Verileri İşleme
Verileri İşleme Verilerin üzerine yazmak için çok sayıda başka yazılım paketi oldukça iyidir, ancak her birinin kendine has özellikleri ve eksiklikleri vardır. Özellikle: 1. Ücretsiz yazılımının birçok sürümünün dosya silme işlevinin kusurlu olduğu bulundu. Yine de kullanmak istiyorsa, nasıl düzgün bir şekilde yapılacağına dair kapsamlı bir el için. 2. Samimiyetsiz bir şekilde adlandırılan yapımcılarının reklamını yaparken korkutma taktikleri nedeniyle onunla ilgili pek çok tartışmaya sahiptir. Comparison_Shredders.htm'deki daha eksiksiz bir liste, öğütücülerin bulunabilirlik ve fiyatlandırma gibi diğer nitelikleri (veya bunların eksikliği) hakkında bilgiler içerir. Disk temizleme için özel olarak değerlendirilmemiş başka ek yazılım ürünleri mevcuttur. Aşağıdakileri içerir, ancak bunlarla sınırlı değildir: ◗ Strafor Systems tarafından geliştirilen Shredder 2.0; ◗ FatFree Software'den İzlerinizi Kapatın 3.0 ◗ Shiva, Isis Software Tarafından Dosyaların Yok Edicisi Disk temizleme saatlerce sürebileceğinden, güvenlik bilincine sahip bir kullanıcının bunu olası bir tehdide karşı kullanamayacağı açıktır. Kişi böyle bir ortamdaysa (örneğin, totaliter bir rejim), kapının herhangi bir zamanda bir davetsiz misafir tarafından kırılabileceği varsayımıyla çok düzenli bir şekilde disk temizliği yapmalıdır. Manyetik mikroskopi disklerin adli muayenesi Cerberus Systems'tan Albert Bell Isle, dosyalara yönelik üç adli bilgisayar tehdidi sınıfını tanımlar. 1. Sınıf saldırılar yalnızca adli yazılım kullanır. Disk üzerine yazarak yenilebilirler. 1. Bir dosyanın tüm kopyaları (parçaları dahil); 2. Tüm dosya ayırma tablosu ve dosyaları ve özniteliklerini adlandırır; 3. Takas dosyası. 2. Sınıf saldırılar, özel yükselticiler ve sinyal işleme kullanır ve üzerine yazılan bazı dosyaları değişken başarı dereceleriyle kurtarabilir. Başarı derecesi, bir dosyanın üzerine kaç kez ve hangi veri modelleriyle yazıldığı, söz konusu manyetik ortamın fiziği, disk boyutu ve üreticisi gibi ayrıntılara bağlıdır. 3. Sınıf saldırılar, taramalı prob mikroskobundan türetilen manyetik kuvvet mikroskobu (MFM) kullanır. MFM'ye dayalı teknikler çok pahalıdır ve potansiyel olarak her tür yazılım kontrollü üzerine yazmanın üstesinden gelebilir. Nispeten deneyimsiz bir kullanıcı için bile, bir sürücü plakasındaki verilerin görüntülerini almaya başlama süresi yaklaşık 5 dakikadır. Belirli bir parçanın yararlı görüntülerini almaya başlamak, disk biçimleri hakkında bilgi edinmekten daha fazlasını gerektirir, ancak bunlar iyi belgelenmiştir ve plaka üzerinde doğru konum bulunduğunda, beceriye bağlı olarak tek bir görüntü [birkaç dakika] alacaktır. Daha pahalı MFM'lerden biriyle, bir toplama sırasını otomatikleştirmek mümkündür ve MFM denetleyici yazılımını değiştirerek tüm diskin görüntüsünü toplamak teorik olarak mümkündür. Kişisel veri işleme şartları Özel nitelikli kişisel veriler Nelerdir Kişisel verilerin işlenmesi iptali Veri işleme örnekleri Kişisel verilerin işlenmesi ne demek Kişisel veriler Nelerdir Veri işleme şartları Kişisel veri işleme faaliyeti MFM'nin en yeni varyantı, manyetik kuvvet taramalı tünelleme mikroskobu (STM) kullanır. STM'nin temel prensibi, gösterildiği gibi tek bir atom