Özvektör Açılımları
Özvektör Açılımları Katı hal fiziğinde, örneğin yoğunluk fonksiyonel teorisi ile hesapladığımız için, sistemimizin özdeğerlerini ve özvektörlerini bildiğimiz durumla sık sık karşılaşırız. Bu durumda sistemin Green fonksiyonunu türetmek çok basittir. Bir parçacık elektron durumlarıyla tanımlanan bir sistemin çözümünü ele alalım. Sistemin denklemi verir. Burada i ve ψi(r), i bant indeksli çözümlerdir. Eksiksiz çözüm kümesi, tam bir ortonormal işlev kümesi oluşturur, böylece her işlev özfonksiyonlar ψi(r) içinde genişletilebilir. Türetmemize giren tek varsayım, Hamiltoniyen'imiz için tam bir ortonormal özfonksiyonlar kümesinin varlığı olduğundan, sonuç oldukça genel olarak geçerlidir; bu, karmaşık eşleniği transpoze etmek ve almak, bir (gecikmeli) Green fonksiyonunu diğerine (gelişmiş) dönüştürür. Pratik bir bakış açısından bu, bunlardan birinin gerçekten gereksiz olduğu anlamına gelir: bu nedenle, Green'in bir sistem işlevinden bahsederken, aşağıdaki sunumu gecikmiş Green'in işleviyle sınırlayacağız. Bu türevin, yalnızca sistemin özfonksiyonlarını Schrodinger denkleminin benzersiz bir potansiyele sahip çözümleri olarak temsil edebiliyorsak geçerli olduğuna dikkat edilmelidir. Yoğunluk fonksiyonel teorisinde olduğu gibi, elektron etkileşimlerine ortalama alan yaklaşımlarında genellikle durum budur. Çok gövdeli bir bağlamda, aynı sonuç mutlaka doğru değildir. Aslında, daha sonra görüleceği gibi, şu anda ulaşım problemimiz için bulabileceğimiz tek çözüm, etkileşimlerin etkileşmeyen hafif bozulmaları olarak görüldüğü pertürbasyon teorisine dayanmaktadır. Fonksiyonlar ve Saçılma Matrisleri Bu konudan saptıktan ve Green fonksiyonlarını tanıttıktan sonra, artık saçılma matrisi S'ye ikinci kez bakabilecek durumdayız. İlk olarak, saçılma matrisinin genliklerden ziyade akımlara dayalı olarak tanımlandığını hatırlayalım. Teorik modelimizi genliklere dayandırırsak, değişiklik yapmalıyız. İletken genlikleri tA(B)←B(A) İletkenin zıt taraflarında bulunan A ve B uçlarındaki zA = 0 ve zB = 0 noktalarını birleştiren fonksiyonunu hesaplamak istiyoruz. Önceki sonuçlardan, zA = 0'daki bir birim uyarımın iki sonucu olduğunu biliyoruz: iletkenden uzakta A1 = +i/v genlikli bir dalgaya ve yönde A2 = −i/v genlikli bir dalgaya yol açar. kondüktörün. İletkene doğru dalga, iletken tarafından saçılır, B ucuna yayılmak için iletim genliği tB←A'dır. Dolayısıyla Green fonksiyonu için yazabiliriz. 1980'lerde türetilen bu ilişki, bir arayüz aracılığıyla taşıma özelliklerini bu arayüzün Green fonksiyonuyla ilişkilendirir. Green fonksiyonları mevcut elektronik yapı yöntemleri ile hesaplanabildiğinden, taşınım teorisindeki modern simülasyon tekniklerinin teorik temellerinden biridir. Matris özdeğer ve özvektör Bulma Özvektör nedir Özdeğer ve özvektör pdf Özdeğer ve özvektör nedir Matris özdeğer nedir Özdeğer ve Özvektör örnekleri Matris özvektör Bulma Lineer Cebir Özdeğer özvektör Çoklu Kanallar İçin Saçılma Matrisleri Çoklu yayılma modlarına sahip bir telde, z boyunca uzanan Green fonksiyonunu, r2 = (x,y) ile A±m genlikleri ve enine dalga fonksiyonları χm(r2) ile modüle edilmiş z boyunca bir düzlem dalga olarak yazabiliriz. Genellik kaybı olmadan, bu enine dalga fonksiyonlarının gerçek olduğu varsayılır. Potansiyel U(r2), elektron hareketini r2 yönünde sınırlar; dalga fonksiyonları χm(r2) ortogonaldir, çünkü