Bu, kritik zincir uzunluğu olarak adlandırılmıştır ve farklı çözünen maddelerle değiştiği bulunmuştur, bu da alkil zincirinin sadece bir kısmının ayırmada yer aldığını düşündürmektedir.

Karbon zinciri uzunluğunun seçicilik üzerindeki etkisi tartışmalı bir konu olmaya devam etmektedir ve bilimsel literatürde bir dizi çelişkili rapor bulunmaktadır. Bu nedenle, spesifik çözünen madde veya mobil faza bağlı olarak artan zincir uzunluğu ile seçicilikte bir artış veya azalma meydana geldiğinde örnekler alıntılanabilir.

Bununla birlikte, ters faz ayrımları için genel bir öneri, tutma daha büyük olduğundan ve seçicilik daha iyi olabileceğinden, bir Cı sabit faz kullanmaktır. Bir ayırma tanımlandıktan sonra, alkil bağlı zincirin uzunluğu, ayırma süresinde bir azalma sağlamak için azaltılabilir. Ancak, bu genellemenin istisnaları olduğu da kabul edilmelidir.

Yüksek Performanslı Ters Fazlı İyon Çifti Kromatografisi

Geleneksel ters faz kromatografisinin en ciddi sınırlaması, iyi pik simetrisini korurken yüksek polar veya iyonik bileşikleri kolon boşluk hacminden ayıramamasıdır. Son yıllara kadar, bu tip bileşikleri içeren ayırmalar için tercih edilen yöntem iyon değişim kromatografısıydı.

Belirli çözünen iyona zıt yüklü bir karşı iyonun eklenmesi ile iyon çifti oluşumu, belirli çözünen iyona bir şarj aracı sağlar ve bir yük nötralizasyonu sağlar ve organik kimyada birkaç on yıldır ekstraksiyon için kullanılmaktadır. Suda çözünür iyonik bileşikler sulu olmayan ortama aktarılır.

Bir kromatografik ayırmada iyon eşleştirmenin ilk uygulaması nispeten yeniydi ve yüklü organik moleküllerin ayrılması için teknikte kullanılan Horvath ve Lipsky’ye atfedildi.

İyon değiştirme kromatografisine popüler bir alternatif olarak iyon çifti kromatografisinin ortaya çıkışı, önceki tekniğin sağladığı çeşitli avantajlara atfedilebilir, bunlara aşağıdakiler dahildir:

(1) Ters fazlı iyon çifti kromatografisi, hem iyonik hem de iyonize olmayan eriyikleri ayırmak için kullanılabilir.
(2) Teknik, ayırmayı etkileyen benzer faktörlerle ters fazlı kromatografiye benzer; bu nedenle, ters faz tekniklerine alışkın olan kromatografi için ters fazlı iyon çifti kromatografisini kullanmak kolaydır.
(3) İyon çifti kromatografisinde kullanılan kolonlar yüksek kromatografik verime sahiptir.
(4) Gradyan elüsyonlarından sonra, orijinal koşulların yeniden kurulması, iyon-çiftli kromatografide iyon değişim kromatografisinde gerekli olabilen oldukça uzun sürelerle karşılaştırıldığında genellikle hızlıdır.

Jel Filtrasyon kromatografisi
Afinite kromatografisi
Sıvı Kromatografisi
Kolon kromatografisi
Adsorpsiyon kromatografisi
Gaz kromatografisi
Kromatografi Çeşitleri
Dağılma kromatografisi

İyon Çifti Kromatografisinin Modları

Şu anda, iyon çifti kromatografisi üç ana sınıfa ayrılabilir: Normal faz sıvı-sıvı iyon çifti (NPLLIP) kromatografisi, ters faz sıvı-sıvı iyon çifti (RPLLIP) kromatografisi ve ters fazlı iyon çifti (RPIP ) kromatografi. Bu kromatografik modların her biri, spesifik avantajları ve dezavantajları ile birlikte şimdi ele alınacaktır.

