Çözünürlük Sistemleri
Çözünürlük Sistemleri NC-SFM başlangıçta konsolun sabit bir frekansta sabit bir genlik tarafından sürüldüğü genlik modülasyonu (AM) moduna dayanıyordu. Yüzeye yaklaşıldığında, uç yüzey etkileşimi konsol salınımlarının genliğinde ve fazında bir değişikliğe neden olarak ölçülebilir bir sinyal sağlar. Uygulamada, konsolun bu moddaki tepkisinin oldukça yavaş olduğu bulundu ve atomik çözünürlük çalışmalarında frekans modülasyonu (FM) modu ile değiştirildi. Ancak AM modu, hava ve sıvılarda yapılan "vuruş modu" çalışmalarında oldukça başarılı olmuştur. Genel olarak, en iyi çalışma modu, gereken çözünürlük ve sistemin kendisi tarafından belirlenir. SFM'deki gerçek atomik çözünürlük, yalnızca bu çalışmanın odak noktası olacak olan FM modunda elde edilmiştir. FM modu NC-SFM'de, özfrekansı f0 ve yay sabiti k olan bir konsol, bir geri besleme döngüsü aracılığıyla sabit bir A0 genliğinde salınımlarda tutulur. Konsol, kendinden tahrikli bir osilatör olarak düşünülebilir. Salınımların gerçek frekansı f0'a, konsolun kalite faktörü Q'ya ve tahrik uyartımı ile konsolun sapması arasındaki faz kaymasına θ bağlıdır. θ = π/2 için sistem f = f0'da salınır. Genel olarak, deneyler sırasında, sabit bir frekans değişimi ∆f elde etmek için uç-yüzey mesafesi değiştirilir ve elde edilen topografya haritası, yüzeyin görüntüsünü sağlar. Artık ∆f'deki değişimin görüntüleme sinyalini sağladığı sabit yükseklikte görüntü almak da mümkündür. Güvenilir görüntüleme için, deneysel kurulumun önemli olan bir yönü daha vardır: STM'de olduğu gibi, SFM deneylerinde normalde uç ve numune arasında bir sapma U uygulanır. Katkısız yarı iletken ve yalıtkan yüzeyler, özellikle yarılmış iyonik yüzeyler olmak üzere, hazırlandıktan sonra genellikle önemli lokalize yükler içerecektir. Bunlar, önemli uzun menzilli elektrostatik kuvvetlerin yanı sıra tarama sırasında uç yüzey kuvvetinde ani değişiklikler üretir. İletken yüzeyler için, uç ve yüzey arasındaki iş-fonksiyonu farkı, uzun menzilli bir kapasitif kuvvete katkıda bulunacaktır. Bu ek kuvvetler, kısa menzilli kuvvetlerin nispi katkısını azaltarak ve uç çarpma olasılığını artırarak taramayı daha zor hale getirir. Elektrostatik kuvvetlerin etkisinin azaltılması, yüzey üzerinde belirli bir noktada uygulanan önyargının bir fonksiyonu olarak ∆f'nin en aza indirilmesiyle elde edilebilir. Bu sürecin bir örneği görülebilir. Uç ve Yüzey Hazırlığı Her yüzey STM veya SFM'de yüksek çözünürlüklü olarak görüntülenemez. Atomik çözünürlüğe ulaşmak için, çoğu durumda yüzey kapsamlı bir hazırlığa ihtiyaç duyar. Kontrollü döngülerde haftalar hatta aylar süren püskürtme (çoğunlukla Ar+ olmak üzere iyonlarla bombardıman) ve tavlama (yüzey kusurlarının düzeltildiği noktaya kadar ısıtma) nadir değildir. Yüzey hazırlama başlı başına sofistike bir sanattır ve başarılı görüntülemenin anahtarlarından biridir. İyon saçılması ve elektron kırınımı gibi k-uzayı yöntemlerinin aksine, SPM ile görüntülenmek için bir yüzeyin sıralanmasına gerek yoktur. Aslında, bir yüzeydeki tek safsızlıklar ve basamak kenarları, deneyciler tarafından görüntülerinin kalitesini kontrol etmek için sıklıkla kullanılır. Böyle bir safsızlık, çift uç gibi hiçbir bozucu etkinin olmadığı varsayılarak yalnızca tek bir yapı olarak görüntülenir. Uç, tüm SPM yöntemlerinde görüntülemenin en önemli parçasıdır. STM uçları genellikle saf bir metalden, bir metal alaşımından veya genellikle laboratuvarda metal telden üretilen 10-20 farklı malzeme katmanıyla kaplanmış bir metal tabandan yapılır. Bazı durumlarda, STM görüntüleme için ağır katkılı Si uçları da kullanılır. 