noktasına kadar keskinleştirilmiş metalik bir uç ile iletken bir malzeme arasındaki tünelleme akımına dayanmaktadır. STM daha hassastır ve incelenmekte olan diskin yüzeyine zarar verebilir. Üreticilerin satış rakamlarına göre, sahada kullanımda olan birkaç bin SPM vardı ve bunlardan bazıları, standart diskler için vakumlu aynalar gibi disk sürücü plakalarını analiz etmek için özel özelliklere sahipti. manyetik medya analizi için özel çalışma modları ile birlikte disk sürücü plakaları. Bu SPM'ler, veri kurtarma sürecinin otomasyonuna izin vermek için gelişmiş programlanabilir kontrolörler ve analiz yazılımı ile birlikte kullanılabilir. Piyasada bulunan SPM'lerin çok pahalı olduğu düşünülürse, bir PC'yi denetleyici olarak kullanarak yaklaşık 1.400 ABD Doları'na makul ölçüde yetenekli bir SPM oluşturmak mümkündür." Manyetik Disk Silgileri konusunda Japonya'da da yeni bir patent var. Saldırganın bakış açısından, tartışılanlar gibi aynı verileri elde etmenin daha ucuz, alternatif yollarını kullanma olasılığına ilişkin bir değerlendirme yapılması muhtemeldir. Manyetik ortama karşı gelişmiş saldırılara ilişkin en iyi referans, Auckland Üniversitesi Bilgisayar Bilimleri Bölümü'nün "Manyetik ve Katı Hal Belleğinden Verilerin Güvenli Silinmesi" başlıklı biraz eski tarihli bir makalesidir. "Silinen" manyetik kayıtların mikroskobik kalıntılarının çarpıcı fotoğraflarından oluşan mükemmel bir koleksiyon Digital Instruments'ın Web sitesinde bulunabilir. Genel olarak, geleneksel mikroskopi kullanılarak manyetik ortamın adli analizi, günümüzde neredeyse tüm bilgisayarlar tarafından kullanılan kullanıma hazır ticari ortamlardaki manyetik depolama yoğunluğunun sürekli artması nedeniyle giderek daha zor hale gelmektedir. Bugünün yoğunlukları inç kare başına 1 GB'a yaklaşıyor, bu da manyetik özelliklerin gerçek boyutunun mavi ışığın dalga boyundan bile daha küçük olduğu anlamına geliyor. Bu nedenle, bu tür ortamlarda adli analiz yapmak için SPM'nin gücünü kullanan yeni bir tekniğe, MFM'ye ihtiyaç vardır. Bu teknik, kişinin 50 nm (1 nm = 0.000000001m) kadar küçük özellikleri “görmesine” izin verir. Hassas Veriler Nerede Saklanıyor? Ne yazık ki, mahremiyete önem veren profesyoneller için hassas veriler, hepsinin dikkate alınması gereken çok fazla yerde saklanıyor. Nerede ve neden olduğunu anlamak için önce biraz teknik arka plan sunulmalıdır. Küme İpuçları Geçmiş yılların LP müzik kayıtları, müziği uzun spagetti benzeri tek bir olukta saklarken, bilgisayar diskleri, bilgileri depolayan çok sayıda tamamen ayrı kutuya bölünmüştür. Konuyu fazla basitleştirme riskini göze alarak, bu tür bölmelerin her birine "küme" denir (çünkü "sektörler" adı verilen bir grup daha küçük bölmeden oluşur, ancak bu, bu tartışmayla ilgisizdir). Her bölmenin boyutu (yani, her bir kümeye ne kadar veri sığabileceği), diskin toplam kapasitesine, kullanılan işletim sistemine (yani, DOS, Windows 95, Windows 98 veya Win olup olmadığına) bağlıdır. Ve bir seçeneğin olduğu durumlarda her kullanıcının neyi seçtiği üzerine. Bu tür kümelerin her birinin boyutu 256 bayttan (bir bayt aslında bir alfabetik sembol veya sayıdır) 65.536 bayta kadar değişebilir (her zaman 2'nin bir katı; yani 2'nin kendisi ile birkaç kez çarpılması).

