Verileri İşleme
Verileri İşleme Verilerin üzerine yazmak için çok sayıda başka yazılım paketi oldukça iyidir, ancak her birinin kendine has özellikleri ve eksiklikleri vardır. Özellikle: 1. Ücretsiz yazılımının birçok sürümünün dosya silme işlevinin kusurlu olduğu bulundu. Yine de kullanmak istiyorsa, nasıl düzgün bir şekilde yapılacağına dair kapsamlı bir el için. 2. Samimiyetsiz bir şekilde adlandırılan yapımcılarının reklamını yaparken korkutma taktikleri nedeniyle onunla ilgili pek çok tartışmaya sahiptir. Comparison_Shredders.htm'deki daha eksiksiz bir liste, öğütücülerin bulunabilirlik ve fiyatlandırma gibi diğer nitelikleri (veya bunların eksikliği) hakkında bilgiler içerir. Disk temizleme için özel olarak değerlendirilmemiş başka ek yazılım ürünleri mevcuttur. Aşağıdakileri içerir, ancak bunlarla sınırlı değildir: ◗ Strafor Systems tarafından geliştirilen Shredder 2.0; ◗ FatFree Software'den İzlerinizi Kapatın 3.0 ◗ Shiva, Isis Software Tarafından Dosyaların Yok Edicisi Disk temizleme saatlerce sürebileceğinden, güvenlik bilincine sahip bir kullanıcının bunu olası bir tehdide karşı kullanamayacağı açıktır. Kişi böyle bir ortamdaysa (örneğin, totaliter bir rejim), kapının herhangi bir zamanda bir davetsiz misafir tarafından kırılabileceği varsayımıyla çok düzenli bir şekilde disk temizliği yapmalıdır. Manyetik mikroskopi disklerin adli muayenesi Cerberus Systems'tan Albert Bell Isle, dosyalara yönelik üç adli bilgisayar tehdidi sınıfını tanımlar. 1. Sınıf saldırılar yalnızca adli yazılım kullanır. Disk üzerine yazarak yenilebilirler. 1. Bir dosyanın tüm kopyaları (parçaları dahil); 2. Tüm dosya ayırma tablosu ve dosyaları ve özniteliklerini adlandırır; 3. Takas dosyası. 2. Sınıf saldırılar, özel yükselticiler ve sinyal işleme kullanır ve üzerine yazılan bazı dosyaları değişken başarı dereceleriyle kurtarabilir. Başarı derecesi, bir dosyanın üzerine kaç kez ve hangi veri modelleriyle yazıldığı, söz konusu manyetik ortamın fiziği, disk boyutu ve üreticisi gibi ayrıntılara bağlıdır. 3. Sınıf saldırılar, taramalı prob mikroskobundan türetilen manyetik kuvvet mikroskobu (MFM) kullanır. MFM'ye dayalı teknikler çok pahalıdır ve potansiyel olarak her tür yazılım kontrollü üzerine yazmanın üstesinden gelebilir. Nispeten deneyimsiz bir kullanıcı için bile, bir sürücü plakasındaki verilerin görüntülerini almaya başlama süresi yaklaşık 5 dakikadır. Belirli bir parçanın yararlı görüntülerini almaya başlamak, disk biçimleri hakkında bilgi edinmekten daha fazlasını gerektirir, ancak bunlar iyi belgelenmiştir ve plaka üzerinde doğru konum bulunduğunda, beceriye bağlı olarak tek bir görüntü [birkaç dakika] alacaktır. Daha pahalı MFM'lerden biriyle, bir toplama sırasını otomatikleştirmek mümkündür ve MFM denetleyici yazılımını değiştirerek tüm diskin görüntüsünü toplamak teorik olarak mümkündür. Kişisel veri işleme şartları Özel nitelikli kişisel veriler Nelerdir Kişisel verilerin işlenmesi iptali Veri işleme örnekleri Kişisel verilerin işlenmesi ne demek Kişisel veriler Nelerdir Veri işleme şartları Kişisel veri işleme faaliyeti MFM'nin en yeni varyantı, manyetik kuvvet taramalı tünelleme mikroskobu (STM) kullanır. STM'nin temel prensibi, gösterildiği gibi tek bir atom