Dijital Para ve Finansal Kurum Yönetimi
Gelişmiş ülkelerdeki birçok banka, çeşitli İnternet bankacılığı hizmetlerini benimsemiş ve yalnızca İnternet bankacılığında uzmanlaşmış bazı finansal kuruluşlar kurulmuştur. Müşteri hizmetlerinde maliyet düşürme olasılığı, şiddetli rekabet ve internetin tüketici kullanımındaki hızlı artış, İnternet bankacılığındaki patlamaya katkıda bulunmuştur.
Dijital paranın yaygınlaşmasının finansal uzlaşmada bir evrime yol açtığı anlaşılmaktadır. Birincisi, artık fiziksel olarak bir mağazada, bankada ve hatta ATM’de bulunmamıza gerek yok. Günlük hayatımızın saatleri, yeri ve işyerinin protokolleri tarafından dikte edilen önemli faaliyetlerden özgürüz.
Bu açıdan, önceki bölümde açıklandığı gibi dijital paranın avantajı büyüktür. Ayrıca, sistemi finansal kurumlarımıza dahil etmenin ekstra maliyetleriyle bile, ölçek ekonomileri öyle geniş bir müşteri tabanını garanti eder.
Birkaç büyük şirket, dijital sistemin yapım maliyetini daha da düşürmesi beklenen banka hizmetleri için kullanılacak bir arayüz standardı duyurdu.
Ayrıca, Amerika Birleşik Devletleri’nde böyle bir küresel standardı tanımaya yönelik bir hareket büyüyor. O halde, dijital paranın yaygınlaşmasıyla, bankaların ilgilenmediği bazı yeni finansal uzlaşma türlerinin ortaya çıkma olasılığını hayal edebiliyorum. Japonya’da bugün bu tür yeni işlemler gerçekleştiriliyor. Bununla ilgili olarak, bankacılık dışı kuruluşlar, bankalar ve diğer geleneksel finans kuruluşları için bir tehdit oluşturmaktadır.
En azından bu eğilimin nakit taşıma maliyetlerini aşağı çekeceği kesindir ve aşağıdakiler de finans sektörünün dijitalleşmesinin belirtileri olarak gelişebilir:
1) Banka şube ve personel sayısında genel azalma.
2) Kendi şubesi daha az olan bankalar (ticari mega bankalar ve bazı güven bankaları vb.) avantajlıdır.
3) Net ödemeler veya acil ödemeler durumunda ve ayrıca kişinin kişisel bilgisayarını bankacılık işlemleri için kullanma yoluyla hizmet ücretlerinde indirim.
4) Ticari dağıtımla ilgili ticari bilgilerin edinilmesiyle, bir banka bir tekel yaratma araçlarına sahiptir.
5) Banka dışındaki kuruluşların takas ağına katılması sistemik risk olasılığını artırır.
6) Kredi kartı şirketleri ve kendi altyapılarına sahip benzer kuruluşlarla bağlantı kurulması muhtemeldir.
7) Bu tür risklerdeki değişimler tahmin edilir. Faiz oranları, likidite ve piyasa dalgalanmaları gibi geleneksel endişelerin odak noktası olması yerine, operasyon riskleri odak noktası haline gelebilir. Küreselleşme dünya çapındaki iş eğilimlerini etkilemeye devam ederken bilgi edinme maliyetini düşürmek zorunda kalmak, bankaların merkezi bir teknoloji ve risk yönetimi operasyonları standardı oluşturmasını zorlaştırıyor.
8) Rekabet şiddetlenirse, güven ve itibar eskisinden daha önemli hale gelir.
Her biri, dijital ödemeleri kolaylaştırmanın veya nakit paranın yerini almanın daha iyi bir yolunu sağlamaya çalışıyor. Tabii ki, finansal alandaki bazı yeni trendlerin bir dalgalanma etkisi olacaktır. Örneğin, bankaların belirli işlemlerden elde edilen kazanç haklarından mahrum kalmamalarını sağlamaya yönelik herhangi bir hareketin elektronik bankacılığın gelişimini bozacağı görüşündedir.
Bankaların, ödeme sistemlerini mümkün olduğunca yavaş tutma konusunda kazanılmış bir çıkarı vardır, bir banka hesabından diğerine para almak ne kadar uzun sürerse, o kadar fazla kullanılabilir. Bu nedenle, daha verimli ödeme yöntemleri söz konusu olduğunda bankalar öncü değildir. Yeni ödeme planları ile bir ilişki kuramazlarsa, franchise’larını kaybetme riskiyle karşı karşıya kalırlar.
Yeni bankalar tüccar satın almak için piyasaya girdi ve kar marjlarını azaltan bir fiyat savaşı patlak verdi. Her türden banka, bireysel tüccarlar için alıcı olarak hareket etmek için şiddetle tamamlanıyor.
