BT Endüstrisi
Donanım, BT endüstrisinin Japonya, Kore ve Tayvan’daki üretimindeki aslan payını oluştururken, Hong Kong örneğinde BT endüstrisi, imalat sektörünün geri kalanıyla birlikte üretimi büyük ölçüde Çin’e kaydırdı. Japonya, Kore ve Tayvan, küresel BT endüstrisindeki büyük oyunculardır.
Japon tüketici elektroniği firmaları, uluslararası alanda güçlü marka bilinirliği ve tüketici sadakati ile dünyanın en verimli ve en yenilikçi firmaları arasında yer aldı ve olmaya devam ediyor. Özellikle Sony, üstün kalite ile eşanlamlı dünya çapında bir firma haline geldi ve tüketicinin evde keyfini çıkarması için yeni ve daha iyi ürünler sunma konusunda sürekli olarak teknolojik sınırda bulunuyor.
Sony, manyetik kayıt, optik cihazlar, yarı iletkenler ve dijital sinyal işleme gibi teknolojilere dayalı görsel-işitsel donanımda uzun süredir küresel bir teknolojik lider olsa da, şirket stratejik olarak ve kademeli olarak odağını dünyada bir varlık oluşturmaya doğru kaydırıyor.
1980’lerin sonlarında CBS Records’un şimdi Sony Music Entertainment (SME) ve Columbia Pictures’ın şimdi Sony Pictures Entertainment’ın (SPE) satın alınması bu yönde dev bir adım oldu. Sony’nin PlayStation video oyunlarının ve dijital kameralarının başarısı, Sony’nin Yeni Ekonomi’de donanım ve yazılımı birleştirme stratejisinin etkinliğini daha da gösteriyor.
Koreli Samsung Electronics, Doğu Asya’nın yüksek gelirli bölgesinden küresel BT endüstrisinde dalgalar yaratan başka bir şirkettir. Aslında, yüksek kalitesi ve yenilikçiliği ile dünya çapında tanınan elektronik ürünleriyle şirket, Kore’nin imalat sektörünün amiral gemisi ve belki de ülkenin tek gerçek dünya çapında markasıdır.
Samsung Electronics, yarı iletken, telekomünikasyon ve dijital yakınsama teknolojilerinde dünya lideri ve dünyanın en büyük bellek yongaları, TFT-LCD’ler, CDMA cep telefonları, monitörler ve VCR’ler üreticisi haline geldi.
Şirketin toplam satışları 2002’de 34,5 milyar ABD Dolarına ulaştı ve belki de verimlilik açısından daha açık bir ifadeyle, aynı yıl için net geliri 6 milyar ABD Dolarına ulaştı. Samsung, kârının büyük bir kısmını oluşturan bir ürün olan dünyanın en büyük üçüncü cep telefonu üreticisi haline geldi.
Şirket, araştırma ve geliştirmeye aralıksız harcama yaparak, yeni tesislere büyük yatırımlar yaparak ve birinci sınıf bir müşteri tabanını koruyarak rakiplerinden bir adım önde kalmayı başardı. Örneğin, bellek yongası işinde, en büyük üç rakibi 2002’de zarar kaydederken, Samsung 2 milyar ABD doları kar elde edebildi.
Şirket bunu, oyun konsolları için grafik yongaları gibi daha yüksek kar fiyatları ve daha büyük marjlar sağlayan özel ürünlere odaklanarak başardı.
Japonya ve NIE’ler dışındaki ülkeler arasında Çin, BT donanım ürünleri için bir üretim merkezi haline gelmek için en iyi konumdadır ve aslında bu süreç halihazırda devam etmektedir. Ülkenin bilgisayar donanımı endüstrisi, 1980’lerde yokken 2000 yılında 23 milyar ABD doları satışla dünyanın dördüncü en büyük endüstrisine önemli ölçüde büyümüştür.
İhracat 1990’da sadece 230 milyon ABD dolarından 1998’de 10 milyar ABD dolarının üzerine çıktı. Legend, Great Wall ve Founder gibi yerel bilgisayar üreticileri, daha güçlü dağıtım ağlarının bir kombinasyonu aracılığıyla hızla büyüyen Çin pazarına hükmediyor. köklü, yabancı markalarla eşleşmemeleri beklense de, fiyatlar ve daha iyi satış sonrası hizmet.
Aslında, yabancı markaların pazar payı son yıllarda istikrarlı bir şekilde düştü ve daha da düşeceği tahmin ediliyor. Hükümet, ithalat üzerindeki yüksek tarifeler ve yabancı şirketlerin pazara erişim karşılığında teknolojilerini transfer etme gereklilikleriyle bilgisayar endüstrisinin gelişimini aktif olarak desteklemiştir. Tüm büyük Çinli PC üreticileri, yabancı ortak firmalarla teknolojik açıdan faydalı ortak girişimlerde yer almaktadır.
