Su Temini Sistemleri
Genellikle endüstriyel ve ticari komplekslerde özel su şirketleri de mevcuttur. Kendi sularını rezervuarlarda veya tanklarda depolayabilir veya kamu su şirketinden alabilirler. Özel su sistemi, kendi dağıtım ve depolama ekipmanlarının tümünü korur. İtfaiye, çalışır durumda olduğundan emin olmak için sistemi periyodik olarak kontrol etmelidir.
Tüm su tedarik sistemleri öncelikle bir depolama kapasitesine sahip olmalıdır. Depolama kapasitesinin boyutu ve sistemin yeterliliği çeşitli faktörler tarafından belirlenir. Kuraklıkların sıklığı ve süresi önemli bir faktördür. 1980'lerin sonunda ve 1990'ların başında, Batı Kıyısı arka arkaya 7 yıl boyunca kuraklık koşulları yaşadı. Su kaynakları o kadar tükendi ki, bazı şehirlerde sakinlerin çimlerini sulamaları ve arabalarını yıkamaları yasaklandı. Birçok itfaiye teşkilatı, yangın söndürme tatbikatlarını su tasarrufu sağlamak için hortum hatlarını doldurmadan gerçekleştirdi.
İkinci bir faktör, sistemin doğal afetten kaynaklanan tehlikesidir. Depremler, rezervuarlardan pompalama tesislerine ve tek tek ana şebekelere giden besleme hatlarını keserek, şehirlerin tüm bölgelerini günlerce susuz bırakabilir. Bu, 1906 ve 1989'da San Francisco'daki depremler sırasında oldu. Neyse ki, 1989'da itfaiye, körfezden kıyıdaki motorlara su pompalayabilen itfaiye botlarıyla donatıldı.
Seller, pompalama tesislerini çalışmaz hale getirerek su sistemlerini etkileyebilir. Sel suları, pompalardaki elektrik motorlarını bozabilir, elektrik dağıtım sistemlerini bozabilir veya rezervuarları ve su dağıtım sistemlerini yıkayabilir. Güç kaynaklarını bozan ve su şirketi ekipmanını barındıran binaları tahrip eden hortumlar ve diğer doğal afetler de aynı etkiye sahip olabilir.
Su sistemleri, kaynaklarını çeşitli şekillerde alır. Yerçekimi sisteminde su kaynağı şehirden daha yüksektedir. Su, rezervuarlarda toplanır ve borular vasıtasıyla sisteme yerçekimi ile beslenir. Bu yerçekimi zorlamalı konsept, sistem üzerinde sabit bir basınç tutmak için su kulelerinin kullanıldığı uygulamalarda kullanılır.
Bir rezervuar veya nehrin su kaynağı olduğu durumlarda doğrudan pompalama sistemleri kullanılır. Su doğrudan kaynaktan sisteme pompalanır. Sistemde tutarlı bir basınç sağlamak için otomatik basınç kontrolleri pompalara yerleştirilmiştir.
Kombinasyon sistemleri, belki de daha yüksek bir kot veya uzak bir konum nedeniyle, su kaynağından ihtiyaç duyulan alanların kaldırıldığı yerlerde kullanılır. Sistemdeki pompalar, suyu doğrudan sisteme vermenin yanı sıra, depolama tanklarına da su basmaktadır. Düşük kullanım zamanlarında tankları doldurarak, pompaların yüksek kullanım zamanlarında sisteme toplam beslemeyi sağlaması gerekmez.
Su Temini Kitabı pdf
Su temini Nedir
Su Temini isale hattı Soruları
Terfili isale hattı nedir
Su Temini ve Kanalizasyon Ders Notları
Maslak nedir Su Temini
İller Bankası Yönetmeliği su temini
Cazibeli isale hattı Hesabı
Birçok sistemde, depolama, akifer adı verilen su taşıyan katmanlarda yeraltındadır. Islak bir yılda, akifer, su tablası adı verilen yerin altında yüksek bir su seviyesine sahip olacaktır. Kuru yıllarda, su dışarı pompalandıkça su tablası geri çekilecektir.