Normal Faz Sıvı-sıvı İyon Çifti Kromatografisi

Bu teknikte, sabit faz, karşı iyonu içerir ve katı destek (genellikle silika parçacıkları) üzerinde sulu bir kaplamada bulunur. Mobil faz, genellikle küçük miktarlarda ek bir organik modifiye edici içeren, karışmayan, polar olmayan bir organik çözücüdür.

Bu kromatografi modunun sağladığı iki önemli avantaj, mobil fazın değiştirilme kolaylığı ve güçlü bir flüoresan emisyonuna sahip olan spesifik karşı iyonların (pikrat ve naftalin-2-sülfonat gibi) eklenebilmesidir. UV’de yüksek sönme katsayısı; sonuçta ortaya çıkan iyon çiftlerinin oluşumu, başka türlü saptanamayan bazı çözünen maddelerin ölçülmesini de kolaylaştırır.

Bu iyon çifti kromatografisi biçiminin en büyük dezavantajı, kolonun hazırlanmasının kolayca gerçekleştirilememesi ve eşleştirilmiş iyonun durağan fazda tekrar tekrar yeniden üretilmesinin gerekmesidir. Teknik, ters fazlı iyon çifti kromatografisinin, karşı iyonun mobil faza eklenmesi rahatlığına sahip olması gibi basit bir nedenden dolayı yaygın olarak kullanılmamaktadır.

Ters Fazlı Sıvı-sıvı İyon Çifti Kromatografisi

Bu teknik 1970’lerin başında tanıtıldı ve sabit faz olarak kimyasal olarak bağlı bir hidrofobik silika partikül desteği etrafında organik bir kaplama ve karşı iyonu içeren sulu bir mobil faz da kullanır.

Kullanılan organik kaplama genellikle pentan-1-01’dir ve hidrofobik destek oktil veya oktadesil bağlı fazlı silika paketleridir. Bu modda, bir kromatografik ayırma, karşı iyon konsantrasyonunun ayarlanmasıyla veya sabit fazı içeren organik kaplamanın değiştirilmesiyle hem seçicilik hem de tutma süresi için de manipüle edilebilir.

Bu tekniğin normal faz tekniğine göre avantajları, kolonların nispeten kararlı olması ve kromatografik koşulların ayırmaları iyileştirmek için kolayca ayarlanabilmesidir. Dezavantajları, bazı hidrofobik çözünen iyonların sabit faza bölünme eğilimine sahip olmaları ve bu nedenle iyon çifti oluşumuna ek olarak destek üzerinde adsorpsiyon dahil olmak üzere karışık bir tutma mekanizmasına da neden olmasıdır.

Bu tekniğin bir başka dezavantajı, hidrofobik desteğin etrafındaki organik kaplamanın muhafaza edilmesinin gerekmesidir. Sıvı-sıvı kromatografik mod ile ilişkili sorunların üstesinden gelmenin açık çözümü, basit bir kimyasal olarak bağlı hidrofobik sabit faz kullanmaktır ve bu nedenle günümüzde çabaların çoğu ters fazlı iyon çifti kromatografisi üzerinde de yoğunlaşmıştır.

Ters Fazlı İyon Çifti (RPIP) Kromatografisi

RPIP kromatografisi, bir hidrokarbonlu sabit faz ve karşı iyonu da içeren sulu veya sulu-organik bir mobil faz kullanır. Sabit faz genellikle oktadesil bağlı fazdır ve mobil faz genellikle organik modifiye edici olarak metanol veya asetonitril içeren sulu bir tampondur.

Karşı iyonların seçimi, ayrılacak çözünen maddelere bağlıdır, ancak genel olarak asitlerin ayrılması için mobil faza hidrofobik bir organik baz eklenirken, bazların ayrılması için bir hidrofobik organik asit eklenir. Diğer bileşiklerin ayrılması benzer şekilde uygun bir karşı iyon ilave edilerek de elde edilir.

