TÜKETİCİ HAKLARI
Bir dizi yasa, tüketicileri haksız kredi uygulamalarından korur. Bu yasalar tüketicilere yardımcı olur ve sorumluluklarını ana hatlarıyla belirtir. Kanunlar, kredi raporları, bir kişinin kredisinin reddedilip reddedilemeyeceği ve anlaşmazlıkların nasıl çözülebileceği gibi konuları kapsar.
Kredi Reddi
Krediniz reddedilirse, bunun nedeni kredi dosyanızda yanlış bilgi bulunması olabilir. Adil Kredi Raporlama Yasası, size kredi dosyanızda ne olduğunu bilme hakkını verir. Ayrıca dosyanızı kimin gördüğünü de öğrenebilirsiniz. Kredi reddinden sonraki 30 gün içinde dosyanızı ücretsiz olarak görebilirsiniz.
Yanlış verilerin araştırılması, düzeltilmesi ve dosyanızdan silinmesi hakkınız vardır. Üç ulusal kredi bürosunun yeni bir rapor sunması gerekiyor. Bilgiler doğruysa, konuya kendi bakış açınızı vererek kendi ifadenizi yazabilirsiniz. Bu beyan dosyaya eklenmeli ve borç verenlere ve kredi raporunuzu gören diğer kişilere açık hale getirilmelidir.
Kredi Raporunuzu İnceleme
Tüketiciler, kredi raporlarının her yıl ücretsiz bir kopyasını görme hakkına sahiptir. Şekil 9-3.2'de gösterildiği gibi, Federal Ticaret Komisyonu Web sitesinde ücretsiz kredi raporları hakkında daha fazla bilgi edinebilirsiniz. Tüketiciler, herhangi bir hata olmadığından emin olmak için kredi dosyalarını düzenli olarak kontrol etmelidir. Bir hata tespit edildiğinde, kredi reddi ile sonuçlanmadan önce düzeltilebilir. Raporu sık sık kontrol etmek, kredi kartı sahtekarlığına karşı korunmaya da yardımcı olabilir.
Tam Bilgilendirilmek
1968 Tüketici Koruma Yasası, Borç Verme Yasası olarak da bilinir. Bu kanun, tüketicilerin kredi maliyeti hakkında tam olarak bilgilendirilmesini gerektirmektedir. Bir kredi sözleşmesi imzalanmadan önce, yazılı olarak birçok bilgi verilmelidir:
Satın alınan ürünün nakit fiyatı
Peşinat veya takas fiyatı
Finanse edilen tutar
Fiyata eklenen herhangi bir hizmet ücreti veya diğer maliyetler
Toplam kredi maliyeti
Yıllık yüzde oranı
Ertelenmiş ödeme fiyatı
Ödeme tutarları ve tarihleri
Satın alınan öğenin açıklaması
Erken ödeme durumunda finansman ücreti hesaplama yöntemi
Ödünç Verme Gerçeği, bir kişinin borcunu bir kredi kartı kullanıldıktan sonra 50 ABD Doları ile sınırlar. Kayboldu veya çalındı. Bir kartın yasadışı kullanımından önce kaybolduğu bildirildiğinde hiçbir sorumluluk yoktur. Kanun, tüketicilere evlerinin güvenlik için kullanıldığı bir kredi sözleşmesi hakkında fikirlerini değiştirmeleri için 3 günlük bir ödemesiz süre verilmesini şart koşuyor. Bu 3 gün boyunca tüketiciler fikirlerini değiştirebilir ve bir kredi satışını iptal edebilir.
Tüketici Hakları telefon numarası
Tüketici Hakları şikayet
Tüketici Hakları iletişim
Tüketici Hakları şikayet başvurusu
Tüketici Hakları Şikayet Hattı
Tüketici Hakları başvuru
Tüketici Hakem Heyeti
Tüketici Hakem Heyeti telefon
Hataları Çözme
Adil Kredi Faturalandırma Yasası, fatura anlaşmazlıkları olan tüketicileri korur. Yasa, mağaza veya kredi kartı hesapları gibi açık uçlu krediler için geçerlidir. Taksitli kredilerde geçerli değildir. Bir tüketicinin, faturanın alındığı günden itibaren bir itirazda bulunmak için 60 günü vardır.
Ardından, alacaklının şikayete yanıt vermesi için 30 günü vardır. Şikayetinizi aldıktan sonra 90 gün içinde alacaklı ya hatayı düzeltmeli ya da faturanın neden doğru olduğunu göstermelidir. Bu yasa, tüketicilerin hesaplarındaki hataları zamanında çözmesine yardımcı olur. Bir tutar ihtilaflı olduğunda, alacaklı bu tutara faiz uygulayamaz. Alacaklı da bu tutarı tahsil etmeye çalışamaz.
