Yayınlanan Çalışmalar
Anketlerdeki sorular, anlamlı ve önemsiz çalışma sonuçları açısından ifade edilmiştir. Esasen, (a) çalışma yalnızca bir hipotezi test ederse (bugün nadir görülen bir olaydır) ve sonuç ya anlamlı ya da önemsiz ise veya (b) birden fazla hipotez test edilmişse, bir araştırmacının, gözden geçirenin veya editörün sahip olacağı tutumu ölçerler. ancak sonuç ya tüm testler önemsizdi ya da hepsi anlamlıydı (yine, oldukça olasılık dışı bir olay).
Bildiğimiz kadarıyla, yayın yanlılığı üzerine bu tür hiçbir çalışma, tipik gerçek dünya çalışmaları için el yazmaları hakkındaki kararlarda istatistiksel anlamlılığın rolünün ne olacağını değerlendirmeye çalışmamıştır. Birkaç hipotezin test edildiği ve bazı testlerin anlamlı olduğu ve bazılarının anlamlı olduğu çalışmalar. önemsiz. Bu nedenle, bu tür anketler, yayın yanlılığının kapsamını aydınlatmada sorgulanabilir kanıt değeri taşır.
Yayın yanlılığının ciddi bir sorun olduğu önermesini desteklemek için sunulan ikinci tür kanıt, yayınlanan makalelerdeki istatistiksel anlamlılığın sıklığının kuşku uyandıracak kadar yüksek olduğu raporlarından oluşur. Örneğin, Sterling (1959) ve Bozarth ve Roberts (1972), yayınlanan makalelerin %92 ila %97'sinin önemli sonuçlar bildirdiğini buldu. Psikolojik araştırmalarda istatistiksel gücün ortalama seviyesinin %50 civarında olduğuna dair kanıtlar (Bölüm 1'de tartışılmıştır) göz önüne alındığında, bu yüzdeler büyük bir yayın yanlılığı öneriyor gibi görünmektedir.
Bununla birlikte, çoğu çalışma birden fazla hipotezi test ederse ve dolayısıyla birden fazla anlamlılık testi rapor ederse, o zaman, yayın yanlılığı olmasa bile, hemen hemen tüm çalışmaların bazı önemli istatistiksel test sonuçlarını bildirmesini bekleriz. Bu nedenle, bu tür çalışmaların yayın yanlılığının kapsamını netleştirmede sınırlı değeri vardır.
Ya yayınlanmış ve yayınlanmamış çalışmaların etki büyüklüklerini doğrudan karşılaştıran çalışmalar (bu bölümün önceki bölümlerinde tartışılanlar gibi) ne olacak? Görünen o ki, en yaygın çalışma türü için bu karşılaştırmayı inceleyen bu tür çalışmalar, varsa da çok az vardır - birkaç hipotezi inceleyen ve test eden çalışmalar. Bu tür çalışmaların incelenmesi, yayınlanmış ve yayınlanmamış çalışmaların etki büyüklüklerinin, ölçüm hatası, aralık kısıtlaması ve diğer düzeltilebilir eserlerdeki farklılıklarla açıklanabilecek farklılıkların ötesinde farklılık göstermediğini gösterebilir.
Sağlık bilimleri alanlarında, özellikle tıbbi araştırmalarda, araştırmalar sıklıkla yalnızca bir hipotezi veya önemli kabul edilen en az bir hipotezi inceler. Bu, özellikle tıbbi araştırmalardaki randomize kontrollü çalışmalar (RCT'ler) için geçerlidir. Tipik RKÇ çalışmasında, ya bir tedavi plasebo ile ya da tedavisiz karşılaştırılır ya da iki tedavi birbiriyle karşılaştırılır.
