Takas Dosyaları
Takas Dosyaları Bu yalnızca DOS'tan yapılabilir ve asla Windows içinden yapılamaz. Başlatırken, Windows takas dosyasını özel erişimle açar ve sistemin çökmesini önlemek için başka hiçbir uygulamanın dosyaya erişmesine izin vermez. Windows altında çalışan ve takas dosyasını sildiğini iddia eden hiçbir silme yazılımına güvenmeyin. Bu tür programların çoğu, çok büyük miktarda bellek ayırarak ve işletim sisteminin bunu diske yazacağını umarak ve böylece -umarım- takas dosyasının üzerine yazacağını umarak bunu yapmaya çalışır; bu kabul edilemez derecede güvensizdir. Bununla birlikte, iyi yazılmış bazı disk silme dosyaları, takas dosyasını silmeden önce DOS'a "açıldıkları" için takas dosyasını iyi bir şekilde silerler. Örnekler, Access Data Corporation'ın Secure Clean ve diğerlerini içerir. Hiçbir silme programına tamamen güvenilemeyeceği için, güvenlik bilincine sahip bir kullanıcının bu tür iki farklı programı, tercihen DOS'tan biri olmak üzere art arda kullanması tavsiye edilir. Takas dosyasını DOS'tan silme olasılıkları şunları içerir: 1. PGP'nin DOS sürümünü kullanarak pgp—w win386.swp yazın. 2. RealDelete'i kullanarak realdel [win386.swp] /per /garb yazın. Köşeli parantezler, bir dosyayı ön plan görevi olarak silmek için gereklidir ve ek anahtarlar, kişisel güvenlik düzeyini (bu durumda yalnızca bir üzerine yazma) ve rastgele bir veri üzerine yazmayı seçer. 3. Karalama'yı kullanarak SCRIBBLE /A/K c:windowswin386.swp yazın. /K anahtarı, dosyanın temizlendikten sonra bir varlık olarak kalmasına izin verir. Bir takas dosyası genellikle birkaç yüz megabayt uzunluğunda olduğundan, bu silme işleminin tamamlanması birkaç dakika alacaktır. Windows NT, kapatmanın otomatik bir parçası olarak takas dosyasını silmeye ve üzerine sıfırlar yazmaya izin verir. Microsoft'un kendi Resource Kit'ine göre, bir kişinin Registry2'yi düzenlemesi (Çalıştır iletişim kutusuna regedit yazın) ve adresine gitmesi gerekir. Bir kısmı NT tarafından kullanıldığından, Windows NT'nin takas dosyasının tamamının üzerine yazmayacağını unutmayın. Tüm dosyanın üzerine yazmak için, Windows dışında (NT veya başka bir platform) yapılmalıdır. Bu, manuel olarak veya herhangi bir ticari veya ücretsiz disk temizleme yazılımı kullanılarak yapılabilir. Kayıt Defterini düzenleyerek takas dosyasının boyutunu değiştirmeyin. Yeni bir disk belleği dosyası oluşturmak veya boyutunu değiştirmek için Kontrol'e gidin. Swap usage nedir Swap nedir Linux swap alanı arttırma Windows Swap nedir Swap alanı ne kadar olmalı Linux swap alanı oluşturma Takas ve Mutabakat Linux swap Kullanımı Adli Veri Kaynağı  Kayıt Defteri Neden Önemli Bir Adli Delil Kaynağıdır? Herhangi bir Windows kullanıcısı, bilgisayarın ekranda hangi küçük simgeleri ve nerede olmasını istediği, bilgisayarın hangi çözünürlüğü kullandığı, bilgisayara bir modemin bağlı olup olmadığı ve hangi bağlantı noktasında olduğu gibi şeyleri bilgisayarın hatırlamasını ister.  