The post İyon Çifti Kromatografisinin Modları – Biyokimya ve Moleküler Biyolojide Laboratuvar Teknikleri – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

HPLC ile kombinasyon halinde elektrokimyasal algılama, kolayca oksitlenebilir ve indirgenebilir organik bileşiklerin ölçümü için son on yılda giderek daha popüler hale geldi.

Bu hızlı ilgi genişlemesi, merkezi sinir sisteminden biyojenik aminlerin miktar tayininde kullanımının tanınmasıyla tetiklendi. Daha yaygın kullanım, tekniğin kendine özgü avantajları, bunlar seçicilik, yüksek hassasiyet ve düşük maliyetle desteklenmiştir.

Elektrokimyasal dedektörler iki sınıftır:

(a) Detektör hücresinden akan hacimli sıvının elektrokimyasal özelliğindeki değişiklikleri ölçen yığın özellik detektörleri. Bu sınıftaki en popüler detektörler, hücre boyunca bir potansiyel uygulayan iletkenlik detektörleridir, böylece çözelti içindeki iyonlar, iletkenlikte sonuç olarak bir değişiklikle çekici elektroda doğru hareket eder.

İletkenlik detektörlerinin iki ana dezavantajı, mobil fazda tampon tuzlarının kullanımından genel olarak kaçınılması ve ayrıca sistemin sıcaklığa duyarlı olmasıdır. Bununla birlikte, bu detektörler hem organik hem de inorganik iyonların miktar tayininde bir miktar kullanım bulmuşlardır.

(b) Bir çözünen detektör hücresinden geçerken potansiyel veya akımdaki değişikliği izleyen çözünen özellik detektörleri. Bu dedektörler arasında daha popüler olanı ya kulometrik ya da amperometriktir; ikincisi şu anda daha yaygın olarak kullanılmaktadır.

Bu dedektörlerin ayrıntılı teorisi bu çalışmanın kapsamı dışındadır ve ilgilenen okuyucu başka bir yerde belirtilmiştir. Bununla birlikte, kısaca, eğer bir çözünen, bir elektron transferi için yeterince yüksek olan sabit bir potansiyelde tutulan bir elektrotun üzerinden geçerse ve bunun sonucunda oksidasyon veya indirgeme meydana gelirse, çözünen konsantrasyonu ile orantılı bir akım üretilecektir.

Gaz kromatografisi
Gaz kromatografisi Dedektörleri
HPLC dedektörleri
DAD dedektör
Gaz kromatografisi çalışma prensibi
gc-fid çalışma prensibi
Alev iyonizasyon dedektörü
FID dedektör çalışma prensibi

Amperometrik detektörlerde detektöre giren ve çıkan çözünen madde konsantrasyonu aynıdır (pratikte% 5’e kadar ürüne dönüştürülebilir). Kulometrik detektörlerde çözünen madde tamamen dönüştürülür (genellikle yaklaşık% 95 dönüşüm).

Kulometrik dedektörler tarafından verilen sinyal açıkça daha büyük olsa da, arka plan akımındaki artış ve buna bağlı olarak sinyal / gürültü oranındaki düşüş bu avantajdan daha ağır basıyor.

Amperometrik dedektörlerle kullanılan çalışma elektrotları, hem HPLC moduna hem de oksidatif veya indirgeyici elektrokimyasal saptamanın kullanılıp kullanılmadığına bağlıdır. Oksidatif modda, çalışma elektrodu genellikle karbon macunu veya camsı karbondur.

Karbon macunu, grafit ve parafin yağı, silikon gres veya mum gibi atıl bir bağlayıcı malzeme karışımıdır. Bu elektrotların hazırlanması kolaydır, düşük arka plan akımlarına sahiptir ve makul ölçüde yeniden üretilebilir.