Bu nedenle, esasen yalnızca bir ilgi hipotezi vardır ve bu nedenle birden fazla hipotez tarafından sağlanan yayın yanlılığına karşı koruma yoktur. Aslında, yayın yanlılığına ilişkin kanıtlar, RCT'ler için oldukça güçlüdür: Tek bir hipotezin sonuçları önemsiz olduğunda, yayınlanmak üzere gönderilmeleri çok daha az olasıdır ve ayrıca yayınlandıkları takdirde kabul edilmeleri daha az olasıdır.
Bu kanıt, araştırmacıların ve editörlerin yapacaklarını söylediklerine ilişkin tutum veya ifadelere ilişkin anketlere dayanmamaktadır; gerçek RCT çalışmalarının ampirik geçmişine dayanmaktadır. Bu, çalışmaların yalnızca bir hipotezi test ettiği literatürlerde yayın yanlılığının şiddetli olabileceğini düşündürse de, psikoloji ve sosyal bilimlerde bu tür literatürlerin sayısı giderek azalmaktadır.
Kullanılabilirlik nedir
Kullanılabilirlik Testi
Kullanılabilirlik testi Örneği
Web sitesi kullanılabilirlik testi
KULLANILABİLİRLİK standardı
Kullanıcı Testi Nedir
KULLANILABİLİRLİK değerlendirme yöntemleri
Kullanıcı Deneyimi testleri
Kullanılabilirlik Önyargısını Tespit Etme Yöntemleri
Kullanılabilirlik yanlılığının bir dizi çalışma için bir sorun olabileceğinden şüphelenmek için bir neden varsa, bu sorunu ele almak için yöntemler mevcuttur. Rosenthal (1979) “dosya çekmecesi analizini” bir yaklaşım olarak geliştirdi; bu yöntem, etki büyüklüklerini göz ardı ederek yalnızca istatistiksel anlamlılığa odaklanır. Efekt boyutlarına dayalı alternatif bir dosya çekmecesi yöntemi mevcuttur.
Ek olarak, kullanılabilirlik yanlılığının mevcut olup olmadığını değerlendirmek için huni grafikleri kullanılabilir. Son olarak, son zamanlarda kullanılabilirlik yanlılığını saptamak ve düzeltmek için istatistiksel olarak daha karmaşık ve karmaşık yöntemler geliştirilmiştir. Henüz yaygın olarak kullanılmasa da bu yöntemler gelecekte önemli hale gelebilir. Şimdi bu yaklaşımların her birini sırayla tartışacağız.
p Değerlerine Göre Dosya Çekmecesi Analizi
Rosenthal'ın (1979) dosya çekmecesi analizi, bir dizi çalışma için anlamlılık düzeyini getirmek için var olması gereken boş sonuçların (yani, d ̄ = 0 veya r ̄ = 0) ortalamasını alan yerleştirilmemiş (“dosya çekmecesi”) çalışmaların sayısını tahmin eder. “sadece anlamlı” seviyeye, yani p = .05'e kadardır.
Gerekli çalışma sayısı genellikle var olma olasılığı çok az olacak kadar fazladır, bu nedenle bir bütün olarak ele alındığında çalışma bulgularının gerçekten de çalışmaların yanlı örneklemesinden kaynaklanma olasılığının düşük olduğu sonucunu desteklemektedir. Dosya çekmecesi analizinin uygulanmasındaki ilk adım, çalışma grubu için genel anlamlılık seviyesinin hesaplanmasıdır. Birincisi, sıradan normal eğri tablolarını kullanarak k efekt boyutlarının her biri için p değerini karşılık gelen z değerine dönüştürür.
Bu test yönlüdür (tek kuyruklu), bu nedenle araştırmacı varsayılan farkın yönünü belirlemelidir. Örneğin, kadınların erkeklerden daha yüksek ortalama algısal hız seviyelerine sahip olduğu varsayılırsa, o zaman .05 düzeyinde (tek kuyruklu) erkekleri destekleyen bir bulgu 1.00 − .05 = .95 p değeri ile girilir ve onun değeri z değeri -1.645 olacaktır.
