Dijital Filigran
Açıkçası, günümüz toplumu fikri mülkiyetin küresel ölçekte yasal koruması olmadan işleyemez. Bugün kullanılan hemen hemen her teknolojinin (örneğin, MRI tıbbi görüntüleme makineleri, lazerler, video kayıtları), ilaçların ve her sanat eserinin yaratıcıları, hiçbir karşılık beklemeden kâr elde edecek veya başka şekilde fayda sağlayacak kişilerden haklı olarak korunmaya ihtiyaç duyarlar.
Telif hakkı olan veya olmayan her şey dijitalleştirilebilir, saklanabilir ve günümüzde dünyaya gönderilebilir: müzik, metin, fotoğraflar, resimler, konuşma vb. vr telif hakkıyla korunan veya korunmayan, dijitalleştirilmiş bilgiler, ister İnternet ister fiziksel araçlar yoluyla, şaşırtıcı bir kolaylıkla kopyalanabilir ve büyük ölçekte dünya çapında dağıtılabilir. Haklı olarak, fikri mülkiyet sahipleri veya telif hakkı sahipleri, çalışmaları için gelir ve kredi kaybetmekten büyük bir rahatsızlık duyuyorlar. Çözüm nedir?
Telif hakkı ihlalini suç sayan yasalar, kendi başlarına, kötü hava koşullarını yasaklayan yasalardan daha etkili değildir. Bu, herhangi bir patent sahibi tarafından iyi bilinir çünkü patent başvuruları, bir başkasının patenti okuyarak patentli uygulamanın tam olarak nasıl çalıştığını anlamasına izin vermemek için kasıtlı olarak tedbirlidir.
Yayınlanan bazı çalışmaların ardından bir “©” eklenmesi işlemi, kesinlikle kimsenin telif hakkını ihlal etmesini fiziksel olarak engellemez. Telif hakkıyla korunan materyal aktif olarak korunmalıdır.
Bu, aşağıdaki nedenlerden dolayı göründüğünden çok daha karmaşıktır:
1. İş açısından bakıldığında, telif hakkıyla korunan içeriği korumaya yönelik herhangi bir teknik araç, yasal alıcıların içeriği kullanmasını engellememelidir. Müzik CD'lerinde, kullanıcıların bu diskleri bazı CD oynatıcılarda ve bilgisayar CD oynatıcılarında çalmasını önleyen, telif hakkıyla korunan teknolojinin son dağıtımları, alıcılar bu tür CD'leri satın almayı tamamen durdurduğu için geri tepti.
2. Birçok müzik sanatçısı, kendi erken dönem çalışmalarını çevrimiçi olarak sunarak ve böylece CD dağıtım kanallarında kısa devre yaparak daha fazla tanınma (ve daha fazla satış) elde edebileceklerini düşünüyor.
3. Yasal açıdan bakıldığında, bu tür herhangi bir yasa veya teknik araç, meşru kullanıcıların arşiv kopyası oluşturmak için adil kullanım hakkı (ABD'de) gibi diğer yasal haklarına da müdahale etmemelidir. Şu anda, 1998 tarihli ABD Dijital Binyıl Telif Hakkı Yasası (DMCA), DVD satıcıları tarafından kullanılan çeşitli kopya koruma programları gibi bu yasal hakla doğrudan çelişmektedir.
4. Bir kopyanın gerçekten yetkisiz olduğuna karar verilmelidir. Adil kullanım doktrini kapsamında, George'un satın aldığı bir DVD'nin arşiv kopyasına sahip olması tamamen yasaldır (ve oldukça akıllıcadır). Ancak Mary'nin George'un DVD'sinin bir kopyasına sahip olması yasal değildir.
5. Telif hakkıyla korunan çalışmanın gerçekten izinsiz bir kopyasını belirlemek, onu kimin yaptığını bilmek isteyen kanun uygulayıcılar için özellikle yararlı değildir.
Telif hakkıyla korunan bir öğenin bir kopyasının yasa dışı olduğunu ve hangi orijinalden geldiğini gösteren bazı yollar bulunmadıkça, etkili bir kovuşturma olası değildir. Ayrıca, satın alınması yaklaşık 15 dolara mal olacak bir öğenin izinsiz bir kopyasını çıkardığı için reşit olmayan bir kişiyi kovuşturmanın yüksek yasal maliyeti ve yoğun olumsuz halkla ilişkiler etkisi, iddia edilen suçun maliyetiyle orantısızdır.
