Yangın Önleme
Yangın önleme uygulaması, kodlara ve yönetmeliklere dayanmaktadır. Kanunlar ve yönetmelikler, kanunların geniş tanımına girer. Yasalar, her üç hükümet düzeyinde de yazılır ve kabul edilir: federal, eyalet ve yerel. Farklı hükümet seviyeleri arasında açıkça düzenlenmiş ilişkiler ve bunların birbirleri üzerindeki etkileri vardır.
Yangınla ilgili kodlar ve yönetmelikler geliştirenlerin en büyük zorluklarından biri, kuralların gerektireceği kısıtlamalar ve ek maliyetler için destek bulmaktır. Politika, kod oluşturma ve benimseme sürecinde önemli bir rol oynar. Tarihimizin birçok noktasında, çok büyük can ve mal kayıpları meydana gelene kadar bir kod kısıtlaması veya özelliği ihtiyacı fark edilmedi.
Kodlar genellikle inşaatçılar ve geliştiriciler üzerinde sınırlamalar ve artan maliyetler getirir. Sınırlamalar, merdivenli kamyon erişimine ve binalar arasındaki boşluğa izin vermek için gerileme ve boşluk kısıtlamaları ile birlikte mülk üzerinde bina yerleşimi şeklinde gelebilir. Bu şartlara uymak için değerli araziler alınır. Kurallar ayrıca, kodu benimseyen yerel yönetmeliklere dayalı olarak, belirli kare görüntülerin üzerindeki binalarda yerleşik yangın koruması gerektirir.
Bu kısıtlamalar nedeniyle inşaat maliyetleri artmaktadır. Yabani arazi-kentsel arayüz alanlarında, yangının doğal bitki örtüsünden yapıya yayılmasını önlemek için yapıdan 300 ft’ye kadar yakıt modifikasyonu gerekebilir. Ayrıca, yeterli su sistemlerinin ve yangın hidrantlarının montajı pahalıdır. Birçok yargı bölgesi ayrıca izin ve plan kontrol ücretleri talep eder. Tüm bu gereksinimler, artan inşaat maliyetlerini ve mevcut alanın kullanımını içerir.
Unutma, eğer tarih çalışmazsak, onu tekrar etmeye mahkumuz. Kodlara duyulan ihtiyaç, şehirleri ve vahşi alanları vuran ve can ve mallarda büyük kayıplara neden olan birçok feci yangından tespit edildi. Ancak sağduyu her zaman geçerli değildir. 2003’teki İstasyon Gece Kulübü yangını ve 2016’daki Hayalet Gemi Yangını, modern kodlarla bile, doluluklar uygun olmadığında yangınlar nedeniyle büyük can kaybı riskinin hala mevcut olduğunu göstermektedir. 2018’de Kaliforniya’daki Kamp Ateşi, yakıtlar, olumsuz hava koşulları ve yapıların hepsi aynı hizada olduğunda kayıpların dramatik olacağını gösterdi.
Kanun ve yönetmeliklerin yürürlüğe konması ve uygulanmasıyla ilgili sorunlara rağmen, kanunların eksikliğinin veya zayıf uygulamanın etkileri felaket olabilir. Bunun örnekleri, kuralların bulunmadığı veya yaptırımların zayıf olduğu diğer ülkelerde görülür; örneğin, Brezilya’da Ocak 2013’te 233 gencin bir yangında can verdiği gece kulübü yangını. Bu, Aralık 2000’de Çin’in Luoyang kentindeki bir kulüpte çıkan kaynak kazasında 309 kişinin hayatını kaybetmesinden bu yana en ölümcül gece kulübü yangını oldu.
Yangın önleme bürosu, yangınla ilgili yasa ve yönetmelikleri uygulama konusunda yasal sorumluluk ve yetkiye sahiptir. Bu yetki sadece itfaiyenin ne yapmak istediğine karar vermesiyle oluşmaz. İtfaiye ve personeli, teftiş yetkisi olmadıkça mülk sahibinden bu işlemin yapılmasını talep edemez.