noktasına kadar keskinleştirilmiş metalik bir uç ile iletken bir malzeme arasındaki tünelleme akımına dayanmaktadır. STM daha hassastır ve incelenmekte olan diskin yüzeyine zarar verebilir. Üreticilerin satış rakamlarına göre, sahada kullanımda olan birkaç bin SPM vardı ve bunlardan bazıları, standart diskler için vakumlu aynalar gibi disk sürücü plakalarını analiz etmek için özel özelliklere sahipti. manyetik medya analizi için özel çalışma modları ile birlikte disk sürücü plakaları. Bu SPM'ler, veri kurtarma sürecinin otomasyonuna izin vermek için gelişmiş programlanabilir kontrolörler ve analiz yazılımı ile birlikte kullanılabilir. Piyasada bulunan SPM'lerin çok pahalı olduğu düşünülürse, bir PC'yi denetleyici olarak kullanarak yaklaşık 1.400 ABD Doları'na makul ölçüde yetenekli bir SPM oluşturmak mümkündür." Manyetik Disk Silgileri konusunda Japonya'da da yeni bir patent var. Saldırganın bakış açısından, tartışılanlar gibi aynı verileri elde etmenin daha ucuz, alternatif yollarını kullanma olasılığına ilişkin bir değerlendirme yapılması muhtemeldir. Manyetik ortama karşı gelişmiş saldırılara ilişkin en iyi referans, Auckland Üniversitesi Bilgisayar Bilimleri Bölümü'nün "Manyetik ve Katı Hal Belleğinden Verilerin Güvenli Silinmesi" başlıklı biraz eski tarihli bir makalesidir. "Silinen" manyetik kayıtların mikroskobik kalıntılarının çarpıcı fotoğraflarından oluşan mükemmel bir koleksiyon Digital Instruments'ın Web sitesinde bulunabilir. Genel olarak, geleneksel mikroskopi kullanılarak manyetik ortamın adli analizi, günümüzde neredeyse tüm bilgisayarlar tarafından kullanılan kullanıma hazır ticari ortamlardaki manyetik depolama yoğunluğunun sürekli artması nedeniyle giderek daha zor hale gelmektedir. Bugünün yoğunlukları inç kare başına 1 GB'a yaklaşıyor, bu da manyetik özelliklerin gerçek boyutunun mavi ışığın dalga boyundan bile daha küçük olduğu anlamına geliyor. Bu nedenle, bu tür ortamlarda adli analiz yapmak için SPM'nin gücünü kullanan yeni bir tekniğe, MFM'ye ihtiyaç vardır. Bu teknik, kişinin 50 nm (1 nm = 0.000000001m) kadar küçük özellikleri “görmesine” izin verir. Hassas Veriler Nerede Saklanıyor? Ne yazık ki, mahremiyete önem veren profesyoneller için hassas veriler, hepsinin dikkate alınması gereken çok fazla yerde saklanıyor. Nerede ve neden olduğunu anlamak için önce biraz teknik arka plan sunulmalıdır. Küme İpuçları Geçmiş yılların LP müzik kayıtları, müziği uzun spagetti benzeri tek bir olukta saklarken, bilgisayar diskleri, bilgileri depolayan çok sayıda tamamen ayrı kutuya bölünmüştür. Konuyu fazla basitleştirme riskini göze alarak, bu tür bölmelerin her birine "küme" denir (çünkü "sektörler" adı verilen bir grup daha küçük bölmeden oluşur, ancak bu, bu tartışmayla ilgisizdir). Her bölmenin boyutu (yani, her bir kümeye ne kadar veri sığabileceği), diskin toplam kapasitesine, kullanılan işletim sistemine (yani, DOS, Windows 95, Windows 98 veya Win olup olmadığına) bağlıdır. Ve bir seçeneğin olduğu durumlarda her kullanıcının neyi seçtiği üzerine. Bu tür kümelerin her birinin boyutu 256 bayttan (bir bayt aslında bir alfabetik sembol veya sayıdır) 65.536 bayta kadar değişebilir (her zaman 2'nin bir katı; yani 2'nin kendisi ile birkaç kez çarpılması).