Değişkenler ilişkisiz olduğunda, toplamın varyansı, varyansların toplamıdır. z değerleri k bağımsız çalışmadan geliyorsa, her birinin varyansı 1.00'dır ve k çalışma boyunca z'lerin toplamının varyansı k'dir. zk'nin varyansı k olduğundan, SD = √k. Toplam çalışma setinin anlamlılık düzeyine karşılık gelen z puanı olan zc, o zaman √Örneğin, 10 çalışma (k = 10) ve z ̄k = 1.35 varsa, zc = 10(1.35) = 4.27, oldukça anlamlı bir zc değeri (p = .00000098).
Dosya çekmecesi analizinde, zc'yi 1.645'e (veya p = .05) düşürmek için gereken ortalama z = 0 olan ek yerleştirilmemiş çalışmaların sayısını hesaplamak istiyoruz. Bu ek çalışma sayısını x ile belirtin. Çünkü bu çalışmalar z ̄ = 0, zk+x =zk değerine sahiptir. Ancak çalışmaların sayısı k'dan k+x'e yükselecektir. Böylece, zk+z için yeni SD √k + x olacaktır. zc = 1.645 değerini istenen değere ayarlarsak, x için aşağıdaki denklemi çözebiliriz.
Bu nedenle, çalışma grubu için birleşik olasılık düzeyini .05'e getirmek için, sıfır sonuç ortalaması alan 57 konumlanmamış çalışmanın olması gerekir. Bu örnekte orijinal olarak 10 yerine 100 çalışma (k = 100) varsa, x = 6.635! Birleşik p değerini .05'e yükseltmek için 6.000'den fazla çalışma gerekecektir. Çoğu araştırma alanında, 6.000'den fazla “kayıp” çalışma olabileceği düşünülemez. Bu yöntemle ilgili önemli bir sorun, homojen durumu varsaymasıdır.
Yani, Sρ2 = 0 (veya Sδ2 = 0) varsayılır. Bu, bunun bir sabit etkiler modeli olduğu ve bu nedenle Bölüm 5 ve 9'da tartışıldığı gibi sabit etkiler meta-analiz yöntemlerinin tüm sorunlarına sahip olduğu anlamına gelir. Özellikle, sabit etkiler varsayımı geçerli değilse (ve nadiren tutarsa) , o zaman birleşik p değerini çok az anlamlı hale getirmek için gereken eksik çalışmaların sayısı, dosya çekmecesi analizinin verdiği sayıdan çok daha küçüktür.
Başka bir yanlışlık kaynağı, bireysel çalışmalar için başlangıçta hesaplanan p değerlerinin de sabit etkiler varsayımına bağlı olması ve bu nedenle tartışıldığı gibi tipik olarak yanlış olmasıdır. Rosenthal dosya çekmecesi analizine yönelik diğer önemli eleştiriler Begg tarafından verilmiştir.
İnsan Faktörleri Neden ve Nasıl önemlidir?
Sistemin tüm ilgili yönlerini dikkate alma ihtiyacı göz önüne alındığında, HF’nin PSM içindeki kapsamı zorunlu olarak geniştir. Birleşik Krallık’taki güvenlik düzenleyicileri olan Sağlık ve Güvenlik Yöneticisi (HSE), “ilk 10” temel HF konusunu belirledi.
Bu temel konulardan bazıları bu bölümde, bazıları ise diğer bölümlerde tartışılmaktadır. Hepsinin ayrıntılı bir açıklaması bu kitabın kapsamı dışındadır. Yine de bu liste, okuyucuya, bir kuruluşun büyük tehlike bölgelerinde kapsaması beklenen HF kapsamının bir göstergesini verir ve PSM’deki HF kapsamı için iyi bir temel sağlar.
