Hücreler, steril koşullar altında kültür şişelerinde kültürlenir. Hazırlık genellikle dikey laminer akışlı dolaplarda yapılır, ancak bunsen brülörü ve uygun aseptik teknik ile açık bir tezgah üzerinde yapılabilir. Şişelere eklenen medyum izotonik ve uygun pH değerine sahip olmalıdır ve genellikle fizyolojik olarak dengelenmiş tuz solüsyonlarına dayanır.
Besiyerinin tam bileşimi hücre tipine göre değişebilir. Detaylı tarifler pratik rehber kitaplarda mevcuttur. Renk değişimiyle hücre metabolizmasının tanınmasını sağlamak için bir gösterge boyası eklemek yararlıdır (sağlıklı ve büyüyen hücreler bir asit ortamı üretir).
Büyüme için esansiyel amino asitler ve protein gereklidir ve bunlar genellikle fetal buzağılardan elde edilen serum formunda sağlanır.
Antibiyotikler, ana kaynakları su kaynaklı bakteriler, karbondioksit kaynağından maya ve kontamine reaktiflerden veya operatörden Mycoplasma türleri olan bakteriyel veya fungal kontaminasyona karşı ek bir önlem olarak büyüme ortamına sıklıkla eklenir. İkincisi, hücrelerin virüs büyümesini destekleme yeteneğini ciddi şekilde azaltacaktır.
Bir kez birleşme noktasına ulaşıldığında, hücreler, steril bir silikon kauçuk çubukla ('kauçuk polis' olarak bilinir) fiziksel araçlar kullanılarak veya daha genel olarak, hücrelerin plastiğe bağlanmasını bozan tripsin ve EDTA ile muamele edilerek sıyrılabilir. yüzey ve hücrelerin yuvarlanıp ayrılmasına neden olur.
Hücreler bu aşamada bir hemositometrede sayılabilir ve yeniden süspansiyon için uygun hacim (optimum tohumlama konsantrasyonunu vermek için) hesaplanabilir. Bununla birlikte, deneyimle, gerekli hacmin kaba bir tahmini yeterli olacaktır.
Hücreler daha fazla pasajlanmayacaksa, ör. inokülasyon için hazır tüplerde bulunanlar, daha sonra birleştiklerinde, büyüme ortamı bakım ortamı ile değiştirilir, fark, ikincisinde serum konsantrasyonunun önemli ölçüde azalmasıdır. Bakım ortamındaki hücre kültürü tüplerindeki uyumlu hücreler birkaç gün hayatta kalacaktır, ancak sonunda ortam değişikliklerine rağmen yavaş yavaş bozunacaklardır ve bu noktada atılmaları gerekir.
Virüs araştırmaları için çoğaltılan hücreler, ihtiyaç fazlası olduğunda sıvı nitrojende dondurulmuş tohum havuzları olarak korunabilir. Hücreler, buz kristali oluşumunun hücrelere zarar vermesini önleyen dimetil sülfoksit içeren ortamda süspansiyon haline getirilir. Yenilenen ihtiyaçla veya kullanımdaki hücrelerin bakteriyel kontaminasyonu durumunda, dondurulmuş hücreler hızla çözülebilir ve taze kültürler hazırlanabilir.
Virüs İzolasyonu İçin Klinik Örnekler
Virüs izolasyonu için hücre kültürüne inoküle edilebilecek klinik materyalin doğası üzerinde herhangi bir kısıtlama yoktur. Sıvı örnekleri (örn. Beyin omurilik sıvısı, CSF, tükürük, idrar, vezikül sıvısı, nazofaringeal aspirat, bronkoalveolar lavaj sıvısı, kan, ishalli dışkı) laboratuvara steril bir kapta gönderilebilir ve uygun hücre kültürü tüplerine tek başına veya sonra eklenebilir.
Kuru sürüntülerde virüsler hayatta kalamayacağından, sürüntüler (örneğin konjunktival, boğaz, ülser tabanı, servikal, rektal) viral taşıma ortamına (izotonik sıvı artı mikrobiyal aşırı büyümeyi engellemek için antibiyotikler) bölünmelidir.
Şişeyi, çubuktan ortama mümkün olduğunca fazla hücresel malzeme salmak için vorteksledikten sonra, taşıma ortamı hücre tabakalarına aşılanır. Doku biyopsileri de (örn. Beyin, bağırsak, akciğer) viral taşıma ortamına yerleştirilmelidir. Doku ince bir şekilde kıyılabilir ve hem hücresel hem de süpernatan malzeme kültüre aşılanabilir.