Ticari Veri Kaynakları – İş Sağlığı ve Güvenliği – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri

Olasılıkların Geliştirilmesi

RİSK DEĞERLENDİRME VERİLERİ

Risk değerlendirmelerini doldurmak için veri bulmak bazen sorunlu olabilir. Örneğin, bir analist, yeni, karmaşık bir sistem üzerinde bir arıza modu ve etki analizi gerçekleştirme sürecindedir. Analist, veri tablolarını çeşitli arıza modları için arıza oranlarıyla doldurmaya başladığında, bir tuğla duvara çarpar. Arıza oranı verisi yok. Soru daha sonra ne yapılacağı olur? “Bilimsel” vahşi bir tahmin (SWAG) yapın, uydurun (SWAG’dan daha kötü) veya bir konu uzmanı (KOBİ) bulun ve o kişiye bir SWAG yaptırtın mı?

Veriler, donanım arıza oranları ve insan hatası olasılıkları (HEP’ler) için birçok biçimde mevcuttur ve bu bölüm, verilerin nasıl bulunacağına ve/veya nasıl geliştirileceğine ilişkin örnekler sağlayacaktır.

Donanım Arıza Oranı Verileri

Gerçek anlamda, donanım arızası verilerinin elde edilmesi HEP’lerden çok daha kolaydır. Çoğu durumda, arıza oranı verileri sistemde olduğu kadar alt sistem ve bileşen seviyelerinde de mevcuttur. Donanım arıza oranı verileri imalattan, geçmiş verilerden, hükümet ve askeri el kitaplarından, kaza verilerinden veya kullanıcı tarafından yapılan testlerden elde edilebilir.

İmalat

Arıza oranı verileri, örneğin pompalar, valfler, motorlar, elektrik panoları, kontrolörler gibi belirli endüstriyel ekipman parçaları için ve hatta çipler, diyotlar ve dirençler gibi bileşenler için üreticiden alınabilir. Bu veriler genellikle bir ürün veri sayfasında sağlanır veya imalatçıdan talep edilebilir. Ek olarak, ürün veri sayfaları bazen ekipman için arıza modları sağlar. Örneğin, bir vana açılmıyor veya kapanmıyor mu ve kontrol paneli sahte sinyal gönderilmeyecek şekilde mi arızalanıyor?

Geçmiş Veriler

Birçok kuruluş, ürettikleri cihazlar veya sistemler hakkında, bu cihazlar veya sistemler için arıza oranlarını hesaplamak için kullanılabilecek dahili arıza bilgileri veritabanları bulundurur. Tasarım ve üretim açısından benzer olan yeni cihazlar veya sistemler için, benzer cihaz veya sistemlere ilişkin geçmiş veriler faydalı bir tahmin işlevi görebilir.

Hükümet ve Askeri El Kitapları

Güvenilirlik Bilgi Analizi Merkezi (RIAC), bileşenlerin güvenilirliğini ve arıza modlarını değerlendirmede kullanılmak üzere verileri derler ve ürünler geliştirir. Çeşitli bileşenler için arıza oranı verilerinin el kitapları, hükümet ve ticari kaynaklardan temin edilebilir. MIL-HDBK-217F, Elektronik Ekipmanın Güvenilirlik Tahmini, birçok askeri elektronik bileşen için arıza oranı verisi sağlayan askeri bir standarttır.

Ulusal laboratuvarlar, özel uygulamalarda çeşitli sistem ve bileşenlerin güvenilirliği ve arıza modları üzerinde de çalışmalar yapmıştır. Örneğin, Idaho Ulusal Laboratuvarı, füzyon test reaktörlerinde kullanım için bileşenlerin güvenilirliği konusunda çok sayıda çalışma yürütmüştür. Bu çalışmalardan elde edilen veri türlerini göstermektedir.

İş Sağlığı ve Güvenliği
Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği Eğitimlerinin Usul ve Esasları Hakkında YÖNETMELİK
İSG yönetmelikleri
İSG KATİP
İş Güvenliği
iş güvenliği uzmanı görev, yetki ve sorumlulukları yönetmeliği 2020 pdf
6331 sayılı iş Sağlığı ve güvenliği Kanunu
İş Güvenliği Uzmanı

Ticari Veri Kaynakları

Ticari olarak temin edilebilen birçok hata oranı veri kaynağı vardır. Kayıp önleme el kitapları, sigorta şirketleri, veri madenciliği kuruluşları ve ticaret kuruluşları, risk değerlendirmelerine dahil edilmek üzere veri kaynakları olabilir.

Operasyonel Veriler ve Testler

Bir kuruluş içinde başarısızlık oranı verileri, bir tesis veya birden fazla tesis içindeki bileşenlerin arızalarından hesaplanabilir. Bu verilerin yararlı olması için arızaya ilişkin doğru kayıtların tutulması gerekir.

Bir risk değerlendirmesine yardımcı olan veri türleri şunları içerir:

• Cihaz arızalandığında kaç saat, talep veya seyahat süresi cihaz üzerindeydi?
• Başka hangi faktörler söz konusuydu?
∘ Ortam – sıcak, soğuk, ıslak, kuru.
∘ Periyodik bakım yapılıp yapılmadığı.

