olduğu sıfır hipotezinin bir testini sunacağız. Bu test, çalışmaların gerçekten ortak bir etki büyüklüğünü paylaşması durumunda bekleyeceğimiz miktara göre, gözlemlenen çalışmalar arası varyansın miktarına dayanmaktadır. Bazıları, sabit etkili bir modelle başlama ve homojenlik testi istatistiksel olarak anlamlıysa rastgele etkiler modeline geçme uygulamasını benimsemiştir.
Rastgele etkiler modelini kullanma kararı, istatistiksel bir testin sonucuna değil (özellikle heterojenlik testi olduğundan) tüm çalışmaların ortak bir etki büyüklüğünü paylaşıp paylaşmadığına dair anlayışımıza dayanmalıdır, çünkü bu uygulama kesinlikle önerilmemelidir. genellikle düşük güçten muzdariptir).
Çalışma etki büyüklüklerinin, etki büyüklüklerinin dağılımından örneklendiği görülüyorsa, bu fikri yansıtan rastgele etkiler modelinin kullanılması mantıklıdır. Çalışmalar arası varyans önemliyse (ve istatistiksel olarak anlamlıysa), o zaman sabit etkili model uygun değildir.
Hizmette heterojenlik nedir
Heterojen ne Demek
Homojen Ne Demek
Heterojen örnek
Heterojen Toplum Nedir
Heterojen görünüm nedir
Heterojen tıpta nedir
Tahlilde heterojen nedir
Bununla birlikte, çalışmalar arası varyans istatistiksel anlamlılık kriterini karşılamasa bile (ki bu sadece düşük güçten kaynaklanıyor olabilir), ağırlıkları atarken yine de bu varyansı hesaba katmalıyız. T 2 sıfır çıkarsa, rastgele etkiler analizi sabit etki analizine indirgenir ve bu nedenle bu modeli kullanmanın hiçbir maliyeti yoktur.
Öte yandan, sabit etki modelini önceden kullanmayı seçmişseniz ancak homojenlik testi istatistiksel olarak anlamlıysa, sabit etki modelinin seçimine yol açan varsayımları tekrar gözden geçirmek önemli olacaktır.
Sabit model ve rastgele etkiler modeli arasındaki farklara ilişkin tartışmamız, büyük ölçüde özet etkinin hesaplanmasına ve özet etki için güven aralıklarına odaklandı. Dağılımın kendisinin etkilerine değinmedik. Sabit etki modeli altında, gözlemlenen etkilerdeki tüm dağılımın örnekleme hatasından kaynaklandığını varsayıyoruz, ancak rastgele etkiler modelinde bu dağılımın bir kısmının çalışmalar arasında etki büyüklüğündeki gerçek farklılıkları yansıtmasına izin veriyoruz.
İzleyen bölümlerde, bu dağılımı nicelleştirme ve onun asli sonuçlarını dikkate alma yöntemlerini tartışacağız. Bu yazı boyunca, her çalışmanın ortak bir gerçek etki büyüklüğüne sahip olduğunu varsayarak bir sabit etki meta-analizi tanımlamış olsak da, bazıları bu varsayımı yapmadan sabit etki yönteminin geçerli olduğunu iddia etmiştir.
Sabit etkili bir meta-analizde etkinin nokta tahmini, yalnızca ağırlıklı bir ortalamadır ve tüm çalışmaların aynı şeyi tahmin ettiği varsayımını kesin olarak gerektirmez. Basitlik ve netlik için, etkinin homojenliğini varsayan bir sabit etkili meta-analiz tanımını benimsiyoruz.
ÖZET NOKTALAR
Sabit etkili meta-analiz, her çalışmada ortak olduğu varsayılan tek bir etkiyi tahmin ederken, rastgele etkiler meta-analizi, etkilerin dağılımının ortalamasını tahmin eder.
Çalışma ağırlıkları, sabit etkiler modeline göre rastgele etkiler modeli altında daha dengelidir. Sabit etki modeline kıyasla büyük çalışmalara daha az göreli ağırlık atanır ve küçük çalışmalara daha fazla göreli ağırlık atanır.