Birleşik Krallık HSE tarafından Büyük Kaza Tehlikeleri Düzenlemelerinin Kontrolüne İlişkin İnsan Faktörleri Operasyonel Teslimat Kılavuzunda (COMAH) yararlı bir yol haritası sağlanmıştır. Bu, büyük kaza tehlikeleri içeren karadaki sahalara uygulanmak üzere tasarlanmıştır, ancak yaklaşım açık deniz sahaları için de aynı derecede geçerlidir.
Yol haritası, büyük kaza tehlikelerini kontrol etmek için gerekli HF konularını ve faaliyetlerini uygulamak için bir süreç ortaya koymaktadır. Bu veya benzeri süreçler, HF’yi kapsamlı bir PSM sistemine entegre ederken faydalı bir referans kaynağı oluşturmalıdır.
İnsanBaşarısızlıklarını Yönetmek
İnsanlar, ne kadar iyi eğitilmiş veya motive olmuş olurlarsa olsunlar, hatalara eğilimlidirler. Arayüzlerin, görevlerin, prosedürlerin, iş organizasyonunun ve çalışma ortamının tasarımında iyi uygulamalı HF yöntemlerinin kullanılması, hata olasılığının azaltılmasına yardımcı olabilir ve PSM sürecinin bir parçasını oluşturmalıdır. Ancak bu çabalara rağmen, hatalar hiçbir zaman tamamen ortadan kaldırılamaz ve yine de oluşacaktır. Bu nedenle amaç, tüm hataları ortadan kaldırmaya çalışmaktan ziyade, hatalar meydana geldiğinde ve meydana geldiğinde, bunların felaket sonuçları doğurmamasını sağlamak olmalıdır.
İnsan başarısızlığının yönetimi, insan güvenilirlik analizi (HRA) ve insan hatası analizi (HEA) dahil olmak üzere köklü yöntemleri kapsar. Hata türlerini, nedenlerini ve azaltmaları belirlemeyi amaçlayan bir dizi yapılandırılmış nitel ve nicel İHD/HEA yöntemi vardır. Sebepleri ve önleyici tedbirleri bakımından farklılık gösteren çeşitli insan hatası türleri olduğunu bilmek önemlidir.
Hataları sınıflandırmanın birkaç yolu vardır ve bazı sınıflandırmalar çok sayıda kategoriyi kapsar. Basit olması için, Birleşik Krallık HSE tarafından kullanılan ve dört ana türü tanımlayan sınıflandırmanın ana hatlarını verdim: kayma (istenmeyen eylem), gecikme (ihmal hatası), hata (bilgi veya kurala dayalı hata) ve ihlaller (kasıtlı kural son Dakika).
Geleneksel varsayım, insan hatasına uygun tepkinin daha fazla eğitim sağlamak olduğudur, o zamandan beri bunun etkisiz olduğu ve artık modası geçmiş olduğu görülmüştür. Bazı hata türleri yetersiz bilgi veya eğitimden kaynaklanabilir; ancak diğerleri, dikkat dağınıklığı, yorgunluk, aşırı iş yükü veya bilgi tabanlı hatalar olmayan zayıf arayüz tasarımı gibi faktörlerin sonucu olabilir.
Başarısızlığı kabul etmek
Başarısızlık nedir
Hayattaki başarısızlıklar
Başarısızlık Sözleri
Sürekli başarısız olmak
Başarısızlık Hikayeleri
Dinimizde başarı ve başarısızlık
Başarisizlik psikolojisi
Bu nedenle, etkin önleme veya hafifletme önlemleri tasarlanmadan önce tanımlanması gereken performans etkileyen faktörler (PIF’ler) olarak adlandırılan hatanın altında hangi faktörlerin yattığını anlamak önemlidir. Kazaların ve olayların nadiren tek bir izole hatanın sonucu olduğunu, normalde dahil olan bir dizi faktör olduğunu ve bu nedenle herhangi bir soruşturmada sistem yaklaşımını kullanan ayrıntılı HF analizinin gerekli olduğunu bilmek de önemlidir. Çeşitli kalitatif ve kantitatif HRA/HEA yöntemleri hakkında daha fazla bilgi referanslarda verilmektedir.
