Su Temini Sistemleri
Genellikle endüstriyel ve ticari komplekslerde özel su şirketleri de mevcuttur. Kendi sularını rezervuarlarda veya tanklarda depolayabilir veya kamu su şirketinden alabilirler. Özel su sistemi, kendi dağıtım ve depolama ekipmanlarının tümünü korur. İtfaiye, çalışır durumda olduğundan emin olmak için sistemi periyodik olarak kontrol etmelidir.
Tüm su tedarik sistemleri öncelikle bir depolama kapasitesine sahip olmalıdır. Depolama kapasitesinin boyutu ve sistemin yeterliliği çeşitli faktörler tarafından belirlenir. Kuraklıkların sıklığı ve süresi önemli bir faktördür. 1980'lerin sonunda ve 1990'ların başında, Batı Kıyısı arka arkaya 7 yıl boyunca kuraklık koşulları yaşadı. Su kaynakları o kadar tükendi ki, bazı şehirlerde sakinlerin çimlerini sulamaları ve arabalarını yıkamaları yasaklandı. Birçok itfaiye teşkilatı, yangın söndürme tatbikatlarını su tasarrufu sağlamak için hortum hatlarını doldurmadan gerçekleştirdi.
İkinci bir faktör, sistemin doğal afetten kaynaklanan tehlikesidir. Depremler, rezervuarlardan pompalama tesislerine ve tek tek ana şebekelere giden besleme hatlarını keserek, şehirlerin tüm bölgelerini günlerce susuz bırakabilir. Bu, 1906 ve 1989'da San Francisco'daki depremler sırasında oldu. Neyse ki, 1989'da itfaiye, körfezden kıyıdaki motorlara su pompalayabilen itfaiye botlarıyla donatıldı.
Seller, pompalama tesislerini çalışmaz hale getirerek su sistemlerini etkileyebilir. Sel suları, pompalardaki elektrik motorlarını bozabilir, elektrik dağıtım sistemlerini bozabilir veya rezervuarları ve su dağıtım sistemlerini yıkayabilir. Güç kaynaklarını bozan ve su şirketi ekipmanını barındıran binaları tahrip eden hortumlar ve diğer doğal afetler de aynı etkiye sahip olabilir.
Su sistemleri, kaynaklarını çeşitli şekillerde alır. Yerçekimi sisteminde su kaynağı şehirden daha yüksektedir. Su, rezervuarlarda toplanır ve borular vasıtasıyla sisteme yerçekimi ile beslenir. Bu yerçekimi zorlamalı konsept, sistem üzerinde sabit bir basınç tutmak için su kulelerinin kullanıldığı uygulamalarda kullanılır.
Bir rezervuar veya nehrin su kaynağı olduğu durumlarda doğrudan pompalama sistemleri kullanılır. Su doğrudan kaynaktan sisteme pompalanır. Sistemde tutarlı bir basınç sağlamak için otomatik basınç kontrolleri pompalara yerleştirilmiştir.
Kombinasyon sistemleri, belki de daha yüksek bir kot veya uzak bir konum nedeniyle, su kaynağından ihtiyaç duyulan alanların kaldırıldığı yerlerde kullanılır. Sistemdeki pompalar, suyu doğrudan sisteme vermenin yanı sıra, depolama tanklarına da su basmaktadır. Düşük kullanım zamanlarında tankları doldurarak, pompaların yüksek kullanım zamanlarında sisteme toplam beslemeyi sağlaması gerekmez.
Su Temini Kitabı pdf
Su temini Nedir
Su Temini isale hattı Soruları
Terfili isale hattı nedir
Su Temini ve Kanalizasyon Ders Notları
Maslak nedir Su Temini
İller Bankası Yönetmeliği su temini
Cazibeli isale hattı Hesabı
Birçok sistemde, depolama, akifer adı verilen su taşıyan katmanlarda yeraltındadır. Islak bir yılda, akifer, su tablası adı verilen yerin altında yüksek bir su seviyesine sahip olacaktır. Kuru yıllarda, su dışarı pompalandıkça su tablası geri çekilecektir.
Tüm kuyular, herhangi bir zamanda akiferin tüm aralığına erişemeyecektir. Su seviyesi geri çekildikçe sığ kuyular kuruyacaktır. Yıllar geçtikçe, kuyular en azından verimliliklerini azaltacak şekilde dolmaya ve tıkanmaya meyillidir. Yalnızca bir veya iki kuyuya sahip bir sistemde, bir ekipman arızasının sisteme su beslemesinin tamamen kesilmesine neden olabileceğini görmek kolaydır.
