Prensipler

TLC, 1960’larda kağıt kromatografisinin yerini aldı ve şimdi kendisinin yerini büyük ölçüde HPLC alıyor. TLC’de sabit faz (genellikle alümina, silika jel veya selüloz) bir cam, plastik veya metal plaka üzerine kaplanır. Plakanın bir ucuna uygulanan bir çözücü karışımı (hareketli faz), kılcal çekim ile plaka boyunca hareket eder ve plakaya uygulanan bir numunede çözünen maddelerin kromatografik olarak ayrılmasına neden olur.

Floresan olmadıkça, çoğu bileşik, görselleştirilmelerini sağlamak için türevlendirmeye (kimyasal modifikasyon) ihtiyaç duyacaktır: bu, tipik olarak, kromojenik reaktifler ile püskürtme veya plakaya daldırma yoluyla elde edilir.

Kalitatif bilgi, plakayı görüntüleyerek basitçe elde edilebilir ve tek tek noktaların tanımlanması, tutma faktörünün ölçülmesiyle elde edilebilir (Rf, noktanın kat ettiği mesafe, çözücü cephesi tarafından kat edilen toplam mesafeye bölünür).

Plaka ikinci kez çalıştırılarak daha yüksek çözünürlük elde edilebilir, ancak çözücü yönü ilk çalıştırmada 90’a eşittir (iki boyutlu TLC). 2-D TLC’nin dezavantajı, her plakaya sadece bir numunenin uygulanabilmesidir.

Kantitasyon, ya plakayı tarayabilen bir yoğunluk ölçer kullanımını ya da noktanın durağan fazdan elüsyonunu ve ardından kolorimetrik ölçümü gerektirir. Ancak 2-D TLC, proteomik alanındaki gelişmelerle birlikte yeniden ilgi görmüştür.

2-D TLC’yi takiben, tek tek proteinlere karşılık gelen noktaların modeli, belirli bir hastalığı olan bireyler ve kontroller arasında karşılaştırılır ve ilgili spesifik proteini tanımlamak için gruplar arasında yoğunlukta farklılık gösteren noktalar plakadan ayrıştırılır.

Uygulamalar

TLC, diğer kromatografik yöntemlere kıyasla nispeten hızlı, ucuz ve kolay olduğu için günümüzde ağırlıklı olarak bir tarama tekniği olarak kullanılmaktadır. Bir klinik laboratuvarda TLC uygulamaları, amino asitlerin, ilaçların ve karbonhidratların tahlillerini içerir.

Amino Asitler

Fenilketonürili çocukların erken tespiti için birçok ülkede yenidoğan tarama programları mevcuttur. Fenilalanin için spesifik spektrofotometrik veya HPLC yöntemleri mevcut olmasına rağmen, birçok tarama laboratuvarı, diğer amino asit bozukluklarının, örn. tirozinemi, akçaağaç şurubu idrar hastalığı vb.

Anormal şekilde yükseltilmiş bir amino asidin kimliğinin teyidi daha sonra 2-D TLC veya HPLC, örn. Akçaağaç şurubu idrar hastalığında anormal şekilde yükselmiş dallı zincirli amino asitlerin (lösin, izolösin ve valin) karakteristik modelidir.

Özellikle kütle spektrometrisi (LC–MS; daha sonra bakınız) ile kombinasyon halinde sıvı kromatografisi ile bağlantılı teknolojideki son gelişmeler, yenidoğan tarama programlarında TLC kullanımında bir azalmaya yol açmıştır.

İnce tabaka kromatografisi
TLC kromatografi
İnce tabaka kromatografisi SORULARI
Kağıt kromatografisi ve ince tabaka kromatografisi arasındaki farklar
Kolon ve ince tabaka kromatografisi
Kolon kromatografisi
İnce tabaka kromatografisi Deneyi
Adsorpsiyon kromatografisi

İlaçlar

İdrar ilaç taraması, bazik, nötr ve asidik bileşikleri içeren, ‘eğlence amaçlı’ kullanım için mevcut olan veya kasıtlı veya kazara aşırı dozda alınan ilaçların çeşitliliği nedeniyle karmaşıktır. Bilinci kapalı veya koopere olmayan hastada, spesifik ilaçların tüketimi hakkında çok az bilgi bulunabilir.

TLC genellikle ilk tarama ve ticari sistemler için tercih edilen tekniktir, örn. Toxilab1, mevcuttur. Bunlar, sistemlerden herhangi birine dahil edilen nötr ilaçlarla asidik ve bazik ilaçlar için ayrı plakalara ve solvent sistemlerine sahip olma eğilimindedir.

Farklı kromojenik reaktiflerin ardışık olarak püskürtülmesi, farklı ilaçların farklı renklerle boyanmasına neden olur ve böylece daha kolay tanımlamaya izin verir. Ancak son yıllarda, kötüye kullanılan ilaçların birinci basamak taraması için otomatik analizörlerde enzim immünolojik testlerinin kullanımına yönelik önemli bir hareket olmuştur.

Karbonhidratlar

TLC, karbonhidrat metabolizması bozuklukları, örn. fruktozüri, vb. Bu uygulama için sadece kalitatif sonuçlar gereklidir, ancak ağızdan tatbik edilen şekerler kullanılarak gastrointestinal sistem fonksiyonu ve bütünlüğü için testlerin geliştirilmesi, şekerlerin kantitatif TLC’sine ihtiyaç duyulmasına neden olmuştur.

Bir örnek, mide-bağırsak yolunun duvarını farklı mekanizmalar yoluyla geçen mono- ve disakkaritlerin (ksiloz, ramnoz, 3-0-metilglikoz ve laktuloz) kullanılmasıdır. Gastrointestinal sistem hastalıklarının ayırıcı tanısıdır.

Emilim için uygun olan bağırsak yüzeyindeki azalma (örneğin çölyak hastalığı) monosakkarit emiliminde ilerleyici bir azalmaya yol açarken, bağırsak duvarının bütünlüğünün zarar görmesi (örneğin Crohn hastalığında) disakkarit emiliminde bir artışa yol açar.

Yüksek Performanslı Sıvı Kromatografisi (HPLC)

Prensipler

HPLC, klinik laboratuvarda kullanılan en yaygın kromatografi şeklidir. Gelişmiş performans, katı fazı dar sütunlarda (tipik olarak 150 5 mm) içererek ve hareketli fazı basınç altında (tipik olarak 1.5-2.0 atmosfer basıncı) kolondan pompalayarak elde edilir.

HPLC’de zaman zaman iyon değişimi veya boyut dışlama ayırma mekanizmaları kullanılsa da, çoğu yöntem moleküllerin katı faza adsorpsiyonuna dayanır. Normal fazlı HPLC’de, bir silika paketleme malzemesinin yüzeyindeki hidrofilik bağlanma grupları hidrofilik molekülleri çeker ancak hidrofobik molekülleri çekmez, ters fazlı HPLC için bunun tersi doğrudur.

Bu nedenle, normal faz HPLC’de artan polariteye sahip bir mobil faz, polar molekülleri katı fazdan daha etkin bir şekilde uzaklaştırırken, ters fazlı HPLC’de giderek artan hidrofobik (organik) mobil fazlar, polar olmayan molekülleri katı fazdan daha kolay uzaklaştırır. Bu nedenle, ters fazlı HPLC, biyolojik sıvılarda baskın olan yüksüz moleküllerin ayrılması için özellikle uygundur.

