Yayılmış Ateş – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri
Yayılmış Ateş Bir malzemenin yüzey yanma özelliği oranı, 0 dereceli asbestli çimento levha üzerinde alev yayılmasına kıyasla alevin malzemenin yüzeyine yayılacağı nispi oranı gösteren test sonuçlarına göre hesaplanır ve 100 dereceli kırmızı meşe üzerinde. Bu derecelendirmenin alevin yüzey boyunca yayılma hızı olmadığını ve hiçbir şekilde malzemenin yangına dayanıklılığının bir göstergesi olmadığını unutmayın. Steiner Tüneli (ASTM E-84), alev yayılımını ve duman yoğunluğunu değerlendirmek için bir yöntem olarak sıklıkla başvurulur ve birçok ticari yapı malzemesi için zorunlu bir testtir. Ölçülen üç özellik alev yayılımı, sıcaklık ve duman yoğunluğudur. Test, ateş tuğlası ile kaplı 25 fitlik havalandırmalı bir tünelden oluşur ve test malzemesi odanın üstüne monte edilir. Haznenin bir ucunda numune, 10 dakika boyunca yüksek enerjili bir aleve maruz bırakılır. Bir fan, alevi test edilen malzemenin yüzeyi boyunca çeker. Alev yayılımı, tünel içine yerleştirilmiş pencerelerden görsel olarak belirlenir. Tünel egzozuna monte edilmiş bir optik hücre, duman yoğunluğunu ölçer. Yanma gazlarının ölçümü ve analizi için de hükümler konulabilir. Birçok yangın, iç mekan kaplamalarına çok hızlı bir şekilde yayılarak can ve mal kaybına neden oldu. Bu yangınlarda tek etken olmasa da alevin yayılması etkili olmuştur. Duman, toksik özellikleri ve görüşü engelleyebilmesi nedeniyle can güvenliğini etkileyen bir faktördür. Sıvı Yakıtlar Sıvıların molekülleri serbestçe hareket eder ve su gibi akar, ancak kolayca ayrılmazlar. Sıvılar bulundukları kabın şeklini alır. Sıvı yakıtlar, söndürülmesini zorlaştıran fiziksel özelliklere sahiptir ve kişilere ve mala yönelik tehlikeleri artırır. Bir sıvı yakıt döküldüğünde, yere doğru akar ve dökülmenin boyutunu arttırır. Aynı zamanda yokuş aşağı akar, alçak alanlarda toplanır. Sıvıların diğer bazı özellikleri itfaiyeciler için önemlidir. Aşağıdakileri içerirler: ■ Karışabilirlik. Karışabilirlik, bir maddenin suyla karışma yeteneğidir. Çoğu yanıcı sıvı su ile karışmaz (karışımlanamaz), bu da onları söndürmeyi zorlaştırır. Seyreltilmedikleri için su yüzeyinde yüzerler ve yanmaya devam ederler. Yüzen bir yakıt yangınına su eklemek yangını yayar. Su ile karışan yakıtlar, artık yanmayacakları noktaya kadar seyreltilebilirler. Karışabilir bir yakıt örneği alkoldür. ■ Özgül ağırlık (sıvı). Özgül ağırlık, eşit hacimdeki suyun ağırlığına kıyasla bir sıvının ağırlığıdır. Suya 1.0 değeri atanır. Özgül ağırlığı 1.0'dan az olan karıştırılamayan sıvılar su üzerinde yüzer. Özgül ağırlığı 1.0'dan yüksek olan karıştırılamayan sıvılar suda batar ŞEKİL 4-8. Benzin gibi çoğu yanıcı sıvının özgül ağırlığı 1.0'dan azdır ve su üzerinde yüzer ve yanar. ■ Oynaklık. Uçuculuk, bir yakıtın ortam sıcaklığında buhar çıkarma kolaylığıdır. Bu özelliğin yakıtın yanıcılık, söndürme kolaylığı ve yangın önleme hususları üzerinde kesin bir etkisi vardır. ■ Buhar basıncı. Tüm sıvılar, dengede bir kabın kenarlarına buhar moleküllerinin uyguladığı basınç olan bir buhar basıncına sahiptir. Buhar basıncı, buharlaşma yoluyla yüzeyden kaçan sıvı moleküllerinden kaynaklanır. Sıvının yüzeyinden