Piyasa Karmaşıklığı
Üçüncü güç, piyasa karmaşıklığıdır. Bunun temel itici güçleri artan piyasa şeffaflığı, artan piyasa parçalanması, azalan piyasaya giriş ve geçiş engelleri (özellikle e-hizmet sektörü ile ilgili olarak) ve aracısızlaştırmadır. Geleneksel ekonomide, piyasalar genellikle düşük ila orta düzeyde piyasa şeffaflığı ile karakterize edilir ve genellikle alıcılar ve satıcılar arasında bir bilgi asimetrisi vardır.
Pazardaki üstün konumları nedeniyle satıcılar, fiyat farklılaştırması yoluyla çoğunlukla müşterilerin fazlalıklarını sıyırarak bilgi avantajlarından yararlanabilirler. İnternet ekonomisinde bu durum, büyük ölçüde serbest bilgi akışı nedeniyle temelden değişti.
Sonuç olarak, ticareti yapılan ürünler daha yönetilebilir olduğu için dijital iş ortamında piyasa şeffaflığı artmaktadır. Bilgiye kolay erişim sağlayan bu pazarlar, geleneksel pazarlara göre daha iyi ürün ve hizmet karşılaştırılabilirliğini beraberinde getirmektedir.
Bilgisayar ağlarının özellikleri, müşterilerin herhangi bir yerden herhangi bir zamanda herhangi bir bilgiye ulaşmasını sağlayan yüksek piyasa şeffaflığının arkasındaki itici güçtür. Bu, pazara girmenin daha kolay ve özellikle daha az pahalı ve zaman alıcı olduğu anlamına gelir. Piyasa katılımcılarının piyasayı gözlemlemek ve analiz etmek için araştırma maliyetleri bu nedenle çok düşüktür.
Ürüne dayalı bilgilerin satıcının danışmanlığına dayandığı geleneksel ekonominin aksine, elektronik pazarlar, müşterilerin, örneğin fiyat karşılaştırmalarını, dijital toplulukları veya çevrimiçi ürünlerin test raporlarını kullanarak fazla çaba harcamadan bilgi toplamasına olanak tanır.
Müşteriler, bilgi düzeylerini satıcınınkine göre ayarlayabilir ve artık filtrelenmiş bilgilere bağımlı değildir. Bu fenomen ters piyasalar olarak bilinir. Bununla birlikte, piyasa şeffaflığı, müşterilerin yönetmesi ve yapılandırması zor olan büyük miktarda bilgi ile de sonuçlanır. Bu sözde bilgi yüklemesi, şeffaflığın avantajlarını kısmen baltalıyor.
Ürün bilgilerinin yanı sıra, müşteriler elektronik ağlarda fiyat bilgilerini de kolayca arayabilirler, böylece fiyat karşılaştırmaları sürdürülebilir bir şekilde kolaylaştırılır. Alışveriş robotları veya mağaza robotları bu gelişmeyi hızlandırır. Bunlar internette fiyat araştırması ve karşılaştırma konusunda uzmanlaşmış şirketlerdir.
Kullanıcı, aramayı çeşitli açık artırma web sitelerine genişletebilir. Birkaç saniye sonra kullanıcı, ürünü ve ilgili fiyatları sunan çevrimiçi mağazaları içeren bir liste alır.
Piyasaların parçalanması, özellikle İnternet ekonomisinin ortaya çıkması ve gelişmesinden bu yana gerçekleşen piyasa katılımcılarının ve onların tüketim tercihlerinin bireyselleştirilmesini ifade eder.
Tüketici davranışı, müşterilerin ve kullanıcıların benzersiz olarak algıladıkları veya bireysel tercihlerine göre uyarlanmış ürünleri talep etme etkisine göre giderek daha fazla bireyselleşiyor. Şirketlerde bireyselleşmeye yönelik bu eğilimlerin pazarlama, ürün geliştirme ve tasarım için geniş kapsamlı etkileri vardır.
Piyasa başarısızlığı örnekleri
Piyasa başarısızlığı Nedir
Ekonomik karmaşıklık endeksi
Piyasa başarısızlığı nedenleri
economic complexity index
Asimetrik bilgi Nedir
Fon havuzlama nedir
Dışsallık nedir
Müşteri bireyselleştirme açısından önemli bir pazarlama aracı bire bir pazarlamadır. Müşteri gruplarına veya müşteri kitlelerine hitap etmek yerine, burada müşteriyle bireysel ilişki, pazarlama faaliyetlerinin merkezinde yer alır.