HPLC için ekipman

Bir HPLC sisteminin bileşenleri şunları içerir: bir pompa(lar), numune yerleştirme sistemi (şırınga enjektörü veya otomatik numune alıcı), kolon, dedektör ve veri toplama sistemi (tablo kaydedici veya bilgisayar). Çoğu uygulama için, sabit bir akış hızında (tipik olarak 1-2 ml/dak), yani izokratik elüsyonda tek bir sıvı faz kullanılabilir.

Bununla birlikte, ayrılmakta olan bileşiklerin yapı olarak benzer olduğu bazı karmaşık uygulamalarda, analiz sırasında sıvı fazın bileşiminin değiştirilmesi, yani gradyan elüsyonu gerekli olabilir. Gradyan elüsyonunun bir örneği, kan veya idrardaki amino asitlerin ayrılmasıdır.

HPLC için saptama yönteminin seçimi, rutin olarak kullanılan ultraviyole (UV), floresan ve elektrokimyasal (EC) saptama ile analitin türüne bağlıdır. UV tespiti, ters fazlı HPLC’de baskındır, ancak mobil fazdaki yüksek organik çözücü konsantrasyonu 190 ile 230 nm arasında büyük bir arka plan absorpsiyonu ile sonuçlandığından, normal faz yöntemlerinde nadiren kullanılır.

The post İnce Tabaka Kromatografisi – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

Mod, sabit fazdaki gözeneklerin farklı moleküler boyutlara sahip moleküllere erişilebilirliğine dayanır ve proteinler, karbonhidratlar ve lipidler gibi yüksek molekül ağırlıklı biyolojik örnekler için özel bir uygulamaya sahiptir. Daha küçük bileşenler gözeneklere daha fazla nüfuz edebilir ve bu nedenle gözeneklerden hariç tutulan daha büyük moleküllere göre kolon üzerinde daha uzun süre tutulur.

Adsorpsiyon Kromatografisi

Bu modda, silika (veya bazen alümina) genellikle sabit faz olarak kullanılır, ancak bu yöntem biyolojik numuneler için yaygın olarak kullanılmaz ve genellikle bağlı normal faz sabit fazlarla değiştirilir. Yöntem, mobil faz ve sabit faz için numunenin farklı afinitelerine dayanır.

 Bölme Kromatografisi

Tüm uygulamaların% 90’a kadarı, iki karışmayan sıvı faz arasında çözünen maddelerin bölünmesine dayanan bu kromatografi modunu kullanır; biri sağlam bir desteğe, diğeri mobil. En popüler sabit faz, oktadesilsilan (OD’ler veya C ,,) kaplı silika partikülüdür, ancak daha düşük homologlar (Cı, C,) de kullanılır.

Ters faz kromatografisinin popülaritesi, zincir uzunluğu, zincir tipi ve karbon yüklemesi bakımından değişen çok sayıda ticari ambalajın mevcudiyeti ile artmaktadır. Bu nedenle, kromatograf sadece hareketli faz bileşimini değiştirerek değişen seçicilik seçimine sahip olmakla kalmaz, aynı zamanda farklı bir sabit fazı da seçer.

Kromatografiyi fazlamak mümkündür. İyonik yükler, tersine çevrilmiş pH kullanılarak hem iyonize edilmiş hem de iyonize edilmemiş ayrı çözünen maddelerin manipülasyonu veya bir iyon çifti reaktifinin dahil edilmesiyle bastırılabilir.

Daha polar bileşenler için, bağlı normal faz destekleri özellikle yararlıdır ve çözücü bileşimi değişikliklerine hızlı bir tepkiye izin vererek silika üzerinde adsorpsiyon kromatografisine göre faydalara sahiptir.

Ligand değişimi ve afinite kromatografisi gibi diğer bölme kromatografisi modları, suda çözünür biyomoleküllerin çözülmesi için özel uygulamalar bulmuştur.

Afinite kromatografisi
Jel Filtrasyon kromatografisi
İyon değişim kromatografisi
İyon exchange kromatografisi
Adsorpsiyon kromatografisi
Afinite kromatografisi çalışma prensibi
Hidrofobik etkileşim kromatografisi
İyon Kromatografisi

İyon Değişim Kromatografisi

İyon değişim kromatografisinde tutulma, çözünen maddenin karşıt yüklü grupları ile sabit faz arasındaki elektrostatik etkileşimler tarafından yönetilir. Seçicilik, mobil fazın doğasından veya sıcaklıktan etkilenebilir.

Özellikle çok bileşenli örnekler için belirli uygulamalar, bileşenleri yeterince ayırmak için birden fazla HPLC modu gerektirir ve bu, çok boyutlu HPLC kullanılarak sağlanabilir.

 Çözücü Seçimi

Bu bölüm, ilk ilkelerden mobil faz seçimine rehberlik etmek için tasarlanmıştır. Mobil faz bileşiminin seçimi, elde edilebilen büyük ölçüde farklı seçicilikler nedeniyle kritiktir. Bazı durumlarda, son seçimi, kullanılabilirlik ve gider gibi önemsiz faktörler belirleyebilir.

Uygun bir mobil fazın seçimi için esasen üç kriter vardır. Bunlar numunenin fizikokimyasal özelliklerine, çözücülerin fizikokimyasal özelliklerine ve örneğin TLC ile hareketliliğine (mümkünse) dayanmaktadır.

Numunenin Fizikokimyasal Özellikleri

Numune kolona ayırma için kullanılandan farklı bir çözücü içinde uygulanırsa olağandışı kromatografik etkiler gözlemlenebilir.

Örneğin, numune daha güçlü bir çözücü içinde çözülürse, o zaman sütun dengesinin bozulduğu bir bant, sütunda aşağı doğru ilerler ve çoğu zaman çözünürlüğü bozar. Bu nedenle, genel bir kural olarak, numunenin çözünür olduğu bir mobil faz seçmek ve çözünürlük sınırlayıcı bir faktör ise daha büyük bir enjeksiyon hacmi kullanmak her zaman en iyisidir.

Çözücülerin Fizikokimyasal Özellikleri

Çeşitli çözücülerin genel fizikokimyasal özelliklerini göstermektedir. Teoride, bu çözücülerden herhangi biri kromatografi için kullanılabilir, ancak pratik amaçlar için bir dizi çözücü genellikle çeşitli nedenlerle ortadan kaldırılabilir:

(a) yüksek viskoziteye sahip çözücüler, kromatografik kolondaki akış sırasında daha yüksek geri basınçlara neden olur,
(b) düşük kaynama noktalarına sahip çözücülerin hareketli fazda sabit bir konsantrasyonda tutulması zor olabilir ve ayrıca yangın tehlikesi oluşturabilir,
(c) yüksek UV kesme dalga boyuna sahip çözücüler, yaygın olarak kullanılan dalga boyu aralıklarında UV tespitini engeller,
(d) bazı çözücüler toksiktir (örneğin benzen) ve
(e) bazı çözücülerin saflığı partiden partiye değişebilir.

Bu nedenle, yalnızca sınırlı sayıda çözücü genel kullanıma sahiptir. Asetik asit ve trietilamin, bazen iyon değişim kromatografisinde kullanılan sulu tamponların hazırlanmasında kullanıldıkları için dahil edilmiştir.