Yangın önleme ile ilgili olarak en sık atıfta bulunulan dava, See v. Seattle Şehri (1967) davasıdır. Bu davada ABD Yüksek Mahkemesi, ticari binaların kamuya açık olmayan bölümlerinin rızası olmaksızın idari girişin, yalnızca bir emir prosedürü çerçevesinde kovuşturma veya fiziksel güç yoluyla zorunlu tutulabileceğine karar vermiştir. ABD Yüksek Mahkemesi de teftiş kurumları için yönergeler belirlemiştir.
Yangın müfettişlerinin bu yönergeler dahilinde çalışmasına yardımcı olmak için aşağıdaki öneriler verilmiştir:
1. Müfettişler yeterince tanımlanmalıdır. Müfettişlerin bir tür üniforma giymeleri önerilir. Genellikle profesyonel görünen ancak bir rozet takmak kadar tehdit edici olmayan bir blazer ceket önerilir.
2. Müfettişler, denetimin nedenini belirtmelidir. Çoğu zaman sitedeki insanlar, onları kapatmak için orada olduğunuzu şaka yapacaktır. Bu her zaman komik olarak algılanmaz ve söyledikleriniz konusunda dikkatli olmalısınız.
3. Müfettişler, denetim için izin talep etmelidir. Bina sakinlerinin muayeneden geçmeleri için uygun olmayan zamanlar vardır. Bu her zaman bir şeyleri saklamaya çalıştıkları anlamına gelmez. Bu sadece son derece meşgul oldukları anlamına gelebilir. Sadece daha uygun bir zamanda geri gelmek için düzenlemeler yapın.
4. Müfettişler, denetim sırasında yetkili kişiyi birlikte yürümeye davet etmelidir. Yönetici veya görevlendirdiği kişi size eşlik ettiğinde, sorunları belirtmek, teftişle ilgili sorular sormak ve gerekli değişikliklere gönüllü uyumu tartışmak için iyi bir fırsattır. Her zaman profesyonel kalmalı ve denetimi tamamlamalısınız; işletmedeki kişilerin de başarması gereken işleri vardır.
5. Müfettişler, önemli bir şeyi gözden kaçırma olasılığını azaltan yazılı bir teftiş prosedürü uygulamalı ve izlemelidir. Muayene sırasında aranırsanız veya başka bir şekilde kesintiye uğrarsanız, kaldığınız yerden devam etmek de daha kolaydır.
6. Müfettişler, giriş reddedilirse bir teftiş veya idari izin talep etmelidir. Bu nadiren gerekli olacaktır. Bir teftişe gönüllü olarak boyun eğmenin diğer tüm yöntemleri başarısız olursa, bir teftiş veya idari izin gerekli olacaktır.
7. Müfettişler, izinler düzenlenirken giriş reddedilse bile, son derece tehlikeli koşullar için durdurma emri verebilir.
8. Müfettişler, denetimler için güvenilir bir kayıt tutma sistemi geliştirmelidir. Müfettiş, geçmiş denetimlerin kayıtlarını tutarak, telefon numaraları ve irtibat kişileri, mal sahibi ve işletme adı bilgileri ve geçmiş ihlallerin kaydı gibi bilgileri güncelleyebilir. Gönüllü uyum sistemi kullanılıyorsa, son ihlallerin düzeltilip düzeltilmediğini yeniden kontrol ederken bilmek önemlidir. Aksi takdirde, gelecekteki uyumu sağlamak için daha güçlü önlemler gerekebilir.
9. Müfettişler, arama emri veya giriş izni almadan operasyonları durdurabilecekleri koşulları tanımlayan kılavuzlara sahip olmalıdır. Bu yönergeler gereklidir, çünkü bir işlemi kapatırsanız, işletme parasına mal olursunuz ve bu çok iyi bir dava ile sonuçlanabilir. Bu prosedürlerin eşit ve tarafsız bir şekilde uygulanması önemlidir.
10. Müfettişler, tüm ruhsat ve izinlerin, ruhsat veya ruhsat süresi boyunca uygunluk incelemelerinin yapılabileceğini gösterdiğinden emin olmalıdır. Herhangi bir teftiş yapılmadan önce, müfettiş, binayı teftiş etme hakkına sahip olduğundan emin olmalıdır. Pahalı değişikliklere ihtiyaç duyduktan veya bir işletmenin bir bölümünü kapattıktan sonra, yetkiniz dışında hareket ettiğinizi öğrenmenin zamanı değildir.