Hesaplama Fiziği
Bazen bir programı nasıl tersine çevirebileceğimizi gördük. Bu bölümde, geriye doğru çalıştırılabilen hesaplamaların fiziğine bir göz atacağız.
Programlarımızın çağrıştırdığı hesaplamalar elektronik bilgisayarlar tarafından yapılabilir; beynimiz gibi biyolojik sistemler tarafından; kalem ve kağıtla; ve sende ne var? Tüm uygulamalar, fiziksel süreçler oldukları ve dolayısıyla fizik yasalarına tabi oldukları gibi oldukça açık bir özelliği paylaşırlar.
Bu nedenle, şu tür soruları sormak mantıklıdır: Belirli bir hesaplamayı gerçekleştirebilecek herhangi bir cihazın minimum boyutu nedir? Maksimum boyutu nedir? Ne kadar zaman alır? Aldığı minimum enerji miktarı nedir? İkinci soruya odaklanacağız.
"Sadece" ilginç olmanın yanı sıra, birçok modern bilgi işlem sisteminin inşasıyla da ilgili bir sorudur. Enerji dağılımı, "yararlı" enerjinin "yararsız" ısıya dönüştürülmesidir. Makineden ısının uzaklaştırılma hızı kabaca makinenin yüzey alanıyla orantılıyken, ısı üretimi kabaca kapıların sayısıyla ve dolayısıyla makinenin hacmiyle orantılıdır.
Tüm mekansal boyutlara genişleterek daha büyük bir makine yaparsak, hacim yüzeyden daha hızlı büyür ve ısı sorun olur. Alternatif, makinenin boyutunu üç boyuttan yalnızca ikisinde genişletmektir, ancak bu durumda sinyallerin iletilmesi gereken mesafe artar ve makine yavaşlar. Sonuç olarak, bilgisayar yapımında enerji dağılımı ciddi bir endişe kaynağıdır.
Enerji dağılımının herhangi bir temel alt sınırı var mı? Evet, dayanan aşağıdaki argümanın gösterdiği gibi var. Argüman entropi kavramını içerir, o halde entropinin ne olduğunu görelim. Bilgi teorisine göre entropi, bir sistemdeki bilgi miktarının ölçüsüdür. i'nin sistemin olası durumlarını kapsamasına izin verin ve pi'nin sistemin i durumunda olma olasılığı olmasına izin verin.
Entropi H, log'un logaritma tabanı 2 olduğu yerde tanımlanır. H'nin ifade edildiği birim bittir. Örneğin, eşit olasılıklı iki duruma sahip bir sistemi ele alalım. O halde H = -(0,5 günlük(0,5) + 0,5 günlük(0,5)) = 1 bit. Sistemi sabit bir duruma ayarlarsak, bu durumun olasılığı 1 ve diğer durumun olasılığı 0'dır. Bu durumda entropi 0 bittir; yani, eylem 1 bit bilgiyi yok etti.
Entropi kavramı, joule/kelvin olarak tanımlandığı termodinamikte de mevcuttur. (Aslında, entropi genellikle S = k ln(!l) olarak tanımlanır, burada n, sistemdeki durumların sayısıdır, ancak bu, tüm durumların aynı olasılığa, 1 / !l sahip olduğu varsayıldığında gerçekten aynı şeydir. )
Termodinamik entropi kavramı, sistemin sıcaklığı T aracılığıyla enerjiye bağlanır: bir sistemin entropisi bir miktar azaltıldığında, sistem, entropi azaltımının sıcaklıkla çarpımına eşit enerjiyi dağıtır. Von Neumann'ın gözlemi, kln(2) gibi sabit bir faktör dışında, iki entropinin aynı kavram olduğudur.
Her şeyi bir araya getirdiğimizde, sistemin olasılık dağılımını H entropisini 1 bit azaltacak şekilde değiştirdiğimizde, S entropisinin k ln(2) joule/kelvin kadar azaldığını ve sistemin kT ln(2) joule yaydığını görürüz. ısı şeklinde enerji.
Bu nedenle, bilginin yok edilmesi, enerjinin dağılması anlamına gelir. İşte bir örnek. Bir programın iki mantıksal değişken x ve y üzerinde çalıştığını varsayalım ve dört olası başlangıç durumunun aynı olasılığa sahip olduğunu varsayalım. İlk entropi -4 · = 2 bittir. Programın atama ifadesi olmasına izin verin.
