Çözünürlük Sistemleri
Çözünürlük Sistemleri NC-SFM başlangıçta konsolun sabit bir frekansta sabit bir genlik tarafından sürüldüğü genlik modülasyonu (AM) moduna dayanıyordu. Yüzeye yaklaşıldığında, uç yüzey etkileşimi konsol salınımlarının genliğinde ve fazında bir değişikliğe neden olarak ölçülebilir bir sinyal sağlar. Uygulamada, konsolun bu moddaki tepkisinin oldukça yavaş olduğu bulundu ve atomik çözünürlük çalışmalarında frekans modülasyonu (FM) modu ile değiştirildi. Ancak AM modu, hava ve sıvılarda yapılan "vuruş modu" çalışmalarında oldukça başarılı olmuştur. Genel olarak, en iyi çalışma modu, gereken çözünürlük ve sistemin kendisi tarafından belirlenir. SFM'deki gerçek atomik çözünürlük, yalnızca bu çalışmanın odak noktası olacak olan FM modunda elde edilmiştir. FM modu NC-SFM'de, özfrekansı f0 ve yay sabiti k olan bir konsol, bir geri besleme döngüsü aracılığıyla sabit bir A0 genliğinde salınımlarda tutulur. Konsol, kendinden tahrikli bir osilatör olarak düşünülebilir. Salınımların gerçek frekansı f0'a, konsolun kalite faktörü Q'ya ve tahrik uyartımı ile konsolun sapması arasındaki faz kaymasına θ bağlıdır. θ = π/2 için sistem f = f0'da salınır. Genel olarak, deneyler sırasında, sabit bir frekans değişimi ∆f elde etmek için uç-yüzey mesafesi değiştirilir ve elde edilen topografya haritası, yüzeyin görüntüsünü sağlar. Artık ∆f'deki değişimin görüntüleme sinyalini sağladığı sabit yükseklikte görüntü almak da mümkündür. Güvenilir görüntüleme için, deneysel kurulumun önemli olan bir yönü daha vardır: STM'de olduğu gibi, SFM deneylerinde normalde uç ve numune arasında bir sapma U uygulanır. Katkısız yarı iletken ve yalıtkan yüzeyler, özellikle yarılmış iyonik yüzeyler olmak üzere, hazırlandıktan sonra genellikle önemli lokalize yükler içerecektir. Bunlar, önemli uzun menzilli elektrostatik kuvvetlerin yanı sıra tarama sırasında uç yüzey kuvvetinde ani değişiklikler üretir. İletken yüzeyler için, uç ve yüzey arasındaki iş-fonksiyonu farkı, uzun menzilli bir kapasitif kuvvete katkıda bulunacaktır. Bu ek kuvvetler, kısa menzilli kuvvetlerin nispi katkısını azaltarak ve uç çarpma olasılığını artırarak taramayı daha zor hale getirir. Elektrostatik kuvvetlerin etkisinin azaltılması, yüzey üzerinde belirli bir noktada uygulanan önyargının bir fonksiyonu olarak ∆f'nin en aza indirilmesiyle elde edilebilir. Bu sürecin bir örneği görülebilir. Uç ve Yüzey Hazırlığı Her yüzey STM veya SFM'de yüksek çözünürlüklü olarak görüntülenemez. Atomik çözünürlüğe ulaşmak için, çoğu durumda yüzey kapsamlı bir hazırlığa ihtiyaç duyar. Kontrollü döngülerde haftalar hatta aylar süren püskürtme (çoğunlukla Ar+ olmak üzere iyonlarla bombardıman) ve tavlama (yüzey kusurlarının düzeltildiği noktaya kadar ısıtma) nadir değildir. Yüzey hazırlama başlı başına sofistike bir sanattır ve başarılı görüntülemenin anahtarlarından biridir. İyon saçılması ve elektron kırınımı gibi k-uzayı yöntemlerinin aksine, SPM ile görüntülenmek için bir yüzeyin sıralanmasına gerek yoktur. Aslında, bir yüzeydeki tek safsızlıklar ve basamak kenarları, deneyciler tarafından görüntülerinin kalitesini kontrol etmek için sıklıkla kullanılır. Böyle bir safsızlık, çift uç gibi hiçbir bozucu etkinin olmadığı varsayılarak yalnızca tek bir yapı olarak görüntülenir. Uç, tüm SPM yöntemlerinde görüntülemenin en önemli parçasıdır. STM uçları genellikle saf bir metalden, bir metal alaşımından veya genellikle laboratuvarda metal telden üretilen 10-20 farklı malzeme katmanıyla kaplanmış bir metal tabandan yapılır. Bazı durumlarda, STM görüntüleme için ağır katkılı Si uçları da kullanılır. 