Doğu Asya ekonomileri için BT devriminin doğasında var olan daha büyük ülkeler arası eşitsizlikle ilgili bir tehlike, bir ülke içindeki gelir eşitsizliğini daha da kötüleştirebilmesidir. Bu, özellikle Japonya ve NIE’ler dışındaki ülkelerde bir endişe kaynağıdır, çünkü bu ülkelerde eşitsizlik ve yoksulluk arasında çok daha yakın bir bağlantı vardır.
Dijital bir uçurum veya BT’ye erişim ve kullanım açısından eşitsizlik, bilgi ve bilginin başarı ve ilerlemenin her zamankinden daha önemli belirleyicileri haline geldiği bir çağda, toplumun daha az şanslı kesimlerini daha da dezavantajlı hale getirebilir.
Yeni Ekonominin özü, daha önce de belirttiğimiz gibi, daha düşük maliyetle daha fazla bilgidir. Bu nedenle, prensipte BT, daha fazla ekonomik eşitlik için bir güç olarak hizmet edebilir. Ancak pratikte bu, BT’ye erişimin herkes için ne ölçüde mevcut olduğuna bağlıdır.
Bu nedenle, sağlam bir düzenleyici çerçeve tarafından desteklenen BT devrimi telekomünikasyon liberalizasyonu için bir kez daha hareket noktamıza geri dönüyoruz. Özel sektör, hükümetten daha esnek ve uyarlanabilir olma eğilimindedir, bu da özel sektörü telekom sektörüne daha fazla dahil etmenin mantıklı olmasının bir başka büyük nedenidir.
Uygun fiyatlı ve güvenilir telekom hizmetleri bir başlangıçtır, ancak BT devriminde yalnızca bir başlangıçtır. Tüm işgücünü temel BT kullanım becerileriyle donatan insan kaynakları geliştirme, BT devrimi için bir başka vazgeçilmez bileşendir. Bir bilgisayar ve bir telefon hattı, okuma yazma bilmeyen bir kişiye pek bir fayda sağlamayacaktır.
Bu nedenle, okuryazar ve sayısal iş gücü yaratan ilk ve orta öğretim, Yeni Ekonomi’de hiç olmadığı kadar önemli olmaya devam edecektir. Ayrıca, ilk ve orta dereceli okullar bilgisayar eğitimini temel müfredatlarının bir parçası olarak tanıtmalıdır.
Arz tarafında, BT çalışanlarını gerekli teknik becerilerle donatmak ve istikrarlı bir mühendis akışı oluşturmak için yüksek öğrenime yatırım yapmak, güçlü bir BT sektörü geliştirmek için esastır.
Hükümetler Doğu Asya’da eğitimde öncü rolü oynamaya devam etseler de, özel sektörü BT insan kaynakları gelişimine dahil etmek arzu edilir. Aslında, bölgedeki özel BT eğitim kurumlarının çoğalmasının gösterdiği gibi, bu zaten bir dereceye kadar gerçekleşiyor. Bu tür özel sektör eğitiminin hükümet düzenlemesi, kalite kontrol konularına odaklanmalıdır.
Doğu Asya eğitim sistemlerinin ezbere ve ezbere dayalı öğrenmeye vurgu yaparak Yeni Ekonomide bölgeye iyi hizmet etmeyeceğine dair yaygın olarak duyulan argümanın kesinlikle haklılık payı var. Bu nedenle bölge çapında eğitim sistemlerinin daha fazla yaratıcılığa ve bağımsız düşünmeye izin verecek şekilde yenilenmesi çağrısında bulunuluyor.
Bununla birlikte, özellikle Japonya ve NIE’lerdekiler olmak üzere bölgedeki okulların, öğrencilerinin fen ve matematikteki mükemmel performansına vurgu yapmak gibi doğru yaptığı çok şey var. Daha fazla yaratıcılığı teşvik etmek iyidir, ancak bu, Batı ülkelerinin müfredatlarının toptan taklit edilmesi anlamına gelmemelidir.
Ayrıca, Yeni Ekonomi’ye daha uygun bir zihniyet ve zihniyetin ortaya çıkmasının bir gecede gerçekleşmemesi için, bölgenin eğitim sistemlerinin, doğurdukları zihniyet ve zihniyet ile uzun süredir yürürlükte olduğunu kabul etmeliyiz.
Ayrıca, birçok yetenekli Doğu Asyalı, becerilerini bölgeye katkıda bulunmak yerine hala Silikon Vadisi’ne taşınıyor. Bu durumda, sorun eğitim sistemi değil, BT girişimciliği için elverişli bir genel ortamın eksikliğine işaret ediyor.