Özet etkisinin standart hatası ve (takip eder) özet etkisinin güven aralıkları, rastgele etkiler modelinde sabit etki modeline göre daha geniştir.
Bir modelin bu seçimi, yalnızca hangi modelin etki büyüklüklerinin dağılımına uyduğu sorusuna dayanmalı ve ilgili hata kaynaklarını dikkate almalıdır. Çalışmalar yayınlanmış literatürden toplandığında, rastgele etkiler modeli genellikle daha makul bir eşleşmedir.
Heterojenlik testi anlamlıysa, sabit etkili bir modelle başlama ve ardından rastgele etkiler modeline geçme stratejisi bir hatadır ve kesinlikle önerilmemelidir.
Heterojenlik
Bu ciltteki ana tema, bir sentezin amacının sadece bir özet etkiyi hesaplamak değil, daha çok etki modelini anlamlandırmak olduğudur. Bir dizi çalışmada sürekli olarak suç davranışı riskini %40 azaltan bir müdahale, bazı çalışmalarda %10'dan diğerlerinde %70'e kadar değişen bir risk azalmasıyla riski ortalama %40 azaltan müdahaleden çok farklıdır. Etki büyüklüğü çalışmalar arasında tutarlıysa, bunu bilmemiz ve sonuçları göz önünde bulundurmamız gerekir ve eğer değişirse bunu bilmemiz ve farklı sonuçları göz önünde bulundurmamız gerekir.
Bu Kısmın ilk bölümü, etki büyüklüklerindeki heterojenliğin nasıl belirleneceği ve nicelleştirileceği sorusuyla ilgilenir. Ele almamız gereken sorun, tahmin edilen etki büyüklüklerinde gözlemlenen varyasyonun, hem etki büyüklüklerindeki gerçek varyasyonu hem de rastgele hatayı içermesi bakımından kısmen sahte olmasıdır. Gerçek varyansın nasıl izole edileceğini ve daha sonra dağılım üzerinde çeşitli perspektifler sağlayan bir dizi önlem oluşturmak için nasıl kullanılacağını gösteriyoruz.
Bunlar, Q istatistiği (ağırlıklı kare sapmaların bir ölçüsü), Q istatistiğine (p), çalışmalar arası varyansa (T 2), çalışmalar arası standart sapmaya (T) dayalı istatistiksel bir testin sonuçları ve gerçek heterojenliğin toplam gözlemlenen varyasyona oranı (I2). Ardından, bu önlemlerin aşağıdaki soruları ele almak için nasıl kullanılabileceğini göstereceğiz.
Gerçek etki büyüklüklerinde heterojenlik kanıtı var mı?
Gerçek etkilerin varyansı nedir?
Bu heterojenliğin asli sonuçları nelerdir?
Gözlenen dağılımın ne kadarı gerçektir?
Bu Kısımdaki diğer bölümler, heterojenliğin nedenlerini keşfetme yöntemlerini ele almaktadır. Birincil çalışmalardaki varyans analizine benzer şekilde, farklı çalışma alt gruplarında (farklı popülasyonları kullanan çalışmalar veya müdahalenin farklı varyantlarını kullanan çalışmalar gibi) etki boyutunun nasıl karşılaştırılacağını göstereceğiz.
Birincil araştırmalardaki çoklu regresyona benzer şekilde, etki büyüklüğü ile ortak değişkenler (bir ilacın dozu veya çalışma örneğindeki ortalama yaş gibi) arasındaki ilişkinin nasıl değerlendirileceğini göstereceğiz. Son olarak, her iki teknikle ilgili konuların (ve bazı önemli uyarıların) bir tartışmasını içerir.
Kimyasal Patlamalarda Enerji
Bir reaksiyon sırasında açığa çıkan enerji, standart termodinamik namikler kullanılarak hesaplanır. Yanma ısısı, patlama gücünü değerlendirmek için bir mod olarak kullanılır. Geçmiş çalışmalardan, patlama enerjisinin yanma ısısı değerinden yaklaşık %10 farklı olduğu görülebilir.