ayrı bir özdeğerler kümesi için iki boyutlu Hamiltoniyenin spektrumunu temsil ederler. Kanıtlama amacıyla, onların gerçek olduklarını da varsayarız. Şimdi iki ucumuz olduğunu düşünün: m'li kurşun A ve n iletken kanallı kurşun B. Ardından, iletkenin zıt taraflarındaki iki nokta arasındaki Green işlevi değiştirilmelidir. Genel olarak, iletim fonksiyonunu ve dolayısıyla bir cihaz aracılığıyla elektron yayılımı için iletim olasılığını veren saçılma matrisinin elemanları ile ilgilenilir. Bu elemanlar yukarıdaki denklemden χm(r2(A))χn(r2(B)) ile çarpılarak ve d2r üzerinden integral alınarak, dalga fonksiyonları χ için diklik koşulundan yararlanılarak elde edilir. Burada, r2'nin A ucu içinde ve r2'nin B ucu içinde olduğu şeklindeki açık gösterimi kaldırdık. Ayrıca, bu denklemin tüm bileşenlerinin enerji bağımlılıklarını koruduğuna dikkat edin. Şimdiye kadar elektronların bir iletkenin bir tarafından diğer tarafına yayılmasını tanımladık. İletim olasılığını hesaplamak için gereken anahtar niceliklerin, iletkenin zıt taraflarındaki iki nokta arasındaki belirli bir geçiş için Green fonksiyonları GR veya yayıcı olduğu bulundu. Bunlar da saçılma matrisiyle ilişkilidir ve saçılma matrisinin tüm öğelerinin toplamı bize Fisher-Lee denklemi yoluyla istenen iletim olasılığını verir. Bununla birlikte, bir iletken ve iki sonsuz uç içeren bir sistemin Green fonksiyonlarını hesaplamak genellikle imkansızdır, çünkü uçların elektronik yapı ve iletken içindeki yayılma üzerinde bir etkisi olacaktır. Bu etkinin hesaplamaya dahil edilmesi gerekir. Bu amaca yönelik genel strateji, iletkenin kendi sınırlarındaki sonsuz uçların etkisini belirlemektir. Sonlu Farklar Yöntemi İlgili prosedürleri anlamak için başlangıçta, a'nın bir sabit olduğu, zj − zj−1 = a mesafesinde eşit aralıklı ayrık kafes noktalarına sahip basit bir tek boyutlu sistemi ele alıyoruz. Daha sonra sistemin Hamilton operatörü verilir. Potansiyel V(z) de her kafes noktasında tanımlanır, V için Vj yazarız (z = ja). H'yi eşit olarak ayrıklaştırılmış bir f(z) fonksiyonu ile çarparak, z = ja noktası için aşağıdaki ilişkiyi elde ederiz. Sonlu farklar yöntemi, adını diferansiyellerin ele alınmasından alır. f(z = ja)'nın birinci türevi için f (z = (j + 1/2)a) ve f (z = (j − 1/2)a) değerleri arasındaki sonlu farkı dikkate alabiliriz. Tek boyutlu Schrödinger denklemi daha sonra, matrisin her satırının yalnızca üç eleman içerdiği bir matris denklemine dönüştürülür: köşegen eleman ve onun iki komşusu. Hamiltonian'ın atomik yörünge temsilinde böyle bir matris, yalnızca köşegen ve en yakın komşulara "atlamalı" parametreleri içerdiğinden, "sıkı bağlayıcı" matris olarak bilinir. Sonsuz bir ucu düşündüğümüz için, H matrisi sonsuz boyutludur. Matrisi z = ja = 0 noktasına yakın ele alırsak, bileşenleri açıkça yazabiliriz. Bir sistemin Hamilton matrisine sahip olduğumuzda, Green fonksiyonu basitçe reçeteye göre ters matristir. Bununla birlikte, küçük bir sorun var: sonsuz bir teli düşündüğümüz için matris sonsuz boyutludur. Sonsuz bir matrisi tersine çevirmek mümkün değildir, bu nedenle kurşunun özellikleriyle başa çıkmak için dolaylı bir yaklaşım düşünmeliyiz. Bu amaçla önce bir iletken ve bir sonsuz kurşun içeren bir sistemi ayrı tanımlanan iki alt sisteme ayırıyoruz. Sistemin genel fonksiyonu daha sonra aşağıdaki şekilde alt matrislere bölünebilir.