Tüm kuyular, herhangi bir zamanda akiferin tüm aralığına erişemeyecektir. Su seviyesi geri çekildikçe sığ kuyular kuruyacaktır. Yıllar geçtikçe, kuyular en azından verimliliklerini azaltacak şekilde dolmaya ve tıkanmaya meyillidir. Yalnızca bir veya iki kuyuya sahip bir sistemde, bir ekipman arızasının sisteme su beslemesinin tamamen kesilmesine neden olabileceğini görmek kolaydır.
Su kaynağının kaybını önlemek için, herhangi bir boyuttaki çoğu sistem, kuyuların, pompaların, tankların ve kaynakların çoğaltılmasıyla donatılmıştır. Bu sayede sistemin bir parçası hizmet dışı kaldığında diğer bileşenler devreye girerek boşluğu doldurabilir. Kullanılan diğer güvenlik önlemleri, elektrikli ekipmanı yedeklemek için benzin veya dizelle çalışan pompalar veya jeneratörlerdir. Elektrik direklerine ve diğer ekipmanlara zarar veren hava ve araç kazalarından korunmak için elektrik besleme hatları yer altına döşenmiştir.
Terörün ve siyasi kargaşanın yaygın olduğu ülkelerde ilk saldırıya uğrayan iki şey elektrik ve su sistemleridir. Amerika Birleşik Devletleri'nde bu tür faaliyetlerin çok az örneği olmuştur ve sistemler korunmamaktadır. Bir güç transformatörü, tek bir tüfek atışıyla devre dışı bırakılabilir. Zincir bağlantılarından başka bir şeyle çevrili olmayan bu tesisler, vandallar tarafından bile saldırılara karşı savunmasızdır.
Bir su sisteminin yeterliliği, çeşitli kriterleri karşılama yeteneği ile ölçülür. Birincisi, son 12 ayda hesaplanan ortalama günlük tüketimdir.
İkincisi, son 3 yılda 24 saatlik en yüksek talep olan maksimum günlük tüketimdir. Son 3 yılda büyük bir yangın olmadıysa sistem evsel, ticari ve endüstriyel kullanım için yeterli olabilirken, büyük bir yangın durumunda yetersiz kalabilir. Pik saatlik tüketim, günün herhangi bir saatinde kullanılan maksimum su miktarıdır.
Maksimum günlük tüketim normalde ortalama günlük tüketimin yaklaşık 1,5 katıdır. En yüksek saatlik ücret, normal bir saatlik ücretin 2 ila 4 katı arasında değişir. Bu dönemlerde su kaynaklarının ve basıncının tehlikeli derecede düşük seviyelere ulaşmamasını ve bir yangın durumunda yeterli suyun mevcut olmasını sağlamak için hem maksimum günlük tüketim hem de maksimum saatlik tüketim dikkate alınmalıdır.
Yangınla mücadele amacıyla, tanınan minimum su sistemi 2 saat için 250 gpm'dir (ISO 2013). Bu, yangınla mücadele açısından çok fazla değil. Herhangi bir büyük boyuttaki bir yapı yangını bundan çok daha yüksek bir akış hızı gerektirir ve muhtemelen daha uzun bir süre için. İtfaiyenin bir depo veya üretim tesisindeki büyük bir yangına 4000 gpm su uygulaması nadir değildir.
Dağıtım sistemi
Su, depolama alanından çıkarıldıktan sonra, içmeye uygun hale getirmek için arıtma tesisinden geçer. Arıtma tesisinden ayrıldığında su dağıtım sistemine girer. Dağıtım sistemi, çeşitli boyutlarda yeraltı borularından oluşur. Bu borulara su şebekesi denir. Bunların en büyüğü birincil besleyicilerdir. Birincil besleyiciler geniş aralıklıdır ve suyu daha küçük şebekelerle dağıtılmak üzere çeşitli alanlara taşır. Sistemin diğer parçaları gibi, çoğaltma önemlidir.
Birincil besleyiciler genellikle döngülüdür veya çapraz bağlanır, böylece su sisteme en az iki yönden girer, böylece şebeke boyunca ölü uçları ve basınç düşüşlerini önler. Büyük yangınlar gibi yüksek talep zamanlarında ızgaralama son derece önemli hale gelir. İki yüksek debili pompa aynı ana şebekeden çalışıyorsa ve su sadece bir yönden geliyorsa, kaynağa daha yakın olan pompa ana şebekeden suyun çoğunu çalacaktır. Izgara ile su iki yönden akar ve her iki pompa da sistemin limitlerine kadar beslenebilir.