1920x1080 çözünürlük iyimidir Spektral çözünürlük nedir Ekran çözünürlük 2K çözünürlük Radyometrik çözünürlük nedir Metre altı çözünürlük Mekansal çözünürlük 1280x720 çözünürlük SFM ölçümleri için benzer uçlar da kullanılabilse de, bu çok nadirdir. Bunun nedeni, bir ucun konsol tutuşunun SFM'deki kuvvet değişikliklerinin izlenmesinde çok önemli bir rol oynamasıdır: (i) birçok SFM gerçekleştirmesinde konsol sapmaları, konsolun arkasından yansıyan ışık algılanarak ölçülür; (ii) konsol yay sabiti, uç şekli ve uç keskinliği, görüntü oluşumunda çok önemli roller oynar. Bu nedenle standart konsollar gereklidir. Çoğu durumda bunlar, yarı iletken çiplerle hemen hemen aynı şekilde mikro fabrikasyon yoluyla silikondan üretilir. Bazı durumlarda uç, moleküllerin kontrollü adsorpsiyonu ile değiştirilir. STM'de bunun bir yüzeydeki moleküllerin görünen yüksekliğini etkilediği gösterilmiştir. Ucun tam geometrisi, uç yapısının alan-iyon mikroskobu ile bir taramadan önce ve sonra belirlendiği bazı olağanüstü STM ölçümleri dışında genellikle bilinmemektedir. Konuları daha da karmaşık hale getirmek için uç geometrisi, tekrarlanabilir taramalı tünelleme spektroskopisi (STS) ölçümleri için belirleyicidir; ne yazık ki, STS için en uygun ucun topografik ölçümler için uygun olmadığı gösterilmiştir, çünkü yeterince yüksek bir çözünürlük sağlamaz. SFM'de, apekste belirli orbital konfigürasyonlarla bile temiz silikon uçlar üretmek için bazı girişimlerde bulunulmuştur, ancak görüntüler henüz silikon yüzeyler dışında herhangi bir şey üzerinde üretilmemiştir: bu nedenle gerçek kontrol kanıtı eksiktir. Şu anda en yaygın olarak kabul edilen görüş, SPM uçlarının oldukça düşük eğriliğe sahip bir tabandan ve en baştaki konumda tek bir atom bulunan birkaç katmandan oluşan bir atomik uç kümesinden oluştuğudur. STM'de, tünel bağlantısındaki tüm akım bu "tepe noktası" atomu aracılığıyla taşınır; iletkenlik alanı sonuç olarak oldukça küçüktür ve birkaç ̊A2 aralığındadır. STM hassasiyetinin kaynağı budur, çünkü akımı çok küçük bir yüzey alanının elektronik ortamına karşı çok hassas hale getirir. Keskin uç apeksinin son birkaç atomunun yüzey atomlarıyla etkileşimindeki varyasyonlar da SFM görüntülerindeki görüntü kontrastını belirler. Bununla birlikte, atomik yapıya olan bu hassasiyet aynı zamanda STM ve SFM görüntülerinin yorumlanmasını bu kadar zorlaştıran özelliklerin de kaynağıdır çünkü uç apeksinin gerçek geometrisi ve kimyası, yüzey ile uç arasındaki vakum bariyerindeki iletkenliği etkiler ve aynı zamanda uç yüzey kuvvetleri genellikle belirlenemez. Cu(100) ve NaCl(100) gibi basit metal yüzeyler için bile bu, farklı taramalar için farklı deneysel sonuçlara yol açar. SPM deneylerinde belirleyici faktörler tam olarak bilinmediğinden, alaka düzeylerinin simülasyonlardan çıkarsanması gerekir. Simülasyonların sistematik bir şekilde yapılması gerekir, örneğin, adsorbatların model uçlarının elektronik yapısı üzerindeki etkisini inceleyerek ve bu adsorbatların STM taramaları üzerindeki etkisini modelleyerek yapılmalıdır. Deneysel olarak, zorluk, en azından dikkatli ölçümlerde, bir dizi taramayı kaydederek ve istatistiksel bir ortalama olarak yüzey dalgalanması gibi kesin ölçümleri sunarak aşılır.