Son olarak, esas olarak tutulmayı kontrol eden çözücü mukavemeti olsa da, protik çözücülerdeki hidrojen bağının da tutmayı etkileyebileceğine dikkat edilmelidir.

 Numunenin TLC’ye Göre Hareketliliği

Çoğunlukla tek bir çözücü, optimum kromatografik çözülmeye izin vermez ve ayırmaların çoğu, mobil faz olarak çözücülerin bir karışımını kullanır. Optimum mobil faz seçimi genellikle deneme yanılma yoluyla belirlenebilir, ancak TLC kullanılarak bazı kılavuz bilgiler de elde edilebilir.

Teorik olarak, bir TLC plakasındaki mobilite, k ‘= (1 – Rf) / Rf olduğundan, HPLC tutulmasıyla doğrudan ilişkilidir, ancak, TLC dengesiz bir işlem olduğundan ve genellikle daha düşük çözücü kuvvetleri gerektiğinden pratikte farklılıklar vardır. eşdeğer bir HPLC ayırması için. Bununla birlikte, TLC hareketliliği, birçok çözücü karışımını karşılaştırmak için hızlı bir yöntem de sağlar.

Genel olarak, bir numune karışımının ayrıştırılmasının geliştirilmesinde, numune başlangıçta düşük elüsyon kuvvetine sahip bir çözücü içinde HPLC kolonuna enjekte edilir ve daha sonra ilgili bileşikler kolondan ayrılıncaya kadar sürekli olarak da arttırılır.

Bu yöntemin temel sınırlaması, elüsyonun gerçekleştirilmesinin uzun zaman alabilmesi ve sonuç olarak, bu prosedürü, eluent kuvvetinde farklı sıçramalar ile tersine kullanmanın genellikle daha hızlı olmasıdır. Modern ekipman, gradyan geliştirmenin gözetimsiz yürütülmesine izin verir.

Birçok üretici, korozyon olasılığı nedeniyle paslanmaz çelik pompalarda düşük pH değerinde halojenür iyonlarının kullanımından kaçınılmasını önermektedir. Bu nedenle, halojenür iyonlarının kullanıldığı yerlerde, kullanılmadığında sistemden su ile yıkanmaları da tavsiye edilir.

Halide iyonları kullanılırken, pompanın haftada en az bir kez 20 dakika süreyle sistemden (kolondan değil!)% 20 nitrik asit solüsyonu pompalanarak da geçirilmesi tavsiye edilir.

The post İyon Değişim Kromatografisi – Biyokimya ve Moleküler Biyolojide Laboratuvar Teknikleri – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

Bu prosedür, numunenin elüsyonuna ve ligandın aktivitesinin geri kazanılmasına izin verir. Bağın liganda bağlanması muhtemelen bir polimer için çok değerlikli olacaktır (yani çok bölgeli bağlantı) ve bu nedenle sterik olarak bağımlı olabilir.

Tutulmayı etkileyen kritik özellikler, ligand-bağ kompleksi için ayrışma sabiti (Kd) ve durağan fazdaki ligand konsantrasyonudur (bağlanma yerlerinin sayısı). Ayrışma sabiti (Kd), kütle eylem oranı ile tanımlanır.

Afinite kromatografisi için kapasite faktörü (k ‘), basitçe, belirli bir kolon için bağlanmanın serbest bağlantıya oranı olarak tanımlanır ve denklem ile gösterilebilir.

Kd ve k ’arasındaki bir ilişki, analitik ayrımlarda olduğu gibi [Ln]> [Lt] olduğunda türetilebilir. Bu ilişki, çok değerlikli bağlanma için dikkate alınmıştır. Plaka yüksekliğinin K’ye bağımlılığı, concanavalin A’nın eklendiği bir silika desteği kullanılarak not edilmiştir.

Sabit Faz Etkileri

Ligand bağlanmasının kimyası

Ligandların geleneksel sabit fazlara bağlanması için çeşitli yayınlanmış yöntemler mevcuttur ve yüksek performanslı afinite kromatografisi için uygun olan sabit fazların çoğu, bu yöntemlerden bazıları kullanılarak hazırlanmıştır.

Çoğu prosedürde, silika, daha sonra bir reaktif aminin kovalent olarak bağlanabildiği hidrofilik bir tabaka (glikofaz) ile kaplanır. En kararlı destekler ya epoksilika birleştirme ya da tresil-klorür ile aktive edilmiş silika tarafından üretilir.

Diğer özellikler

Parçacık şeklindeki gelişmeler kütle aktarım hızını iyileştirirken desteğin artan sertliği elüsyon ve yeniden dengeleme sırasında daha hızlı akış hızlarına izin verdi. Başarılı ayırmaların çoğunun, sabit faz için bir temel olarak geniş gözenekli (50-100 um) silika partiküllerini kullandığını ve böylece herhangi bir sterik engelden kaçındığını belirtmek de gerekir.

Geleneksel destekler üzerinde yapılan ilk çalışmalardan, bir ara kolun varlığının, muhtemelen ligandın reaktif bölgelerine erişim özgürlüğüne izin vererek bağın bağlanması için faydalı olduğu bulunmuştur. Bununla birlikte, bu kollar ligandın bağlanmasına katılmamalıdır ve bu nedenle hem hidrofilik hem de iyonik olmamalıdır.

Konvansiyonel afinite desteklerinde yüksek derecede ligand ikamesi sağlanabilmesine rağmen, bazı durumlarda bağlanma sırasında yanlış yönlendirme ve denatürasyon kombinasyonundan dolayı potansiyel bölgelerin sadece% 1-2’sinin bağlanma için mevcut olabileceği tahmin edilmiştir. 

Ek olarak, durağan faza bağlanabilen molar ligand miktarı, moleküler boyutun bir fonksiyonudur. Bu, bu tür sabit fazın kapasitesinin, iyon değiştirme veya ters faz sabit fazlardan 100 kat daha az olabileceği anlamına da gelir.

İmmünoafinite durağan fazların hazırlanması için bildirilen durumlarda ligand genellikle 5-10 mg / g reçine konsantrasyonunda bağlanır, ancak bir çalışmada alkol özellikle Cibacron Blue FG3-A’dır.

Bu molekül, enzimlerin katalitik aktivitesi için gerekli nükleotid kofaktörlerinin çoğunu taklit ettiği düşünülen sülfonatlı bir antrakinon parçası içerir.

Ham maya ekstrelerinden, ilgili substratları kullanılarak seçici elüsyonla izole edilen iki enzim, heksokinaz ve 3-fosfogliserat kinaz için bu tip desteğin çözülme gücünün dramatik bir kanıtı gösterildi.

Afinite kromatografisi
Hidrofobik etkileşim kromatografisi
İyon değiştirme kromatografisi
Afinite kromatografisi çalışma prensibi
Jel Filtrasyon kromatografisi
Kromatografik yöntemler
Adsorpsiyon kromatografisi
Kolon kromatografisi

İmmünoafinite

Poliklonal antikor preparatlarının çoğu, Kd = lop8 ila lo – ‘* M sırasıyla ayrışma sabitlerine sahiptir. Bu, maksimum seçiciliğe izin verirken, ligand-bağlayıcı ayrılması, kromatografi sırasında hız sınırlayıcı hale gelebilir, dolayısıyla HPLAC’de kullanımları, hızın gerekli olduğu yerlerde avantajlı olarak kabul edilmeyebilir.