Ne yazık ki, bunların kullanımı, organik modifiye edicinin düşük bir konsantrasyonda olduğu mobil fazlarla sınırlıdır (örneğin,% 25’ten (v / v) metanol veya% 5 (v / v) asetonitril). Camsı karbon, kimyasal olarak dirençli, mekanik olarak sert, camsı bir malzemedir. Camsı karbon ve karbon macunu elektrotlarının hassasiyeti benzerdir, ancak ikincisi bazen daha düşük arka plan akımlarına sahiptir.

İndirgeyici elektrokimyasal saptamada kullanılan elektrotların en popüler olanı, altın bir substrat üzerinde ince bir film olarak biriktirilen civadan oluşan bir elektrot kullanır. Bu tasarım, cıva damla elektrotlarının eski tasarımında gözlemlenen titreşim ve mekanik kararsızlık sorunlarının üstesinden gelir.

Elektrokimyasal saptamayla ilgili önemli bir sınırlama, sınırlı mobil faz seçimidir çünkü polar olmayan organik çözücülerin yüksek konsantrasyonları, iletkenliği destekleyemedikleri için kullanılamaz. Tamponlar mobil fazda kullanıldığında, düşük bir arka plan akımını korurken iletkenlik sağlamak için genellikle 0,01-0,1 M aralığındadır.

Aşırı arka plan akımlarını önlemek için mobil fazın bileşenlerinin her zaman en yüksek saflıkta olması gerektiği vurgulanmalıdır. Elektrokimyasal algılamada kullanılan en popüler dedektör hücreleri ince tabakadır ve amperometrik veya kulometrik dedektörlerle kullanılabilir.

En popüler tasarım (Biyoanalitik Sistemler), elektrot yüzeyine paralel mobil faz akışına ve çalışma elektrotunun karşısına yerleştirilmiş, ince katman kanalının referans elektroda bir tuz köprüsü olarak işlev gördüğü bir düzlemsel yardımcı elektrota da sahiptir.

Alternatif bir tasarım, akışın elektrot yüzeyine dik olduğu duvar jeti detektörüdür; bununla birlikte, bu hücre elektrot yüzeyine daha etkili kütle transferi sağlamak üzere tasarlanmış olmasına rağmen, geleneksel hücreler genel olarak üstün performans da sergilemiştir.

Elektrokimyasal dedektörlü uygulamaların çoğunda tek bir elektrot kullanılır; bununla birlikte, karşılıklı olarak konumlandırılmış karşılık gelen bir yardımcı elektrot ve aşağı yönde bir referans elektrot ile paralel olarak iki çalışma elektrotunu kullanan bir çoklu elektrot sistemi tasarlamak nispeten daha da basittir.

Bu düzenleme, akımın iki potansiyelde izlenmesine izin verir ve bu nedenle UV dedektörleri ile iki farklı dalga boyunda izlemeye benzer. Bu yöntem, ayrıştırılan bir çözünen maddenin tanımlanmasına yardımcı olmak için kullanılabilir ve ayrıca, daha yüksek potansiyellerde reaksiyona giren maddelerin varlığında kolayca oksitlenen bir çözünen maddenin miktarını belirlemek için kullanılabilir, böylece ilave algılama hassasiyeti de sağlar.

Elektrokimyasal tespit uygulamalarının kapsamlı bir incelemesi bu kitabın kapsamı dışındadır. Kısaca, en sık araştırılan bileşik sınıfları arasında; aromatik aminler, fenoller, tioller, nitro-bileşikler, kinonlar, fenotiyazinler, pürinler ve semikarbazidler. Ek olarak, hem askorbik asit hem de ürik asit, elektrokimyasal tespit kullanılarak uygun şekilde de izlenebilir.