Sitopatik Ne Demek
Sitopatik etki Nedir
Viral replikasyon aşamaları
Virüslerin çoğalması
Virüsler enzim sentezler mi
Virüslerin üretilmesinde kullanılan ortamlar
Sitopatik etki nedir Tıp
Sitopatik etki virüsler
Virüs Büyümesinin Belirlenmesi
Bir klinik örnek hücre kültürü tüplerine inoküle edildikten sonra tüpler, materyalin elde edildiği yere en çok benzeyen koşullar altında inkübe edilir. Çoğu kültür 37 ° C'de tutulur, ancak bazı virüsler, en önemlisi üst solunum yolundakiler, biraz daha düşük bir sıcaklıkta daha iyi büyüyecektir, örn. 33 ° C'de ve% 5 karbondioksit varlığı.
Kültürler, hücre tabakasının havalandırılmasını iyileştiren veya sabit tutulabilen bir silindir tambur üzerinde yavaşça döndürülebilir. Mikrobiyolog için artık zorluk, belirli bir hücre kültürünün içinde virüsün çoğaldığı hücreler içerip içermediğini belirlemektir. Bu hedefe ulaşmak için bir dizi seçenek mevcuttur.
Sitopatik Etkiler
Virüsler hücreler içinde çoğaldığında, hücreler morfolojik değişikliklere uğrayabilir, ör. zar geçirgenliklerinin değişmesi nedeniyle şişme, hücre ölümüne bağlı büzülme, virüs tarafından kodlanan bir füzyon proteininin varlığına bağlı dev çok çekirdekli hücre oluşumu.
Işık mikroskobu altında görülebilen hücresel morfolojideki bu değişiklikler, sitopatik etki (CPE) olarak adlandırılır ve bu değişiklikleri tetikleyen virüslerin sitopatojenik olduğu söylenir. Bu nedenle, bir hücre kültürü içinde bir virüsün varlığı, bir CPE'nin geliştirilmesi için bir ışık mikroskobunun düşük güçlü lensi altında kültürün düzenli olarak incelenmesi (örneğin her gün) ile belirlenebilir.
Bir CPE'nin tam görünümü, hangi virüsün sorumlu olduğuna ve hangi hücre tipinde meydana geldiğine göre değişkendir. Hücreler boyut olarak şişebilir, büzüşebilir veya sinsitiye (dev çok çekirdekli hücreler) dönüşebilir.
Etki, tüm hücre tabakası boyunca yaygın olabilir veya doğası gereği çok daha odaklanabilir. Münhasıran olmasa da ağırlıklı olarak ortasından ziyade çarşafın kenarında görülebilir. CPE'nin gelişme hızı 18 saatten 4 haftaya kadar değişebilir.
Eğitimli bir virolog, tüm bu faktörlerin yanı sıra belirli bir numuneyle ilgili klinik ayrıntıları hesaba katarak, yalnızca CPE'nin ışık mikroskobu gözlemi yoluyla kültürde hangi virüsün bulunduğunu kesin bir şekilde teşhis edebilecektir.
Bu nedenle, 24 saatlik kültürden sonra ortaya çıkan ve ardından tüm hücre yaprağını yok etmek için hızla yayılan balon hücrelerinden oluşan vezikül sürüntüsünden kaynaklanan bir CPE'nin herpes simpleks virüsünden kaynaklanma olasılığı yüksektir.
Bunun tersine, CPE'nin kültürde yalnızca 10 gün sonra, yaprağın merkezinde sadece iki veya üç şişmiş hücre odağında görünmesine neden olan ve önümüzdeki birkaç gün içinde yavaşça yayılan bir vezikül sürüntüsü muhtemelen suçiçeği kaynaklı olabilir. -zoster virüsü. Spesifik virüslere özgü CPE'lerin resimleri gösterilmektedir.
Virüslerin Geçişi
Bir hücre sayfası içindeki virüs replikasyonu, görünür CPE'nin tek nedeni değildir. Yaprağa aşılanan malzeme sitotoksik olabilir, özellikle dışkı örneklerinde sık görülen bir sorun veya alınan tüm önlemlere rağmen diğer mikroorganizmalarla kontaminasyon meydana gelebilir. Bir CPE'nin kökenine ilişkin herhangi bir şüphe varsa, toksik etkinin aksine bir virüsü ayırt etmenin basit bir yolu, varsayılan virüsü geçmeye çalışmaktır.
