Yayımlanmamış Veriler – Ödev Hazırlatma – Tez Yazdırma – Proje Yaptırma Fiyatları – Ödev Örnekleri – Ücretli Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri

Çözünürlük Sistemleri
Çözünürlük Sistemleri NC-SFM başlangıçta konsolun sabit bir frekansta sabit bir genlik tarafından sürüldüğü genlik modülasyonu (AM) moduna dayanıyordu. Yüzeye yaklaşıldığında, uç yüzey etkileşimi konsol salınımlarının genliğinde ve fazında bir değişikliğe neden olarak ölçülebilir bir sinyal sağlar. Uygulamada, konsolun bu moddaki tepkisinin oldukça yavaş olduğu bulundu ve atomik çözünürlük çalışmalarında frekans modülasyonu (FM) modu ile değiştirildi. Ancak AM modu, hava ve sıvılarda yapılan "vuruş modu" çalışmalarında oldukça başarılı olmuştur. Genel olarak, en iyi çalışma modu, gereken çözünürlük ve sistemin kendisi tarafından belirlenir. SFM'deki gerçek atomik çözünürlük, yalnızca bu çalışmanın odak noktası olacak olan FM modunda elde edilmiştir. FM modu NC-SFM'de, özfrekansı f0 ve yay sabiti k olan bir konsol, bir geri besleme döngüsü aracılığıyla sabit bir A0 genliğinde salınımlarda tutulur. Konsol, kendinden tahrikli bir osilatör olarak düşünülebilir. Salınımların gerçek frekansı f0'a, konsolun kalite faktörü Q'ya ve tahrik uyartımı ile konsolun sapması arasındaki faz kaymasına θ bağlıdır. θ = π/2 için sistem f = f0'da salınır. Genel olarak, deneyler sırasında, sabit bir frekans değişimi ∆f elde etmek için uç-yüzey mesafesi değiştirilir ve elde edilen topografya haritası, yüzeyin görüntüsünü sağlar. Artık ∆f'deki değişimin görüntüleme sinyalini sağladığı sabit yükseklikte görüntü almak da mümkündür. Güvenilir görüntüleme için, deneysel kurulumun önemli olan bir yönü daha vardır: STM'de olduğu gibi, SFM deneylerinde normalde uç ve numune arasında bir sapma U uygulanır. Katkısız yarı iletken ve yalıtkan yüzeyler, özellikle yarılmış iyonik yüzeyler olmak üzere, hazırlandıktan sonra genellikle önemli lokalize yükler içerecektir. Bunlar, önemli uzun menzilli elektrostatik kuvvetlerin yanı sıra tarama sırasında uç yüzey kuvvetinde ani değişiklikler üretir. İletken yüzeyler için, uç ve yüzey arasındaki iş-fonksiyonu farkı, uzun menzilli bir kapasitif kuvvete katkıda bulunacaktır. Bu ek kuvvetler, kısa menzilli kuvvetlerin nispi katkısını azaltarak ve uç çarpma olasılığını artırarak taramayı daha zor hale getirir. Elektrostatik kuvvetlerin etkisinin azaltılması, yüzey üzerinde belirli bir noktada uygulanan önyargının bir fonksiyonu olarak ∆f'nin en aza indirilmesiyle elde edilebilir. Bu sürecin bir örneği görülebilir. Uç ve Yüzey Hazırlığı Her yüzey STM veya SFM'de yüksek çözünürlüklü olarak görüntülenemez. Atomik çözünürlüğe ulaşmak için, çoğu durumda yüzey kapsamlı bir hazırlığa ihtiyaç duyar. Kontrollü döngülerde haftalar hatta aylar süren püskürtme (çoğunlukla Ar+ olmak üzere iyonlarla bombardıman) ve tavlama (yüzey kusurlarının düzeltildiği noktaya kadar ısıtma) nadir değildir. Yüzey hazırlama başlı başına sofistike bir sanattır ve başarılı görüntülemenin anahtarlarından biridir. İyon saçılması ve elektron kırınımı gibi k-uzayı yöntemlerinin aksine, SPM ile görüntülenmek için bir yüzeyin sıralanmasına gerek yoktur. Aslında, bir yüzeydeki tek safsızlıklar ve basamak kenarları, deneyciler tarafından görüntülerinin kalitesini kontrol etmek için sıklıkla kullanılır. Böyle bir safsızlık, çift uç gibi hiçbir bozucu etkinin olmadığı varsayılarak yalnızca tek bir yapı olarak görüntülenir. Uç, tüm SPM yöntemlerinde görüntülemenin en önemli parçasıdır. STM uçları genellikle saf bir metalden, bir metal alaşımından veya genellikle laboratuvarda metal telden üretilen 10-20 farklı malzeme katmanıyla kaplanmış bir metal tabandan yapılır. Bazı durumlarda, STM görüntüleme için ağır katkılı Si uçları da kullanılır. 