Oldukça açık bir şekilde, şunları yapabilen “dijital damgalama” teknolojisine artan bir ihtiyaç vardır:
1. Kopyalanan çalışmanın kaynağını gösterin.
2. Telif hakkına veya başka birinin fikri mülkiyetine sahip olduğunu gösterin.
“Bilmiyordum” savunmasını önleyin.
3. Mümkünse, yetkisiz kopyanın orijinal yetkili sahibinden mevcut yetkisiz sahibine doğru izlediği yolu tam olarak gösterin, böylece doğru kişi(ler) güven ihlali nedeniyle cezalandırılabilir.
4. Dijital görüntünün değiştirilip değiştirilmediğini gösterin.
Filigranlı bir görüntünün değiştirildiği belirli alanların vurgulanmasında dijital filigran kullanımını gösterir. Bir dijital filigran sağlam olmalıdır, yani onu kaldırma çabalarına dayanmalıdır.
Online Sınavda filigran uygulaması nedir
Fotoğrafa filigran ekleme online
Logoyu filigran yapma
Filigran nedir
Kamerada filigran nedir
Filigran ne demek bilgisayarda
Fotoğrafa logo ekleme iOS
Toplu filigran ekleme programı
Örneğin, korunan çalışma bir görüntüyse, dijital filigran, Adobe Photoshop gibi bir görüntü işleme yazılımının herhangi bir kullanıcısının gerçekleştirebileceği kapsamlı görüntü geliştirme işlemleriyle (örneğin, kırpma, yeniden örnekleme) "yıkanabilir" olmamalıdır.
Teknik olarak, bu zor bir iştir: Bazı görüntü kaydetme formatları (JPEG gibi), bir görüntüden çok fazla bilgi çıkardıkları ve böylece dijital dosyanın boyutunu büyük ölçüde küçülttükleri için kasıtlı olarak "kayıplıdır"; kredilerine göre, bunu görüntünün görsel çekiciliğinde etkileyici derecede düşük bir azalma ile yapıyorlar. Müzik dosyalarında da benzer bir durum söz konusudur: MP3, kalitesinde fark edilebilir bir fark olmaksızın gereken dijital depolama miktarını azaltır.
Bu nedenle, bir dijital filigran için aşağıdakileri sormak çok fazladır:
1. Bir dijital dosyanın dijital depolama gerekliliklerindeki (dolayısıyla bilgi içeriğindeki) bu kadar ciddi azalmalara rağmen korunması;
2. Ses dosyasının veya görüntünün duyularımıza hitap etmesi için kulaklarımız ve gözlerimiz tarafından algılanamayacak şekilde olması.
Dijital damgalamanın arkasındaki teknoloji, mesajların yalnızca varlığını gizlemek için kullanılan steganografiden farklı değildir.
Kullanılan iki teknik sınıfı şu anlama gelir:
1. Dosyanın bir bölümünü değiştirmek (örneğin, bazı piksellerin (resim öğeleri) veya ses dosyalarının en önemsiz bitini değiştirmek)
2. Dijital filigranı (veya steganografik olarak gizlenmiş mesajı) tüm dosyaya yayarak tüm dosyayı değiştirmek.
En gelişmiş dijital filigranlardan bazıları iki filigran içerir: biri tespit edilmesi ve çıkarılması basit olan, amacı ihlal eden kişiyi filigranın kaldırıldığı düşüncesine yönlendirmek olan ve ikincisi tespit edilmesi ve silinmesi çok daha zor olan filigran. bu, suçluyu yakalamaya yöneliktir.
Çok sayıda yeni şirket potansiyel olarak kazançlı olan bu alana giriyor. Gerçekten de, Hollywood merkezli eğlence endüstrisi çok sayıda dijital filigran düzeninin oluşturulması yönünde çok agresif bir şekilde ilerliyor.
Tüketici elektroniği şirketlerinden oluşan Galaxy Group (IBM, NEC, Hitachi, Pioneer ve Sony) yeni bir dijital filigran standardı üzerinde anlaşmaya varmıştır. Yeni bir Kore firması olan TrusTech gibi çok sayıda risk sermayesi şirketi de aynı şeyi yapıyor.
Altta kalmamak için, damgalama-olumsuzlama şemaları da çoğalmaktadır ve birçok durumda bir dijital filigranı geçersiz kılabilecek aşağıdakiler gibi çeşitli yazılım paketleri mevcuttur:
1. Filigran eklenmiş bir JPG görüntüsünü alabilir, onu birçok küçük görüntüye bölebilir, hiçbiri orijinal filigranın varlığını kanıtlamaya yetecek kadar büyük değildir, bunları İnternet üzerinden gönderebilir ve sonra onları diğer uçta yeniden yapılandırın.