çıkan molekül sayısı ile dönen molekül sayısı aynı olduğunda sıvı dengededir. Buhar basıncı sıcaklığa (enerjiye) bağlıdır. Sıvının sıcaklığı arttıkça moleküller atmosfer basıncının üstesinden gelmek için daha fazla enerjiye sahip olur ve sıvının buhar basıncı artar. Bu, ısıtılmış su üzerinde buhar oluştuğunda kolayca gözlemlenebilir. Girilen ısı su moleküllerini uyarır ve su moleküllerinin atmosfer basıncının üstesinden gelmesini ve yüzeyden kaçmasını sağlayan buhar basıncını arttırır. ■ Kaynama noktası. Buhar basıncı eşit olduğunda sıvının yüzeyindeki atmosferik basınç, kaynama noktasına ulaşılır. Bu noktada sıvının molekülleri sıvının yüzeyinden aktif olarak ayrılmak için yeterli enerjiye sahiptir. Kaynama noktalarındaki sıvılar, buharlaşmadan çok daha hızlı bir şekilde buhar üretirler. Bu, ocakta üstü kapalı bir su kabı ile kolayca gözlemlenebilir. Isı şeklinde enerji eklendikçe su kaynamaya başlar ve buhar basıncı artar (buhar). Tencerenin kapağı varsa, buhar kısa sürede kapağı tencereden kaldıracak kadar buhar basıncı oluşturacaktır. Su kabı kapağı olmadan tezgahın üzerinde ısıtılmadan bırakılırsa, su sonunda buharlaşır, ancak çok daha yavaş bir hızdadır. Yangına ateşle müdahale Ters yangın yöntemi Tek çizgi halinde yangın Karşı ateş tekniği Yangın sıcaklığı kaç derece Orman yangını lazer Yangını yangınla söndürmek Çizgi halinde orman yangını ■ Buhar yoğunluğu. Bir buharın veya gazın havaya kıyasla nispi yoğunluğu, buhar yoğunluğudur. Havaya 1.0 değeri atanır. Bu, havadan daha yüksek yoğunluğa sahip bir buharın batması ve zemin boyunca uzanması ve havuzlanacak alçak noktalar araması açısından önemlidir. Havadan daha düşük yoğunluğa sahip bir buhar yükselmeye ve dağılmaya eğilimlidir. Çok ağır olan benzin buharları yokuş aşağı akacak ve bir sıvı gibi birikecektir. Sıvılaştırılmış petrol gazı buharları hemen hemen aynı şekilde hareket eder. Doğal gaz buharları en ufak bir esintide yükselip dağılacaktır. Bunun istisnaları, ortam sıcaklığı çok yüksek veya çok düşük olduğunda ortaya çıkar. Yeterince soğuksa, normal sıcaklıklarda havadan daha hafif olan bir buhar, havadan ağırmış gibi davranabilir. Sıcak bir günde, özellikle sıcak asfalt üzerine döküldüğünde, ağır buharlar yükselecekleri noktaya kadar ısıtılabilir. Bağıl nem, bir buharın nasıl tepki vereceğini de etkileyebilir. Bu etki, nemli havanın kuru havadan daha fazla nem içermesi ve dolayısıyla daha ağır olması nedeniyle oluşur. ■ Parlama noktası. Parlama noktası, bir sıvının hava ile tutuşabilir bir karışım oluşturmaya yetecek kadar buhar çıkardığı, ancak tutuşmanın devam etmediği (başka bir deyişle, yanıp sönecek ve ardından yanmayı bırakacağı) minimum sıcaklığıdır. Bir sıvının yüzeyinin üzerinde, buharlaşma veya kaynama nedeniyle bir buhar boşluğu vardır. Bu buhar boşluğuna bir tutuşturma kaynağı sokulur ve tutuşma meydana gelirse, sıvı parlama noktasının üzerindedir. Parlama noktası 100°F'nin altında olan sıvılara yanıcı sıvılar denir. Parlama noktası 100°F veya üzerinde olduğunda, bunlara yanıcı sıvılar denir. ■ Ateş noktası. en düşük sıcaklık bir uçucu yanıcı madde, buharları tutuştuktan sonra havada yanmaya devam eder. Bu sıcaklık parlama noktasından daha yüksektir.