1920x1080 çözünürlük iyimidir Spektral çözünürlük nedir Ekran çözünürlük 2K çözünürlük Radyometrik çözünürlük nedir Metre altı çözünürlük Mekansal çözünürlük 1280x720 çözünürlük SFM ölçümleri için benzer uçlar da kullanılabilse de, bu çok nadirdir. Bunun nedeni, bir ucun konsol tutuşunun SFM'deki kuvvet değişikliklerinin izlenmesinde çok önemli bir rol oynamasıdır: (i) birçok SFM gerçekleştirmesinde konsol sapmaları, konsolun arkasından yansıyan ışık algılanarak ölçülür; (ii) konsol yay sabiti, uç şekli ve uç keskinliği, görüntü oluşumunda çok önemli roller oynar. Bu nedenle standart konsollar gereklidir. Çoğu durumda bunlar, yarı iletken çiplerle hemen hemen aynı şekilde mikro fabrikasyon yoluyla silikondan üretilir. Bazı durumlarda uç, moleküllerin kontrollü adsorpsiyonu ile değiştirilir. STM'de bunun bir yüzeydeki moleküllerin görünen yüksekliğini etkilediği gösterilmiştir. Ucun tam geometrisi, uç yapısının alan-iyon mikroskobu ile bir taramadan önce ve sonra belirlendiği bazı olağanüstü STM ölçümleri dışında genellikle bilinmemektedir. Konuları daha da karmaşık hale getirmek için uç geometrisi, tekrarlanabilir taramalı tünelleme spektroskopisi (STS) ölçümleri için belirleyicidir; ne yazık ki, STS için en uygun ucun topografik ölçümler için uygun olmadığı gösterilmiştir, çünkü yeterince yüksek bir çözünürlük sağlamaz. SFM'de, apekste belirli orbital konfigürasyonlarla bile temiz silikon uçlar üretmek için bazı girişimlerde bulunulmuştur, ancak görüntüler henüz silikon yüzeyler dışında herhangi bir şey üzerinde üretilmemiştir: bu nedenle gerçek kontrol kanıtı eksiktir. Şu anda en yaygın olarak kabul edilen görüş, SPM uçlarının oldukça düşük eğriliğe sahip bir tabandan ve en baştaki konumda tek bir atom bulunan birkaç katmandan oluşan bir atomik uç kümesinden oluştuğudur. STM'de, tünel bağlantısındaki tüm akım bu "tepe noktası" atomu aracılığıyla taşınır; iletkenlik alanı sonuç olarak oldukça küçüktür ve birkaç ̊A2 aralığındadır. STM hassasiyetinin kaynağı budur, çünkü akımı çok küçük bir yüzey alanının elektronik ortamına karşı çok hassas hale getirir. Keskin uç apeksinin son birkaç atomunun yüzey atomlarıyla etkileşimindeki varyasyonlar da SFM görüntülerindeki görüntü kontrastını belirler. Bununla birlikte, atomik yapıya olan bu hassasiyet aynı zamanda STM ve SFM görüntülerinin yorumlanmasını bu kadar zorlaştıran özelliklerin de kaynağıdır çünkü uç apeksinin gerçek geometrisi ve kimyası, yüzey ile uç arasındaki vakum bariyerindeki iletkenliği etkiler ve aynı zamanda uç yüzey kuvvetleri genellikle belirlenemez. Cu(100) ve NaCl(100) gibi basit metal yüzeyler için bile bu, farklı taramalar için farklı deneysel sonuçlara yol açar. SPM deneylerinde belirleyici faktörler tam olarak bilinmediğinden, alaka düzeylerinin simülasyonlardan çıkarsanması gerekir. Simülasyonların sistematik bir şekilde yapılması gerekir, örneğin, adsorbatların model uçlarının elektronik yapısı üzerindeki etkisini inceleyerek ve bu adsorbatların STM taramaları üzerindeki etkisini modelleyerek yapılmalıdır. Deneysel olarak, zorluk, en azından dikkatli ölçümlerde, bir dizi taramayı kaydederek ve istatistiksel bir ortalama olarak yüzey dalgalanması gibi kesin ölçümleri sunarak aşılır.

