Projenin Birinci ve İkinci Yıllarında Toplanan Veriler Risk Çerçevesini Desteklemek İçin Nasıl Kullanıldı?
Bu raporun ilk üç bölümünde genel olarak veri toplama süreci ve veri toplama çabalarının sonuçları tartışılmıştır. Birçok ilginç bulgu ve gözlem yapıldı. Bu bölüm, risk çerçevesini geliştirmek için verilerin nasıl kullanıldığını tartışır.
Kalitatif Analiz ve İnsan Hata Tiplerinin Geliştirilmesi
Teftiş süreci için uygun bir benzetme, insanı veri toplama ve analiz etme aracı olarak düşünmektir (2). Hakim görüş, insan hatasının kritik süreç parametreleri ve hataların meydana geldiği organizasyon sistemi bağlamında değerlendirilmesi gerektiğidir.
Görsel denetim deneyi, denetim olayının kendisinde, denetim olayının meydana geldiği süreçte ve organizasyon sisteminde yer alan PSF’lerin örneklerini buldu. Belirlenen risk çerçevesi modeli, üçünü de kapsar.
Denetim olayı ve süreç parametreleri, modelin “denetim alanı” içinde yer alırken, sistem aşağıdakileri içerir:
• Organizasyon kültürü.
• Örgütsel bilgi ve örtük bilgi.
• Kurallar, prosedürler ve yönergeler.
Denetim Olayı Denetim eylemi sırasında insanlar hem veri toplar hem de analiz eder. Denetim olayı sırasında veri toplama ve analizin tamamen ayrılamayacağı kabul edilmektedir. Ancak, mevcut risk çerçevesinin amaçları doğrultusunda, veri toplamanın birincil amacı, yüzey anormalliklerinin tanımlanmasıdır (yani, “Bir şeyler doğru görünmüyor”).
Veri analizi, müfettişlerin, anormalliklerin onarım gerektiren veya NDE/NDA teknikleri kullanılarak daha fazla analiz gerektiren hasarı temsil edip etmediğine ilişkin algısını içerir. Hem veri toplama hem de veri analizi, anormalliklerin tanımlandığı süreçten, tanımlanan anormalliklerin özelliklerinden ve süreçlerin yer aldığı organizasyon sisteminden etkilenir.
Denetim Hatalarını Etkileyen Faktörler Denetim olaylarının (hem gerçek hem de deneysel) gözlemlenmesine ve seçilen katılımcılarla yapılan görüşmelere dayanarak, denetçilerin yüzey anormalliklerini belirleme ve anormallikleri hasar olarak algılama becerisini birkaç faktör etkileyebilir.
Bu faktörler, denetçinin fiziksel durumunda, denetim olayının koşullarında, anormalliklerin yapısında, süreç parametrelerinde ve organizasyon sisteminde bulunur. Aşağıda, veri toplama (anormalliklerin tespiti) ve veri analizini (hasar algısı) etkileyebilecekleri için bu faktörlerin bir tartışması bulunmaktadır.
Etkinlik Koşulları
Müfettişin durumu (yorgunluk ve duyu bozukluğu) anormalliklerin tespitinde (yani veri toplamada) hatalara katkıda bulunabilir. Yorgunluk mutlaka gözlemlenebilir bir durum olmasa da ve katılımcıların hiçbiri yorgun olduğunu iddia etmese de, görüşülen bir müfettiş tek gözünde çok az veya hiç görme olduğunu iddia etti.
Aydınlatma ve inceleme alanlarına erişim, anormalliklerin belirlenmesinde hatalara katkıda bulunabilecek çalışma ortamındaki koşullardır. Bu çalışmanın ilk yılında elde edilen sonuçlar incelendiğinde, müfettişlerin operasyonel ortamdan bağımsız olarak teftiş görevlerini yerine getirdikleri ortaya çıktı.
Bunun en iyi örneği, aydınlatma koşulları ne olursa olsun (düşük ortam ışığı, orta ortam ışığı veya parlak ortam ışığı), denetçilerin denetim sürecine yardımcı olmak için bir el feneri kullanmasıdır. Müfettişlerin el fenerlerini kullanma biçimleri konusunda farklılıklar vardı, ancak hepsi de teftiş sürecine yardımcı olması için rutin olarak bir el feneri kullandı. Bu nedenle, aydınlatma seviyesi görevde hata riskini etkilemiyor gibi görünüyor.
Risk değerlendirme aşamaları
Tehlike ve risk örnekleri
Kalitatif ve kantitatif risk analiz yöntemleri
Nitel risk değerlendirme Metotları
İş Sağlığı ve Güvenliği
İs sağlığı ve güvenliği anlayışının temellerinin atıldığı kabul edilen ülke
iş sağlığı ve güvenli hakkında verilen bilgilerden hangisi yanlıştır?