1920x1080 çözünürlük iyimidir Spektral çözünürlük nedir Ekran çözünürlük 2K çözünürlük Radyometrik çözünürlük nedir Metre altı çözünürlük Mekansal çözünürlük 1280x720 çözünürlük SFM ölçümleri için benzer uçlar da kullanılabilse de, bu çok nadirdir. Bunun nedeni, bir ucun konsol tutuşunun SFM'deki kuvvet değişikliklerinin izlenmesinde çok önemli bir rol oynamasıdır: (i) birçok SFM gerçekleştirmesinde konsol sapmaları, konsolun arkasından yansıyan ışık algılanarak ölçülür; (ii) konsol yay sabiti, uç şekli ve uç keskinliği, görüntü oluşumunda çok önemli roller oynar. Bu nedenle standart konsollar gereklidir. Çoğu durumda bunlar, yarı iletken çiplerle hemen hemen aynı şekilde mikro fabrikasyon yoluyla silikondan üretilir. Bazı durumlarda uç, moleküllerin kontrollü adsorpsiyonu ile değiştirilir. STM'de bunun bir yüzeydeki moleküllerin görünen yüksekliğini etkilediği gösterilmiştir. Ucun tam geometrisi, uç yapısının alan-iyon mikroskobu ile bir taramadan önce ve sonra belirlendiği bazı olağanüstü STM ölçümleri dışında genellikle bilinmemektedir. Konuları daha da karmaşık hale getirmek için uç geometrisi, tekrarlanabilir taramalı tünelleme spektroskopisi (STS) ölçümleri için belirleyicidir; ne yazık ki, STS için en uygun ucun topografik ölçümler için uygun olmadığı gösterilmiştir, çünkü yeterince yüksek bir çözünürlük sağlamaz. SFM'de, apekste belirli orbital konfigürasyonlarla bile temiz silikon uçlar üretmek için bazı girişimlerde bulunulmuştur, ancak görüntüler henüz silikon yüzeyler dışında herhangi bir şey üzerinde üretilmemiştir: bu nedenle gerçek kontrol kanıtı eksiktir. Şu anda en yaygın olarak kabul edilen görüş, SPM uçlarının oldukça düşük eğriliğe sahip bir tabandan ve en baştaki konumda tek bir atom bulunan birkaç katmandan oluşan bir atomik uç kümesinden oluştuğudur. STM'de, tünel bağlantısındaki tüm akım bu "tepe noktası" atomu aracılığıyla taşınır; iletkenlik alanı sonuç olarak oldukça küçüktür ve birkaç ̊A2 aralığındadır. STM hassasiyetinin kaynağı budur, çünkü akımı çok küçük bir yüzey alanının elektronik ortamına karşı çok hassas hale getirir. Keskin uç apeksinin son birkaç atomunun yüzey atomlarıyla etkileşimindeki varyasyonlar da SFM görüntülerindeki görüntü kontrastını belirler. Bununla birlikte, atomik yapıya olan bu hassasiyet aynı zamanda STM ve SFM görüntülerinin yorumlanmasını bu kadar zorlaştıran özelliklerin de kaynağıdır çünkü uç apeksinin gerçek geometrisi ve kimyası, yüzey ile uç arasındaki vakum bariyerindeki iletkenliği etkiler ve aynı zamanda uç yüzey kuvvetleri genellikle belirlenemez. Cu(100) ve NaCl(100) gibi basit metal yüzeyler için bile bu, farklı taramalar için farklı deneysel sonuçlara yol açar. SPM deneylerinde belirleyici faktörler tam olarak bilinmediğinden, alaka düzeylerinin simülasyonlardan çıkarsanması gerekir. Simülasyonların sistematik bir şekilde yapılması gerekir, örneğin, adsorbatların model uçlarının elektronik yapısı üzerindeki etkisini inceleyerek ve bu adsorbatların STM taramaları üzerindeki etkisini modelleyerek yapılmalıdır. Deneysel olarak, zorluk, en azından dikkatli ölçümlerde, bir dizi taramayı kaydederek ve istatistiksel bir ortalama olarak yüzey dalgalanması gibi kesin ölçümleri sunarak aşılır.