∘ Sistem nasıl çalıştırıldı?

Kazalara yol açan veya kazaların neden olduğu arızalar, arıza oranlarının belirlenmesine de yardımcı olabilir.

En doğru veri kaynağı, arıza verileri oluşturmak için gerçek cihaz veya sistemlerin örneklerini test etmektir. Bu genellikle aşırı derecede pahalıdır veya pratik değildir, bu nedenle genellikle bunun yerine önceki veri kaynakları kullanılır.

Arıza Oranı Hesaplamaları

Bir sistemin başarısızlık oranı genellikle zamana bağlıdır ve bu oran sistemin yaşam döngüsü boyunca değişir. Uçak yapısı, zamanla başarısız olan bir sistemin mükemmel bir örneğidir. Alüminyum veya kompozit olsun, yeni bir uçak yapısı vurgulanmamıştır. Bununla birlikte, zamanla ve binlerce döngü içinde bir uçak yapısı zayıflayabilir ve yorulma çatlakları geliştirebilir.

Aloha Airlines Flight 243’te feci bir dekompresyon meydana geldi ve 28 Nisan 1988’de Hilo’dan Honolulu, HI’ya yapılan bir uçuş sırasında 23 dakika sonra gövdenin bir kısmı koptu (6). Uçağın 89.000’den fazla uçuş döngüsü vardı. Uçak derisinin tahmini ömrü yaklaşık 75.000 devirdir.

Bir sistem için arıza verilerini gösterir. Başarısızlık oranları bu verilerden kolayca hesaplanabilir. Aslında, birkaç tür başarısızlık oranı hesaplanabilir.

Arızaları birkaç kutudan birine, yüksek saat sayısına (uzun ömürlü bileşenler), orta saat sayısına (orta ömürlü bileşenler) ve düşük saat sayısına (kısa ömürlü bileşenlere) bölmek suretiyle daha kaliteli bir oran belirlenebilir. 

Bu durumda analist, bu değerler için kesintileri neyin oluşturduğuna karar verir. Bu tür oranlar, tartışılan arıza modu ve etki analizi gibi analizler için veya yönetime bir bileşenin ömrünün kabaca bir büyüklük mertebesinde tahminini sağlamak için faydalıdır.

Bu süreçteki ilk adım, kutuları inşa etmektir. Bu örnek için kutular gösterilmiştir. Bileşenler, arızalarına göre gruplandırılmıştır. Başarısız olmayan bileşenler, kutulardan çıkarılır. Bu yöntemi kullanmak, sekiz bileşenin uzun ömürlü olduğu, dokuzunun orta ömürlü olduğu ve üçünün kısa ömürlü olduğu gibi büyük miktarda bilgi sağlar.

Buna performans verileri de eklenebilir. Belki ömrü kısa olan bileşenler olumsuz bir ortama maruz kalmış veya daha iyi muhafaza edilmiştir. Tablo 9.3, verilerin çalışma sıcaklığına ve ilgili arıza oranlarına göre gruplandırılmasını gösterir.

İşçiler, yönetim ve meslekten olmayan insanlar bazen katı, soğuk bir sayı yerine bunun gibi niteliksel bir analizi anlayabilir. Bu örnekte, çalışma sıcaklığının düşürülmesinin bileşenin ömrünü uzattığı açıktır.

Bileşenlerin çalışma saatleri toplanır ve ardından arıza oranının nicel bir tahminini hesaplamak için bileşen sayısına bölünür.

MTBF genellikle başarısızlık oranı yerine kullanılır. MTBF, özellikle güvenlik sistemleri olmak üzere, arıza oranının yönetilmesi gereken sistemlerde önemli bir sistem parametresidir. MTBF, mühendislik tasarım gereksinimlerinde sıklıkla görülür ve gerekli sistem bakımı ve denetimlerinin sıklığını yönetir (1). MTBF, ünitenin tamir edilebileceğini varsayar. MTBF, aşağıda gösterildiği gibi toplam çalışma saatlerinin toplam arıza sayısına bölünmesiyle doğrudan hesaplanır.

Başka bir yararlı terim, ortalama başarısızlık süresidir (MTTF). MTTF, tüm sistemlerin aynı şekilde başarısız olduğunu varsayar. MTTF, tüm bileşenlerin toplam süresinin bölünmesi ve test edilen birim sayısına bölünmesiyle hesaplanır.