Başka bir örnek gösterir. Bir çakıl taşı eşit olasılıkla sağda ya da solda olabilir. Yapılacak işlem taşın sol çukura düşmesini sağlamaktır. Eylem, çakıl taşı sol olukta başladığında gerçekleştirilirse, o zaman hiçbir şey yapılması gerekmez ve enerji harcanmaz.
Eylem, çakıl taşı sağ olukta başladığında gerçekleştirilirse, o zaman çakıl taşını sola doğru tekmeleyerek, ona tepeden yukarı ve sonra sol tarafta aşağı yuvarlanması için yeterli kinetik enerji sağlarız.
Kuvvet konum grafiğinin eğimi neyi verir
Kuvvet konum grafiği neyi verir
Kuantum hesaplama Nedir
Kuvvet yol grafiği hız bulma
Kuvvet konum grafiğinin altında kalan alan
Kuantum HESAPLAMA
Vektörel büyüklük nedir
Türetilmiş büyüklük nedir
Yuvarlanan çakıl taşını yavaşlatır ve potansiyelden kinetik enerjiye dönüşen enerjiyi toplarsak, taş tam sol çukurun dibine geldiğinde durur. topladığımız enerji, onu doğru çukurdan dışarı atarken uyguladığımız kinetik enerjiye eşittir. Yine: hiçbir enerji dağılmaz.
Enerji dağılımı hakkında ne söylüyoruz? Hangi hatayı yaptık? Hata şu ki, hangi prosedürü uygulayacağınıza karar vermeden önce çakılın konumunu bilmeniz gerekiyor (hiçbir şey yapma vs. tekme). Çakıl taşının konumunu biliyorsanız, o zaman iki durumun eşit olasılığı yoktur ve hiçbir bilgi yok edilmez. Başlangıç konumu bilinmiyorsa, konumun ölçülmesi gerekir ve iki durum eşit olasılığa sahipse, bu işlem kT ln(2) joule enerji gerektirir.
Devamında, bilgiyi yok etmeyen hesaplamaları gerçekleştirme yöntemlerini inceliyoruz. Bu henüz enerjinin dağılmadığı anlamına gelmez - başka enerji yayma kaynakları mevcut olabilir. Enerji dağılımını tamamen önleyen bir hesaplama tekniği örneği veriyoruz ve enerji dağılımının çok düşük olduğu bir tekniği tartışıyoruz.
Her şeyi uygun bir perspektife oturtmak için tek bir açıklama gerekiyor gibi görünüyor. kT ln(2) joule mertebesinin etkilerini tartışıyoruz. Günümüz bilgisayarlarında, bit işlemi başına yaklaşık 109kT joule dağılır. Hala gitmemiz gereken uzun bir yol var.
Yapılan Devreler
Bu bölümde, bir gerçekleştirmeye çalışıyoruz. bilgileri yok etmeden hesaplama. Bir depolama elemanında bilginin yok edilmesiyle zaten karşılaştık: iki konumdan birinde olabilen çakıl taşıdır.
Her ikiduruma bir önceki değeri içeren başka bir ikidurum eklersek, önceki değeri içeren başka bir ikidurum eklersek, o zaman bilgiyi bozmadan değişkenlere değerler atayabiliriz. Sonsuz sayıda parmak arası terlik oluşturmak ve başlatmakla ilgili teknik sorunlar var, ancak ilerleme adına bunları bir an için görmezden geliyoruz.
Başka hangi bilgi imha kaynaklarımız var? Kalan kaynak, girişlerinin bazı işlevlerini hesaplayan kombinatoryal devrelerdir. Fonksiyonun tersi yoksa, bilgi yok edilir.
Örneğin, bir toplayıcının çıktısının 6 olduğunu biliyorsak, wus girişinin 2 ve 4 olduğu sonucuna varamayız. Anahtarlama teorisinden, tüm birleşimsel devrelerin boolean fonksiyonlardan nasıl inşa edilebileceğini biliyoruz. Tüm bu işlevlerden yalnızca ikisinin tersi vardır: olumsuzlama ve özdeşlik.
Bu ikisi tek başına tüm fonksiyonları oluşturmak için yeterli değildir. (Olumsuzlama ve özdeşlikten bir bağlacı nasıl hesaplarız?) Görünüşe göre yalnızca bir çıktısı olan bileşenleri dikkate almak yeterli değil; en az iki çıkışlı bileşenlere ihtiyacımız var. En basiti, gösterilen anahtardır, ancak tersine çevrilemez.