Bununla birlikte, bire bir pazarlama sadece bireysel bir müşteriyi değil, aynı zamanda özellikle, görünüşte çelişkili anahtar kelime toplu özelleştirmesi altında bilinen bireyselleştirilmiş ürün geliştirme ve tasarımını da ifade eder.
Şirketler, kitlesel özelleştirme yoluyla seri üretimin maliyet avantajlarından yararlanmaya çalışmakta ve ürünlerine bireysel bir karakter kazandırmaya çalışmaktadır. Toplu kişiselleştirmeye bir örnek, müşterilerin bireysel ve kişiselleştirilmiş spor ayakkabılarını yapılandırmasına olanak tanır.
Pazar karmaşıklığının bir başka yönü, dijital iş şirketleri için pazara giriş engellerini azaltmaktır. Pazara giriş engellerinin azaltılması, rakip sayısının artmasına ve dolayısıyla rekabet yoğunluğunun artmasına neden olur.
Uluslararası pazarlara erişim ve dünya çapında hizmet tedariki, şirketlerin internette kolayca aktif hale gelmelerini sağlar. Düşük giriş engelleri, yerleşik işletmeler için risk oluşturur. Ayrıca, tedarik zinciri daha az aracılık gerektirir. E-ticaret, şirketlerin müşterilere doğrudan satış yapmasına olanak tanıdığından, perakendeciler gibi diğer şirketlerin dahil edilmesi İnternet üzerinden atlanabilir.
Pazara giriş engelleri, yeni rakipleri pazara girmekten caydırmaya veya en azından onların bunu yapmasını engellemeye uygun olma eğiliminde olan bir pazarın veya pazar bölümünün özellikleridir. Baumol, pazara giriş engelini “bir sektöre yeni girenin harcama yapmasını gerektiren ancak yerleşik bir işletmeciye eşdeğer bir maliyet getirmeyen herhangi bir şey” olarak tanımlamaktadır. Pazara giriş engelleri, potansiyel yeni gelenler için pazarın çekiciliğini kapsamlı bir şekilde azaltır.
Pazar karmaşıklığının son yönü, değer zinciri kavramıyla açıklanabilen aracısızlaştırmadır. Değer zinciri, bir ürünün üreticiden son müşteriye kadar geçirdiği tüm adımları tanımlar ve üç adımdan oluşur: (1) taşeronluk (bileşenlerin üretimi), (2) üretim (parçaların pazarlanabilir bir ürüne birleştirilmesi) ve (3 ) perakendedir (ürünün müşterilere sağlanması).
Perakendecilerin rolü, üreticiler ve müşteriler arasında aracı olarak hareket ettikleri için değer zincirinde çok önemlidir. Perakendeciler, üreticinin verimli bir şekilde yerine getiremediği dört temel dağıtım görevini, özellikle ürünlerin mekansal, zamansal, niceliksel ve niteliksel dönüşümünü gerçekleştirir.
Mekansal dönüşüm bağlamında perakende şirketleri ürünleri talep noktasında sağlıyor, böylece üreticilerin kendi dağıtım zincirlerini kurmalarına gerek kalmıyor. Perakende şirketleri, müşterilere sürekli ürün sunabilmek için büyük miktarlarda depoladıkları için depoları açısından zamansal bir dönüşüm gerçekleştirmektedir.
Kantitatif dönüşüm, ürünleri talep odaklı ve küçük miktarlarda müşterilere sağladığı için özellikle ilgili bir dağıtım görevidir. Son olarak, perakendeciler ürünleri paketlediğinden veya ayrıştırdığından ve farklı çeşitler oluşturduğundan, niteliksel dönüşüm müşterilere kolaylık sağlaması açısından önemlidir. Bu nedenle, perakendeciler müşteriye ürün tedarik edebilir ve tek bir işlem ortağı olarak hareket edebilir.
Geleneksel olarak perakendeciler, üreticilerin müşterilerine erişimleri nedeniyle üreticiler üzerinde çok fazla güce sahiptir. Bu ilişki aracılık olarak bilinir. Ancak artan pazar şeffaflığı ve azalan pazara giriş engelleri nedeniyle İnternet ekonomisi perakendecilerin gücünü baltalamaktadır.
