Veri Toplama – İş Sağlığı ve Güvenliği – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri

Atom Temsilleri Şimdi, atomlar nasıl temsil edilir? Atomlar, harfler ve rakamlardan oluşan bir karakter dizisi ile verilir ve iki karakter dizisi eşit olduğunda iki atom eşittir. Bu nedenle, farklı karakter dizileri için farklı tamsayı gösterimleri istiyoruz. Karakter dizilerini bir diziye kaydedebilir ve dizideki dizini tamsayı temsili olarak kullanabiliriz. Bir atomu temsil eden tamsayının işareti göz önüne alındığında (negatiftir), tamsayının mutlak değerini karakter dizileri dizisinde bir dizin olarak kullanmayı seçiyoruz. Temsil için bu kadar. Peki operasyonlar? Eq ve atom boolean fonksiyonlarını kodlamak yeterince kolaydır. Örneğin, atom bağımsız değişkeninin işaretini kontrol eder ve işaret negatifse t atomunun temsilini, aksi takdirde sıfırın temsilini döndürür. Peki ya araba ve cdr? Eğer i3 bir x listesinin temsiliyse, o zaman a[i] (araba 3:}'ün temsilidir, bu yüzden araba için bu basit uygulamayı kullanmak yeterli görünmektedir. Bu uygulamayı y ataması için kullanırsak ne olur: = (araba x) ve ardından x değişkeninde bir değişiklik olur mu? x'in değeri değişirse, y de değişir mi, öyle ki y için tüm listenin tüm öğelerini kopyalayan bir gösterim yapmak zorunda kalır mıyız? Neyse ki, bu sorun LISP'de ortaya çıkmaz çünkü assignment deyimleri yoktur ve değişkenler arasında eşit alt listelerin temsilini güvenli bir şekilde paylaşırız. Geriye ciddi bir sorun kalıyor. 1'\mction cons'a x ve y olmak üzere iki bağımsız değişken verilir ve bir i dizini ile gelip a[i]'yi x'e ve d[i]'yi y'ye ayarlaması gerekir. index i nasıl seçilir? a[i] ve d[i] değiştirildiğinden, i indeksinin şu anda herhangi bir nesnenin temsili olarak kullanılmadığından emin olmalıyız. Bu sorunun bir çözümü, cons işlevi her çağrıldığında i için yeni bir değer kullanmaktır. Bu, aynı anda yalnızca birkaç liste olsa bile, uzun bir hesaplamada çok uzun a ve d dizilerine ihtiyaç duyulduğu anlamına gelir. Şu anda kullanımda olan öğeleri takip etmek ve herhangi bir listeyi temsil etmek için artık ihtiyaç duyulmayan öğeleri geri dönüştürmek daha iyi olacaktır. Şu anda hangi unsurlar kullanılıyor? En azından mevcut ,!).'lSOciation listesindeki tüm öğeler kullanımda, ancak birkaç tane daha var, yani zaten oluşturulmuş ancak henüz bir değişkene bağlanmamış (ve bu nedenle) tüm öğeler , henüz ilişkilendirme listesine girilmemiş). Örneğin, bir işlevin bağımsız değişkenleri belirli bir sırayla değerlendirilir. Sürecin yarısında bir yerde, bazı değerler zaten hesaplanmıştır, ancak bunlar henüz karşılık gelen değişkenlere bağlanmamıştır çünkü bağlama (pairlis tarafından) tüm bağımsız değişkenler değerlendirildikten sonra yapılır. Bu nedenle, şu anda kullanımda olan ve henüz ilişkilendirme listesinin bir parçası olabilecek veya olmayabilecek tüm öğeleri içeren, nesne listesi adı verilen başka bir liste ekliyoruz. Bu listeyi sürdürmek, LISP tercümanımızın LISP'den Pascal'a çevirisinin kesinlikle en zor kısmıdır. Eğer formülü EĞER YADA formülü 3 koşullu EĞER formülü Birden fazla EĞER formülü excel'de eğer ve formülü 4 koşullu EĞER formülü 2 koşullu EĞER formülü Excel EĞER formülü birden fazla koşul Artık kullanılmayan geri dönüşüm elemanları, bir koruma işlemi yapılacağı zaman yapılır ve boş olarak kaydedilen daha fazla hücre mevcut değildir. Bu da sözde çöp toplayıcının devreye girmesine neden oluyor. İlişkilendirme listesinden veya nesne listesinden ulaşılabilen tüm öğeleri işaretler ve diğerlerini serbest listeye ekler. (Bir öğe, ilişkilendirme veya nesne listesindeyse veya