Bilgisayarı her açtığınızda bu tür bilgilerin girilmesi çok can sıkıcı ve zaman alıcı olacaktır. Windows 3.1x günlerinde, tüm bu bilgiler kolayca erişilebilir ve okunabilir iki dosyada saklanıyordu: win.ini ve system.ini. Bu dosyalar, herhangi bir metin düzenleyiciyle kolayca okunabilir ve düzenlenebilirdi (ve öyledir). Bu işlev için bir kelime işlemci kullanılıyorsa, düzenlenen nihai sonuçların biçimlendirilmiş bir belge olarak değil, yalnızca metin olarak kaydedildiğinden emin olunmalıdır. Windows 95/98/NT ile bu iki dosyanın yerini, okunması zor ve düzenlemesi çok daha zor olan verilerle dolu, görünüşte dipsiz bir çukur olan Kayıt Defteri aldı. Kendi başına Kayıt Defteri adlı bir dosya yoktur. Bunun yerine Kayıt Defteri, user.dat ve system.dat adlı çok benzersiz iki dosyanın toplu adıdır ve ilki en büyük tehdittir. Aşağıdaki şekillerde benzersizdirler: 1. Bunları görüntülemek için bile, REGEDIT adlı özel bir yazılıma (Microsoft tarafından sağlanan) veya Windows NT ise (REGEDIT'i de kabul eder) REGEDT32 gerekir; ikincisi, REGEDIT'in yaptığı tüm veri türlerini tanımaz. 2. Gördüğünüz orada olan değil! Yukarıdaki iki yazılım parçasıyla kaldırılan girişler, aslında hiç kaldırılmaz! Görünüşlere rağmen, çok fazla oradalar, ancak yalnızca "artık güncel değil" olarak işaretlendiler. Bir adli tıp müfettişi onları son derece kolay bir şekilde bulacaktır. REGEDIT tarafından düzenlenen girişler kaldırılmaz. 3. Kayıt defterindeki rahatsız edici girişler gerçekten kaldırılsa bile, sayfa yine de temizlenmemiştir. Bir adli müfettiş bu girişleri kolayca bulabilir çünkü Windows, Kayıt Defterinin bozuk olması ve bilinen bir çalışan sürümden (yedek kopya gibi) geri yüklenmesi gerekmesi ihtimaline karşı Kayıt Defterinin yedek kopyalarını saklar. Yedek kopyaların kaldırılması yapılabilir, ancak önerilmez çünkü Windows aslında birçok nedenden dolayı çöker ve Kayıt Defteri'nin çalışan bir kopyası bir nimettir; aksi takdirde, Windows ve tüm uygulama yazılımları da dahil olmak üzere etkilenen sabit diskteki her şeyin büyük olasılıkla sıfırdan yeniden yüklenmesi gerekecektir. Bu nedenle, Tescil Defterinin (suçlayıcı olmayan) tam işlevli bir kopyasına her zaman sahip olmak son derece önemlidir. 4. Windows ve birçok uygulama yazılımı, Kayıt Defterinde gizliliğe önem veren herhangi bir kişinin isteyemeyeceği kadar çok depolamayı üstlenir. Buna aşağıdakiler dahildir, ancak bunlarla sınırlı değildir: A. Kişinin adı, adresi, şirket üyeliği, telefon numarası vb. (Windows ve/veya birçok uygulama yazılımı yüklenirken şüphelenmeyen bir kişi tarafından girilir); B. Microsoft'un Internet Explorer'ı bir Web tarayıcısı olarak kullanılıyorsa, o bilgisayarı tarama yapmak için kimin kullandığından bağımsız olarak, son zamanlarda İnternette ne gezindi; C. Bilgisayarı kim kullanıyor ve her kullanıcının tercihleri neler; D. Şimdiye kadar kurulmuş olan her yazılım ürünü ve her biriyle ne yapıldığı (kaldırılan çoğu yazılım, kurulum kağıdı izini kaldırma zahmetine girmez); E. Birçok uygulama yazılımında seri numaraları ve şifreler; F. Kayıt Defterinde değişen derecelerde iz bırakan Usenet haber gruplarından indirilen mesajlar (eğer biri totaliter bir rejimde yaşıyorsa ve özgürlük ve eşit haklarla ilgilenen haber gruplarının himayesinde yaşıyorsa, bunun kanıtlarının bilgisayarda kalmasını istemeyebilir); G. Şifrelenmesi gereken dosyalardaki düz metin parolalar. Bu bilgilerin herhangi biri ve tümü, yalnızca kişinin bilgisayarındaki bir adli tıp müfettişi tarafından değil, aynı zamanda bir kullanıcı İnternet'te veya başka bir ağdayken herhangi bir yarı düzgün bilgisayar korsanı tarafından alınabilir. 