ETKİLERİN TUTARLILIĞI – Meta-Analiz Ödevleri – Meta-Analiz Alanında Tez Yaptırma – Meta-Analiz Tez Yaptırma Ücretleri

ETKİLERİN KLİNİK ÖNEMİ

Bir anlatı incelemesi için hareket noktası genellikle çeşitli çalışmalar tarafından bildirilen p-değerleri olduğundan, inceleme genellikle kanıt bütününün sıfır hipotezini reddetmemize izin verip vermediği sorusuna odaklanacaktır. Etkinin büyüklüğünü tartışmak için iyi bir mekanizma yoktur. Buna karşılık, bu ciltte tartışılan meta-analitik yaklaşımlar, her çalışma için etki büyüklüğünün bir tahminini hesaplamamıza izin verir ve bu etki büyüklükleri, analizin merkezinde yer alır.

Bu önemlidir çünkü etki boyutu bizim umursadığımız şeydir. Bir klinisyen veya hastanın bir tedaviyi uygulayıp uygulamama konusunda karar vermesi gerekiyorsa, tedavinin ölüm riskini %5 mi yoksa %10 mu yoksa %20 mi azalttığını bilmek ister ve bu, etkinin taşıdığı bilgidir. 

Benzer şekilde, öğrencilerin test puanlarını artırmak, risk altındaki çocuklar arasında hapsedilme sayısını azaltmak veya pankreas kanserli hastaların yaşam süresini uzatmak için bir müdahale yapmayı düşünüyorsak, sorduğumuz soru şudur: etkinin büyüklüğü. p-değeri bize yalnızca etkinin sıfır olmadığını söyleyebilir ve basitçe etkinin sıfır olmadığını bildirmek, noktayı gözden kaçırmak demektir.

ETKİLERİN TUTARLILIĞI

Bir çalışma koleksiyonuyla çalışırken, etki büyüklüğünün çalışmalar arasında tutarlı olup olmadığını sormak kritik derecede önemlidir. Ölüm riskini ortalama %20 azaltan, ancak bazı popülasyonlarda riski azaltırken %20 artıran bir ilaçla karşılaştırıldığında, ölüm riskini sürekli olarak %20 azaltan bir ilaç için sonuçlar oldukça farklıdır. diğerlerinde %60 oranında.

Anlatı incelemesinin, etkilerin tutarlılığını değerlendirmek için iyi bir mekanizması yoktur. Anlatı incelemesi p-değerleri ile başlar ve p-değeri, bir çalışmanın boyutu ve bu çalışmadaki etki tarafından yönlendirildiği için, bir çalışmanın 0,001’lik bir p-değeri bildirdiği ve diğerinin bir p-değeri bildirdiği gerçeği, 0,50 değeri, etkinin öncekinde daha büyük olduğu anlamına gelmez.

0.001 p değeri büyük bir etki boyutunu yansıtabilir, ancak büyük bir çalışmada orta veya küçük bir etkiyi de yansıtabilir (örneğin, Şekil 2.1’deki GISSI-1 çalışmasına bakın). 0,50 p değeri küçük (veya sıfır) bir etki boyutunu yansıtabilir, ancak küçük bir çalışmada büyük bir etkiyi de yansıtabilir.

Bu nokta genellikle anlatı incelemelerinde gözden kaçırılır. Çoğu zaman, araştırmacılar önemsiz bir sonucu hiçbir etki olmadığı anlamına gelir. Bazı çalışmalar istatistiksel olarak anlamlıyken diğerleri değilse, hakemler sonuçları çelişkili olarak görür. Bu problem birçok araştırma alanından geçer. Cary Grant’in Arsenik ve Eski Dantel’deki karakterinden bir cümle ödünç alacak olursak, neredeyse dörtnala gittiğini söyleyebiliriz.


Schmidt (1996), bu uygulamanın araştırma ve politika üzerindeki etkisini özetlemektedir. Afrikalı-Amerikalı çocukların test puanlarını artıracak bir fikir önerildiğini varsayalım. Müdahaleyi test etmek için bir dizi çalışma yapılır. Etki büyüklüğü çalışmalar arasında pozitif ve tutarlıdır ancak güç %50 civarındadır ve çalışmaların sadece %50’si istatistiksel olarak anlamlı sonuçlar vermektedir.

Araştırmacılar kanıtların ‘çelişkili’ olduğunu bildiriyor ve müdahalenin neden bazı çalışmalarda olumlu bir etkiye sahip olduğunu, diğerlerinde olmadığını belirlemek için bir dizi çalışma başlattı (Öğretmenin tutumu mu? Öğrencilerin sosyoekonomik durumu mu?), etkinin aslında bir çalışmadan diğerine tutarlı olduğunu gösteriyor. Hiçbir model bulunamadı (çünkü hiçbiri mevcut değil). Sonunda, araştırmacılar konunun anlaşılamayacağına karar verirler. Umut vadeden bir fikir kaybolur ve araştırmaya güvenilmemesi gerektiğine dair bir algı oluşur. Benzer bir nokta Meehl tarafından yapılmıştır.