İnsan başarısızlıklarını (veya insan güvenilirliğini) yönetmeye yönelik HF yaklaşımları, bir kuruluşun PSM sisteminin ayrılmaz bir parçasını oluşturmalıdır. Bu, halihazırda kullanımda olan bazı PSM yaklaşımlarını kullanarak en etkili şekilde yapılır. Örneğin, Bowtie ve HAZOP çalışmaları, nerede insanların büyük kaza tehlikelerine karşı bariyerlerin veya önlemlerin bir parçasını oluşturduğunu belirlemeye ve uygun şekilde teknik ve insan bariyerlerinin/koruyucuların kullanımının optimize edilmesine yardımcı olabilir.
Örneğin, bir HAZOP’ta tanımlanan tipik bir proses sapmasını düşünün: Yanlışlıkla açılan bir valf nedeniyle boru tesisatının aşırı basıncı. Bunun büyük bir kaza haline gelmesini önlemek için teknik (mühendislik) önlemler şunları içerebilir:
• aşırı basınca dayanacak şekilde aşağı akış boru tesisatını derecelendirin
• basınç tahliye vanalarının takılması
• yüksek basınçlı bir tetikleme kurmak
Bu, proses güvenliğinde standart iyi bir uygulamadır ve bunlar etkili ve hataya dayanıklı önlemleri temsil eder, ancak ilave maliyet, ağırlık ve karmaşıklık açısından dezavantajları olabilir; artan bakım ve test yükü; ve anormal geziler yoluyla üretim kaybı potansiyeli.
Karşılaştırıldığında, bu süreç sapmasından korunmak için insan temelli önlemler şunları içerebilir:
• izinler ve prosedürlerle vananın erişimini ve çalışmasını kontrol etme
• yanlış çalışmayı önlemek için valfi kilitleyin
• işletmesi ile ilgili bilgi ve eğitim sağlamak
Bu önlemler, tasarlanmış güvenlik önlemlerine kıyasla basit ve ucuzdur ve bu nedenle özellikle sermaye harcamalarının oldukça kısıtlı olduğu projeler ve varlıklarda çekici olabilir. Her iki yaklaşım da koruma sağlar; bununla birlikte, insan güvenlik önlemlerinin daha düşük maliyetinin, insan güvenliğine karşı mühendislik önlemlerinin beklenen düşük güvenilirliğine karşı dengelenmesi gerekir.
Tasarlanmış güvenlik önlemlerinin dikkatlice belirlenmesi, tedarik edilmesi, kurulması, denetlenmesi, kontrol edilmesi ve bakımının yapılması gerekir. Bu, bir alarm takmaya ve alarm yanıtı için bir prosedür geliştirmeye kıyasla pahalıdır.
Bir operatörün bir alarma verdiği yanıtın güvenilirliği düşünüldüğünde, 1025’e kadar düşük talep üzerine genel arıza oranlarının kullanılabileceği LOPA gibi güvenlik çalışmalarında bu genellikle olduğundan fazla tahmin edilir. Çoğu HF uzmanı, 1022 veya daha kötünün daha gerçekçi olabileceği gerçek dünya durumlarında genel insan hatası olasılıklarının bundan çok daha yüksek (daha sık) olduğunu düşünür.
Bir alarma yanıt vermenin rutin görevi olarak kabul edilebilecek olan şeyin, her biri yanlış gidebilecek bir dizi aşama içerdiği kabul edilmelidir:
1. Operatör önce alarmı algılamalı (görmeli ve/veya duymalıdır).
2. Daha sonra alarmın anlamını doğru bir şekilde anlamalı veya yorumlamalıdırlar.
3. Ardından, herhangi bir eylemin gerekli olup olmadığına karar vermelidirler ve eğer öyleyse, ne önlem alınmalı.
4. Son olarak, amaçlanan eylemlerini doğru bir şekilde uygulamalıdırlar.