Beceri Eğitimi – Meta-Analiz Ödevleri – Meta-Analiz Alanında Tez Yaptırma – Meta-Analiz Tez Yaptırma Ücretleri

Sayısal Bir Örnek

Homojenlik için ki-kare testini kullanan herkes (ki bunu önermiyoruz) aşağıdakileri hesaplayacaktır:

  • Q = KVar(d)/Var(e) = 4[.058854/.059143] = 3.98

3 serbestlik derecesi ile. Bu, istatistiksel anlamlılık için gereken değerin çok altındadır. Bu nedenle (burada bu testin düşük istatistiksel gücü göz ardı edilerek), bu test araştırma alanının homojen olmasını önerir. 

Alanın homojen olduğu kabul edilirse, etki büyüklüklerinin standart sapması 0’dır ve tahmin edilmesine gerek yoktur. Yani araştırmacı, sabit etkiler meta-analiz modelini uygulayacaktır (bkz. Bölüm 5 ve bu bölümün başlarındaki tartışma). Bu nedenle, yalnızca ikinci dereceden örnekleme hatası, ortalama etki büyüklüğündeki ikincil örnekleme hatası olacaktır. Daha önce açıklandığı gibi, homojen durum için, çıplak kemikli bir meta-analiz için ortalamadaki örnekleme hatası şu şekilde verilir:

  • Var[Ave(d)] = Var(e)/K = .059143/4 = .014786

Bu nedenle, bu meta-analizdeki örnekleme hatası önemlidir. Etki boyutunun gerçekten pozitif olduğundan emin olamayız. Önceki meta-analizdeki problem toplam örneklem büyüklüğüdür. Toplam 280 örneklem büyüklüğü, tek bir çalışma için bile küçük bir örneklem büyüklüğü olacaktır. Bu nedenle, bu meta-analizin önemli bir örnekleme hatasına sahip olması beklenebilir. Bunu çok açık hale getirmek için, çalışmaların sayısının K = 4 yerine K = 40 olduğunu varsayalım. O zaman toplam örneklem büyüklüğü T = 2,800 olacaktır, bu sonsuz olmaktan uzaktır, ancak yine de önemlidir. Örnekleme hatası varyansı olacaktır.

Böylece, sabit etkiler modeli varsayıldığında ve ortalama örneklem büyüklüğü 70 olan 40 çalışma verildiğinde, δ’nin ortalama değerinin pozitif olduğu bilinir ve %95 belirsizlik aralığının genişliği .48’den .16’ya düşer. Çalışma sayısı 400 olsaydı, toplam örneklem büyüklüğü 28.000 olacak ve güven aralığı daralacaktı.

Bu nedenle, bu varsayımlar altında, meta-analiz sonunda tüm araştırma alanlarında etki büyüklüklerinin çok doğru tahminlerini verecektir. Bununla birlikte, birincil çalışmalarda ortalama örneklem büyüklüğü çok küçükse, gereken çalışma sayısı oldukça fazla olabilir.

Uzmanlardan Liderlik Eğitimi Örneği

Liderlik çıplak kemikleri meta-analizini düşünün. Bu tahminlerle ilgili güven aralıklarının hesaplanmasını gösterelim. Burada homojen durumu varsayamayız, bu nedenle ortalama tahminimizin örnekleme hatası varyansını hesaplamak için Denklem (9.12) kullanmalıyız. Ortalama etki büyüklüğündeki örnekleme hatası varyansıdır.

Bu, rastgele etkiler standart hatası ve rastgele etkiler güven aralığıdır. Bu nedenle, toplam örneklem büyüklüğü sadece 200 olduğunda, ortalama etki büyüklüğü için güven aralığı çok geniştir. Ancak bu, örneklem büyüklüğü sadece 200 olan tek bir çalışma için de doğru olacaktır. Örnek büyüklüğü 200 ve gözlemlenen d değeri .20 olan tek bir çalışma için, örnekleme hatası varyansı olacaktır.


Ortalama etki büyüklüğü tahmininde doğruluğun anahtarı, büyük bir toplam örneklem büyüklüğü oluşturmak için yeterli araştırmayı toplamaktır. Toplam örneklem büyüklüğü 200 olan bu örnek için, ortalama etki büyüklüğü için güven aralığı −.09 < Ort(δ) < .49’dur. Özellikle güven aralığı 0’ın altına uzandığı için ortalama etki büyüklüğünün pozitif olduğundan emin olamayız.

Öte yandan, diğer yönde kapalı olması da aynı derecede muhtemeldir. Ortalama etki büyüklüğünün, gözlemlenen ortalama .20 yerine .00 olabileceği gibi, eşit olasılıkla, gözlemlenen .20 değerinden ziyade .40 olabilir. Etki büyüklüğündeki tahmini varyasyon çok küçüktür. Homojenlik testini kullanan herkes, homojenlik için ki-kare testinin sonuç verdiğini görecektir.

4 derece serbestlik ile. Bu değer anlamlı olmaktan uzaktır. Bu nedenle, test, popülasyon etki büyüklüklerinde hiç bir fark olmadığını göstermektedir. Ancak, sadece beş çalışma ile gücü düşüktür.