Sabit Kanatlı Uçak
Sabit kanatlı uçaklar da hava tankerleri olarak kullanılır. Tankerlerin boyutları tek motorlu uçaklardan dört motorlu DC-7’lere ve DC-10’lara kadar çeşitlilik gösterir. Uçak boyutuna bağlı olarak, ateşe atılacak yük başına 350 ila 20.000 galon yangın geciktirici sağlayabilirler. Kullanılan en büyüğü dönüştürülmüş bir 747’dir.
Bu uçak, 19.600 galona kadar geciktirici veya su taşıma kapasitesine sahiptir. Dahili basınçlı sıvı damla sistemi ile tasarlanmıştır. 400-800 ft yükseklikte uçan sistem, değişen kapsama seviyelerinde düşüşler yapabilir. İz bırakma konfigürasyonunda, uçak 3 mil 50 yard genişliğinde düşebilir. Bu tip hava tankeri, çok büyük hava tankerinin kısaltması olan VLAT olarak adlandırılır.
Hava tankerlerinin sınırlaması, geceleri, şiddetli rüzgarlarda veya yoğun dumanda çalışamamalarıdır. Sarp, dar kanyonların olduğu bölgelerde, ateşin üzerine etkili bir şekilde düşecek kadar alçaktan uçamayabilirler. Üslerine dönmek ve yeniden doldurmak için geri dönüş süreleri onları yavaşlatır.
Başlıca avantajları, uzun mesafeleri nispeten hızlı bir şekilde kat edebilmeleridir. Mevcut tek hava tankeri 300 mil uzaktaysa, oldukça kısa bir süre içinde hala ateşinizin üzerinde olabilir. Uçaktaki bir diğer konsept ise Canadair CL-215 hava tankeri. Bu uçak, büyük bir gölün veya okyanusun yüzeyinin üzerine düşebilir ve yüzeyden geçerken kendini doldurabilir. Yüksek motorları, kanatlarında dubaları ve tekne gövdesi şeklinde gövdesi olan bir deniz uçağına çok benziyor.
Döner Kanatlı Uçak
Döner kanatlı uçaklar (helikopterler), itfaiye kuvvetleri tarafından hızla kullanım kazanmaktadır. Mürettebatları uzak bölgelere taşıyabilir ve onları çayırlar veya sırt tepeleri gibi orman gölgeliklerindeki açıklıklardan başka bir şey olmayan helikopter noktalarına bırakabilirler. Helitack ekipleri, herhangi bir iniş alanı yoksa helikopterden yere iniş yapmak üzere eğitilmiştir.
Helikopterler, yangın hattına ve yangın hattından yük malzemeleri ve teçhizatı asabilir. Su veya yangın geciktirici düşürürken, helikopterler yanan engeller, binalar ve sıcak noktalar konusunda kesin doğruluk sağlayabilir. Çalışmak için bir havaalanına ve pistlere ihtiyaçları yoktur. Bazıları sabit tanklarla, bazıları ise kovalarla donatılmıştır.
Sabit tank teknesi ya karaya iner ve bir pompacıdan yeniden doldurulur ya da bir su kaynağına daldırılmış bir boruya sahip yerleşik bir pompaya sahiptir. Helikopter havada asılı kalırken pompa tankı doldurur. Bu pompalar hidrolik tahriklidir ve 2000 galonluk tankı birkaç dakikada doldurabilir.
Sadece 18 inç derinliğindeki bir su kaynağında çalışabilirler. Kova donanımlı helikopter su kaynağının üzerinde süzülür ve kovayı suya sallar. Helikopter operasyonları, tıpkı hava tankerleri gibi şiddetli rüzgarlar ve yoğun duman nedeniyle sekteye uğramaktadır. Bazı departmanlar şimdi geceleri yangınlara müdahale etmek için helikopter kullanmanın fizibilitesini araştırıyor.
Genel olarak, hava taşıtlarının doğrudan yangınla mücadele operasyonlarındaki avantajları, yangın geciktiricilerin veya suyun pompalar tarafından erişilemeyen veya yerde savunulamayan alanlara verilmesidir. Kara kuvvetlerinin üstünlük kazanmasına izin verecek kadar hızlı hareket eden bir ateşi yavaşlatabilirler.