Windows Tabanlı Meta-Analiz – Ödev Hazırlatma – Tez Yazdırma – Proje Yaptırma Fiyatları – Ödev Örnekleri – Ücretli Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri

Değişkenler

Meta-analiz, potansiyel bir moderatör değişkeninin uygunluğunu belirlemek için bir yöntem sağlar. Moderatör değişken, çalışmaları alt kümelere bölmek için kullanılır ve daha sonra her alt kümeye ayrı ayrı meta-analiz uygulanır. Bir moderatör varsa, ortalama farklılıklar görünecektir. Alt küme ortalamalarında büyük farklılıklar varsa, çalışmalar arasında alt küme içi varyasyonda karşılık gelen bir azalma olacaktır. Meta-analiz, kalan varyasyonların ne kadarının artefaktlardan kaynaklandığını gösterir.

Varyasyonun kapsamı, kısmen araştırma incelemesinin kapsamıyla ilgili bir sorudur. Psikoterapi ile ilgili tüm çalışmalarla başlarsak, moderatör etkiler bulmak şaşırtıcı değildir. Bununla birlikte, yalnızca basit fobiler üzerinde duyarsızlaştırma kullanan çalışmaları düşünürsek, hiçbir fark bulmayı bekleyebiliriz.

Ancak, bu ampirik bir sorudur. Tüm sabit-etkiler meta-analiz yöntemleri tarafından yapılan hiçbir farklılık olmadığı önsel varsayımı, neredeyse hiçbir zaman doğrulanamaz. Meta-analiz için kapsam, ampirik bir sorudur. Geniş bir kapsam için kaynaklarımız varsa, sonuçların kapsamını değerlendirmek için meta-analiz kullanılabilir.

Meta-analiz, çok geniş bir dizi çalışma üzerinde yalnızca küçük farklılıklar gösteriyorsa, bu bulgu, birçok moderatör hipotezinin, çoğu durumda yalnızca küçük bir öneme sahip olduğunu gösterir. Geniş kapsamlı çalışma büyük farklılıklar gösteriyorsa, daha küçük kapsamlı çalışmaların alt gruplarına meta-analiz uygulanabilir. Meta-analiz daha sonra kapsamın hangi yönlerinin (yani, hangi potansiyel moderatörlerin) gerçekten önemli olduğunu ve hangilerinin yalnızca hatalı bir şekilde önemli olduğunun düşünüldüğünü gösterir.

Meta-analiz çalışmalarının genel bulgusu, çalışmalar arasındaki gerçek farklılıkların, araştırmacıların düşündüğünden çok daha küçük olmasıdır. Bu inançlar, büyük ölçüde, örnekleme hatasının, yani küçük örneklemli çalışmalardan gözlemlenen sonuçlarda büyük ama sahte farklılıkların tekrar tekrar gözlemlenmesinin kümülatif psikolojik etkilerinden kaynaklanmaktadır.

Meta-analizde kapsam kısıtlaması metodolojik olmaktan çok teoriye dayalı olmalıdır. En yanıltıcı incelemeler, yazarın yalnızca yazarın metodolojik kalite yargılarına dayalı olarak seçilen “anahtar” çalışmalara atıfta bulunduğu incelemelerdir. İlk olarak, aksi bulgulara sahip çalışmaları seçici olarak görmezden gelen incelemeler, hatalı bir şekilde moderatör değişkenlerin olmadığını öne sürebilir.

İkincisi, çalışmalar arasında gerçek varyasyonlar olmasa bile, örnekleme hatasından dolayı hala sahte varyasyonlar vardır. Özellikle “keskin” bulgulara sahip oldukları için seçilen çalışmaların, meta-analizin örnekleme hatasından kaynaklandığını gösterdiği çalışmalar arası varyasyondan yararlanan çalışmalar olması muhtemeldir. Özellikle, yalnızca istatistiksel olarak anlamlı bulguları olan çalışmaların dikkate alınması, korelasyonların veya etki büyüklüklerinin tahmininde büyük yanlılığa yol açar.


Birçok yazar, dikkate alınmayan çalışmalarda “metodolojik eksiklikler” temelinde seçici incelemeleri haklı çıkarmaktadır. Bununla birlikte, “eksiklik” iddiası genellikle, kendisi deneysel olarak test edilmemiş olan kişisel bir teoriye dayanmaktadır. Genel metodolojik kalite konusunda araştırmacılar arasında anlaşma genellikle oldukça düşüktür.

İki gözden geçiren, “metodolojik kalite” temelinde aynı literatürden birbirini dışlayan “en iyi çalışmalar” kümelerini seçebilir. Meta-analiz, varsa metodolojik eksikliklerin belirlenmesi için ampirik bir prosedür sağlar. İlk olarak, kapsamlı bir çalışma seti toplanmalıdır. İkincisi, “yöntemsel olarak kusurlu” olduğuna inanılanları tanımlamalıdır.