Başarılı bir kromatografiye izin vermek için 0,05-0,1 ml / dk mertebesindeki akış hızları gerekli olabilir ve bu, antikor ligandlarının yüksek performanslı desteklere bağlanma amacını ortadan kaldırabilir. Daha düşük bağlanma sabitlerine sahip monoklonal antikorları seçme olasılığı, tercih edilen bir alternatif sunabilir.

Tablo 9.1, ticari olarak iki sınıfa ayrılan daha popüler afinite ligand tiplerini göstermektedir: katı bir şekilde biyospesifik olarak kabul edilenler ve yapısal veya fonksiyonel bir homolojiyi paylaşan molekülleri ayıranlar. Afinite ligandlarının kapsamlı bir listesi başka bir yerde sunulmuştur, ancak liste sürekli olarak büyümektedir.

Mobilephase efektleri

Seçicilik, nihai olarak ligand-bağ etkileşiminin özgüllüğü ile belirlenir. Bağlanma büyük ölçüde stereospesifik etkileşimler tarafından yönetilse de, Kd elektrostatik, hidrofobik ve bu tür diğer etkileşimlere bağlı olacaktır ve bu nedenle pH ve iyonik kuvvet gibi mobil faz özelliklerinden de etkilenecektir.

Ligand-bağ etkileşiminin kinetik çalışmaları, ligandı birleştirmek için kullanılan farklı yöntemlerden veya ligandın destekten sızmasına bağlı olabilecek çelişkili sonuçlar göstermiştir. (Ligandın destekten sızması, farmakolojik olarak aktif bileşiklerin üretimi için büyük ölçekli afinite desteklerinin kullanımında bir dezavantaj olmuştur.) Kd üzerindeki çözüm çalışmaları, sıcaklık arttıkça Kd’de bir artış olduğunu göstermektedir. ve buna karşılık gelen k ‘değerinde bir azalma olur.

Yüksek Performanslı Ligand Değişim Kromatografisi (HPLEC)

Yüksek performanslı ligand değişim kromatografisinin (HPLEC) geliştirilmesi, HPLAC’den oldukça farklıdır. İvmenin çoğu, amino asitlerin rasemik formlarını ayırma girişimlerinden de kaynaklandı.

Bir yaklaşım, amino veya karboksil grubunun modifikasyonu ve ardından normal faz kromatografisi yoluyla amino asitleri diastereomerik karışımlara dönüştürmekti. Popüler türevlendirme ajanları, izotiyosiyanat ve tiyoüre bileşikleridir.

Halen popüler olmasına rağmen, bu yaklaşım reaksiyon sırasında uzun türetme ve olası artefakt oluşumu dezavantajına sahiptir. Diğer bir yaklaşım, normal veya ters faz kromatografisi sırasında da mobil faza bir kiral ajan eklemektir.

Daha yakın zamanlarda, bir kiral ajanın kovalent olarak bağlanması için durağan fazlardan artan şekilde yararlanılmıştır. Aşağıdaki bölümler bunlarla ilgilenecektir.

Prensipler

HPLEC’in en popüler modu, bazen metal şelat kromatografisi olarak anılır. HPLEC’de bir çözünen maddenin (Lt) tutulması, bir metal iyon-bağ kompleksinin oluşumuna bağlıdır.

Metal iyonun kendisi, durağan faz (SM) ile oluşturulan bir koordinasyon kompleksine bağlıdır. Sabit fazın metal iyon bağlayıcı kompleksi (SMLt) tersine çevrilebilir ve oldukça da düzenli bir yapıya sahiptir.

The post Ligand Değişim Kromatografisi – Biyokimya ve Moleküler Biyolojide Laboratuvar Teknikleri – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

Bu, kritik zincir uzunluğu olarak adlandırılmıştır ve farklı çözünen maddelerle değiştiği bulunmuştur, bu da alkil zincirinin sadece bir kısmının ayırmada yer aldığını düşündürmektedir.

Karbon zinciri uzunluğunun seçicilik üzerindeki etkisi tartışmalı bir konu olmaya devam etmektedir ve bilimsel literatürde bir dizi çelişkili rapor bulunmaktadır. Bu nedenle, spesifik çözünen madde veya mobil faza bağlı olarak artan zincir uzunluğu ile seçicilikte bir artış veya azalma meydana geldiğinde örnekler alıntılanabilir.

Bununla birlikte, ters faz ayrımları için genel bir öneri, tutma daha büyük olduğundan ve seçicilik daha iyi olabileceğinden, bir Cı sabit faz kullanmaktır. Bir ayırma tanımlandıktan sonra, alkil bağlı zincirin uzunluğu, ayırma süresinde bir azalma sağlamak için azaltılabilir. Ancak, bu genellemenin istisnaları olduğu da kabul edilmelidir.

Yüksek Performanslı Ters Fazlı İyon Çifti Kromatografisi

Geleneksel ters faz kromatografisinin en ciddi sınırlaması, iyi pik simetrisini korurken yüksek polar veya iyonik bileşikleri kolon boşluk hacminden ayıramamasıdır. Son yıllara kadar, bu tip bileşikleri içeren ayırmalar için tercih edilen yöntem iyon değişim kromatografısıydı.

Belirli çözünen iyona zıt yüklü bir karşı iyonun eklenmesi ile iyon çifti oluşumu, belirli çözünen iyona bir şarj aracı sağlar ve bir yük nötralizasyonu sağlar ve organik kimyada birkaç on yıldır ekstraksiyon için kullanılmaktadır. Suda çözünür iyonik bileşikler sulu olmayan ortama aktarılır.

Bir kromatografik ayırmada iyon eşleştirmenin ilk uygulaması nispeten yeniydi ve yüklü organik moleküllerin ayrılması için teknikte kullanılan Horvath ve Lipsky’ye atfedildi.

İyon değiştirme kromatografisine popüler bir alternatif olarak iyon çifti kromatografisinin ortaya çıkışı, önceki tekniğin sağladığı çeşitli avantajlara atfedilebilir, bunlara aşağıdakiler dahildir:

(1) Ters fazlı iyon çifti kromatografisi, hem iyonik hem de iyonize olmayan eriyikleri ayırmak için kullanılabilir.
(2) Teknik, ayırmayı etkileyen benzer faktörlerle ters fazlı kromatografiye benzer; bu nedenle, ters faz tekniklerine alışkın olan kromatografi için ters fazlı iyon çifti kromatografisini kullanmak kolaydır.
(3) İyon çifti kromatografisinde kullanılan kolonlar yüksek kromatografik verime sahiptir.
(4) Gradyan elüsyonlarından sonra, orijinal koşulların yeniden kurulması, iyon-çiftli kromatografide iyon değişim kromatografisinde gerekli olabilen oldukça uzun sürelerle karşılaştırıldığında genellikle hızlıdır.

Jel Filtrasyon kromatografisi
Afinite kromatografisi
Sıvı Kromatografisi
Kolon kromatografisi
Adsorpsiyon kromatografisi
Gaz kromatografisi
Kromatografi Çeşitleri
Dağılma kromatografisi

İyon Çifti Kromatografisinin Modları

Şu anda, iyon çifti kromatografisi üç ana sınıfa ayrılabilir: Normal faz sıvı-sıvı iyon çifti (NPLLIP) kromatografisi, ters faz sıvı-sıvı iyon çifti (RPLLIP) kromatografisi ve ters fazlı iyon çifti (RPIP ) kromatografi. Bu kromatografik modların her biri, spesifik avantajları ve dezavantajları ile birlikte şimdi ele alınacaktır.