Tüm kredi kartı şirketlerinin kredi politikaları olmalıdır. Müşterilerine hataları nasıl bildireceklerini söylemelidirler. Bir kredi kartı şirketi için bir hata düzeltme politikası gösterir.
Ayrımcılık
Eşit Kredi Fırsatı Yasası, tüketicileri kredi verme veya reddetme konusunda ayrımcılığa karşı korur. Kanun, şu faktörlere dayanarak ayrımcılık yapmayı yasa dışı kılıyor:
Cinsiyet
Medeni hal
Din
Ulusal köken
Yarış
Renk
Yaş
Ayrıca, kişi işsizlik veya Sosyal Güvenlik ödemeleri gibi devlet ödemeleri aldığı için kredi reddedilemez. Hangi kiliseye gidiyorsunuz gibi bazı sorular sorulamaz. Kanun tüketicilere fayda sağlar, çünkü kredi verilip verilmeyeceği değerlendirilirken yalnızca tüketicinin kredi durumu kullanılabilir.
Borç Tahsilatları
Adil Borç Tahsilat Uygulamaları Yasası, tüketicileri borç tahsilatı ile ilgili kötü niyetli uygulamalardan korur. Örneğin, tehditlere ve sindirmeye izin verilmez. İş yeri gibi belirli yerlerde borçlu aranamaz.
Günün saati de önemlidir. Tahsilat araması yapılamaz. Koleksiyoncular gün boyunca tekrar tekrar arayamazlar. Ayrıca, borç tahsildarları faturanın doğru olduğundan emin olmalı ve tüketicinin buna itiraz etmesine izin vermelidir. Herhangi bir ihtilaflı miktar, tahsil edilmeden önce çözülmelidir.
BAŞVURU ALMAK
Bir tüketici, bir alacaklı ile bir anlaşmazlığı çözmekte sorun yaşayabilir. Vazgeçmek yerine, tüketici alternatif uyuşmazlık çözüm yolları arayabilir. Bu yöntem uyuşmazlığı çözmezse, tüketici dava açabilir.
Alternatif Anlaşmazlık Çözümü
Alternatif anlaşmazlık çözümü (ADR), bir anlaşmazlığı tarafsız bir üçüncü kişi kullanarak çözme yöntemidir. ADR, mahkemeye gitmekten çok daha ucuzdur. Ayrıca genellikle çok daha hızlıdır.
Müzakere, iki kişinin bir anlaşmaya varmak için tarafsız bir üçüncü taraf olsun ya da olmasın bir araya gelmesiyle oluşur. Her iki kişi de kendi bakış açılarından ve sorunun nasıl çözüldüğünü görmek istediklerinden bahseder. Birbirlerini dinlerler ve bir tür anlaşmaya varırlar. Anlaşma genellikle her iki tarafın da bir şeyler vermesini ve karşılığında bir şey almasını içerir.
Çözümün bir sonraki seviyesi olan arabuluculuk, süreci yönlendirmek için tarafsız bir üçüncü tarafın kullanılmasını içerir. Arabulucu her iki tarafla da konuşur ve konunun her iki tarafını da dinler. Arabulucu, tarafların birbirleriyle konuşmalarına izin verebilir. Arabulucu daha sonra önerilen bir anlaşma yapar.
Tahkim, en yüksek çözünürlük seviyesidir.
Hakem olarak adlandırılan üçüncü bir taraf, her iki tarafı da dinler ve ardından bir karar verir. Karar her iki taraf için de bağlayıcı olabilir. Tahkim birkaç ay sürebilir. Her iki taraf da davalarını resmi olarak sunar ve hukuk kurallarına uyulur. Hakem, hukuku bilen ve meseleleri anlayabilen bir profesyoneldir.
Dava Açmak
Bir anlaşmazlığı çözme girişimleri başarısız olduğunda, tüketici dava açmaya karar verebilir. Asliye mahkemesine şikayette bulunmak, küçük bir meblağ (genellikle 5.000 dolardan az) içeren bir meseleyi çözmenin basit ve hızlı bir yöntemidir.
Davacı, şikayet adı verilen bir belge sunar. Şikayet davalıya tebliğ edilir. İki taraf, kararı kesin olan bir hakimin önüne çıkar. Bu süreç genellikle birkaç haftadan 2 aya kadar sürer. Avukatlar asliye mahkemesine katılmazlar.
Daha büyük dolar miktarları için, olağan mahkemeler anlaşmazlıkları çözer. Avukatlar her iki tarafı temsil eder. İlk adım, sizi temsil etmesi için bir avukat tutmaktır. Avukat sizin için bir anlaşmaya varmaya çalışır. Başarısız olursa dava açılır.