erişilebilir bir öğenin arabası veya cdr'siyse erişilebilir.) İzlediğimiz kural, her işlevin, döndürdüğü işlev değeri dışında, oluşturduğu ve ulaşılabilir olması gereken her öğenin erişilebilir olmasını sağlamasıdır. Çağıran işlev, onu erişilebilir kılmaktan sorumludur. Çöp toplamak için daha birçok teknik var, ancak şimdi bunları tartışmıyoruz. Bu, çeviri sürecinin esaslarına ilişkin açıklamamızı tamamlar. Küçük bir iyileştirme olarak, LISP yorumlayıcısındaki hemen hemen her işlevin bir parametresi olan a değişkenini global değişken alp (ilişkilendirme listesi işaretçisi için) ile değiştirdik. Sonuç olarak, onu her zaman sürüklememize gerek yoktur, ancak bu aynı zamanda, LISP sürümünün bir işlev çağrısını tamamladığı her yerde açıkça önceki değerine sıfırlamamız gerektiği anlamına gelir. Nesne listesi aynı zamanda genel bir değişkenle, yani olp (nesne listesi işaretçisi için) ile temsil edilir. Ayrıca, bazı basit hata kontrollerini de ekledik. Bu bölümü kısa bir tartışmayla bitiriyoruz. I fonksiyonu olarak tanımlansın ve 1(1/0) olarak kabul edelim. A hesabında, I'in gövdesi yerine 29 yazılır ve 1(1/0) == 29 bulunur. LISP'de, bağımsız değişken gövde değiştirilmeden önce değerlendirilir ve 1/0 tanımsız olduğu için 1(1/0) tanımsızdır. İşlev Değeri A-hesabında kullanılan semantik, sonuç, işlemlerin gerçekleştirilme sırasından bağımsız olduğu için, cebirsel işlemlerde daha fazla özgürlük sağlar. Bu semantik tembel değerlendirme olarak bilinir ve bazı fonksiyonel programlama dilleri tarafından seçilen semantiktir. LISP'nin hevesli değerlendirmesinin verimli bir şekilde uygulanması daha kolaydır. Kenar örnek, tembel değerlendirme ile kolaydır: verdiğimiz ilk çözüm gayet iyi. Daha verimli çözümümüz, yalnızca istekli değerlendirme durumunda daha verimlidir; tembel değerlendirme ile basit çözüm, karmaşık çözüm kadar verimlidir. Programımız kısaca, ifadelerin değerlendirilmesini değerlerine ihtiyaç duyulana kadar erteleyerek tembel değerlendirmenin özünü içerir. İstekli değerlendirmenin birçok sonucundan biri, LISP'nin koşullu bir ifade gerektirmesi, oysa A-hesabında gereksiz olmasıdır. LISP ve A-hesabı arasındaki bir diğer önemli fark, özyinelemenin ele alınmasıdır. Bundan, I fonksiyonumuzun I = F(f)'yi sağladığı sonucu çıkar. I'in F'nin bir sabit noktası olduğunu söylüyoruz. I'in tanımı özyinelemelidir, F'nin tanımı değildir. Bir fonksiyonu bağımsız değişkeni olarak alan ve bunun sabit noktasını döndüren Y fonksiyonunu varsayarsak, o zaman I = Y(F). Bu tam olarak A-hesabında yapılan şeydir. Yinelemeyi önler ve bu nedenle işlevler için ad gerektirmez. İsim ihtiyacını ortadan kaldırmak cebirsel hesaplamaları basitleştirir. Mevcut uygulamamız, herhangi bir g çağrısı için t sonucunun yazılmasına ve herhangi bir h çağrısı için nil yazılmasına izin verir. Garip görünüyor çünkü x, I'de tanımlanmamış gibi görünüyor. İlişkilendirme listesiyle uygulama, tüm tanımlayıcıların bir listesine sahip olarak normal kapsam kurallarını tamamen yok sayar. İlişkilendirme listesinde x tanımlayıcılarının aranması, g'den çağrılırsam g'deki x ile ilişkili değeri veya h'den çağrılırsam h'deki x ile ilişkili değeri döndürür. X'in tanımsız olduğu bir fonksiyondan çağrılırsam, bir hata mesajı verir. Sonuç olarak, bir parametrenin adı, fonksiyon tanımının dışında bir rol oynar ve bu sadece bir hata olarak kabul edilebilir. Dilin bir özelliği olarak değil, uygulama tarafından bildirilmeyen bir hata olarak düşünülmelidir. Bir programlama dilinin anlambilimini bir tercüman aracılığıyla tanımlamanın tehlikelerinden biri, dildeki kısıtlamaların açık hale getirilmemesidir.