Göreceli veya Mutlak Etki Ölçüleri – Ödev Hazırlatma – Tez Yazdırma – Proje Yaptırma Fiyatları – Ödev Örnekleri – Ücretli Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri

Göreceli veya Mutlak Etki Ölçüleri

Miyokard enfarktüsünden sonra beta bloker kullanımına bağlı göreceli ölüm riski 0.80’dir (%95 güven aralığı 0.74 ila 0.86). Göreceli riskin 1’den çıkarılması ve sonucun yüzde olarak ifade edilmesiyle elde edilen bağıl risk azalması %20’dir (%95 güven aralığı %14 ila %26). Göreceli önlemler, temeldeki mutlak riski görmezden gelir.

Bununla birlikte, miyokard enfarktüsünün akut fazını atlatan hastalarda ölüm riski büyük ölçüde değişmektedir. Örneğin, üç veya daha fazla kardiyak risk faktörü olan hastalarda taburcu olduktan iki yıl sonra ölüm olasılığı %24 ile %60 arasında değişmektedir. Tersine, risk faktörü olmayan hastalarda iki yıllık mortalite yüzde üçten azdı.

Mutlak risk azalması veya risk farkı, hem tedavisiz altta yatan riski hem de tedaviyle ilişkili risk azalmasını yansıtır. Risk farkının karşılığını almak, NNT veya NNT(fayda) olarak kısaltılan bir olayı önlemek için tedavi edilmesi gereken hasta sayısını verir. NNH veya daha uygun olarak NNT(zarar) olarak belirtilen bir hastaya zarar vermek için tedavi edilmesi gereken hasta sayısı da hesaplanabilir.

Yılda yüzde bir temel risk için, mutlak risk farkı, tedavi edilen 1000 hasta başına iki ölümün önlendiğini gösterir. Bu, bir ölümü önlemek için bir yıl boyunca tedavi edilen 500 hastaya (1 bölü 0,002’ye) karşılık gelir. Tersine, risk %10’un üzerindeyse, bir ölümcül olayı önlemek için 50’den az hasta tedavi edilmelidir.

Birçok klinisyen, bir ölümü ertelemek için beta blokajın olumsuz etkilerine maruz kalması gereken çok sayıda hastayı göz önünde bulundurarak, muhtemelen çok düşük risk altındaki hastaları tedavi etmemeye karar verecektir. NNT’yi bir hastanın tedavi olmaksızın tahmini riskinden ve tedaviyle göreceli risk azalmasından değerlendirmek, bireysel bir hastada karar verirken yardımcı olur. Yatak başında NNT’leri belirlemek için bir nomogram mevcuttur ve güven aralıkları hesaplanabilir.

Risk farkı gibi mutlak etki ölçümlerini kullanan meta-analiz, çalışmalar arasındaki mutlak etkilerin aralığını göstermek için faydalı olabilir. Bununla birlikte, birleşik risk farkı (ve bundan hesaplanan NNT), esas olarak düşük, orta ve yüksek riskli hastalardaki denemelerin sayısı ve boyutu ile belirlenecektir.

Bu nedenle birleşik sonuçlar, yalnızca deneme katılımcılarının ortalama riskine karşılık gelen risk seviyelerindeki hastalara uygulanacaktır. Bu nedenle, belirli bir klinik veya halk sağlığı durumuna uygularken mutlak ölçümleri dikkate alırken, kanıtları özetlerken nispi etki ölçümlerini kullanmak genellikle daha anlamlıdır. Meta-analizde tedavi edilmesi gereken sayıların kullanımı daha ayrıntılı olarak tartışılmaktadır.

Sonuçlar

Sistematik incelemeler, önceki araştırmaların kapsamlı bir incelemesinin gerçekleştirildiği süreçlerin yapılandırılmasını içerir. Belirlenen kanıtların eksiksizliği, bileşen çalışmalarının kalitesi ve kanıtların birleştirilebilirliği gibi konular açıkça belirtilir. Yayın ve ilgili yanlılıklardan kaçınılmış olma olasılığı ne kadardır?

Meta-analizde bireysel denemeleri birleştirmek mantıklı mı yoksa bireysel çalışma sonuçları arasında genel bir tahminin hesaplanmasını sorgulanabilir kılan heterojenlik mi var? Meta-analiz yapıldıysa, varsayımlardaki değişikliklere ilişkin sonuçlar ne kadar sağlam? Son olarak, analiz akılcı sağlık hizmeti kararları verme sürecine katkıda bulundu mu? Bu konular sonraki bölümlerde daha derinlemesine ele alınacaktır.