Heterojenlik Kaynakları – Ödev Hazırlatma – Tez Yazdırma – Proje Yaptırma Fiyatları – Ödev Örnekleri – Ücretli Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri

Vaka Analizi Örneği

Östrojen replasman tedavisi ile koroner kalp hastalığı arasındaki ilişkinin gözlemsel kanıtlarının meta-analizleri, postmenopozal östrojen kullanımının koroner kalp hastalığı riskini %35 ila 45 oranında azalttığı ve bu etkinin kafa karıştırıcı veya yanlılık ile açıklanmasının olası olmadığı sonucuna varmıştır.

Bir inceleme, östrojenin koruyucu etkisinin, yerleşik koroner kalp hastalığı olan kadınlarda sağlıklı kadınlara göre daha güçlü olduğunu savundu. Bununla birlikte, hormon replasman tedavisi kullanan kadınlar, tedaviye uyan, nispeten sağlıklı kadınlardan oluşan seçilmiş bir grup olabilir. Bu tür seçim yanlılığı, gözlemsel çalışmalarda gözlemlenen belirgin faydalı etkiyi açıklayabilir.

Bu, hormon replasman tedavisi kullanan kadınların hormon replasman tedavisinden etkilenmesi muhtemel olmayan hastalıkları geliştirme olasılığının daha düşük olduğu gözlemiyle desteklenmektedir. Daha yakın zamanlarda, yerleşik koroner kalp hastalığı olan kadınlarda yapılan geniş Kalp ve Östrojen/progestin Değiştirme Çalışması (HERS) ve menopoz sonrası kadınlarda daha küçük çalışmaların meta-analizi, hormon replasman tedavisinin koroner olay riskini azaltmadığını gösterdi.

Elbette, randomize kontrollü çalışmalardan elde edilenlere benzer sonuçlar veren gözlemsel çalışmaların örnekleri vardır. Bununla birlikte, gözlemsel çalışmalarda müdahalenin kasıtlı olarak seçilmesi ve rastgele dağıtılmaması gerçeği, seçim yanlılığının ve kafa karıştırmanın çoğu zaman sonuçları çarpıtacağı anlamına gelir.

Önyargı ve kafa karıştırıcı, özellikle daha sağlıklı yaşam tarzlarına sahip kişiler tarafından seçilip uyulması daha muhtemel olan önleyici müdahaleler için ve doktorların bazı hasta gruplarına, örneğin çok hasta veya nispeten sağlıklı olanlara seçici olarak reçete etme eğiliminde olduğu tedaviler için olasıdır. ancak bireysel durumlarda yanlılığın yönünü ve derecesini tahmin etmek zordur. Bu, gözlemsel çalışmaların meta-analizlerinde, analistin genellikle bilmeden ve safça önyargılı sonuçlar etrafında sıkı güven aralıkları üretebileceği anlamına gelir.

Heterojenlik Kaynaklarının Araştırılması

Bazı gözlemciler, gözlemsel çalışmaların meta-analizinin tamamen terk edilmesi gerektiğini öne sürüyorlar. Aynı fikirde değiliz, ancak çalışmaların istatistiksel kombinasyonunun genel olarak gözlemsel çalışmaların gözden geçirilmesinin önemli bir bileşeni olmaması gerektiğini düşünüyoruz. Gözlemsel çalışma sonuçları arasındaki olası heterojenlik kaynaklarının kapsamlı bir şekilde değerlendirilmesi, genellikle yanlı olabilen genel bir etki ölçüsünün mekanik hesaplamasından daha fazla içgörü sağlayacaktır.

Bu noktayı açıklamak için literatürden birkaç örneği yeniden analiz ettik. Diyet ve meme kanserini düşünün: Ekolojik analizlerden65 yüksek doymuş yağ alımının meme kanseri riskini artırabileceği hipotezi, çoğu zaman çelişkili sonuçlarla çok sayıda gözlemsel araştırma üretti.

Kapsamlı bir meta-analiz66 vaka kontrolü için bir ilişki gösterdi, ancak kohort çalışmaları için değil (vaka kontrol çalışmaları için oran oranı 1·36’ya karşı, en yüksek doymuş yağ alımı kategorileri ile en düşük kategorileri karşılaştıran kohort çalışmaları için oran oranı 0·95, P = 0,0002 fark için). Bu tutarsızlık, kohort ve vaka kontrol çalışmalarının iki ayrı büyük işbirlikçi havuzlanmış analizinde de gösterildi. Bu durum için en olası açıklama, diyet öğelerinin hatırlanmasındaki ve çalışma katılımcılarının seçimindeki önyargıların, vaka kontrol karşılaştırmalarında sahte bir ilişki oluşturmasıdır.


Geçmişteki maruziyetlerin farklı şekilde hatırlanmasının yanlılığa yol açabileceği, aralıklı güneş ışığına maruz kalma ve melanomla ilgili vaka kontrol çalışmalarının bir meta-analizinden de açıkça görülmektedir.