Pistonları 180 “faz dışı çalışan ikiz başlı bir pompanın tanıtılması, bir pistonun yeniden doldurma stroku ikinci pistonun (örneğin Waters M45 tipi) doldurma stroku ile telafi edildiğinden, esasen darbesiz çözücü dağıtımı üretir.
Bunun bir uzantısı, pistonları 120 “faz dışı çalışan üç başlı bir pompadır (örn. Du Pont). Solvent akışını yönlendirmek için mekanik olarak çalıştırılan bir giriş valfinin kullanıldığı tek başlı pompalar (örn. Varian 5000) ve elektronik kontrollü sistemler Nabızsız akış sağlamak için pistonların senkron çalışması için (örn. Mikrometikler) da mevcuttur.
Daha yakın zamanlarda, saniyede 23 strokluk ileri geri hareket eden piston hızlarına sahip bir pompa piyasaya sürülmüştür. Bu strok hızında, titreşimler dedektörler tarafından kaydedilemeyecek kadar hızlıdır ve çözücü iletimi darbesizdir.
Daha sofistike modeller, ters fazlı kromatografide gradyan iletimi için önemli bir özellik olan farklı çözücülerin sıkıştırılabilirliğini telafi etmek için yerleşik mekanizmalara da sahiptir.
İzokratik modda, yukarıda belirtilen pompa türlerinden herhangi biri, gösterilen basit sisteme dahil edilebilir. Bununla birlikte, izokratik ayırmaların tüm koşullar için yeterli olması olası değildir ve bu nedenle, HPLC’ye yatırım yapan herhangi biri, bir gradyan sistemini de düşünmelidir; Maliyette nispeten küçük bir artış için, izokratik modda da kullanılabilen karmaşık bir programlanabilir gradyan kontrolörü satın alınabilir.
Gradyan farkı nedir
Eğim ve gradyan
Gradyan yöntemi örnekleri
Ozmotik gradyan
Gradient fonksiyon
Türev operatörü nabla
Gradyan vektör alanı
Gradyan geometrik anlamı
Gradyan Sistemleri
İkili gradyanlar, iki ayrı çözücünün seçilen karışımı ile oluşturulur. Tek kafalı iki pompalı bir sistemde, her pompanın akış hızını değiştirerek, homojen mobil faz bileşimi, pompanın yüksek basınç tarafında düşük hacimli karıştırılan bir karıştırma odası (genellikle dahili bir karıştırma mıknatısı ile bir karıştırma mıknatısı kullanılarak elde edilir).
Pistonlu pompalar çok düşük akış hızlarında (0.1 ml / dak) daha az hassastır ve bu nedenle gradyanın ilk ve son aşamaları daha az doğrudur.
Bu, kapasite faktörü kritik olarak hareketli faz bileşimine bağlı olan bazı türlerin elüsyonunda önemli olabilir ve bu nedenle bu tür sistemlerde hafif bir dezavantaj oluşturur. Ek olarak, eğimin doğruluğu iki ayrı pompanın yüksek performansına bağlıdır.
Tek çok başlı pompaları kullanan bu sistemler, aynı zamanda düşük basınçlı karıştırma cihazları kullanma seçeneğine de sahiptir. Bunlar, solenoidler tarafından kontrol edilen anahtarlama valfleri aracılığıyla çözücü akışını değiştirerek çalışır.
Solenoidlerin kullanımı, ikiden fazla çözücünün hassas bir şekilde verilebileceği, böylece üçlü gradyanların kolayca yapılabilmesine ve bir yıkama döngüsünün başlatılabileceği anlamına gelir. Solventler sürekli olarak tedarik edildiğinden sadece pistonlu pompalar kullanılabilir.
Düşük basınçlı karıştırmanın temel avantajı maliyettir, çünkü yalnızca bir pompa gereklidir. Ayrıca, çözücüler sistemin yüksek basınç tarafından önce karıştırıldığı için çözücü gazının giderilmesiyle ilgili sorunların çoğu ortadan kalkar.
Gelişmiş mikroişlemci kontrolü (Mikrometrik) aracılığıyla güvenilir ve doğru gradyan oluşumu sağlayan alternatif sistemler mevcuttur.