Sistematik İncelemelerin Yürütülmesindeki Sorunlar ve Sınırlamalar

Özet noktalar

• Kontrollü klinik araştırmaların incelemelerinde ve meta-analizlerinde yanlılığın ortaya konmasının birçok yolu vardır.
• Araştırmaların metodolojik kalitesi yetersizse, bu materyalin incelemelerinin bulguları da tehlikeye girebilir.
• Yayın yanlılığı bulguları çarpıtabilir, çünkü istatistiksel olarak anlamlı sonuçları olan araştırmaların yayınlanma olasılığı daha yüksektir ve önemli sonuçları olmayan araştırmalara göre gecikmeden yayınlanma olasılığı daha yüksektir.
• Yayınlanmış araştırmalar arasında, önemli sonuçlara sahip olanların İngilizce olarak yayımlanmaları, daha çok alıntılanmaları ve birden fazla yayımlanmaları daha olasıdır, bu da onların tanımlanmaları ve incelemelere dahil edilme olasılıklarının daha yüksek olacağı anlamına gelir.
• Raporlanan sonucun seçimi sonuçlardan etkilenebilir. En olumlu bulgulara sahip sonuç genellikle rapor edilecektir, bu da yanlılığa neden olabilir.
• Çalışmaların bir incelemeye dahil edilmesine ilişkin kriterler, potansiyel çalışmaların sonuçlarının bilgisinden etkilenebilir.
• Dahil edilecek araştırmalar için uygunluk kriterlerinin tanımı, bu tür araştırmalar için kapsamlı bir araştırma ve bunların metodolojik kalitesinin değerlendirilmesi, sistematik incelemelerin merkezinde yer alır. Bu nedenle, sistematik incelemelerin önyargıdan kaçınması geleneksel, anlatı incelemelerine göre daha olasıdır.

Sistematik incelemeler ve meta-analizler, başından beri karışık bir tepki aldı. Alan tarafta olanlar, “mega-aptallık”1 egzersizleri olarak gördüklerini reddettiler ve hamilelik ve çocukluk döneminde bakıma ilişkin oldukça seçkin bir dizi sistematik incelemenin yazarları, teröristler (“doğumla ilgili bir Baader-Meinhof çetesi” olarak adlandırıldılar. ). Bazı istatistikçiler, meta-analizin “istatistiğin kabul edilemez yüzünü temsil ettiğini” ve meta-analizlerin bulgularına itiraz eden klinisyenlerin “bir araç bir silah haline geldiğini” düşünüyor.

Diğerleri “hala geleneksel anlatı inceleme makalesini tercih ediyor”. Yelpazenin diğer ucunda, temelde ağırlıklı bir ortalamanın hesaplanmasından oluşan bir tekniğin uygulanması “Newtoncu” olarak tanımlanmış ve meta-analizin ortaya çıkmasıyla anlatı incelemesine yer kalmadığı öne sürülmüştür. makale. Tahmin edilebileceği gibi, gerçeğin bu aşırı görüşlerin arasında bir yerde olması muhtemeldir.

Bu karışık kabul, bulguları daha sonra tek bir büyük randomize çalışma ile çelişen küçük araştırmaların meta-analizlerinin birkaç örneğinin mevcut olduğu düşünüldüğünde şaşırtıcı değildir. Ayrıca, aynı konuyu ele alan sistematik incelemelerde zıt sonuçlara ulaşılmıştır.

Örneğin, cerrahiyi takiben trombozun önlenmesinde düşük moleküler ağırlıklı (LMW) heparinleri ve standart heparini karşılaştıran deneyleri inceleyen bir grup, “LMW heparinlerin perioperatif trombozu önlemede fraksiyone olmayan heparine göre daha yüksek bir fayda-risk oranına sahip olduğu” sonucuna varmıştır, başka bir gözden geçirenler grubu, “şu anda genel cerrahi hastalarında LMW heparinlerinin standart heparin ile karşılaştırıldığında, yarar/risk oranında klinik olarak önemli bir iyileşme sağladığına dair ikna edici bir kanıt bulunmadığını” değerlendirdi.

Bu incelemeler arasındaki farklar özetlenmiştir. Literatür taramasında dil kısıtlamaları yoktu ve bir incelemede yayınlanmamış çalışmaları belirlemeye çalışıldı, diğerinde değil. Bir grup gözden geçiren, sonuçlarını en yüksek metodolojik güce sahip olduğunu düşündükleri bir araştırma alt grubuna dayandırırken, diğer grup12 araştırmaların kalitesini dikkate almadı.

Belirsizliği azaltmak için sistematik incelemelerin temel amaçlarından birinin aksine, bu tür çelişkili raporlar, örneğin hipertansiyon ve koroner kalp hastalığında kalsiyum antagonistlerini veya kolesterol düşürücü müdahaleleri değerlendirirken diğer alanlarda ortaya çıkan bir durum olan kafa karışıklığına katkıda bulunabilir. veya meme kanseri taraması için mamografi. Bu bölümde sistematik derlemelerin ve meta-analizlerin sorunlarını ve sınırlamalarını gözden geçireceğiz.