Su kaynağının kaybını önlemek için, herhangi bir boyuttaki çoğu sistem, kuyuların, pompaların, tankların ve kaynakların çoğaltılmasıyla donatılmıştır. Bu sayede sistemin bir parçası hizmet dışı kaldığında diğer bileşenler devreye girerek boşluğu doldurabilir. Kullanılan diğer güvenlik önlemleri, elektrikli ekipmanı yedeklemek için benzin veya dizelle çalışan pompalar veya jeneratörlerdir. Elektrik direklerine ve diğer ekipmanlara zarar veren hava ve araç kazalarından korunmak için elektrik besleme hatları yer altına döşenmiştir.
Terörün ve siyasi kargaşanın yaygın olduğu ülkelerde ilk saldırıya uğrayan iki şey elektrik ve su sistemleridir. Amerika Birleşik Devletleri'nde bu tür faaliyetlerin çok az örneği olmuştur ve sistemler korunmamaktadır. Bir güç transformatörü, tek bir tüfek atışıyla devre dışı bırakılabilir. Zincir bağlantılarından başka bir şeyle çevrili olmayan bu tesisler, vandallar tarafından bile saldırılara karşı savunmasızdır.
Bir su sisteminin yeterliliği, çeşitli kriterleri karşılama yeteneği ile ölçülür. Birincisi, son 12 ayda hesaplanan ortalama günlük tüketimdir.
İkincisi, son 3 yılda 24 saatlik en yüksek talep olan maksimum günlük tüketimdir. Son 3 yılda büyük bir yangın olmadıysa sistem evsel, ticari ve endüstriyel kullanım için yeterli olabilirken, büyük bir yangın durumunda yetersiz kalabilir. Pik saatlik tüketim, günün herhangi bir saatinde kullanılan maksimum su miktarıdır.
Maksimum günlük tüketim normalde ortalama günlük tüketimin yaklaşık 1,5 katıdır. En yüksek saatlik ücret, normal bir saatlik ücretin 2 ila 4 katı arasında değişir. Bu dönemlerde su kaynaklarının ve basıncının tehlikeli derecede düşük seviyelere ulaşmamasını ve bir yangın durumunda yeterli suyun mevcut olmasını sağlamak için hem maksimum günlük tüketim hem de maksimum saatlik tüketim dikkate alınmalıdır.
Yangınla mücadele amacıyla, tanınan minimum su sistemi 2 saat için 250 gpm'dir (ISO 2013). Bu, yangınla mücadele açısından çok fazla değil. Herhangi bir büyük boyuttaki bir yapı yangını bundan çok daha yüksek bir akış hızı gerektirir ve muhtemelen daha uzun bir süre için. İtfaiyenin bir depo veya üretim tesisindeki büyük bir yangına 4000 gpm su uygulaması nadir değildir.
Dağıtım sistemi
Su, depolama alanından çıkarıldıktan sonra, içmeye uygun hale getirmek için arıtma tesisinden geçer. Arıtma tesisinden ayrıldığında su dağıtım sistemine girer. Dağıtım sistemi, çeşitli boyutlarda yeraltı borularından oluşur. Bu borulara su şebekesi denir. Bunların en büyüğü birincil besleyicilerdir. Birincil besleyiciler geniş aralıklıdır ve suyu daha küçük şebekelerle dağıtılmak üzere çeşitli alanlara taşır. Sistemin diğer parçaları gibi, çoğaltma önemlidir.
Birincil besleyiciler genellikle döngülüdür veya çapraz bağlanır, böylece su sisteme en az iki yönden girer, böylece şebeke boyunca ölü uçları ve basınç düşüşlerini önler. Büyük yangınlar gibi yüksek talep zamanlarında ızgaralama son derece önemli hale gelir. İki yüksek debili pompa aynı ana şebekeden çalışıyorsa ve su sadece bir yönden geliyorsa, kaynağa daha yakın olan pompa ana şebekeden suyun çoğunu çalacaktır. Izgara ile su iki yönden akar ve her iki pompa da sistemin limitlerine kadar beslenebilir.