Rossi (1997), gözden geçirenler ayrı p-değerleri ile çalıştığında bir araştırma alanına ne olabileceğini gösteren bellek araştırması alanından bir örnek verir. Araştırmacıların daha önce sönmüş çağrışımların kendiliğinden geri kazanıldığını gösterip gösteremeyeceği konusu, bir dizi önemli öğrenme teorisi üzerinde bir etkiye sahipti ve 1948 ile 1969 arasında konuyla ilgili yaklaşık 40 çalışma yayınlandı.

Etkinin kanıtı (yani, istatistiksel olarak anlamlı bulgular), çalışmaların yalnızca yarısında elde edildi; bu, çoğu metin ve incelemenin etkinin geçici olduğu ve “sorunun çözülmediği için terk edildiği” sonucuna varmasına yol açtı. Daha sonra Rossi bu çalışmalara geri döndü ve ortalama etki büyüklüğünün (d) 0.39 olduğunu buldu. Bunun popülasyon etki büyüklüğü olduğunu varsayarsak, bu çalışmaların ortalama gücü %50’nin biraz altında olurdu. Bu temelde, çalışmaların yaklaşık yarısının önemli bir etki yaratmasını beklerdik, tam olarak olan buydu.

Daha da kötüsü, bir tür örneklemde önemli çalışma yapıldığında ve başka bir örneklem türünde önemsiz çalışma yapıldığında, araştırmacılar bazen bu farkı, etkinin bir popülasyonda var olduğu, diğerinde olmadığı şeklinde yorumlayacaklardır. Abelson (1997), eğer bir tedavi etkisi wombatlar için 0.07 ve dingbatlar için 0.05 p değeri veriyorsa, tedavinin neden sadece ikinci grupta etkili olduğunu açıklayan bir tartışma göreceğimizi belirtiyor – tedavi etkisinin olduğu noktayı tamamen gözden kaçırıyoruz. ikisinde de hemen hemen aynı olabilir. Örnek boyutu daha küçük olsaydı, tedavi etkisi wombatlar için daha da büyük olabilirdi.

Buna karşılık, meta-analiz manzarayı tamamen değiştirir. İlk olarak, etki büyüklüğünün çalışmalar arasında tutarlı olup olmadığını belirlemek için etki büyüklükleriyle (p değerleriyle değil) çalışıyoruz. Ek olarak, gözlemlenen dağılımın bir kısmının (veya tamamının) gerçek etki büyüklüklerindeki farklılıklardan ziyade rastgele örnekleme varyasyonundan kaynaklanmasına izin vermek için istatistiksel teoriye dayalı yöntemler uygularız.

Ardından, çalışmalar arasındaki gerçek farkları ölçmek ve bu varyansın etkilerini dikkate almak için varyansı rastgele hataya karşı gerçek varyansa bölmek için formüller uygularız. Schmidt ve Rossi örneklerinde, bir meta-analiz, etki büyüklüğünün çalışmalar arasında tutarlı olduğunu ve etkilerde gözlemlenen tüm varyasyonların rastgele örnekleme hatasına atfedilebileceğini bulmuş olabilir.

ÖZET NOKTALAR

Anlatı incelemesi, araştırma dizilerinden alınan ayrı raporlara dayandığından, verilerin sentezlenmesi için gerçek bir mekanizma sağlamaz. Abelson’dan bir cümle ödünç almak, kelimelerle aritmetik yapmayı içerir. Ve kelimeler p değerlerine dayandığında kelimeler yanlış kelimelerdir.

Buna karşılık, bir meta-analizde iki temel değişiklik sunuyoruz. İlk olarak, p-değeri yerine doğrudan her bir çalışmanın etki büyüklüğü ile çalışıyoruz. İkinci olarak, tüm etkileri tek bir istatistiksel senteze dahil ediyoruz. Bu, bir özet efekti hesaplama (ve test etme) hedefi için kritik derecede önemlidir. Meta-analiz ayrıca etkilerin dağılımını değerlendirmemize ve gerçek dağılım ile sahte dağılım arasında ayrım yapmamıza olanak tanır.