Şimdi, 5 çalışma için değil, 500 çalışma için benzer sonuçlar elde ettiğimizi varsayalım. Ortalama örneklem büyüklüğü 40 olan 500 çalışma için toplam örneklem büyüklüğü 500(40) = 20.000 olacaktır. Meta-analiz tahminlerinde çok az örnekleme hatası olacaktır. Ortalama etki büyüklüğündeki örnekleme hatası olacaktır.

Beceri Eğitimi Moderatör Örneği

Etki büyüklüklerinin tahmini standart sapması .097’dir ve bu, .30 ortalamaya göre büyüktür. Ancak toplam örnek büyüklüğü sadece 400’dür. Homojenlik için ki-kare testidir.

9 serbestlik derecesi ile. Bu değer önemli değildir. Bu nedenle, ki-kare testi bu meta-analizde bulunan moderatör değişkeni tespit edemedi. Her alt kümede 5 çalışma ile toplam örneklem büyüklüğünün her bir alt küme meta-analizinde yalnızca 200 olduğunu unutmayın. Bu nedenle, ki-kare testinin istatistiksel gücü normalden bile daha düşüktür.

Toplam örneklem büyüklüğü sadece 400 olduğundan, ortalama etki büyüklüğündeki örnekleme hatası hakkında endişelenmeliyiz. Bu kadar küçük bir toplam örneklem büyüklüğü ile homojenlik testi güvenilmez olduğundan, ki-kare testinin sonuçlarını görmezden geliyoruz ve heterojen (rastgele etkiler) durumu varsayıyoruz. Ortalama etki büyüklüğündeki örnekleme hatası bu şekildedir.

Yani toplam örneklem büyüklüğü 400 olduğunda, ortalama etki büyüklüğünde büyük miktarda örnekleme hatası vardır. Öte yandan, bu sonuçları 10 çalışma ile değil, 1000 çalışma ile elde ettiğimizi varsayalım. Toplam örnek büyüklüğü 1.000(40) = 40.000 olacaktır ve ortalama etki büyüklüğünde çok az örnekleme hatası olacaktır. Ortalama etki büyüklüğü için güven aralığı şöyle olacaktır.

Ki-kare testinin anlamlı olması için gereken minimum çalışma sayısı nedir? Bu örnekte minimum çalışma sayısı K = 671’dir. Bu, ki-kare testinin bu örnekte çok düşük güce sahip olduğunu gösterir: %50’lik bir güç için 671 çalışma gereklidir. Bu örnek meta-analizdeki birçok gerçek duruma benzer.

Ki-kare testinin gücü, birincil çalışmalarda ortalama örneklem büyüklüğüne keskin bir şekilde bağlıdır. Bu örnekte, etki büyüklükleri δ = .20’ye karşı δ = .40 ve ortalama örneklem büyüklüğü N = 40 olan bir moderatör ele aldık. Gücün %50 olması için gereken çalışma sayısı K = 671’dir. örneklem büyüklüğü N = 68 olsaydı, .50 gücü için gereken çalışma sayısı K = 189 olurdu.

Ortalama örneklem büyüklüğü N = 100 olsaydı, bu sayı K = 82 olurdu. Ortalama örneklem büyüklüğü N = 200 olsaydı, minimum çalışma sayısı sadece K = 17 olurdu. Ortalama örnek büyüklüğü N = olsaydı 236, minimum çalışma sayısı yalnızca K = 10 olurdu.

Yani, birincil çalışmalarda örneklem büyüklüğü N = 40 yerine N = 236 olsaydı, mevcut örnek için ki-kare testi anlamlı olurdu. Ancak, bu rakamların %50’lik istatistiksel güç için gereken çalışma sayısını verdiğini unutmayın – kabul edilemez derecede düşük bir güç seviyesi. Diyelim ki %90’lık bir güç için gereken çalışma sayısı çok daha fazladır.

Ki-kare homojenlik testinin düşük istatistiksel gücünün sorunları, Meta-analiz üzerine Ulusal Araştırma Konseyi (1992) raporunda tartışıldı. Bu rapor, verilerin homojen olup olmadığına karar vermek için kullanılmamasını tavsiye etti.

Bir moderatör değişkeni saptamak için ki-kare testinin düşük gücü, iki moderatör grubu için ortalamaların karşılaştırılması için yüksek güçle keskin bir zıtlık içindedir. Ancak, böyle bir analizde anlamlılık testleri değil, güven aralıkları öneriyoruz. Bu nedenle, istatistiksel güç değil, tahminin kesinliği ilgili kavram haline gelir.