Son zamanlarda, dijital nakit mevcut banka birleşme dalgasını güçlendirmeye yardımcı oluyor. Birleşmeler, riskleri bir havuzda toplayabilir ve sadece daha az riskin başlangıç dönemini yakalayarak başarılı kredi kartı veya elektronik nakit işlemleri başlatmayı kolaylaştırabilir.
Finansal kuruluşlar Nelerdir
türkiye’deki finansal kurumlar
Finansal kuruluş Nedir
Banka dışı Finansal Kurumlar nelerdir
Finansal Kurumlar Ders Notları
Yarı Finansal kurumlar nelerdir
Finansal kurumlar PDF
Finansal aracı kurumlar nelerdir
Dijital Para ve Politika Yetkilileri
Dijital nakit veya İnternet ödemesi, ekonomistleri olası para biçimlerinden herhangi birinin mevcut para politikası yürütme yöntemlerini imkansız mı yoksa çok daha zor hale getirip getirmeyeceği konusunda spekülasyon yapmaya teşvik etti. Dijital nakitin politika yetkililerini etkileyeceğini tahmin etmek kolaydır.
Ancak dijital nakit, banka tarafından verilen bir borç veya başka bir deyişle mevduat olarak görülüyor. %100’ünün nakde çevrilebileceği varsayımı, güven veya garanti (merkez bankası notu) altında dolaşır.
Dijital paranın kendisi, ödemenin kesinliğine sahip değildir. Politika yetkililerinin yakın zamanda bundan büyük ölçüde etkileneceğinden şüpheliyim. Dijital nakit mekanizması aslında bir banknottan farklı değildir.
Politika yetkililerinin dijital paranın görünümünden nasıl etkilenebileceği aşağıda açıklanmıştır:
Nakit arzının yönetimine ilişkin sorun
Bu sorunu biraz ayrıntılı olarak tartışacağım. Dijital nakitle yapılan ödemeler arttıkça mevduat para birimiyle yapılan ödemeler azalacağından nakit arzını yönetmedeki zorluklar hakkında tartışmalar devam ediyor.
Dolayısıyla mevduat yaratma işlevinin azalacağına dair korkular var. Ancak, çıkarılan dijital paranın hemen geleneksel para birimine dönüştürülmesi durumunda nakit arzında herhangi bir değişiklik olmayacaktır. Ya da mevduat dışı dijital nakit ihraççıları dijital nakitlerini kendi çek hesaplarında tutarlarsa, nakit arzı değiştirilmeyecektir.
Sorun bunun yerine parasal miktarın ne olduğu ve dijital nakit olarak ne kadar süreyle tutulduğuyla ilgili olabilir. Örneğin, dijital nakit bir banka mevduatı karşılığında verilirse çarpanda herhangi bir değişiklik olmaz, ancak örneğin bir hazine bonosu karşılığında dijital nakit çıkarılırsa çarpan artar.
Ayrıca, çarpanın dijital paranın yayılma aralığında kararsız hale gelmesi mümkündür. Bununla birlikte, dijital paranın giderek kağıt paranın yerini aldığı durumda, yetkililer yüksek güçlü parayı daha iyi yönetebilecektir. Ulusal borçla ilgili olarak da, para otoritelerinin finans üzerinde daha iyi kontrol sahibi olmaları özellikle zor olmayacaktır.
O zaman mevduat ödeme hazırlığı ile ilgili ne olacak? Çarpanın etkisi, merkez bankasının ihraç ettiği veya mevduat ödemesi için hazırladığı nakde talep devam ettiği sürece devam eder.
Ancak, dijital nakit yaygınlaştıkça, mevduat ödeme hazırlıklarının karşılaştırmalı oranı daralıyor. Dijital nakitin yayılması, ödeme için hazırlık gereksinimlerini doğal olarak azaltsa da, çarpan yükselir ve dolayısıyla trendin para politikası üzerinde bir etkisi olma olasılığı da artar.
Mevduat ödeme hazırlıklarının yapılmaması nedeniyle bankalar arası piyasa faiz oranının yükselmesi ihtimali bulunmaktadır. Şu anda bir yasal hazırlık çerçevesi olmadığı için güven çarpanının sonsuza kadar genişleyebileceği de varsayılabilir. Ancak, a) ödeme hazırlığı yapan kuruluş tarafından yürütüldüğünden, b) bir kısmı nakde ve mevduata çevrildiğinden ve c) kredi talebi sınırlı olduğundan, böyle bir hareketin bağımsız bir şekilde hızlanması gerçekleşmeyebilir.
Nakit kart ikamesinin faiz oranı esnekliği, ekonomideki dijital nakit benimseme seviyesinin bir fonksiyonudur ve bu esneklik düşük faiz oranlarında yüksektir. Bu, faiz oranlarını yükselterek (düşürerek) banka kredisini ve likiditeyi daraltma (genişletme) girişimlerinden olumsuz etkilere neden olabilir.
Son olarak, bir ülkenin dijital para birimi diğerinin dijital para birimine dönüştürüldüğünde nakit arzı yönetimi zorlaşır.