Dava yargılanır ve yargıç veya jüri bir karar verir (karar denir). Davayı kazanırsanız, davalı aleyhine bir karar alırsınız. Bu süreç genellikle aylar sürer. Ayrıca avukatlık ücretlerinde yüzlerce veya binlerce dolara mal olabilir.
Web’deki Dijital Ürünler: Fiyatlandırma Sorunları ve Gelir Modelleri
Bazı ürünler, yazılım ve belirli türdeki bilgi veritabanları gibi yalnızca dijital biçimde bulunur. Fiziksel formda daha birçok ürün türü vardır, ancak dijitalleştirilebilir.
Bu ürünler, metin, resim, fotoğraf, mimari çizimler, koreografi notları, ses kayıtları ve video kayıtları gibi birçok fikri mülkiyet biçimini içerir. Bazı durumlarda, telefon ve faks iletimlerinde olduğu gibi, dijital ürünler diğer dijital ürünlerin iletiminden kaynaklanmaktadır.
Dijital Ürünleri Tanımlama
Krishnamurthy, dijital ürünü dijitalleştirilebilen her şey olarak tanımlar ve “reklamlar” ve hisse senetleri veya tahviller gibi “finansal varlıklar” gibi öğeleri içerir. Bu aşırı geniş tanım, Choi ve Whinston’ın bilgiye dayalı ve bilgiyle geliştirilmiş ürün tanımlarıyla çelişmektedir.
Choi ve Whinston, bilgi temelli ürünler ve “bilgi ile zenginleştirilmiş, ağ bağlantılı ve özelleştirilmiş” herhangi bir ürün tanımına “bilgi, bilgi, haber, veritabanları, yazılım, edebiyat, sanat ve diğer insan yaratma biçimlerini” dahil eder. bilgiyle geliştirilmiş ürünler tanımlarında. Tanımlandığı şekliyle bu “malların” geçmişte “hizmetler” olarak adlandırılabilecek satışları içerebileceğini unutmayın.
Dijital ürünlerin kullanım kolaylığı, ürünle ilişkili son kullanıcı deneyimini taşımak, teslim etmek veya sağlamak için kullanılan temel teknolojilerdeki değişikliklerden etkilenebilir. Bazı durumlarda, temel teknoloji, geleneksel bir fiziksel ürün veya hizmetten dijital bir ürün oluşturabilir.
Bu şekilde dönüştürülmüş bazı geleneksel fiziksel ürünlere örnekler:
• Haber Web sitelerine dönüştürülen gazeteler
• Web sitelerinde dağıtılan dergiler ve dergiler
• Çevrimiçi deneyimler olarak sunulan bilgisayar oyunları
• Web sitelerinde sunulan müzik veya konuşulan kelimelerin (örneğin dersler) ses kayıtları
• Örneğin, Gerçekten Basit Dağıtım gibi teknolojiler kullanılarak finansal bilgi Web sitelerine veya İnternet üzerinden sağlanan bilgi akışlarına dönüştürülen finansal piyasa raporları
Dijital Ürünlerin Özellikleri
Çoğu dijital ürün, onları dijital ürünler olarak tanımlayan ortak özelliklere sahiptir. Bu özellikler, onları finansal araçlar gibi dijital bir varlığı olmayan fiziksel ürünlerden veya maddi olmayan ürünlerden ayırır.
Bu özellikler şunları içerir:
• İlk birimi üretmek için yüksek sabit maliyet, sonraki birimleri üretmek için düşük marjinal maliyetler,
• Ürünü gerçekten deneyimlemeden kaliteye karar vermek zordur,
• Kapasite kısıtlamaları, üretim çıktısını önemli bir şekilde sınırlamaz ve
• Ürünü depolamak, geri almak ve iletmek kolay ve ucuzdur.
Bu özelliklerin bir sonucu, ürünü satın alanlar tarafından yetkisiz kullanımın (dijital ürünün ürün için ödeme yapmayan diğer taraflara iletilmesi dahil) kontrol edilmesinin zor veya imkansız olabilmesidir. İkinci bir sonuç, bu tür ürünlerin satıcılarının, dijital ürünün sürekli kullanımından bir gelir akışının akmasını sağlamak için fiziksel ürünlerin satıcıları tarafından kullanılanlardan farklı stratejiler benimsemesi gerektiğidir.
Pek çok dijital ürün özünde müşteriler tarafından deneyimlenen şeylerdir. Genellikle deneyimden ayrı anlamlı bir fiziksel varoluşları yoktur. Krishnamurthy, dijital ürünlerin bu özelliğini ya deneyim ya da güven malı olarak tartışıyor.