2. Win için kullanılabilen UnZine, dijital imzayı dijital olarak telif hakkıyla korunan bir görüntüden kaldırır.
3. StirMark, piyasada bulunan filigranların çoğunu kaldırır.
Geçiş Halindeki Gelir Modelleri
Birçok şirket, dijital ürünler için gelir modellerinde geçişlerden geçti. Web’i daha fazla insan kullandıkça ve davranışları değiştikçe, bazı şirketler müşterilerinin ihtiyaçlarını karşılamak için gelir modellerini değiştirmiştir.
Bu bölüm, beş farklı şirketin çevrimiçi dünyada deneyim kazandıkça ve bu dünyada meydana gelen değişikliklerle yüzleşirken üstlendikleri gelir modeli geçişlerini açıklamaktadır. Bu ve diğer şirketler, gelecekte gelir modellerinde daha fazla ayarlama yapma ihtiyacıyla karşı karşıya kalabilirler.
Reklam Aboneliği
Microsoft, haberler ve güncel olaylar hakkında bilgi sağlamak için çevrimiçi bir dergi olan Slate’i oluşturdu. Slate, kadrosunda deneyimli yazarlar ve editörler içeriyordu ve sektör gözlemcileri derginin başarılı olmasını bekliyordu. Microsoft, derginin de yüksek bir değere sahip olduğunu hissetti. Çoğu çevrimiçi derginin reklam destekli bir gelir modeli kullandığı bir zamanda, Slate sınırlı bir ücretsiz tanıtım döneminden sonra yıllık abonelik ücreti aldı.
Slate, geniş bir okuyucu kitlesine sahip olmasına ve kaliteli habercilik ve yazımıyla beğeni toplamasına rağmen yeterli sayıda ücretli abone çekemedi. Zirvede, Slate’in yaklaşık 27.000 abonesi vardı ve bu da içerik oluşturma ve Web sitesini koruma maliyetinden çok daha düşük olan yıllık 500.000 ABD Doları gelir elde ediyordu.
Slate artık reklam destekli bir site olarak işletiliyor. Microsoft’un bir parçası olduğu için, Slate ayrıntılı kar rakamları bildirmiyor, ancak dergi, Nisan 2003 itibariyle 7 milyon dolarlık gelirle kârlı olduğunu açıkladı.
Microsoft, Slate sitesini MSN portalının bir parçası olarak tutar, bu nedenle Slate’in portalın yapışkanlığını artırması muhtemeldir; bu, Microsoft’a Slate için birim kârın muhasebe belirlemesine yansıtılmayan ek bir faydadır.
Reklamdan Kombinasyon Gelirine
İçeriğiyle de beğeni toplayan bir diğer çevrimiçi dergi olan Salon.com, gelir modelini Slate’in tersine kaydırdı. Birkaç yıl boyunca reklam destekli bir site olarak faaliyet gösterdikten sonra, Salon.com şimdi sitesinin isteğe bağlı abonelik sürümünü sunuyor. Abonelik teklifi, şirketin faaliyetlerine devam etmek için ihtiyaç duyduğu yatırımcılardan ek parayı toplayamaması nedeniyle motive edildi.
Aboneler, derginin reklam içermeyen ve depolama için indirilebilen ve daha sonra abonenin bilgisayarında çevrimdışı olarak okunabilen Salon Premium adlı bir sürümüne erişim hakları için yılda 30 ABD doları öderler. Premium aboneler ayrıca indirilebilir müzikler, e-kitaplar ve sesli kitaplar gibi ek içeriklere de erişebilir.
Reklamdan Hizmet Ücretine Geçiş
Xdrive Technologies, orijinal reklam destekli Web sitesini 1999’da açtı. Xdrive, kullanıcılara çevrimiçi olarak ücretsiz disk depolama alanı sundu. Kullanıcılar her sayfada reklam görecek ve Xdrive’ın kendilerine hedefli e-posta reklamı göndermesine izin verecek kişisel bilgileri sağlamak zorunda kalacaklardı. Teklifi, MP3 müzik dosyaları gibi büyük dosyalar biriktirmeye başlayan ve bu dosyalara farklı konumlardaki birkaç bilgisayardan erişmek isteyen Web kullanıcıları için çok çekiciydi.
Xdrive, iki yıl boyunca ücretsiz disk depolama alanı sağladıktan sonra, elde ettiği reklam geliriyle hizmet sağlama maliyetlerini ödeyemediğini fark etti. Abonelik destekli bir modele geçti ve hizmeti hem iş kullanıcılarına hem de bireylere satmaya başladı. Aylık abonelik miktarı, kullanıcı için ayrılan disk alanı miktarına ve disk alanına erişimi olan kişi sayısına bağlıdır.