Üçüncüsü, tüm çalışmalara meta-analiz uygulanmalıdır. Çalışmalar arasında yapay olmayan bir varyasyon yoksa, “kusurlu” çalışmalar ile “yeterli” çalışmalar arasında fark yoktur. Dördüncüsü, tüm çalışmalarda varyasyon varsa, o zaman bu varyasyon “kusurlu” ve “kusurlu olmayan” çalışmaların ayrı meta-analizleri ile açıklanabilir veya açıklanmayabilir, bir sonraki analiz yapılacaktır.

Örnekleme hatasının ötesinde birçok gerçek metodolojik sorunun “ölçüm hatası” ve “aralık değişimi” başlıkları tarafından yakalandığına inanıyoruz. Özellikle ölçüm hatası evrenseldir, ancak bazı çalışmalarda diğerlerinden çok daha zayıf ölçüm olabilir. Bu metodolojik problemlerin çözümü, verileri atmak yerine eksikliği ölçmek ve düzeltmektir.

Windows Tabanlı Meta-Analiz Yazılım Paketi

Hunter-Schmidt Meta-Analiz Programları Paketi, Hunter-Schmidt psikometrik meta-analiz yöntemlerinin tüm temel türlerini uygulayan altı programı içerir. Bu program paketinin nasıl edinileceğine ilişkin bilgiler Ek’in sonunda verilmiştir. Altı programın kısa açıklamaları “Analiz Türleri” bölümünde verilmektedir. Bu kitabın metninde daha ayrıntılı açıklamalar verilmiştir. Bu programlar, bu çalışma ile birlikte kullanılmak üzere tasarlanmıştır (bundan böyle “metin” olarak anılacaktır).

Programlar bir CD’de sağlanır ve Microsoft Windows® işletim sistemleriyle uyumludur. Program arabirimi, Windows tabanlı uygulamalara temel düzeyde aşina olan kişilerin program işlevlerini kullanmayı kolayca öğrenebilmeleri için mantıksal ve sezgisel olarak düzenlenmiştir. Programların farklı adımlarında (sayfalarında) gezinme, uygun düğmelere veya simgelere tek tıklamayla sağlanır.

Tüm adımlar (sayfalar) boyunca, seçenekleri açıklayan ve kullanıcıya talimat veren roll-over açılır pencereleri (yani, imleç önceden belirlenmiş belirli alanların üzerine getirildiğinde görünen yardım ifadeleri) şeklinde yerleşik yardım işlevleri vardır. 

1. CD’de Neler Var?

CD’de (1) Kurulum dosyası (Setup Meta Program.exe), (2) Readme.doc dosyası (şu anda okuduğunuz dosya) ve (3) Microsoft® Excel şablonları biçiminde iki yardımcı program ( Composites.xls ve Point-Biserial.xls; bu programların ayrıntıları “Ekstralar” bölümünde açıklanmıştır), kullanıcıların birincil çalışmalardaki korelasyonları meta-analiz programlarına girmeden önce uygun biçimlere dönüştürmelerine yardımcı olur.

2. Kurulum

Programın daha eski bir sürümüne (Beta sürümü) sahipseniz, mevcut sürümü yüklemeden önce onu kaldırmalısınız. (Not: Daha önceki Beta sürümleri hatalar içermektedir ve artık kullanılmamalıdır.) Windows Programları görev çubuğunda bulunan “Hunter-Schmidt Meta Analiz Programlarını Kaldır” seçeneği kullanılarak kaldırma işlemi kolaylıkla yapılabilir.

Kurulum işlemi, CD’deki Kurulum dosyasına çift tıklayarak başlar. Devam etmek için bir seri numarası vermeniz istenecektir. Ana programlar ve tüm destekleyici dosyalar, sabit sürücünüzdeki “C:\Meta Analysis Programs” klasörüne kopyalanacaktır (farklı bir sürücü belirtmediğiniz sürece).

3. Programı Başlatma

Programlar, Windows Programları görev çubuğunda “Hunter & Schmidt Meta Analiz Programları” seçilerek etkinleştirilebilir. Alternatif olarak, masaüstünüzdeki “Hunter & Schmidt MA” ikonunu kullanarak programları başlatabilirsiniz. Sayfanın sağ üst köşesindeki kitap simgesine tıklayarak BeniOku dosyasına ulaşabileceğiniz Başlangıç ​​Sayfası karşınıza çıkacaktır.

Kullanılacak meta-analiz türlerini seçebileceğiniz bir sonraki sayfaya geçmek için sayfanın sağ alt köşesindeki kırmızı ok simgesine tıklayın (simgeye tıklamazsanız program otomatik olarak 5 dakika sonra bir sonraki sayfaya geçin). Size dört analiz seçeneği sunan (aşağıda açıklanacak) “Analiz Türü” sayfası görünecektir.