İş Genişlemesinin Önündeki Ampirik Engeller
O zaman neden firmaların büyümesinin önündeki engeller ortaya çıkıyor? İşlem maliyetleri mi? Cevap hem olumlu hem de olumsuz. Gösterildiği gibi, çoğu, bu maliyetlerin nasıl anlaşıldığına ve gözlemlenen gerçekliği benimsenen kavramsal şema ile ne kadar eşleştirmeye çalıştığımıza bağlıdır. Firmanın genişlemesinin yukarıda belirtilen yönleri ışığında, genişlemenin belirli yönlerde (genel olarak değil) neden durdurulduğuna dair bir soru ortaya çıkabilir.
En basitinden başlayarak, ama aynı zamanda en önemli konu: neden belirli bir sektöre tek bir tedarikçinin tamamen hakim olmadığı, dolayısıyla neden toplam endüstri içi genişleme gerçekleşmiyor?
Örneğin, nihai ürünleri teslim eden tek şirket neden bir bilgisayar şirketi değildir? Neden bir otomobil şirketi tüm küresel otomobil satış pazarını ele geçiremiyor? Cevap, böyle bir şirketin rekabet avantajının sınırları içinde yatmaktadır.
Örneğin, çok pahalı, özel yüksek kaliteli arabalar (motorları mühendisleri tarafından manuel olarak imzalanmış) yapan bir şirket, kaliteli üretime odaklanabilir. Kaynaklarını, nihai değeri teslim etmede tavizsiz olmasına izin veren bir üretim yöntemi etrafında düzenler.
Aynı zamanda, muhtemelen yoğun çabalara rağmen üretim maliyetlerini kitlesel ve ucuz ürünlerin bilinen düzeyine indirememektedir. Ancak bu, böyle bir hedefin ulaşılamaz olduğu anlamına gelmez. Bu, belirli bir sermaye ve kaynak havuzuyla şirketin bir tür alternatifle karşı karşıya olduğu anlamına gelir.
Aynı anda iki kanalda üretim yapmak istiyorsa, kaynaklara ve sermayeye genişletilmiş erişime ihtiyacı var (örneğin, Volkswagen-Porsche, Toyota-Lexus, Nissan- Infinity vb. gibi büyük grupların yaptığı gibi).
Ayrı yönetim ve üretim süreçlerinin yürütülmesine izin verecek olan bu kaynak ve sermaye gereksinimi, birçok firmanın endüstri içi genişlemesine önemli bir sınırlama getirmektedir. -Sümer pazarı, kolayca kopyalanamayan benzersiz bir şeydir.
Bu tür genişlemenin, ya firmada yeni departmanlar yaratırken ya da diğer firmaları devralırken ortaya çıkabilecek kendi sınırlamaları vardır. Örneğin, farklı ve sınırlı bilgisayar sistemleri (satış, muhasebe, envanter vb. ile ilgili), dahili ve kontrol prosedürleri (özellikle franchise’lar için önemlidir) gibi çeşitli faktörler, yönetim sistemlerinin uyumsuzluğunu içerebilir.
Benzer bir konu, en büyük zorluğu oluşturabilen insan kaynakları yönetimi ile ilgilidir. Diğer firmalardan çeşitli ekiplerin, iki bağımsız kuruluşu birleştirirken birbirlerine düşman olmaya başladığı bilinen düşmanlık vakaları vardır. Tamamen kişisel ilişkiler de söz konusu olabilir.
Bu tür varlıklarda inşa edilen mevcut “sosyal sermaye” böylece tamamen yeni koşullara maruz kalır. İki firmanın başarılı bir şekilde birleşmesi, ancak iki farklı personel ekibi ikna edilirse ve ortak, ihtilafsız bir yönetim kurulu oluşturulursa gerçekleşebilir kuralına bir istisna bulmak pratik olarak imkansızdır. Uygulamada, birçok satın alma bu altın standarda ulaşamamaktadır.
Yukarıdakilerden bağımsız olarak, aynı pazarda genişleme kararı, Knight’ın ustura belirsizliğinin ortak kenarına da tabidir. Grossman ve Hart’ın çalışmasından çok iyi bilinen “mülkiyet hakları”nın varlığının aynı zamanda belirli varlıklara tahsis edilen belirsiz bir kalıntıya nasıl atıfta bulunduğuna dair tezde yansıtılmaktadır.