Reklamdan Aboneliğe
Northern Light, 1995 yılında bir arama motoru olarak kuruldu. Web’de arama yapmanın yanı sıra, çoğaltma haklarını elde ettiği dergi makaleleri ve diğer yayınlardan oluşan kendi veritabanını da aradı. Bir kullanıcı bir arama yaptığında, Northern Light, Web sitelerine ve kendi veritabanındaki öğelerin özetlerine bağlantılar içeren bir sonuç sayfası döndürür. Kullanıcılar daha sonra ücretsiz olan Web sitelerine giden bağlantıları izleyebilir veya veritabanı öğelerine erişim satın alabilir.
Bu nedenle, Northern Light’ın gelir modeli, diğer Web arama motorlarının çoğu tarafından kullanılan reklam destekli model ile bu bölümde daha önce bahsedilen ProQuest ve EBSCO tarafından sunulan abonelik hizmetlerine benzer ücret tabanlı bilgi erişim hizmetinin bir kombinasyonuydu.
Northern Light modelindeki fark, kullanıcıların yıllık abonelik temelinde veritabanına sınırsız erişim için büyük miktarda para ödemek yerine yalnızca bir veya iki makale için ödeme yapabilmesiydi (maliyet genellikle makale başına bir ila beş dolar arasındaydı). Bununla birlikte Northern Light, veritabanının çoğuna şirketlere, okullara ve kütüphanelere abonelik erişimi de sundu.
Ocak 2002’de arama sonuçları sayfalarında sattığı reklamlardan elde ettiği reklam gelirinin, bu hizmeti sunmaya devam etmek için yetersiz olduğuna karar verdi. Arama motoruna genel erişim sunmayı bıraktı ve öncelikle abonelik destekli yeni bir gelir modeline dönüştü.
Ekonomi Ödev Ücretlerini Öğrenmek İçin Whatsapp Tuşunu Kullanın ve Detayları Bildirin. Bize Ulaşmak İçin Tıklayınız.
Çoklu Geçişler
Encyclopedia Britannica, yüksek kalite konusundaki mevcut itibarını Web’e aktaran bir şirkettir. Britannica Ansiklopedisi, uzun yıllar basılı yayıncılıkta araştırma ve eğitim alanında çok saygın bir marka adı geliştirmiştir.
Britannica, 1700’lerin sonlarında bir grup akademisyenin araştırma yaparken aldıkları notları toplayıp bunları bir dizi makale olarak yayınlamaya karar vermeleriyle başladı. 200 yılı aşkın başarılı basılı yayınlardan sonra Britannica, 1990’ların ortalarında bir CD sunumuyla elektronik dağıtıma geçti.
Aynı zamanda, Britannica çevrimiçi varlığını iki Web teklifiyle başlattı. Britannica İnternet Rehberi, bilgi yüklü Web sitelerini sınıflandıran ve derecelendiren ücretsiz bir Web gezinme yardımcısıydı. Siteleri seçen ve dizine ekleyen Britannica editörleri tarafından yazılan incelemeleri içeriyordu.
Şirketin diğer Web sitesi olan Encyclopedia Britannica Online, bir abonelik ücreti karşılığında veya Encyclopedia Britannica CD paketinin bir parçası olarak mevcuttu. Britannica, kullanıcıları ücretli abonelik sitesine çekmek için ücretsiz siteyi kullandı.
1999’da düşük abonelik satışlarından dolayı hayal kırıklığına uğrayan Britannica, ücretsiz, reklamveren destekli bir siteye dönüştü. Yeni site Britannica.com’un halka ücretsiz olarak kullanıma sunulduğu ilk gün, 15 milyondan fazla ziyaretçisi vardı ve Britannica’yı sunucularını yükseltmek için iki haftalığına kapanmaya zorladı.
Britannica.com sitesi, basılı baskının tam içeriğini aranabilir biçimde, ayrıca Merriam-Webster’s Collegiate Dictionary ve Britannica Yılın Kitabı’na erişim sunuyordu. Sitenin en başarılı yönlerinden biri, Britannica İnternet Rehberi Web derecelendirme hizmetini basılı içeriğiyle bütünleştirme biçimiydi. Britannica Mağazası, gelir elde etmeye yardımcı olmak için ansiklopedinin CD versiyonunu diğer eğitim ve bilimsel ürünlerle birlikte sattı.