Yayımlanmamış Veriler – Ödev Hazırlatma – Tez Yazdırma – Proje Yaptırma Fiyatları – Ödev Örnekleri – Ücretli Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri

Yayımlanmamış Veriler Sistematik İncelemelere Dahil Edilmeli Mi?

Yayın yanlılığı, her tür incelemenin, özellikle de sistematik olmayan anlatı incelemelerinin geçerliliği için açıkça büyük bir tehdittir. Yayınlanmamış araştırmalardan veri elde etmek ve bunlara dahil etmek, bu sorundan kaçınmanın bariz yolu gibi görünüyor. Bununla birlikte, yayınlanmamış çalışmalardan elde edilen verilerin dahil edilmesi, yanlılığı beraberinde getirebilir.

Yerleştirilebilen denemeler, yayınlanmamış tüm çalışmaların temsili olmayan bir örneği olabilir. Yayınlanmamış çalışmaların metodolojik kalitesi yayınlanmış çalışmalardan daha düşük olabilir: Yayınlanmış ve yayınlanmamış araştırmaları içeren 60 meta-analizden oluşan yakın tarihli bir çalışma, yayınlanmamış çalışmaların tedavi tahsisini ve kör sonuç değerlendirmelerini yeterince gizleme olasılığının daha düşük olduğunu bulmuştur.

Başka bir sorun, araştırmacıların konumlanmış yayınlanmamış çalışmaları veri sağlamaya istekli olmaları ile ilgilidir. Bu, çalışmanın bulgularına bağlı olabilir, daha olumlu sonuçlar daha kolay sağlanır. Bu, sistematik bir incelemenin bulgularını yine önyargılı hale getirebilir. İlginç bir şekilde, Hetherington ve arkadaşları, perinatal tıpta yayınlanmamış araştırmalar hakkında bilgi edinmek için yoğun bir çaba içinde, 18 ülkede 42.000 kadın doğum uzmanına ve çocuk doktoruna başvurduklarında, iki yıldan fazla bir süredir tamamlanmış olan yalnızca 18 yayınlanmamış araştırma belirlediler.

Yayımlanmamış verilerin dahil edilmesine yönelik tutumları değerlendiren bir anket, 150 meta-analizin yazarlarına ve bunları yayınlayan dergilerin editörlerine gönderildi. Meta-analistlerin açık bir çoğunluğu (%78) arasında yayınlanmamış materyal kullanımına yönelik destek belirgindi.

Dergi editörleri daha az ikna olmuş, yalnızca %47’si yayınlanmamış verilerin dahil edilmesi gerektiğine inanıyordu. Bazı editörler tarafından yayınlanmamış araştırma verilerinin dahil edilmesinin kınanması, verilerin hakem tarafından gözden geçirilmemiş olmasıyla ilgilidir.

Ancak, hakemlik sürecinin yayınlanan sonuçların geçerliliğini sağlamanın her zaman başarılı bir yolu olmadığı unutulmamalıdır. Öte yandan, ilgili kaynaklardan yayınlanmamış verilerin meta-analizleri açıkça endişe vericidir. Bu tür tartışılmaz veriler, bariz bir finansal çıkarın bulunduğu durumlarda üretilmiştir.

Diğer Raporlama Önyargıları

Yayın yanlılığı uzun süredir kabul edilmiş ve çok tartışılmış olsa da, diğer faktörler, çalışmaların meta-analizlere yanlı olarak dahil edilmesine katkıda bulunabilir. Gerçekten de, yayınlanmış çalışmalar arasında meta-analiz için ilgili araştırmaları belirleme olasılığı da onların sonuçlarından etkilenir. Bu önyargılar, yayın yanlılığından çok daha az dikkate alındı, ancak sonuçları eşit derecede önemli olabilir.

Yinelenen (çoklu) Yayın Yanlılığı

1987’de Gøtzsche, romatoid artritte steroid olmayan antienflamatuar ilaçları karşılaştıran 244 çalışma raporu arasında (%18) gereksiz, birden fazla yayın olduğunu ve bunların halihazırda yayınlanmış bir makaleyle büyük ölçüde örtüştüğünü buldu. Yirmi deneme iki kez, 10 deneme üç kez ve bir deneme kez yayınlandı.

Tek çalışmalardan birden fazla yayının üretilmesi, çeşitli şekillerde yanlılığa yol açabilir. En önemlisi, anlamlı sonuçlara sahip çalışmaların birden fazla yayına ve sunuma yol açması daha olasıdır, bu da onların bir meta-analizde yer almalarını ve dahil edilmelerini daha olası kılar.

Bu nedenle, ondansetron’un postoperatif bulantı ve kusmayı önlemedeki etkinliğine ilişkin denemelerde gösterildiği gibi, mükerrer verilerin dahil edilmesi, tedavi etkilerinin olduğundan fazla tahmin edilmesine yol açabilir. Birden fazla yayının tek bir çalışmadan geldiği her zaman açık değildir ve bu nedenle bir grup çalışma katılımcısı bir analize iki kez dahil edilebilir.