Fiziksel Patlamalarda Patlama Enerjisi
Mekanik veya fiziksel patlamalarda bir reaksiyon oluşmaz. Enerji, içerdiği maddenin enerji içeriğinden elde edilir. Kullanılan dört yaygın yaklaşım şunlardır: (i) Brode yöntemi; (ii) izentropik genleşme yöntemi; (iii) izotermal genleşme yöntemi; ve (iv) termodinamik yasaları. (İlk) üç yöntem yerine (3.22–3.24) denklemleri kullanılır.
Toz ve Gaz Patlaması
Gaz molekülleri daha küçüktür ve boyut olarak iyi tanımlanmıştır, oysa toz parçacıklarının boyutu değişir; büyüklükteki bu varyasyon moleküllerden daha büyüktür. KG ve Kst sırasıyla Denklem (3.25) ve (3.26) ile verilen gaz ve toz için parlama indeksidir. Gaz ve toz patlaması için zamana göre basınçtaki değişim Şekil 3.10’da verilmiştir.
Patlama Hasar Tahmini
Patlama, şok dalgaları üreten basınçta hızlı bir artışa neden olur. Dalga yayılırken, yolunda bir hasarla karşılaşır ve bunu bir negatif basınç dalgası izler. Bu, atmosfer basıncına dönmeden önce daha fazla hasara neden olur.
Bu nedenle, toz ve gaz patlamalarının neden olduğu hasar, ulaşılan maksimum basınca, yayılma hızına ve diğer çevresel özelliklere bağlıdır; basıncın zamana göre değişimi Şekil 3.11’de verilmiştir. Alev alma, ilk basıncın sekiz katına kadar basınç artışına neden olabilirken, patlama işlemi daha da fazla artışa neden olabilir. Basınç artış hızı, karışımın özelliklerine ve patlayıcıların tutulma derecesine bağlıdır.
Herhangi bir yanıcı karışımın yanmasını ve patlamasını önlemek için tutuşturma kaynaklarını azaltmak veya diğer daha güvenli tasarım prosedürlerini sağlamak önemlidir. Bunlar (i) stokların azaltılmasını; (ii) daha az tehlikeli malzemelerle ikame; ve (iii) operasyonel sıcaklık ve basıncın azaltılması.
Yangın ve Patlama Önleyici Tedbirler
Petrol ve gaz endüstrilerinde yaygın olarak kullanılan stratejilerden bazıları bir sonraki alt bölümde tartışılmaktadır:
İnertleştirme ve Temizleme
Bu prosedür, bir inert gaz kullanarak oksijen veya yakıt konsantrasyonunu hedef değerin altına düşürmeyi amaçlar. Azot, karbon dioksit ve diğerleri olası inert gazlar olsa da, azot genellikle LOC’nin altında %4’lük bir kontrol noktasında kullanılır. Temizleme yöntemlerinden bazıları, vakumla temizleme, basınçlı temizleme, kombine temizleme, saf olmayan nitrojenle vakum ve basınçlı temizleme, süpürerek temizleme ve sifonla temizlemedir. Tahliye yöntemleri sırasında, kap içinde iyi karışan ve dolayısıyla ideal gaz davranışına sahip olan saf nitrojenin tahliye edildiği varsayılır.
Yaşanmış laboratuvar kazaları
Tüm deneyler
Kimyasal Trafik Işıkları deneyi
Okullarda meydana gelen laboratuvar kazaları
Muhteşem… deneyler
Laboratuvar Kazaları ve ilk yardım
Sabun deneyi
Sihir deneyleri
Vakum Temizleme
Gemiler için en yaygın olarak kullanılan inertleştirme prosedürlerinden biridir. Vakumla temizlemede, kap boşaltılır ve inert gazla değiştirilir. Prosedür, kaptan vakumun çekilmesini ve ardından bunun inert gazla değiştirilmesini içerir. Bu döngü istenen konsantrasyona ulaşılana kadar tekrarlanır. Döngü, Şekil 3.12’de gösterilmektedir.