Üreticiler, dağıtımı ve değer yaratma sürecini yürütmek için kendileri yeni fırsatlar yarattılar. Bu durumda aracılar ortadan kalktığı için, bu olguya aracısızlaştırma denilmektedir ki bu örnekte gösterilmiştir.
İş sağlığı ve güvenliği yönetim sisteminin gözden geçirilmesi
İSG yönetim sisteminin ilkeleri
Yeni uluslararası ve ulusal standartlara dayalı İSG yönetim sistemlerinin temel gereksinimleri, daha önce belirtildiği gibi, ISO 9001 kalite ve ISO 14001 çevre yönetim sistemleri için olanlarla aynıdır. Bunların ve AS 4801’in bir karşılaştırması, AS 4801’e Ek C’de verilmiştir.
Bunlar birlikte sürekli (veya sürekli) bir iyileştirme döngüsü oluşturur. OHSAS 18001 ve AS 4801’in alt unsurları temelde aynıdır. Ne OHSAS 18001 ne de AS 4801, belirli İSG performans kriterleri belirtmezler ve bir yönetim sisteminin tasarımı için ayrıntılı özellikler vermezler.
Ancak diğer üç standart bunu yapar. OHSAS 18002 ve önceki BS 8800:1996, bir OHS yönetim sistemindeki çeşitli unsurların nasıl ele alınacağını ve bunların bir organizasyonun günlük yönetimine nasıl entegre edileceğini gösterir. Aynı şekilde, AS 4801 ile bağlantılı standart olan AS/NZS 4804, bir İSG yönetim sistemini uygulamak için ne yapılması gerektiği konusunda rehberlik sağlar.
Mevcut sistemlerin, yapıların ve programların belirlenmesi
Ayrıntı düzeyi, bir kuruluşun büyüklüğüne, yaptığı işin türüne ve nerede yaptığına (örneğin açık denizler, metropoliten alışveriş merkezleri veya akarsu üzerindeki sallar) bağlı olarak çok değişiklik gösterecek olsa da, sistemin temel parçaları özen yükümlülüğü yeterince karşılanacaksa ve kuruluş faaliyetlerinde bir kalite felsefesi benimseyecekse, yukarıda açıklananlar mevcut olmalıdır.
Belki de İSG sistemini bu şekilde ele almadan önce, mevcut genel yönetim sistemini ISO döngüsü ile karşılaştırmalısınız. Bu hoş karşılanmayabileceğinden takdir gerektirir. Bununla birlikte, bu şekilde çalışmayan bir ana akım yönetim sistemine sürekli iyileştirmeye dayalı bir İSG sistemini getirmenin zor olacağı doğrudur.
Böyle bir İSG sisteminin böyle bir organizasyona tam olarak entegre edilmesi mümkün olmayacaktır. Bir kuruluşta (güvenlik, çevre ve kalite dışında) bir dizi sistem vardır ve bunları standart ışığında yeniden incelemeniz gerekecektir.
Örnekler şunlar olabilir:
• satın alma sistemi
• sözleşmeli hizmetler yönetimi sistemi
• tesis bakım sistemi
• kayıtlar ve dokümantasyon sistemi
• insan kaynakları sistemi
• eğitim sistemi.
Kurumun mevcut yapısına bakmanız ve standartta yer alan İSG yönetim sistemi unsurlarının o yapı içerisinde ne kadar iyi çalışacağını (veya ne kadar iyi çalışmayacağını) düşünmeniz gerekebilir. Örneğin elektrik ve mekanik bakım bölümleriniz olabilir.
Yani İSG yönetim sistemi için ‘üretim, kurulum ve devreye alma’ unsurları ile birlikte ‘hizmetlerin satın alınması’ unsurunu inceliyorsunuz. İSG yönetmeliklerinizdeki tesis veya ekipman için tasarım, tedarik ve devreye alma gerekliliklerinden de haberdar olduğunuzu varsayalım.
Elektrik ve mekanik bakım için mevcut yapıların İSG yönetim standardının (ve bütünsel bir yaklaşım benimsiyorsanız, ISO 9000 ve 14000’in de) gerekliliklerini ne kadar karşıladığını sormanız gerekir.