Normal Faz Sıvı-sıvı İyon Çifti Kromatografisi

Bu teknikte, sabit faz, karşı iyonu içerir ve katı destek (genellikle silika parçacıkları) üzerinde sulu bir kaplamada bulunur. Mobil faz, genellikle küçük miktarlarda ek bir organik modifiye edici içeren, karışmayan, polar olmayan bir organik çözücüdür.

Bu kromatografi modunun sağladığı iki önemli avantaj, mobil fazın değiştirilme kolaylığı ve güçlü bir flüoresan emisyonuna sahip olan spesifik karşı iyonların (pikrat ve naftalin-2-sülfonat gibi) eklenebilmesidir. UV’de yüksek sönme katsayısı; sonuçta ortaya çıkan iyon çiftlerinin oluşumu, başka türlü saptanamayan bazı çözünen maddelerin ölçülmesini de kolaylaştırır.

Bu iyon çifti kromatografisi biçiminin en büyük dezavantajı, kolonun hazırlanmasının kolayca gerçekleştirilememesi ve eşleştirilmiş iyonun durağan fazda tekrar tekrar yeniden üretilmesinin gerekmesidir. Teknik, ters fazlı iyon çifti kromatografisinin, karşı iyonun mobil faza eklenmesi rahatlığına sahip olması gibi basit bir nedenden dolayı yaygın olarak kullanılmamaktadır.

Ters Fazlı Sıvı-sıvı İyon Çifti Kromatografisi

Bu teknik 1970’lerin başında tanıtıldı ve sabit faz olarak kimyasal olarak bağlı bir hidrofobik silika partikül desteği etrafında organik bir kaplama ve karşı iyonu içeren sulu bir mobil faz da kullanır.

Kullanılan organik kaplama genellikle pentan-1-01’dir ve hidrofobik destek oktil veya oktadesil bağlı fazlı silika paketleridir. Bu modda, bir kromatografik ayırma, karşı iyon konsantrasyonunun ayarlanmasıyla veya sabit fazı içeren organik kaplamanın değiştirilmesiyle hem seçicilik hem de tutma süresi için de manipüle edilebilir.

Bu tekniğin normal faz tekniğine göre avantajları, kolonların nispeten kararlı olması ve kromatografik koşulların ayırmaları iyileştirmek için kolayca ayarlanabilmesidir. Dezavantajları, bazı hidrofobik çözünen iyonların sabit faza bölünme eğilimine sahip olmaları ve bu nedenle iyon çifti oluşumuna ek olarak destek üzerinde adsorpsiyon dahil olmak üzere karışık bir tutma mekanizmasına da neden olmasıdır.

Bu tekniğin bir başka dezavantajı, hidrofobik desteğin etrafındaki organik kaplamanın muhafaza edilmesinin gerekmesidir. Sıvı-sıvı kromatografik mod ile ilişkili sorunların üstesinden gelmenin açık çözümü, basit bir kimyasal olarak bağlı hidrofobik sabit faz kullanmaktır ve bu nedenle günümüzde çabaların çoğu ters fazlı iyon çifti kromatografisi üzerinde de yoğunlaşmıştır.

Ters Fazlı İyon Çifti (RPIP) Kromatografisi

RPIP kromatografisi, bir hidrokarbonlu sabit faz ve karşı iyonu da içeren sulu veya sulu-organik bir mobil faz kullanır. Sabit faz genellikle oktadesil bağlı fazdır ve mobil faz genellikle organik modifiye edici olarak metanol veya asetonitril içeren sulu bir tampondur.

Karşı iyonların seçimi, ayrılacak çözünen maddelere bağlıdır, ancak genel olarak asitlerin ayrılması için mobil faza hidrofobik bir organik baz eklenirken, bazların ayrılması için bir hidrofobik organik asit eklenir. Diğer bileşiklerin ayrılması benzer şekilde uygun bir karşı iyon ilave edilerek de elde edilir.

The post İyon Çifti Kromatografisinin Modları – Biyokimya ve Moleküler Biyolojide Laboratuvar Teknikleri – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

Van der Waals etkileşimleriyle ilişkili enerji yaklaşık olarak çözünen maddenin moleküler yüzey alanıyla orantılıdır. elektrostatik kuvvetler çözücünün dielektrik sabitine ve çözünen moleküllerin dipol momentine bağlıdır.

Hidrokarbonlu bağlı fazın bir ligandına çözünen bağlanmanın birleşme süreci benzer bir şekilde değerlendirilebilir; diğer bir deyişle, yukarıda açıklanan işlemlerin her biri ile ilişkili bireysel enerjiler, çözücü etkisiyle ilişkili serbest enerji değişikliğini sağlamak için toplanır.

Gaz fazındaki türlerin her birinin etkileşimi biliniyorsa, ters faz kromatografisinde esas olarak Van der Waals kuvvetleri olacaksa, ilişkilendirme sürecinin toplam serbest enerji değişimi değerlendirilebilir.

Bu nedenle, bir çözünen maddenin sabit faza bağlanması, esas olarak, çözücünün kompleks oluşumu üzerine çözücüye maruz kalan moleküler yüzey alanındaki azalma ile kolaylaştırılan birleşme ile çözücü etkilerinden kaynaklanırken, çözücü ile çekici etkileşimler bu etkileşimlere karşı çıkmaktadır. Tutulmayı belirleyen çözünen madde ile hidrokarbonlu ligand arasındaki polar olmayan etkileşim, bu iki etki arasındaki bir farktan kaynaklanır.

Ters fazlı kromatografide tutulmayı hesaba katmak için birkaç başka model önerilmiştir; bu ikisinin bir kısmı bir dereceye kadar popülerlik bulmuş ve “moleküler bağlantı” ve “etkileşim indeksleri” kavramlarını içermektedir. Moleküler bağlantı indeksinin değerinin, kapasite oranı ve suda çözünen maddenin çözünürlüğü ile orantılı olduğu gösterilmiştir.

Etkileşim indeksi, Snyder’in polarite indeksi P’ye biraz benzer, ancak polar bileşiklerle önemli farklılıklar gözlemlenebilir. Etkileşim indeksi, çözünen madde ve mobil faz arasındaki etkileşimleri tanımlar ve model, kapasite oranının logu ile elüentteki organik çözücünün hacim fraksiyonu arasında ikinci dereceden bir ilişki olduğunu gösterir.

Bu modelin bir sonucu, kapasite oranının düzeltilmiş logu arasında doğrusal bir ilişki olmasıdır; günlük k * = (I k ’- log $) / V ve 9’un faz oranı ve V’nin çözücünün molar hacmi olduğu etkileşim indeksi vardır.

Spesifik bir çözünen maddenin tutulması, bu nedenle çözünen maddenin etkileşim indeksinden ve solventin spesifik fiziksel parametrelerinden tahmin edilebilir. Bu model, hem ikili hem de üçlü çözücü sistemlerinde çözünen maddelerin tutulma davranışını doğru bir şekilde belirlemek için kullanılmıştır.