Huston ve Moher ve daha yakın zamanda Johansen ve Gøtzsche, fazlalığın neden olduğu zorlukları ve hayal kırıklığını ve çok merkezli bir araştırmanın sonuçları çeşitli yayınlarda sunulduğunda tıbbi araştırmaların “ayrışmasını” canlı bir şekilde tanımladılar. Aslında, aynı araştırmayı bildiren iki makalenin tek bir ortak yazarı paylaşmadığı örnekler mevcut olduğundan, iki makalenin bir araştırmanın mükerrer yayınlarını mı yoksa iki ayrı çalışmayı mı temsil ettiğini belirlemek, hakemler için imkansız değilse de son derece zor olabilir.

Alıntı Yanlılığı

Makalelerin referans listelerinin incelenmesi, ilgili olabilecek ek makaleleri belirlemek için yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu yaklaşımla ilgili sorun, önceki çalışmalara atıfta bulunma eyleminin nesnel olmaktan uzak olması ve referans listelerini tarayarak literatüre erişmenin bu nedenle önyargılı bir çalışma örneği üretebilmesidir. Bir makaleden alıntı yapmak için dekorasyondan güncelliği ve bilgiyi göstermeye kadar birçok olası motivasyon vardır.

Brooks, Iowa Üniversitesi’ndeki çeşitli fakültelerden akademik yazarlarla röportaj yaptı ve yazarların son makalelerinden birinde her bir referansa atıfta bulunma nedenlerini sordu. İkna kabiliyeti, yaşıtlarını ikna etme ve kendi bakış açısını kanıtlama isteği, makalelere atıfta bulunmanın en önemli nedeni olarak ortaya çıktı.

Brooks, yazarların kendi görüşlerini savundukları ve literatürü kendi bakış açılarını haklı çıkarmak için kullandıkları sonucuna varmıştır: “Yazarlar, literatürü gerekçelendirerek kendi görüşlerinin entelektüel yandaşları olarak resmedilebilir”. Gøtzsche’nin romatoid artritte steroid olmayan antienflamatuar ilaçlarla ilgili denemelere ilişkin analizinde, yeni ilacın üstün bir etkisini gösteren denemelerin, olumsuz sonuçları olan denemelerden daha fazla alıntılanma olasılığı daha yüksekti.

Benzer şekilde, koroner kalp hastalığını önlemek için kolesterol düşürme denemeleri, eğer kolesterol düşürmeyi destekliyorlarsa, neredeyse altı kat daha sık alıntılandı. Destekleyici olmayan çalışmaların fazla alıntılanması da meydana gelebilir. Hutchinson ve ark. pnömokok aşılarının etkinliğine ilişkin incelemeleri inceledi ve destekleyici olmayan denemelerin, aşıların işe yaradığını gösteren denemelerden daha fazla alıntılanma olasılığının olduğunu buldu.

Miyokard enfarktüsü sonrası kolesterol düşüşü: alıntı yanlılığı ve yanlı dahil etme kriterleri

Miyokard enfarktüsünden sonra kolesterol düşürücü çalışmaların bir meta-analizi93, dahil edilme kriterlerini, grup başına en az 100 katılımcı ile en az üç yıllık takip süresi olan ve kolesterolü düşürmek için hormon tedavisi kullanılmayan tek faktörlü randomize çalışmalar olarak tanımlamıştır. . Bu analize biri iki tedavi kolu olan yedi çalışma dahil edildi.

Bu denemeler için tüm nedenlere bağlı mortalite için havuzlanmış olasılık oranı 0.91 (%95 güven aralığı 0.82 ila 1.02) olarak rapor edildi ve olumlu bir eğilime işaret etti. Ancak, tüm giriş kriterlerini karşılayan bir araştırma dahil edilmedi.94 Bu çalışmada, genel mortalite için olasılık oranı olumsuz 1-60 (0.95 ila 2.70) idi. Analize dahil edilen yedi araştırma için, yayından sonraki beş yıla kadar olan dönem için çalışma başına ortalama yıllık atıf sayısı 20’ydi; dahil edilmeyen çalışma için birden azdı.

Sonuncusu, nadiren alıntılandığı için tam olarak gözden kaçırılmış olabilir. Çalışma boyutu ve takip süresiyle ilgili dahil etme kriterleri biraz keyfiydi: Kolesterol düşürmeye yönelik en az 11 diğer randomize ikincil önleme çalışmasının sonuçları bu analizin yayınlandığı tarihte mevcuttu. bu denemeler 1·14’tür. Aşağıda gösterildiği gibi, çok alıntı yapılan destekleyici çalışmaların seçici olarak belirlenmesi, alıntı yanlılığı ve yanlı dahil etme kriterleri bu meta-analizin sonuçlarını bozmuş olabilir.

Etiketler: , , , , , , ,