Çıkışı hesaplamak için, anahtarın solda mı yoksa sağda mı olduğunu bilmemiz gerekir. Bu nedenle, durumu açıkça belirleyen sinyali hem giriş hem de çıkış sinyali olarak dahil ediyoruz.
HCG’nin -alt birimine karşı bir monoklonal antikor, bir matrise kovalent olarak bağlanmıştır. Önce numune eklendi, mevcut herhangi bir HCG antikora bağlı matrise bağlandı. HCG’nin -alt birimine karşı enzim etiketli bir antikor içeren bir solüsyon eklenmiş ve kısa bir süre için kuluçkalanmıştır, bu etkileşimin, bozulmamış HCG’nin matrikse bağlı antikor ve etiketli antikor arasına sıkıştırıldığı şekilde ilerlemesine izin vermiştir.
Fazla numuneyi yıkamak için bir tampon solüsyonu ve şeritten serbest enzim etiketli antikoru ekledikten sonra, renkli bir ürün oluşturan enzim etiketi için bir boya substratı içeren üçüncü bir solüsyon eklendi.
Sandviçi oluşturmak için numuneden HCG’nin yokluğunda, matrise bağlı hiçbir renkli ürün geliştirilmemiştir. Tepkime için uygun bir pozitif kontrol, sağlam HCG ile reaksiyona girmesine önceden izin verilmiş olan birinci antikorun şeridin bir alanına bağlanmasıyla dahil edilebilir. Stripin bu alanı daha sonra orijinal numunede HCG yokluğunda bile pozitif reaksiyon verdi.
İmmünometrik tahlil teknolojisinin sonraki sürümleri, monoklonal antikor reaksiyonlarının tüm bileşenlerini bir kuru reaktif formatında içermiştir. Bazıları, altın sol içerenler gibi parçacıkların HCG varlığında birbirine bağlandıklarında renk değiştirme yeteneklerine dayanan parçacık aglutinasyon tekniklerini kullanmışlardır.
Diğerleri, bir reaktif şeridine kovalent olarak bağlı hareketsizleştirilmiş HCG antikorunun bir bölgesine güvenmiştir. İdrar (şeritten geçmek yerine şerit boyunca hareket eder) farklı bir HCG antikoruna bağlı tamponlu renkli partikülleri harekete geçirir. İdrar örneğinde HCG varlığında bunlar bir sandviç oluşturur ve hareketsizleştirilmiş antikor üzerinde ayrı renkli bir bölge oluşturur. Yine, HCG’ye zaten bağlı olan bir hareketsizleştirilmiş antikor bölgesi dahil edilerek şerit içine pozitif bir kontrol dahil edilebilir.
Kardiyak Troponin T
Troponin T, göğüs ağrısı ile başvuran hastalarda miyokard enfarktüsünü “devretmek” veya “dışlamak” için yaygın olarak kullanılan bir kardiyak belirteçtir. Sonuçların elde edilebilme hızı ve bakım noktası ortamında kullanım kolaylığı nedeniyle, ölçümü için ince film kimyası teknikleri yaygın olarak benimsenmiştir.
Tipik bir örnek, Roche tarafından geliştirilen ve tam kan kullanan GLORIATM immün testidir. Bir cam elyaf yayma tabakası kan hücrelerini hapseder. Birinci analitik katmanda troponin T’nin farklı bölgelerine karşı iki monoklonal antikor bulunur. Bu antikorlardan biri biotine, diğeri altın partiküllerine konjuge edilmiştir.
Antikorlar, troponin T varlığında bir kompleks oluşturur. İkinci analitik katman, biotine bağlanan ve böylece herhangi bir troponin T kompleksini hareketsiz hale getiren desteğe bağlı streptavidin içerir. Troponin T kompleksinde altın parçacıklarının birikmesi, görsel olarak veya bir yansıma ölçer kullanılarak okunabilen mor bir renk oluşumuna neden olur.