Adsorpsiyon kromatografisi
Kromatografik yöntemler
Kolon kromatografisi nedir
Kromatografik analizler
Kromatografi nedir
Kromatografi Çeşitleri
Rf değerini etkileyen faktörler nelerdir
İnce tabaka kromatografisi

 Sabit Faz Etkileri

Solvofobik teorinin çözünen maddelerin tutma davranışına uygulanması, kromatografik davranışı belirleyen fizikokimyasal parametrelerin çok daha net anlaşılmasını sağlamıştır. Bununla birlikte, solvofobik teorinin, bu yapının doğası tanımsız kalmasına rağmen idealleştirilmiş bir durağan faza dayandığı vurgulanmalıdır.

Solvofobik teoride yapılan varsayımlar, bir dizi farklı açıklamanın önerildiği bir dizi kromatografik sistemde düzensiz kromatografik davranışta yansıtılır.

Anormal davranışların çoğu, durağan fazın yüzeyindeki serbest silanol grupları ile çözünen etkileşimlere atfedilebilir ve silanofilik etkileşimleri düzelten ikili bir tutma modeli sağlamak için temel solvofobik teoride bir değişiklik ile de sonuçlanmıştır.

Bu tür etkileşimler, sudaki bir artışla maskelenebilir. Mobil fazın konsantrasyonu veya bir tampon bileşeni olabilen uygun bir aminin dahil edilmesi. Tersine, pürinleri ve pirimidinleri ayırırken hareketli fazın metanol konsantrasyonundaki bir artışın, muhtemelen bağlı fazın alkil zincirlerinin yüzey alanını artırarak ve böylece hidrofilik etkileşimleri teşvik ederek karışık bir tutma mekanizmasını geliştirdiği de gösterilmiştir.

Alternatif olarak metanol, özellikle düşük yüzey kaplamalı kolonlarda silanofilik etkileşimler için çözünen maddelerle rekabet edebilir. Metanol içeriğindeki artış ayrıca çözünen maddelerin çözülmüş durumunda bir değişikliğe neden olabilir ve böylece tutma davranışını da değiştirebilir.

Silanol-çözünen etkileşimlerini azaltma stratejisi, piklerin artmasını önleyerek hem kromatografik davranışı hem de pik şeklini iyileştirebilir. Alternatif olarak, silanofilik etkileşimler, serbest silanol gruplarının dodesiltrimetilamonyum klorür ile maskelenmesinin bazı sentetik peptitlerin çözünürlüğünü azalttığı görülebileceği gibi kromatografik seçiciliği de artırabilir.

Solvofobik ve silanofilik etkileşimlere ek olarak, sterik tanıma ve çözünenler ile durağan faz arasındaki pi-pi etkileşimleri dahil olmak üzere diğer durağan faz etkileri de gösterilmiştir.

Bu nedenle, durağan fazın ve çözünen maddelerin özel doğası, etkileşim derecesini etkiler; örneğin, düzlemsel çözünenlerin tercihen düzlemsel bir yapı, genişletilmiş oktadesil grupları veya büyük aromatik halkalar oluşturan sabit fazlarda tutulduğu da gösterilmiştir.

Kromatografik Tutmayı Etkileyen Parametreler

Organik Değiştiriciler

Solvofobik teorinin önemi, ters faz kromatografisinde çözünen maddelerin tutma özelliklerini tahmin edebilmesidir. Bu, organik modifiye edicilerin mobil fazdaki çözünen maddelerin tutma davranışı üzerindeki etkileri ile açıkça da gösterilebilir.

Genel olarak saf su, saf asetonitril veya saf metanol ile değiştirildiğinde, çözünen maddelerin kapasite faktörlerinde doğrusal bir düşüş gözlenir. Bu davranışın açıklaması, çözücü etkisini oluşturan bireysel serbest enerji terimlerinin gözlemlenen “log k” ile birlikte ayrı ayrı gösterildiği de gösterilmektedir.

Van der Waals terimi AGEw / R .T en büyük tek terimi temsil eder, ancak bu, çözücü In (R.T / PV) ve elektrostatiktermAGZ ‘/ R’T’nin serbest hacim terimi ile birlikte, yalnızca log k’da küçük değişikliklere neden olur. Bu nedenle, çözücü etkisini etkileyen ana terimin “AG: / R” olduğu açıktır. T, boşluk oluşumundan dolayı enerjideki değişimi de temsil eder.

Bu nedenle, asetonitril konsantrasyonu arttıkça, bir çözücü molekülü için bir boşluk oluşturmak için gereken enerji azalır ve bir çözünen maddenin çözelti içine hareket etme eğilimi azalır, böylece kapasite faktörü de azalır.

Artan organik modifiye edici konsantrasyonu ile kavite oluşumunun serbest enerjisindeki değişime büyük ölçüde yüzey gerilimi hakimdir ve bu nedenle, yaygın olarak kullanılan tüm organik değiştiricilerin yüzey gerilimi, suyun aşırı yüksek yüzey geriliminden çok daha az olduğundan, organik değiştirici konsantrasyonu, kapasite faktöründe mutlaka bir azalmaya da neden olacaktır.

The post Kromatografik Tutmayı Etkileyen Parametreler – Biyokimya ve Moleküler Biyolojide Laboratuvar Teknikleri – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

Sonuç olarak, bileşiklerin ayrıştırılması için gereken süreler farklıdır ve ayırma sağlanır. Bileşikler daha sonra tutma sürelerine, yani enjeksiyon anı ile bileşenin maksimum konsantrasyonunun ayrıldığı an arasında geçen süreye dayalı olarak tanımlanabilir.

Bu teknikler arasında, sıvı kromatografi, özellikle yüksek performanslı sıvı kromatografisi (HPLC), kolaylığı, esnekliği ve iyi etkinliği nedeniyle çok çeşitli farmasötik numunelerin ayrılması ve kantitatif analizi için tercih edilen teknik olarak ortaya çıkmıştır.

HPLC uygulamalarının çoğu polar olmayan sütunlarla, dolayısıyla ters faz modunda (RPLC) gerçekleştirilir, çünkü basit ve çok yönlü koşullara izin verir. Diğer bir avantaj, genel olarak uygulanan mobil fazın sulu bir tampon olmasıdır. Ayrıca RPLC’de iyon bastırma, iyon çifti oluşumu, metal kompleksleşmesi ve misel oluşumu gibi kimyasal dengeler, ayırma seçiciliğini optimize etmek için kolayca kullanılabilir. Bu, ticari olarak temin edilebilen çok sayıda polar olmayan HPLC sütununu açıklar.

RPLC uygulamalarının çoğuna hakim olan oktadesilsilil (ODS) veya C18 bağlı fazlar hala geliştirilmekte ve yeni varyasyonlar geliştirilmektedir. Ayrıca, çözünen madde ile yeni etkileşim olasılıkları sağlamak ve çözünen maddeleri tepkimeye neden olabilecek reaktif silanollerden korumak için sürekli olarak yeni bağlanmış kısımlar eklenir.

Örneğin, C30 gibi uzun zincirli alkil fazları yakın zamanda ticarileştirildi. Hala keşfedilen bir diğer popüler RP silika bazlı kolon kategorisi, düşük organik, yüksek sulu ortamlarda analize izin veren polar gömülü fazlardır.