Birçok kuruluşun bir eğitim programı ve yapının bir parçası olarak bir eğitim bölümü vardır. Bu, sürekli olarak kalifiye yetkin personel temini ve performansa dayalı değerlendirme ihtiyacı gibi tanımlanmış insan kaynakları gereksinimlerinin karşılanmasıyla bağlantılıdır. Mevcut eğitim yapılarının ve programlarının standarttaki ilgili unsura ne kadar uygun olduğunu sormanız gerekir.
yönetmeliğin 5.maddesine göre iş sağlığı ve güvenliği kurulu kaç kişiden oluşmaktadır?
İş Sağlığı ve Güvenliği Kurulu üyeleri
İş Sağlığı ve Güvenliği HİZMETLERİ YÖNETMELİĞİ
İş güvenliği Uzmanlarının Görev, Yetki, SORUMLULUK ve Eğitimleri Hakkında YÖNETMELİK
İSG Kurul Toplantısı gündem maddeleri
Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği Eğitimlerinin Usul ve Esasları Hakkında YÖNETMELİK
6331 sayılı iş sağlığı ve güvenliği Kanunu
İş Sağlığı ve Güvenliği Kurulları
İncelemenin kapsamı ve düzeyi
Bir İSG yönetim sisteminin gözden geçirilmesi, diğer birçok konu gibi, çeşitli nedenlerle ve çeşitli aşamalarda yapılabilir. Örneğin, kuruluş bir kalite yönetimi felsefesi benimsemeye karar vermiş ve önemli bir değişim sürecine dahil olmuş olabilir.
İSG incelemenizin kapsamı (veya dahil olduğunuz İSG incelemesi) o zaman önemli ölçüde genişliğe ve derinliğe sahip olabilir. Veya yeni sistemlerin (İSG dahil) ana şekli bozulurken derinliğin daha sonraya bırakıldığı iki aşamalı bir süreç olabilir.
İkinci bir senaryo ise, sürekli iyileştirmeye dayalı bir sistemin uygulama döngüsünün gözden geçirme ve iyileştirme aşamasına ulaşmış olmanızdır. Bu, sorunların ortaya çıktığı belirli alanlara daha fazla bakmayı, belki de önemli ölçüde derinlemesine incelemeyi içerebilir. Gerçek sorunlar genellikle ortaya çıktıkça düzeltildiğinden, muhtemelen bir denetim sırasında ortaya çıkan potansiyel sorunları tanımladınız.
Örneğin, denetiminiz, bakımına rağmen kullanım ömrünün sonuna gelmekte olan oldukça eski bir ekipman tespit etmiş olabilir ve denetim, oldukça kapsamlı bir onarım ihtiyacını vurgulamaktadır. Bu sefer, satın almanın, yukarıda “Mevcut Sistemlerin Belirlenmesi” bölümünde bahsedilen “hizmetlerin satın alınması” ve “imalat, kurulum ve devreye alma” unsurlarının taleplerini karşılaması gerekiyor. O zaman soru şu: Bunu nasıl başaracaksınız? Bu durumda incelemenin bunu ele alması gerekecektir.
Öte yandan, döngü sonu denetimi, çok çeşitli alanlarda ince ayar yapmayı amaçlayan bir gözden geçirme üretebilir. Bir örnek, iş başında eğitimin tamamlanmasının daha iyi belgelenmesi olabilir. Bir başka iyi örnek, bazı kuruluşlarda, güvenliği sağlamak için teknik sistemlere aşırı güven nedeniyle (bazı mühendislerin sahip olduğu bir hata) ciddi sorunların ortaya çıkması olabilir.
Bu, ana yönetim sistemi ile iletişim eksikliğine veya takdir edilmemesine ya da “kafes” eksikliğine yol açar. Bu türün bir örneği belki de 1986’da RAAF’ın Mirage A3-40 kazasıdır. Metaldeki bir yorulma çatlağının ne zaman önemli bir risk oluşturduğu konusunda mühendislik tartışması vardı. Yönetim tarafında, kabul edilebilir güvenli yaşam felsefesini yeterince tanımlamaya ihtiyaç vardı.
Uzay mekiği Columbia trajedisinden sonra yalıtım kiremitinin ne kadar kaybının tolere edilebilir olduğu konusunda da benzer bir tartışma vardı. Yakın zamanda bir madende meydana gelen üçlü ölüm vakasında, bir bariyere karşı aşırı su basıncı birikmesinden kaçınmak, bir stopu doldurmak için kullanılan bulamaçtaki ince toz yüzdesinin doğru bir şekilde izlenmesine ve bunun öneminin anlaşılmasına bağlıydı.