İSG de tehlike tanımına uymaz
Dokunma testi, bir yüzey anomalisinin hasar olup olmadığını (yani veri analizi) belirlemek için neredeyse evrensel olarak uygulanan bir teknik gibi görünmektedir. Bu nedenle çalışma ortamındaki gürültü seviyesi hasar algısını etkileyebilir. Gürültü seviyesi, bu araştırmanın ilk yılında görüşülen müfettişler tarafından bir sorun olarak not edildi, ancak müfettişler, musluk testi gibi görevleri yerine getirmeden önce yüksek ortam gürültüsü seviyelerinin azalmasını beklediler veya daha çok görsel sağlayan otomatik cihazlar kullandılar. yüksek ortam gürültüsünden etkilenmeyen işitsel uyaranlar.
Bununla birlikte, gürültüye kısa süreli maruz kalmaların bile işitme eşiklerini önemli ölçüde değiştirebileceği ve iyileşmesi saatler veya günler gerektirebileceği belirtilmelidir (4). Bir müfettişin işitme cihazı taktığı görüldü. Bu nedenle, düşük ortam gürültüsü olan bir ortamda sadece inceleme yapmak, denetçinin yakın zamanda yüksek gürültü seviyelerine maruz kalması durumunda hata riskini yeterince azaltmayabilir.
İlk yıl görüşülen bazı müfettişler, teftiş alanlarına erişimin güç olmasının hüsrana yol açtığını, teftiş olayının karmaşıklığını artırdığını ve bazen de işi yapma yeteneklerini etkilediğini belirtmişlerdir. Resmi teftişler genellikle aynı çalışma alanında müdahale eden faaliyetleri en aza indirecek şekilde planlanırken, teftiş alanına erişimin teftiş hataları riskine katkıda bulunduğu sonucuna varılmıştır.
Yüzey Anomalilerinin Özellikleri
İkinci yıldan elde edilen deneysel veriler, anormalliklerin hasar olarak algılanmamasının, test makalesindeki delikler/çatlaklar için en düşük seviyede olduğunu göstermektedir. Arıza oranı, boya talaşları, ezikler ve düzensizlikler nedeniyle aşamalı olarak artar. Bu sonuçları ve çalışma grupları arasındaki başarısızlık oranlarını hesaplama yöntemini ayrıntılı olarak açıklamaktadır.
İşlem parametreleri
Çalışmanın ikinci yıl deneyi sırasında, katılımcılardan test makalesindeki hasarı belirlemeleri istendi. Bu nedenle, katılımcılar hem veri topladılar (yani “Bir şeyler doğru görünmüyor”) hem de verileri analiz ettiler (yani, “Bu yüzey anomalisi zarar veriyor veya zarar verebilir”). Ayrıca katılımcılar GVI tekniklerini ve DVI tekniklerini kullandılar.
Çoğu katılımcı, test makalesinin her iki tarafında birer tane olmak üzere her iki tekniği de uyguladı. Bu nedenle, inceleme olayları GVI veya DVI işlem parametrelerine yerleştirildi. Bu parametreler, katılımcıların kullandıkları teftiş tekniklerinin yanı sıra hasar algılarını da etkilemiştir.
GVI yapılırken, katılımcıların test makalesine dokunmalarına izin verilmedi. Ancak, el feneri gibi yardımcı aydınlatma kullanmalarına izin verildi. DVI için katılımcılar test makalesine dokunabilir ve süreci kolaylaştırmak için parçayla temas eden araçları kullanabilir. Her iki durumda da denetim olaylarına bir zaman kısıtlaması getirilmemiştir.
Genel Görsel Muayene (GVI)
GVI için tek girdi görseldi. Katılımcılar incelemeye çeşitli şekillerde yaklaştılar, bazıları parça üzerinde yukarıdan aşağıya sistematik olarak yatay hareket ederken, diğerleri rastgele tüm parçayı tarıyor ve belirgin bir anormalliğe dikkat çekiyor gibi görünüyordu.
Yaklaşımdan bağımsız olarak, dikkat bir kez odaklanıldığında, katılımcılar genellikle görünen anomali etrafında farklı bakış açıları içerecek şekilde görüş açılarını değiştirdiler. Bazıları el fenerinin ışığını doğrudan parça üzerinde kullandı, bazıları bölgedeki başka bir kaynaktan parçaya yansıyan ışıktan yararlandı ve diğerleri yardımcı aydınlatma kullanmadı.