Adsorpsiyon kromatografisi
Adsorpsiyon kromatografisi nedir
Kromatografik yöntemler PDF
Kromatografik yöntemlerin sınıflandırılması
Kolon kromatografisi
Partisyon kromatografisi
Kromatografi Çeşitleri
Kromatografi pdf

Klasik silika bazlı kolonlarda uygulanandan daha geniş pH aralıklarında analiz, hibrit, polimerik ve zirkonya fazları gibi daha yeni malzemelerle gerçekleştirilebilir. Son aşama, yüksek sıcaklık stabilitesiyle de iyi bilinir.

Bu büyük ticari kolon havuzu, farklı seçicilikler sağlar, yani bir dizi çözünen maddenin tutulmasındaki farklılıkların, çözünen2 durağan faz etkileşimlerindeki farklılıklardan kaynaklanacağı anlamına gelir. Avantajlı bir sonuç olarak, daha geniş bir bileşen yelpazesi ayrılabilir.

Seçicilikte büyük farklılıklar gösteren, belirli bir sabit ve hareketli faz kombinasyonu ile tanımlanan CS’lere ortogonal veya benzer olmayan sistemler denir. Bir ayırma yönteminin geliştirilmesinde ilk adım olarak bilinmeyen karışımları taramak için çok faydalıdırlar. Ortogonal sistemlerde belirli bir karışım için farklı ayırmalar elde edilebildiğinden, bu, tüm bileşiklerin açığa çıkma olasılığını artırır. Ayrıca, bu tarama yaklaşımı, daha fazla yöntem geliştirme için uygun bir CS seçilmesine de izin verir.

Van Gyseghem et tarafından incelenen, benzer olmayan sistemlerin önemli bir uygulaması, Uluslararası Uyum Konferansı’nın gerektirdiği gibi, yeni bir ilaç için bir safsızlık profilinin değerlendirilmesidir.12 Bu gerçek bir analitik zorluktur çünkü safsızlıklar hem yapı hem de yapı olarak bilinmemektedir. sayısında. Ayrıca, genellikle ana bileşiğinkine benzer moleküler yapılara sahiptirler.

Bu tür karışımlar ilk önce bir kütle spektrometresi ile birleştirilmiş bir dizi benzer olmayan CS üzerinde taranır. İkinci olarak, bileşiklerin sayısı, tepe izleme algoritmaları aracılığıyla kromatogramlardan belirlenir ve daha ileri yöntem geliştirme için uygun bir sistem seçilir. Sonraki optimizasyon prosedüründe, mobil faz tamponu pH’ı, organik modifiye edici kompozisyon, gradyan süresi ve kolon sıcaklığı da dikkate alınır.

Pellett ve ark., Altı farmasötik laboratuarından dokuz rutin RPLC yöntemi için ortogonal yöntemler geliştirmek için bir prosedür sundu. Bu çalışma sırasında, birkaç ilaç ürünü ve bunların safsızlıkları iki ortogonal RPLC sistemi ile ayrıldı. Ortogonaliteden yararlanan diğer bir uygulama, Silva ve ark.14 tarafından gerçekleştirilen çalışmadır, burada amino asitler, durağan faz ve tampon pH’ında farklılık gösteren birkaç farklı RPLC sistemi aracılığıyla lipofilik davranışlarına göre de karakterize edilmiştir.

Kapiler elektroforez (CE) ile elde edilen analitik ayırmalar, küçük kılcal damarlar içindeki (tamponlu) elektrolit ortamdaki iyonların elektroforetik hareketliliğindeki farklılıklara dayanmaktadır. Kolon sıvı kromatografisine kıyasla, CE’nin birkaç avantajı vardır: yöntem geliştirme süresini, işletim maliyetlerini ve solvent tüketimi ve daha yüksek verimlilik sağlar.

CE, tamamen farklı bir ayırma mekanizmasına dayandığından, kromatografiye kıyasla büyük seçicilik farklılıkları da gösterir. Sonuç olarak, CE’nin kromatografiye ortogonal bir teknik olduğu, benzerlik veya kromatografideki ortogonallik kavramına benzer olduğu da söylenebilir.

Pluym ve  kimyasal ve farmasötik kalite kontrolde CE kullanımını HPLC ile karşılaştırdı. CE’nin geniş ayırma kapasitesi, basitliği ve ekonomik faydaları nedeniyle HPLC’yi tamamlayıcı bir teknik olarak düşünülebileceğini de belirtmişlerdir.

Jimidar vd. CE’nin yüksek ayırma verimliliği sunduğuna ve HPLC yöntem doğrulamasında yardımcı olarak uygulanabileceğine karar verdi. Mol vd. ilaçların safsızlık profillemesinde elektrosprey iyonizasyon kütle spektrometresi (ESI2MS) ile birleştirilmiş misel elektrokinetik kromatografinin (MEKC) kullanımını değerlendirdi, bu da verimli ayırmalarla sonuçlandı.
Önceki örnekler, bilinmeyen karışımlar için, örneğin safsızlık profillemesinde, ortogonal bir tarama setine CE yöntemlerinin dahil edilmesinin çok faydalı olabileceğini de teyit etmektedir.

ORTOGONAL KROMATOGRAFİK SİSTEMLER

Ortogonalite

Katı matematiksel anlamda, Pearson’ın ikisi arasındaki korelasyon katsayısı sıfır olduğunda iki parametre ortogonaldir. Pratik olarak, ilişkisiz oldukları anlamına gelir. Kapsamlı iki boyutlu kromatografi göz önüne alındığında, iki sisteme ortogonal adı verilir, kurucu boyutlar bağımsız olarak çalıştığında ve boyutlar arasındaki sinentropi sıfırdır.

Bununla birlikte, yukarıda ele alındığı gibi, tek boyutlu kromatografide, genellikle ortogonal sistemler için daha az katı bir tanım uygulanır, ” seçicilikte önemli ölçüde farklılık gösteren sistemler ” Sonuç olarak, bazı analistler bu gibi durumlarda ortogonale benzemeyen terimi de tercih eder. 

The post ORTOGONAL KROMATOGRAFİK SİSTEMLER – Farmasötik Analiz İçin Kapiller Elektroforez Yöntemleri – Ayırma Teknolojisi – FARMASÖTİK ANALİZ – Kimya Mühendisliği – Ayırma Teknolojisi Ödevleri – Kimya Mühendisliği Ödev Yaptırma – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

Birleştirme maddesinin önce imidazol ile reaksiyona sokulduğu ve ardından silikanın eklendiği homojen bir işlem (Şekil 9.4b) de vardır. Monomerik heterojen işlemlerin gerçekleştirilmesi daha kolay olmasına rağmen, homojen yol genellikle daha büyük bağlanmalar istenirse seçilir (silika yüzeyi üzerinde daha yüksek IL kapsamı).

Çok yakın zamanda, Zhang ve ark. iki silan birleştirme ajanının (CPTMS ve oktadikriklorosilan) silikaya birlikte immobilizasyonu ve ardından polar aralıklı faz oluşturmak için metilimidazolün kuaternizasyonu yoluyla bir SCIL durağan fazın hazırlanmasını tanımladı. SCIL’lerin sabit fazlarını elde etmenin monomerik yolu yalnızca iki piridinyum bazlı SCIL için rapor edilmiştir.

Liu ve arkadaşları, 2002 yılında, 22 alkaloidin ayrıştırılmasında başarıyla kullanılan bir kuaterner amonyum bazlı SCIL sabit fazın hazırlanışını da bildirdi. SCIL’ler için bildirilen uygulamaların geri kalanı ve monomerik yol, imidazolyum bazlı SCIL’lere ayrılmıştır.