Troponin T
Troponin T değeri kaç olmalı
Yaşa göre troponin değerleri
Troponin T referans aralığı
Troponin T değeri 300
Troponin I
Pulmoner emboli troponin yüksekliği
Anjiyo troponin
Uyuşturucu
Birkaç farklı idrar bileşenini ölçmek için tek bir reaktif şeridinin kullanımı olan ‘idrar tahlili’, onlarca yıldır kullanılmaktadır. Bu tür reaktif şeritlerde kullanım için farklı kimyaların seçimi, klinik kullanımdan çok teknik ulaşılabilirlik tarafından yönetilmiştir: iyi bir örnek, bu tür çoklu şeritler içine bilirubine duyarlı bir reaksiyon pedinin dahil edilmesidir. Halen çok yaygın olarak kullanılmasına rağmen, hastane ortamında klinik kullanımları tartışmalıdır.
Bu tür çok şeritli teknolojinin daha modern bir uygulaması, idrarda kötüye kullanılan ilaçların tespiti için sistemlerin geliştirilmesidir. Bunda önemli bir itici güç, deneklerin işe alınmadan önce veya çok çeşitli ortamlarda istihdam sırasında taranması gerekliliği olmuştur.
Bu tür sistemler aynı zamanda hastane kazalarında ve acil servislerde, esas olarak, değişen zihinsel bilince katkıda bulunabilecek kötüye kullanılan ilaçların varlığını taramak için kullanım bulmuştur.
Teknolojinin birçok çeşidi mevcuttur, ancak hepsi temelde her bir ilaca veya ilaç grubuna, biri katı bir desteğe bağlanabilen ve diğeri renkli bir sinyal üretebilen iki monoklonal antikor kullanır.
Böyle bir çoklu şeride dahil edilen tipik bir ilaç paneli, barbitüratlar, benzodiazepinler, opiyatlar gibi ilaç grupları için testleri; amfetamin ve trisiklik antidepresanlar gibi sempatomimetik aminler; ve kokain, metadon ve tetrahidrokanabinol gibi spesifik ilaçlar veya metabolitlerdir.
Teknik olarak, bu tür şeritlerin geliştirilmesi büyük problemler doğurmaktadır. Bunlar, yakından ilişkili ilaçların etkileşimini en aza indirmeyi; her biri dahil edilen antikora farklı çapraz reaktiviteye sahip olabilen bir grup ilaçla karşı karşıya kalındığında bile uygun bir duyarlılık sınırının sağlanması (benzodiazepin grubu açık bir örnektir); ve reçetesiz veya reçeteli ilaçlar ile kötüye kullanılan ilaçlar (ör. psödoefedrin ve amfetamin) arasında ayrım yapmak gerekir
Yerleşik pozitif ve negatif kontrollerle bile, bu tür şeritler, özellikle deneyimsiz veya eğitimsiz personel tarafından analitik laboratuvardan uzak ortamlarda kullanıldığında yanlış okunabilir. Bu nedenle, böyle bir tarama prosedürü ile pozitif bir sonuç bulunmasının ardından, her zaman başka bir bağımsız yöntemle doğrulama yapılmalıdır.
Kuru Reaktif Kimyasının Kalite Kontrolü
Reaktif şeritleri tarafından verilen sonuçların kalitesinin kontrol edilmesi, geleneksel ıslak kimya analizlerinden farklı problemler ortaya çıkarır. İkincisi için yeni reaktifler oluşturulabilir ve tahlilde kullanılan reaktiflerin konsantrasyonları analist tarafından değiştirilebilir. Bu nedenle, kabul edilemez performansa yanıt olarak tahlil bileşenlerini değiştirmek nispeten kolaydır.
Ancak kuru reaktif şeritleri analist tarafından değiştirilemez ve şeridin incelenmesinden analitik performansın kabul edilemez olduğu nadiren açıktır. Bu nedenle önemli bir kalite kontrol sorunu, düşük performansı belirlemek ve nedenini belirlemektir. Uygulamada, neden nadiren reaktif şeridinin kendisidir.
Üretici ve analist için kuru reaktif kimyaları başka bir sorun teşkil eder, çünkü her bir strip partisinin uzun vadeli stabilitesi sadece önceki serilerin stabilitesinden tahmin edilebilir. Pratikte, reaktif şeritleri ideal koşullarda saklansa bile stabilitede her zaman bir partiden partiye bir miktar farklılık vardır.
Bu nedenle kalite kontrol programının bir parçası olarak, kalite kontrol kabul edilemez hale gelmeden önce uygun önlemin alınabilmesi için performanstaki uzun vadeli eğilimlerin izlenmesi gereklidir.