İş Sağlığı ve Güvenliği Standartları:
Ani Tehlikeli (IDLH) Ortamlarda Çalışma
1 Mayıs 1995’te Mesleki Güvenlik ve Sağlık İdaresi (OSHA), yaşam ve sağlık için anında tehlikeli (IDLH) atmosferlerde çalışan tüm işçiler için tek tip uygulama standartlarını sağlamak için OSHA standartlarını tanıyan devletler için uygunluk talimatları yayınladı. Bu talimat, ilk olarak 1971’de yayınlanan solunum koruması gerektiren yönetmeliklere de değindi.
Başlık 29 CFR Bölüm 1910, iç yapısal yangınla mücadele operasyonlarında yer alan itfaiyecilere bağımsız solunum cihazı (SCBA) sağlanmasını ve kullanmasını gerektirir. Yönetmelik, dahili yangınla mücadelede yer alan ve SCBA’yı kullanan tüm itfaiyecilerin, genellikle “iki içeri iki dışarı” olarak adlandırılan iki veya daha fazla personel ile bir dostluk sisteminde çalışacaklarını belirtmeye devam ediyor.
Buddy sisteminde görev yapan itfaiyeciler, doğrudan sesli veya görsel temas halinde veya bir sinyal hattı ile bağlı olacaktır. Tehlike alanındaki bireysel ekip içindeki çalışanlar için telsizler ve diğer elektronik iletişim araçları, doğrudan görsel temasın yerini alamaz. Aynı donanıma sahip ve eğitimli itfaiyecilerin, bir ekip girmeden önce ve ekibin tehlike alanındaki çalışması sırasında, tehlike alanında çalışan ekip üyelerine yardım etmek veya onları kurtarmak için hesap vermek ve hazır olmak için tehlike alanının dışında bulunması gerekir.
En az dört kişi gereklidir: tehlike alanında ekip olarak çalışan iki kişi ve tehlike alanına girişin gerekli olduğu acil durum operasyonlarında yardım veya kurtarma için tehlike alanı dışında bulunan iki kişi. Bu dış itfaiyecilerden biri olay komutanlığı; diğerinin içerideki ekibe hesap vermekten başka sorumluluğu olamaz.
Bunun bir itfaiyeci olarak sizin için anlamı, olay yerinde sadece iki veya üç eğitimli itfaiyeci ile bir yapı yangınına içeriden müdahale yapmanızın tavsiye edilmemesidir. Olay yerinde en az dört personel sağlamak için her makul çaba gösterilmelidir. Dışarıda kalan iki kişi aynı donanıma sahip olmalıdır; bu, tam kişisel koruyucu ekipman (KKD) ve SCBA ile anlamına gelir. Dışarıda kalanlardan biri giriş ekibiyle doğrudan temas halinde kalmalıdır.
Diğerinin başka görevleri olabilir, ancak gerektiğinde yardım etmek için hazır kalmalıdır. Biri pompayı çalıştırmak, biri olay komutanlığı, biri irtibat görevlisi ve ikisi içeride olmak üzere görevlendirildiği zaman olay yerinde ihtiyaç duyulan toplam personel sayısı beşe çıkıyor. Bu, dört kişilik motor şirketleri ve yakınlarda bir komuta subayı olan daha büyük departmanlarda çalışan personel için bir sorun değildir. Kırsal alanlarda veya gönüllü itfaiye ekiplerinde, 15 dakika veya daha fazla mesafede ek yardımla olay yerinde iki veya üç personelin bulunması tamamen mümkündür.
İtfaiyeci kıyafetlerinde kullanılan maden
İtfaiyecilerin kıyafetleri neden yanmaz
Nomex Nedir
Nomex elbise kaç derece ısıya dayanır
Yangına Yaklaşma Elbisesi
İtfaiyecilerin giydiği kıyafetin adı
İtfaiyeci Kıyafeti
Alüminize elbise Özellikleri
Düzenleme, kurtarmaya ihtiyaç duyulduğunda olay yerine dörtten az personelle girişe izin veriyor. Başka bir durum da, yangının küçük olması ve içeriden bir saldırı ile onu çabucak söndürebileceğinizi hissetmeniz olabilir. Bu durumlarda bir ikilemle karşı karşıya kalırsınız. Yazılı olarak yönetmeliğe uyar mısınız ve dolaylı bir saldırı mı yaparsınız yoksa içeri girip ateşin koltuğuna mı saldırırsınız?