Bu SCIL’ler, benzil grupları içeren veya sülfonat grupları içeren metil, butil, heksil, oktil, desil veya oktadesil gibi alifatik zincirler içeren imidazolyum katyonlarını içerir.

Polimerik yolda (Şekil 9.4c), SCIL’ler sübstitüentler olarak vinil veya alil grupları içeren IL’lerden hazırlanır. Bu yol ayrıca bir MPS birleştirme ajanı gerektirir ve çoğu durumda heterojen bir süreçten geçer. Silika ilk olarak MSP ile modifiye edilir, ardından radikal başlatıcı olarak azobisobütironitril (AIBN) kullanılarak yüzey tarafından başlatılan bir radikal zincir transfer reaksiyonu yoluyla vinil- veya alil-IL’nin immobilizasyonu takip edilir.

Hali hazırda oluşturulmuş polimerik SCIL’ler, halojenür anyonunun bir metatez reaksiyonu vasıtasıyla BF4p gibi diğer anyonlarla ikame edilmesiyle daha fazla modifikasyona uğrayabilir. Son zamanlarda, hem katyon hem de anyonun silika üzerinde bağlanmaya maruz kaldığı ko-polimerizasyon teknikleri de rapor edilmiştir, bu durumda hem katyon hem de anyonda polimerize edilebilir (vinil / alil) gruplara sahip bir IL gereklidir.

Bugüne kadar, polimerik SCIL’lerin sabit fazlarındaki tüm çalışmalar, alifatik zincirler veya sülfonat grupları içeren imidazolyum katyonlarına dayanmaktadır.

Gaz kromatografisi
Kolon kromatografisi
Gaz kromatografisi pdf
Kağıt kromatografisi
Adsorpsiyon kromatografisi
Afinite kromatografisi Nedir
Sıvı Kromatografisi Nedir
Gaz kromatografisi konu anlatımı

Son zamanlarda, Qiao ve ark. SCIL sabit fazlarını sentezlemek için iki dikasyonik IL, 1,4-bis (3-allylimidazolium) bütan ve 1,8-bis (3-allylimidazolium) oktanın Br- veya NTf2􏰰 anyonları ile kombinasyon halinde kullanıldığını bildirmiş ve kolon verimlilikleri elde etmiştir. 130.000 tabak m􏰰1 kadar yüksektir.

Son literatürde yeni sentez metodolojileri ortaya çıkmaktadır. Örneğin, farklı birleştirme ajanlarının kullanımını içerenler: ”-glisidoksipropil- trimetoksisilan (GPTMS) veya aminopropiltrimetoksisilan (APTMS).

SCIL’lerin durağan fazlarının ana ilginç özelliklerinden biri multimodal davranışlarıdır. Bu terim, sabit fazın bir mekanizma kombinasyonu aracılığıyla analitlerle etkileşime girme yeteneğini ifade eder (yukarıda belirtildiği gibi: hidrofobik veya hidrofilik etkileşimler, dipol-dipol etkileşimleri, elektrostatik etkileşimler, hidrojen bağı, – istifleme ve şekil ve düzlemsel tanımalar ).

Buna ek olarak, aynı kromatografik çalışma içinde anyonlar, katyonlar ve nötr moleküller için ayırmalar elde etme konusundaki ilgi açıktır. SCIL fazlarının, normalde düşük miktarlarda organik değiştiriciler gerektiren ve normal koşullar altında ters modda kullanıldığında geçerli olduğu kanıtlanmıştır.

Başka bir deyişle, bu fazlar nötr aromatikler için ters fazlı bir kromatografik davranışa sahipti ve aynı zamanda SCIL fazlarının da güçlü anyon değişim sabit fazlar gibi davrandıkları görüldü. Ayrıca süper kritik sıvı kromatografisinde (SFC) kullanıldıklarında da başarılı olmuşlardır ve hidrofilik etkileşim sıvı kromatografisinde (HILIC) umut verici sonuçlar göstermektedirler.

Bu karmaşık moleküller arası etkileşimler, farklı yapıdaki analitlerle ve farklı ayırma koşulları altında SCIL fazlarının ayırma performansı test edilerek derinlemesine incelenmiştir. Ayrıca, doğrusal solvasyon enerji ilişkisi (LSER) yaklaşımının uygulanması özellikle yararlı olmuştur.

Abraham modeli olarak da bilinen bu doğrusal yöntem, kromatografide çözünen madde tutulmasını yöneten etkileşimlerin türünü ve göreceli önemini araştırmak için yaygın olarak kullanılmaktadır. LSER modeli tanımlanır.

Yalnız çift elektron etkileşimlerinin (- veya n – etkileşimlerinin) katkısı olduğunda, s, dipol tipi etkileşimleri (polarize edilebilirlik veya dipolarite), a hidrojen bağı asitliğini, b hidrojen bağı bazlığını ve l boşluk oluşumunu gösterir ve dispersiyon etkileşimleri vardır.

Denklemin beş sistem sabiti. 9.2, yani E, S, A, B ve L, çok sayıda çözünen tanımlayıcının çoklu doğrusal regresyon analizi ve probların tutma faktörü ile belirlenir. LSER modelinden SCILs aşamalarına elde edilen sonuçlar aynı zamanda multimodal karakter yaklaşımlarını da desteklemektedir.

Özetlemek gerekirse, artan sayıda çalışma, doğal multimodal davranışları nedeniyle yeni SCIL fazlarının (farklı sentetik yaklaşımlarla) geliştirilmesine odaklanmaktadır ve IL’ler için bu araştırma alanının, kromatografide başarılı sonuçlar üretmeye devam etmesi beklenmektedir.

 Karşı Akım Kromatografisinde (CCC) IL’ler

CCC, hem hareketli hem de sabit fazın sıvı bir yapıya sahip olduğu bir ayırma tekniğidir. Böylelikle iki fazlı sıvı sistemleri ayırma işlemine dahil olur. CCC, HPLC’ye göre çeşitli avantajlar sunar; örneğin, çok yüksek konsantrasyonda analitlere izin verir ve bu nedenle bir hazırlama tekniği olarak yaygın şekilde kullanılmaktadır.

CCC ve HPLC arasında önemli enstrümantasyon farklılıkları vardır. Bu nedenle, mobil faz geçerken CCC sistemindeki sıvı sabit fazı korumak için santrifüjleme alanlarına ihtiyaç vardır.

İki ana CCC kolon türü vardır: hidrodinamik ve hidrostatik, her ikisi de spesifik uygulamaya bağlı olarak doğal avantajları ve dezavantajları vardır.

CCC’de kullanılan en yaygın polar sistemler, iki sulu sıvı faza sahip sözde sulu iki fazlı sistemlerdir (ATPS’ler). Bunlardan biri normalde bir polimer, tipik olarak polietilen glikol (PEG) içerir ve ikincisi bir tuz içerir. CCC’deki polar olmayan sistemler su içermez, ancak uygun organik çözücü karışımları içerir.

The post  Karşı Akım Kromatografisinde (CCC) IL’ler – Ayırma Teknolojisi – Katı Sıvı Ayırma Teknolojisi – Kimya Mühendisliği – Ayırma Teknolojisi Ödevleri – Kimya Mühendisliği Ödev Yaptırma – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).