Çalışma hipotezinin bir dereceye kadar körleştirildiği çalışmalar birleştirildiğinde, yalnızca küçük ve istatistiksel olarak anlamlı olmayan bir etki (olasılık oranı 1·17, %95 güven aralığı 0·98 ila 1·39) belirgindi. Tersine, körleme olmayan çalışmalarda, etki önemli ölçüde daha büyük ve istatistiksel olarak anlamlıydı (olasılık oranı 1·84, 1·52 ila 2·25). Bu iki tahmin arasındaki farkın şans eseri olması muhtemel değildir (hesaplamamızda P = 0.0004).

Maruz kalma değerlendirmesi için kullanılan yöntemlerin önemi, 23 farklı çalışmadan alınan diyet kalsiyum alımı ve kan basıncına ilişkin kesitsel verilerin bir meta-analizi ile daha da gösterilmektedir. (a)’da gösterildiği gibi, 100 mg kalsiyum alımı başına sistolik kan basıncındaki (mmHg cinsinden) değişikliği tanımlayan regresyon eğiminin, tüketilen kalsiyum miktarının değerlendirilmesi için kullanılan yaklaşımdan güçlü bir şekilde etkilendiği rapor edilmiştir.

İlişki, diyet geçmişleri (eğim –0.01) ve 24 saatlik hatırlama (eğim –0.06) ile küçüktü, ancak alışılmış diyet ve uzun vadeli kalsiyum alımını değerlendiren gıda sıklığı anketleri kullanıldığında büyük ve istatistiksel olarak oldukça anlamlıydı. . Yazarlar, “kronik diyet kalsiyum alımının kan basıncı veya hipertansiyon gelişimi üzerindeki herhangi bir “gerçek” etkisinin, maruz kalma ile sonuç arasında bir gecikme süresine izin verdiğinden, geçmiş maruziyetle daha iyi tahmin edilebileceğini” savundular.

Ancak daha sonra orijinal yayınlardan veriler çıkarılırken hataların meydana geldiğine dikkat çekildi. Bu, bir çalışmaya verilen ağırlığın olması gerekenden yaklaşık 60 kat daha fazla olduğu anlamına geliyordu ve bu çalışma hatalı bir şekilde diyet geçmişi denemelerinin meta-analizini domine etti.

Meta-analizi bu hata ve diğer birkaç hata için düzeltmek, tamamen farklı bir tabloya yol açar. Farklı beslenme metodolojileri kullanan çalışmalardan elde edilen farklı bulgular için yazarlar tarafından öne sürülen açıklamanın doğru olduğuna dair hiçbir öneri yoktur. Bu, deneme grupları arasında bulunan farklılıkları açıklayan makul nedenlerin kolaylıkla üretilebileceğinin bir başka göstergesidir.

Aynı zamanda, verileri farklı, karmaşık formatlarda sunan yayınlanmış makalelerden veri çıkarmanın hataya açık olduğu gerçeğini de göstermektedir. Araştırmacıların birincil verilerini kullanıma sunduğu ortak analizlerde bu tür hatalardan kaçınılabilir.

Bireysel katılımcı verilerine dayanan analizler ayrıca kafa karıştırıcı faktörlerin, yanlılığın ve heterojenliğin daha kapsamlı bir şekilde araştırılmasına izin verir. İlişkilerin nedenselliğini destekleyen önemli bir kriter, doz-yanıt ilişkisinin gösterilmesidir. Mesleki epidemiyolojide, böyle bir ilişkiyi gösterme arayışı, çok farklı çalışan gruplarının karşılaştırılmasına yol açabilir.

Formaldehit maruziyeti ve kanseri inceleyen bir meta-analizde, cenaze yöneticileri ve mumyacılar (yüksek maruziyet) anatomistler ve patologlar (orta ila yüksek maruziyet) ve sanayi işçileri (iş görevine bağlı olarak düşük ila yüksek maruziyet) ile karşılaştırıldı.

Gösterildiği gibi, anatomistler ve patologlar arasında akciğer kanseri ölümlerinde çarpıcı bir eksiklik vardır (standartlaştırılmış ölüm oranı [SMR] 33, %95 güven aralığı 22 ila 47), bu büyük olasılıkla bu grup arasında daha düşük sigara içme prevalansına bağlıdır. Bu durumda formaldehitin akciğer kanserine karşı koruduğunu çok az kişi tartışabilir. Bununla birlikte, diğer durumlarda, bu tür seçim yanlılığı daha az belirgin olabilir.