Kelimenin tam anlamıyla yönetmeliğin içinde kalabilmenin ve yapılması gereken işi hala yapabilmenin tek yolu, girişten önce atmosferi değiştirmek. İlk operasyonunuz yangın bölgesine pencere açmak, dolaylı bir saldırı yapmak ve yangının gövdesini devirmek olabilir. Ardından yapıyı havalandırarak “yaşama ve sağlığa hemen zararlı olan atmosferi” ortadan kaldırın. Bu, kapı aralığına bir elektrikli fan yerleştirerek ve duman dağılır dağılmaz devam ederek yapılabilir.
Pek çok durumda, olası her senaryoyu dikkate almayan yasalar çıkarılmaktadır. 29 CFR 1910 yönetmeliği, yangınla mücadele operasyonlarını sınırlama niyetiyle çıkarılmadı, ancak yine de itfaiyecileri doğrudan etkiliyor.
İtfaiyeci Yüksek Görünürlükte Güvenlik Giysileri
Federal Otoyol İdaresi, itfaiyecilerin, acil tıbbi müdahale ekiplerinin ve federal olarak finanse edilen otoyolların geçiş hakkı alanında çalışan diğer çalışanların güvenliğini korumak amacıyla, 23. Federal Düzenlemeler Yasası bölüm 634’ü başlatmıştır.
Yapısal yangınla mücadele KKD’leri, ANSI/ISEA 207, Yüksek Görünürlükte Kamu Güvenliği Yelekleri Standardı’nda belirtilen standardı karşılamadığından, görünürlüğü yüksek güvenlik giysisi olarak kabul edilmez.
NFPA 1901: Otomotiv Yangın Aparatı Standardı, 1 Ocak 2009 tarihinde veya sonrasında sözleşme yapılan tüm yangın aparatları için geçerlidir. Standart, “her oturma pozisyonu için bir trafik güvenlik yeleği, her yelek ANSI/ISEA 207, Yüksek- Görünürlük Kamu Güvenliği Yelekleri ve ikisi omuzlarda, ikisi yanlarda ve biri önde olmak üzere beş noktadan ayrılma özelliğine sahiptir”.
Araç İşaretleri
NFPA 1901, aparatın arka tarafının retroreflektif yazı ve şeritlerle işaretlenmesini gerektirir. Şeritler, orta noktadan aşağıya doğru eğimli ve aracın arkasının en az yüzde 50’sini kaplayan 6 inç genişliğinde şeritlerle bir zikzak deseninde gösterilecektir. Şeritleme için renkler zıt olmalı ve kırmızı, floresan kireç, floresan sarı veya sarı renkte olmasına izin verilmelidir. Aracın görünürlüğünü artırmak için hortum yatağı kapağının arka kapağında ek retroreflektif malzeme kullanılabilir.
Acil Durum Araçlarının Çalıştırılması
1988’de federal hükümet, 26.001 pound brüt araç ağırlığının (GVW) üzerindeki tüm araç operatörlerinin veya 10.000 poundun üzerindeki römork çekenlerin B Sınıfı sürücü belgesine sahip olmalarını gerektiren bir yasa çıkardı (1986 Ticari Motorlu Araç Güvenliği Yasası). Normal bir otomobil operatörü ehliyeti C Sınıfı’dır. Bu mevzuat, itfaiye teşkilatlarını etkilemiştir, çünkü birçok itfaiye aracı 26.001 pound’un üzerindedir. B Sınıfı ehliyet, her 2 yılda bir yenilenmesi gereken geçerli bir sağlık kartı gerektirir. Bir sağlık kartı, bir tıp doktoru tarafından fizik muayene gerektirir.
Her 2 yılda bir tüm personeli tıbbi muayeneye göndermek zorunda kalmanın maliyeti, itfaiyeler için aşırı derecede pahalı olarak görülüyordu. Kamu kurumlarının eyalet yasa koyucularına yönelik lobi faaliyetlerinden sonra, birçok eyalette bir istisna tanınmıştır. İstisna, itfaiyecileri ehliyet tıbbi muayenesi için her 2 yılda bir doktora görünme zorunluluğundan kurtarır. Bazı eyaletlerde itfaiyeciler bunun yerine tıbbi bir anket doldurabilir. Diğer eyaletler itfaiyecileri tüm B Sınıfı gerekliliklerinden muaf tutar.