Ayrıca, kara kuvvetlerinin istila edilmesini önlemek için gereken yerde ve zamanda bir damla bırakma yeteneklerinde hayat kurtardılar. Her iki tip uçak da keşif görevlerini uçurmak için kullanılır. Personel, kızılötesi algılama cihazları ve GPS ile yangın alanı üzerinde uçarak, sıcak noktaların nerede olduğunu belirleyebilir ve duman ve zayıf görüş nedeniyle yangın kenarını haritalayabilir. Ayrıca yangın kontrol hatlarının nerede tamamlandığını ve nerede güçlendirilmesi veya genişletilmesi gerektiğini de belirleyebilirler.
İtfaiye Tesisleri
Modern itfaiye, müdahale, destek ve idari işlevler için çok sayıda tesis türü gerektirir. Burada resmedilmişler. Müdahale alanının büyüklüğü ve departmanın büyüklüğü nedeniyle her departmanın hepsine ihtiyacı olmayacaktır.
Yangın İşaretleri
Honeywell Corporation şimdi GLANSER itfaiyeci bulma ve takip sistemi adı verilen bir GPS sistemi geliştiriyor. GLANSER, Acil Durum Müdahalecileri için Jeo-uzamsal Konum, Hesap Verebilirlik ve Navigasyon Sisteminin kısaltmasıdır. Her itfaiyeci, diğer tüm itfaiyecilerin cihazlarıyla ve olay komutanı ile iletişim kuran bir cihaz takar ve hepsi olay komutanı veya belirlenmiş sorumluluk görevlisi tarafından izlenen bir bilgisayarla iletişim kurar.
Şu anda geliştirilmekte olan bir diğer ürün, bir yargı alanındaki kritik binaların içini gösteren yazılım olan 3-D Immersive Video Imaging Network (IVIN) yazılımıdır. Yazılım, kamu güvenliği uzmanlarının daha sonra bu binalara verilen yanıtları simüle etmek için kullanabilecekleri ve böylece yanıt planlamasını kolaylaştırabilecekleri veri tabanında binaların 360 derecelik modellerini oluşturur.
Merkez
İtfaiye merkezi, itfaiyenin idari personelinin bulunduğu yerdir. İtfaiye şefi, idari memur ve kurmayları karargahın dışında çalışır. Yangın önleme, eğitim, soruşturma ve diğerleri gibi çeşitli büroların başkanlarının ofisleri bu tesiste bulunuyor. Tüm üst düzey personelin tek bir yerde bulunmasıyla, birleşik planlama yapmak çok daha kolaydır. Tüm personel veya seçilen personel, derhal ilgilenilmesi gereken konularda görüşmek üzere kısa sürede toplanabilir.
Karargah, ana itfaiye istasyonunda veya ayrı bir yerde bulunabilir. Her iki konumun da avantajları ve dezavantajları vardır. Karargahın ana itfaiye istasyonunda olması, personelin organizasyonun nabzını tutmasına yardımcı olur. Onları sahadaki birliklere yaklaştırır. Ayrıca personele, gerektiğinde ayak işlerini yürütmek gibi görevleri yerine getirmek için kullanılabilecek personel sağlar.
Dezavantajları ise, ana itfaiye istasyonundaki itfaiyecilere, genellikle şirket görevlisinin planladığı rutin işleri aksatan, personelin yapması gereken küçük işlerin birçoğunun verilmesidir. İtfaiyeciler oldukça sosyal olma eğilimindedir ve gün içinde gelip giderken istasyon ekibi personel ve diğer istasyonlardan itfaiyeciler ile konuşurken belirli bir miktarda üretken zaman kaybedilecektir.
Ek olarak, karargahtan yanıt veren aparatlara sahip olmak, karargah personeli için rahatsız edicidir. Cihaz ayrıldığında, motorların, sirenlerin ve havalı kornaların devrinde genellikle belirli bir miktarda ses vardır. Dışarı çekilen aparat, istasyon egzoz geri kazanım sistemleri ile donatılmadığı sürece ofis alanlarına girebilecek bir dizel duman bulutu bırakır.