Yatay iş genişletme
İş ZENGİNLEŞTİRME örnekleri
İş ZENGİNLEŞTİRME Nedir
İş genişletme ve iş zenginleştirme Nedir
Analitik iş DEĞERLEME yöntemleri
İş genişletme nedir
İş basitleştirme örnekleri
İş basitleştirme Nedir
Grossman ve Hart için kullanım olasılıklarında ifade edilen birçok “mülkiyet hakkı” tanımlanabilir ve belirtilebilir. Bununla birlikte, seçeneklerin bir kısmı bilinmemektedir ve bu nedenle, birisine bu artık üzerinde bir hak verilmesi gerekir. Bu, firmaları ayrı kuruluşlar olarak güçlendirmenin nedenlerinden biri olan bir gerçektir.
Kendi sektörlerinde büyüyen firmalar dikkatli piyasa analizleri yapsalar da bunlar tek çözümlü matematiksel denklemler değildir. Aynı durum, sektördeki diğer kuruluşların satın alınması için de geçerlidir.
Bu operasyonlarda, satın alınacak firmanın dikkatli bir şekilde incelenmesiyle karakterize edilen çeşitli durum tespiti stratejileri üstlenilir. Pratikte bu kolay bir prosedür değildir, çünkü her girişimci proje bilinmeyen bir başarısızlık olasılığı ile yüklenir.
Tüm girişimciler eşit derecede yetenekli olsa bile: birçok katılımcı göreve katıldığında, bunlardan birinin her şeyi kazanma olasılığı son derece küçüktür.
Halihazırda sermaye biriktirenleri, çok fazla sermayesi olmayanlara karşı ödüllendiren oyunun kuralları yoksa (bu tür masa oyunları vardır, insanların onlardan çabucak sıkılmasına şaşmamalı). Ancak yenilikçi uygulamaların pratiğinde durum böyle değildir. “Kapitalist” sistemin gerçek bir isme sahip olmamasının bir başka nedenidir.
Endüstri-içi olmayan genişleme durumunda, yani firma ikincil ve daha uzak pazarlara girdiğinde (hem zincir genişlemesi hem de tamamen endüstri dışında gerçekleşen bir genişleme durumunda), sınırlamalar ilgili olanlardan daha da geniş görünmektedir.
Yukarıda bahsedilen belirsizlik ortamında, deneyim eksikliği de dahil olmak üzere farklı (hatta ilgili) bir pazarda basit bilgi eksikliği doğrudan bir faktör teşkil edebilir.
Bu, her endüstride farklı olan yönetim süreçlerinin kendileri için geçerli olabileceği gibi, tüketicilerin özelliklerinin yanlış anlaşılması veya kullanılan üretim faktörlerinin farklılığı için de geçerli olabilir. Özellikle bazı ulusal ülkelerde, piyasa bilgisine sahip olma ve deneyimli personel istihdam etme durumları gözlemlenebilir. farklı ülkelerde ve belirli bir endüstri etrafında oluşturulan kümelerde şampiyonlar.
Bu nedenle, bir iş yürütmenin özellikleri söz konusu olduğunda insan sermayesinin yaratılmasıyla ilgileniyoruz. İnsan sermayesi kavramının kendisi, çoğunlukla yüksek nitelikli işgücü ile ilişkili olarak kullanıldığından daha geniştir. Çoğu zaman örgün eğitim ve çeşitli eğitim türleri ile birleştirilir. Ancak bu durumda, örgütsel uzmanlaşma ile ilişkili yönetimsel insan sermayesini kastediyoruz. Harold Demsetz bunu mükemmel bir şekilde aktarıyor:
Firma da dahil olmak üzere ekonomik organizasyon, bilginin üretilmesi, sürdürülmesi ve kullanılmasının maliyetli olduğu gerçeğini yansıtmalıdır. Çelik firmaları, yatırım bankacılığı veya endüstriyel kimyasallardaki firmalardan farklı bilgi ve ekipman stoklarında uzmanlaşır ve hatta aynı sektördeki firmalar bile güvendikleri bilgi ve ekipman bakımından biraz farklıdır.
Bilgi, uzmanlaşmış bir tarzda daha etkili bir şekilde öğrenilebilse de, yüksek yaşam standartlarına ulaşmak için kullanılması, bir uzmanın bir şekilde diğer uzmanların bilgisini kullanmasını gerektirir. Bu, yalnızca başkalarının bildiklerini öğrenerek yapılamaz, çünkü bu, uzmanlaşmış öğrenimden elde edilen kazanımları baltalayacaktır. Bu, yalnızca gerçekler biçimindeki bilgileri satın alarak yapılamaz, çünkü çoğu durumda, gerçeklerin işe yaraması için gerçekleri birbirine bağlayan teoriye hakim olunması gerekir.