Vakum altında başlangıç oksidan konsantrasyonu (y0), başlangıç konsantrasyonu ile aynıdır. İdeal bir gaz davranışı için, ilk yüksek basınçta (PH) ve ilk düşük basınçta (PL) mol sayısı, bir başlangıç durum denklemi kullanılarak hesaplanır. nH ve nL sırasıyla atmosfer ve vakum durumlarındaki toplam mollerdir. Şekildeki A noktasında, oksidan sayısı Denklem (3.27) kullanılarak ve B noktasındaki Denklem kullanılarak hesaplanır.
Basınç Temizleme
Kaplar, basınç altında soy gaz eklenerek basınçla temizlenebilir. Eklenen bu gaz, kap boyunca yayıldıktan sonra, yıkama için atmosfer basıncına havalandırılır. Döngü, Şekil 3.13’te gösterilmektedir. Kaptaki ilk oksijen konsantrasyonu (y0), kap basınçlandırıldıktan sonra hesaplanır. Bu basınçlı durum için mol sayısı nH’dir ve atmosferik durum nL’dir. i. döngü için oksijen konsantrasyonu Denklem ile verilir.
Kombine Basınç-Vakum Temizleme
Bu yöntemde, bir kabı temizlemek için hem basınç hem de vakumla temizleme yapılır. Hesaplamalı prosedür, geminin önce boşaltılıp boşaltılmadığına veya basınçlı hale getirilip getirilmediğine bağlıdır. Eğer önce kap basınçlandırılırsa, çevrimin başlangıcı, ilk basınçlandırmanın sonu olarak tanımlanır; Şekil 3.14’te bir varyasyon verilmiştir.
Bu aşamadaki oksijen mol fraksiyonu, ilk mol fraksiyonununkiyle aynıdır. Kalan çevrimler, basınçlı tahliye işlemininkiyle aynıdır. Başlangıç oksijen mol fraksiyonu 0,21 ise, bu ilk basınçlandırmanın sonundaki oksijen mol fraksiyonu ile verilir.
Önce tahliye yapılırsa, döngünün başlangıcı Şekil 3.15’te gösterildiği gibi ilk tahliyenin sonu olarak tanımlanır. Bu durumda oksijen mol fraksiyonu, ilk mol fraksiyonununkiyle aynıdır. Kalan döngüler, vakumlu temizleme işlemininkiyle aynıdır. i+1. döngü için oksijen konsantrasyonu ile verilir.
Saf Olmayan Temizleme ile Basınç ve Vakum Temizleme
Basınçlı bir temizleme için, ilk basınçlandırmanın sonundaki toplam oksijen molleri, başlangıçta mevcut olan mollerin ve tarafından verilen azotun içerdiği mollerin toplamı olarak verilir.
Basınç ve Vakum Tahliyesinin Karşılaştırılması
Daha büyük basınç farkı nedeniyle, basınç tahliyesi daha hızlıdır. Vakumla temizleme, oksijen konsantrasyonu esas olarak vakumla düşürüldüğünden, basınçlı temizlemeye göre daha az soy gaz kullanır.
Süpürme ile Temizleme
Bu temizleme işlemi, Şekil 3.16’da gösterildiği gibi, bir açıklıktan bir kaba boşaltma gazı ekler ve karıştırılmış gazı atmosferde kaptan başka bir açıklıktan çeker. Bu genellikle, kap veya ekipman basınç veya vakum için derecelendirilmemiş olduğunda kullanılır. Oksijen üzerindeki kütle dengesi ile verilir.
Sifon Temizleme
Kapsamlı temizleme, büyük miktarlarda nitrojen gerektirir. Büyük bir depolama kabında temizleme yapıldığında bu pahalı olabilir. Bu gibi durumlarda sifonla süpürme tercih edilir. Boşaltma işlemi, kabın sıvı, tercihen su ile doldurulmasıyla başlar. Sıvı kaptan boşaltılırken daha sonra buhar boşluğuna temizlenmiş gaz eklenir. Tahliye gazının hacmi, kabın hacmine eşittir. Bu nedenle, temizleme hızı, kaptan sıvı tahliyesinin hacimsel hızına eşdeğerdir.