Enjektörler
HPLC enjektör sistemlerinin erken tasarımı, gaz kromatografisinde (GC) kullanılanlardan büyük ölçüde etkilenmiştir. Bu, septum enjeksiyonunun GC’de hala popüler olmasına rağmen, HPLC’de neredeyse tamamen, Şekil 3.3’te gösterilen tipteki yüksek basınçlı enjeksiyon valfleri ile değiştirildiği düşünüldüğünde açıktır.
Bu, enjeksiyon valfinin en popüler tasarımıdır ve 5.000 psi’ye kadar basınçlarda sıfır ölü hacim enjeksiyonuna izin verir. Herhangi bir alternatif yöntem, ör. durmuş akış septum enjeksiyonu, tekrarlayan enjeksiyonlardan sonra septumdan partikül madde oluşumu nedeniyle daha düşük bulunmuştur.
Aşınma
HPLC donanımının çoğu ya korozyona dayanıklı paslanmaz çelikten (tip 316) ya da mümkün olan yerlerde diğer görece inert malzemelerden (örneğin PTFE) yapılmıştır. Paslanmaz çelik bağlantı parçalarının kullanımı, düşük hacimli iç çaplı boru ve bağlantı parçalarının kullanımıyla birlikte yüksek mobil faz akış hızlarında kolon geri basıncındaki artıştan kaynaklandı.
Günümüzde biyomoleküllerin birçok başarılı ayrımı, hem ters faz hem de iyon değiştirme modlarında bu tip ekipman kullanılarak gerçekleştirilmektedir. Bununla birlikte, paslanmaz çeliğin korozyonu meydana gelebileceğinden ve bu nedenle belirli önlemlerin alınması gerektiğinden, düşük pH’lı mobil fazlarda halojenür iyonlarının kullanılması hiçbir üretici tarafından önerilmemektedir.
Rutin olarak, HPLC sistemini gece boyunca damıtılmış suyla yıkayarak bırakmak iyi bir uygulamadır. Herhangi bir korozyonun ilk belirtisinde, sistem% 20 nitrik asitle (akış hızı, 30-60 dk için 1 ml / dk) pasifleştirilmelidir. Bu basit yönergeler, halojenür iyonlarının kullanımıyla ilişkili herhangi bir büyük sorunu önlemelidir.
Proteinler: Özel bir durum
Pek çok küresel protein, paslanmaz çelik ekipmanın eklemlerindeki kaynaklardan metal iyonlarının yavaşça sızmasıyla ‘zehirlenebilen’ metal iyonları ve hassas tiyol grupları içeren protez grupları içerir. Bu potansiyel sorunun üstesinden gelmek için iki üretici, herhangi bir paslanmaz çelikle teması en aza indirecek ekipman tasarladı.
LKB, KEL-F’den yapılmış pompa başlıklarına sahip bir pistonlu ikiz pompa sistemi üretmektedir. Gradyanlar, pompanın düşük basınç tarafında yer alan düşük hacimli bir karıştırıcı tarafından oluşturulur ve böylelikle bazı çözücü gaz giderme problemleri ortadan kaldırılır.
Sistemin geri kalanı diğer çoğu HPLC sistemine benzer, ancak pompa kafalarının diğer uygulamalar için (LKB Ultrochrom) paslanmaz çelik kafalarla değiştirilebilmesi gibi ek bir avantaja sahiptir. Ayrıca, düşük basınçlı kromatografi bu ekipmanla uyumludur.
Pharmacia, 1.000 psi’ye kadar olan basınçlara dayanacak şekilde tasarlanmış şırınga tipi iki başlı bir pompa piyasaya sürdü. Bu pompa tasarımının bir anahtarlama valfi ile birleştirilmiş kullanımı, çek valf gerekliliğini ortadan kaldırır ve genel olarak pürüzsüz, darbesiz bir akış sağlar.
Gradyan HPLC için mobil fazların karıştırılması, pompaların “basınçlı” tarafında gerçekleşir. Sistem, 1 ml / dk’da 500 psi’nin altında önerilen çalışma basınçları ile protein ayırmaları için sunulan özel bir sütun yelpazesiyle uyumludur. Bu sistem aynı zamanda geleneksel düşük basınçlı kolonlar (Pharacia FPLC sistemi) kullanılarak kromatografi için de kullanılabilir.