Ateş Üçgeni – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri

Ateşin Kimyası ve Fiziği

AMAÇLAR

Bu bölümü okuduktan sonra şunları yapabilmelisiniz:

■ Yangın üçgeni ve yangın tetrahedronu arasındaki farkı tartışın.
■ Oksitleyiciler ve yakıtlar açısından yangın kimyasını tartışın.
■ Ateşin fiziğini maddenin üç hali açısından tartışın.
■ Isı ve sıcaklığı ayırt edin.
■ Isı transferinin dört yöntemini tanımlayın ve tanımlayın.
■ Yangının beş sınıflandırmasını tartışın.
■ Yangının dört aşamasını tanımlayın ve tanımlayın.

Vaka Analizi

21 Kasım 1980 sabahı Nevada, Las Vegas’taki MGM Grand Hotel’de çıkan yangın sonucu 85 kişi öldü ve 700’den fazla kişi yaralandı. Bu, Amerika Birleşik Devletleri tarihindeki en büyük ikinci can kaybı otel yangınıydı.

Yangın, şarküteri ve çevredeki odalara hızla yayılırken, duvarlar ve tavandaki süslemelerden beslendi. Tavan, alçı duvar levhasına yapıştırıcı ile yapıştırılmış selüloz elyaf akustik karo ile kaplandı. Yapıştırıcının uygulanması, karo ile yapının tavanı arasında küçük bir boşluk bıraktı. Tutkal kalın siyah bir dumanla yandı.

Odaların duvarlarında plastik, ahşap kaplama ve duvar kağıdı gibi çeşitli malzemeler vardı. Zeminler ve mobilyalar, plastik, poliüretan malzemeler ve polivinil plastik gibi uçucu malzemelerle kaplandı. Bu malzemelerin tümü, büyük hacimlerde kalın, yoğun duman çıkardı. Ayrıca kumarhanenin keçe ve plastikle kaplı oyun masaları, döşemeli sandalyeler ve zemin kaplamaları bulunan alanları da yakıldı.

1. Bu yangının yayılmasında hangi ısı transfer yöntemleri belirgindi?
2. Bu yangının yayılmasında en çok hangi ısı transferi ön plana çıkmıştır?
3. Bu yangında mobilyalar ve duvar kaplamaları nasıl bir rol oynadı?
4. Neden yangına katkıda bulunan bir faktördü?
tavan karoları ile tavanın alçı duvar paneli arasında küçük bir hava boşluğu olduğunu yaydı?

Düşman yangınlarıyla etkili bir şekilde mücadele etmek için, bir itfaiyecinin yangının kimyasını ve fiziğini anlaması gerekir. Belirli bir yakıt türü için doğru söndürücü maddenin belirlenmesi birçok faktörü içerir. Sınırlı tedarikte olabilecek bu ajan için başvuru yöntemi de önemli bir husustur.

Yanlış yangın söndürme maddesinin seçilmesi feci sonuçlara yol açabilir; örneğin yanan bir magnezyum ateşine su uygulamak patlamaya neden olur. Yanan magnezyum miktarına ve su miktarına bağlı olarak, patlama itfaiyecileri yaralayacak ve yangını yayacak kadar büyük olabilir.

Başka bir örnek olarak, benzin su üzerinde yüzecek ve yanmaya devam edeceğinden, su uygulanmasıyla yanan bir benzin döküntüsü yayılabilir. Maliyetli sonuçlardan kaçınmak için her yakıt için doğru söndürme maddesini ve uygulama yöntemini seçmek çok önemlidir.


Yangının fiziği bilgisi, yayılmasını kontrol altına almak ve kontrol etmek için gereklidir. Yangının bir yapıya nasıl yayıldığına dair bilgi eksikliği, daha fazla hasara, yaralanmaya ve ölüme neden olabilir. Bir orman yangını durumunda, yangının nasıl yayıldığının dikkate alınmaması, çabaların boşa gitmesine ve itfaiyecilerin mahsur kalmasına, yaralanmalara ve ölüme neden olabilir. Bu faktörlerin her ikisi hakkında kapsamlı bir bilgi, ileri düzeyde çalışma ve deneyim gerektirir.

Bu bölüm, bir kimyasal zincir reaksiyonu olarak yangının temel bileşenlerinin, yangının ana aşamalarının ve yangının yayılmasını ve yangın davranışını etkileyen ana faktörlerin bir analizini sağlar. Bu faktörler hem yapısal hem de orman yangını ortamlarında gösterilecektir.