Fiziksel bir mağazada satın alınmadan önce incelenebilen bir giyim ürününün aksine, bir deneyim ürünü, kalitesini belirlemeden önce müşterinin ürüne maruz kalmasını gerektirir. Bir sanat eseri veya performans iyi bir deneyimdir çünkü müşteri onu deneyimlemeden kalitesini değerlendiremez.
Bir güven ürünü daha da karmaşıktır. Bir müşteri, çoğu zaman, bir güven malının kalitesini, onu deneyimledikten sonra bile yargılayamaz. Örneğin, bir hekimin hizmetlerinin kalitesi, tıp eğitimi olmayan bir kişinin, hizmetler verildikten sonra bile karar vermesi zor olabilir. Alıcılar, satın alma öncesi bilgiler için üçüncü taraf deneyim ve güvenilir mal incelemelerine güvenirler.
Değişen Teknolojiler ve Dijital Ürünler
Dijital ürün sağlayıcıları, ürünlerinin teslimatı için kullanılan veya gelecekte kullanılabilecek temel teknolojiler hakkında güncel bir bilgi sahibi olmalıdır.
Satıcıların teslimat ve iletim teknolojilerine ayak uyduramamasının ciddi bir örneği, dosya boyutu sıkıştırma teknolojilerinin ve giderek ucuzlayan İnternet bant genişliğinin etkisini büyük ölçüde hafife alan müzik kayıt endüstrisidir. Müşterilerin dijital ürünleri uyarlama ve yeniden biçimlendirme yeteneği de dijital ürünlerin temel bir özelliğidir; bu, teknolojilerdeki değişikliklerden de etkilenebilen bir özelliktir.
Dijital Ürünlerin Fiyatlandırılması ve Dağıtımı
Dijital ürünlerin fiyatlandırılması ve dağıtım kontrolü ile ilgili sorunlar, İnternet ve World Wide Web (Web) yaygınlaşmadan önce ortaya çıktı. Bununla birlikte, ucuz ve hemen hemen bir elektronik iletim ortamının mevcudiyeti, yeni sorunlar ekledi ve mevcut sorunları karmaşıklaştırdı. Bu fiyatlandırma ve dağıtım sorunları, bu ürünler için pazarlardaki rekabetin niteliğini, miktarını ve kalitesini etkiler.
Dijital ürünler, fiziksel ürünler için kullanılandan farklı bir fiyatlandırma yaklaşımı gerektirir. Bazı dijital ürünler ücretsiz olarak sunulur, bu nedenle ürünle bir şekilde ilgili olan alternatif bir gelir akışı tasarlanmalıdır.
Bazı dijital ürünler, yalnızca dijital ürünlerin fiyatlandırılmasından kaynaklanan bazı sorunlardan kaçınmak için diğer ürünlerle (dijital veya fiziksel) birlikte paketlenir. Diğer bir fiyatlandırma stratejisi, dijital ürünlerin bir alt kümesinde yapay bir ayrım oluşturmak ve ürün için her bir müşteri grubundan mümkün olan en yüksek geliri elde etmek için farklı fiyatlandırmayı kullanmaktır. Belki de en yaygın fiyatlandırma yöntemi, şu veya bu türden bir lisanslama yaklaşımı kullanmaktır.
Web’de, tüm bu fiyatlandırma yöntemlerinin kombinasyonları sıklıkla görülür. Örneğin, Web siteleri genellikle ücretsiz içerik sağlar ve diğer ilgili içerik için ücret alır. Bu, “ücretsiz” yaklaşımı ile farklı fiyatlandırma yaklaşımının birleşimidir.
İnternette fiyatlandırma ile ilgili çok sayıda çalışma yayınlanmış olmasına rağmen, bu çalışmalar interneti genel olarak internette satılan her türlü mal için pazarlama ve fiyatlandırma mekanizmasının bir parçası olarak görmektedir.
İnternette dijital ürünler satarken ortaya çıkan belirli sorunları ele almazlar. İnternetin pazarlama kanalları üzerindeki etkisine ilişkin bu genel analizler, çoğu durumda kanaldaki işlem maliyetlerinin azaldığı sonucuna varmasına rağmen, çalışmalar, kanaldaki hangi tarafların bunlardan yararlanabileceği sorusu konusunda daha az kesindir. işlem maliyeti indirimleridir.
Bununla birlikte, çoğu dijital ürün için, fiyatlandırma ve dağıtım stratejisi üzerindeki gerçek etki, İnternet’in pazarlama kanalına girmesinden değil, ürünlerin dijital ürünler olarak doğasından kaynaklanmaktadır. Bu bölümde, dijital ürünler için özel fiyatlandırma ve dağıtım stratejileri özetlenmektedir.
Ekonomi Ödev Ücretlerini Öğrenmek İçin Whatsapp Tuşunu Kullanın ve Detayları Bildirin. Bize Ulaşmak İçin Tıklayınız.