Yangın Tanımlı

Ateş, değişen yoğunluklarda ısı ve ışığın evriminin eşlik ettiği hızlı, kendi kendini idame ettiren bir oksidasyon sürecidir. Yanma, enerjiyi ısı ve genellikle ışık olarak serbest bırakan kimyasal bir reaksiyon olarak tanımlanır. Yanma süreci, ısı açığa çıkardığı için ekzotermik bir reaksiyon olarak kabul edilir. Tersine, bir endotermik reaksiyon, ısıyı emen bir reaksiyondur. Bir madde yanıyorsa, genellikle ona “yanıyor” deriz. Çok yaygın bir diğer oksidasyon reaksiyonu, demirin paslanmasıdır. Bu, ışıksız, önemsiz miktarlarda ısı içerdiği ve yavaş bir hızda ilerlediği için yanma olarak kabul edilmez.

Ateş Üçgeni

Ateşin başlangıçta üç elementin varlığına dayandığına inanılıyordu: yakıt, hava ve ısı. Bu üç unsurdan biri kaldırılarak yangınlar kontrol altına alınabilir veya önlenebilir. Daha doğrusu, kimyasal ve fiziksel açıdan yangın ve yanma tartışmasında, üçgenin hava ayağı oksitleyici ile, ısı ayağı ise enerji ile değiştirilecektir; yakıt ayağı değişmeden kalır.

Ateş Dörtyüzlü

Bilim adamları, yanma sürecinde bir kimyasal zincir reaksiyonu olan dördüncü bir bileşenin bulunduğunu belirlediler. Zincirleme reaksiyon, yakıt ısı ile parçalandığında meydana gelir. Kağıt yandığında, kağıttaki (yakıt) moleküller ısı ile parçalanır ve daha sonra oksitleyici ile birleşen serbest radikaller adı verilen kimyasal olarak reaktif türler üretir. Bu yeniden birleştirme işlemi, daha fazla ısı ve kimyasal reaktan salarak yakıtın daha fazla parçalanmasına ve işlemin devam etmesine neden olur. Uygun miktarlarda yakıt, oksitleyici ve enerji bulunduğu ve kimyasal zincir reaksiyonu kesilmediği sürece yanma süreci devam edecektir.

Ateş Kimyası

Ateş kimyasının iki temel bileşeni vardır: oksitleyici ve yakıt. Bunlardan biri olmadan yangın meydana gelemez. (Üçgenin üçüncü bileşeni olan enerji, fizik alanına girer.)

Oksitleyici

Oksitleyiciler, ortam sıcaklıklarında veya ısıya maruz kaldığında gelişen veya oksijen üreten maddelerdir. Oksijen en yaygın olarak bulunan oksitleyicidir. Havada doğal olarak bulunan bir elementtir. Oksijen doğal haliyle bir gazdır. Hava, yaklaşık olarak yüzde 21 oksijen ve yüzde 78 nitrojen ve kalan yüzde 1’lik diğer elementlerden oluşan bir karışımdır.

Hava, oksijeni yanma sürecinde oksitleyici olarak hareket etmesi için hazır halde bırakan bir bileşik değil, bir karışımdır. Gördüğümüz yangınların çoğu havada yüzde 21 oksijenle yanıyor. Oksijenle zenginleştirilmiş bir atmosferde (yüzde 21’in üzerinde), yangın yoğunlaşır. Bu atmosferler, belirli kimyasal bileşikler yakıtla karıştırıldığında veya yakıta yakın olduğunda meydana gelebilir.

Isıtıldığında oksijen salabilen bir madde örneği, yaygın bir yüzme havuzu klorlama bileşiği olan kalsiyum hipoklorittir. Bu bileşiğe, genellikle bir ateşin sıcaklığından enerji eklendiğinde, içerdiği oksijen açığa çıkar ve atmosferi zenginleştirebilir. Diğer bir oksitleyici ise gübrelerde ve patlatma maddelerinde oksitleyici olarak kullanılan amonyum nitrattır. Tersine, oksijen eksikliği olan bir atmosferde, yanma hızı düşecek ve yangın muhtemelen kendi kendine sönecektir.

Yanma reaksiyonunda oksijenin yerini başka elementler alabilir. Bunlardan ikisi, flor ve klor, halojen ailesi altında listelenen elementlerin periyodik tablosunda bulunur. Her ikisi de oksijen gibi doğal olarak gaz olarak bulunur. Flor, oksijenden çok daha güçlü bir oksitleyicidir ve flor atmosferinde çıkan bir yangın, havada meydana gelenden daha hızlı yanar.