Hassas tespit elde etmek için kılavuz olarak elektrokimyasal dedektörlere özel olarak uygulanabilen bir dizi ipucu verilebilir:

• (a) Elektrotun mobil faz ile uyumlu olduğundan ve elektrot yüzeylerinin iyi durumda olduğundan emin olun.
• (b) İlgili çözünen maddeyi oksitlemek veya azaltmak için gereken minimum potansiyelde çalışın.
• (c) Dedektörün elektriksel olarak izole edildiğinden ve tüm bileşenlerin aynı ortak toprak bağlantısına topraklandığından emin olun.
• (d) Dedektör hücresi etrafındaki sıcaklık dalgalanmalarını en aza indirin.
• (e) Akış hücresinde hava kabarcığı olmadığını kontrol edin.
• (f) Mobil fazın tüm bileşenlerinin en yüksek kalitede olmasını sağlayın.
• (g) HPLC sistemini düzenli olarak pasifleştirin.

The post Elektrokimyasal Dedektörler – Biyokimya ve Moleküler Biyolojide Laboratuvar Teknikleri – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

Birleştirme maddesinin önce imidazol ile reaksiyona sokulduğu ve ardından silikanın eklendiği homojen bir işlem (Şekil 9.4b) de vardır. Monomerik heterojen işlemlerin gerçekleştirilmesi daha kolay olmasına rağmen, homojen yol genellikle daha büyük bağlanmalar istenirse seçilir (silika yüzeyi üzerinde daha yüksek IL kapsamı).

Çok yakın zamanda, Zhang ve ark. iki silan birleştirme ajanının (CPTMS ve oktadikriklorosilan) silikaya birlikte immobilizasyonu ve ardından polar aralıklı faz oluşturmak için metilimidazolün kuaternizasyonu yoluyla bir SCIL durağan fazın hazırlanmasını tanımladı. SCIL’lerin sabit fazlarını elde etmenin monomerik yolu yalnızca iki piridinyum bazlı SCIL için rapor edilmiştir.

Liu ve arkadaşları, 2002 yılında, 22 alkaloidin ayrıştırılmasında başarıyla kullanılan bir kuaterner amonyum bazlı SCIL sabit fazın hazırlanışını da bildirdi. SCIL’ler için bildirilen uygulamaların geri kalanı ve monomerik yol, imidazolyum bazlı SCIL’lere ayrılmıştır.

Bu SCIL’ler, benzil grupları içeren veya sülfonat grupları içeren metil, butil, heksil, oktil, desil veya oktadesil gibi alifatik zincirler içeren imidazolyum katyonlarını içerir.

Polimerik yolda (Şekil 9.4c), SCIL’ler sübstitüentler olarak vinil veya alil grupları içeren IL’lerden hazırlanır. Bu yol ayrıca bir MPS birleştirme ajanı gerektirir ve çoğu durumda heterojen bir süreçten geçer. Silika ilk olarak MSP ile modifiye edilir, ardından radikal başlatıcı olarak azobisobütironitril (AIBN) kullanılarak yüzey tarafından başlatılan bir radikal zincir transfer reaksiyonu yoluyla vinil- veya alil-IL’nin immobilizasyonu takip edilir.

Hali hazırda oluşturulmuş polimerik SCIL’ler, halojenür anyonunun bir metatez reaksiyonu vasıtasıyla BF4p gibi diğer anyonlarla ikame edilmesiyle daha fazla modifikasyona uğrayabilir. Son zamanlarda, hem katyon hem de anyonun silika üzerinde bağlanmaya maruz kaldığı ko-polimerizasyon teknikleri de rapor edilmiştir, bu durumda hem katyon hem de anyonda polimerize edilebilir (vinil / alil) gruplara sahip bir IL gereklidir.

Bugüne kadar, polimerik SCIL’lerin sabit fazlarındaki tüm çalışmalar, alifatik zincirler veya sülfonat grupları içeren imidazolyum katyonlarına dayanmaktadır.

Gaz kromatografisi
Kolon kromatografisi
Gaz kromatografisi pdf
Kağıt kromatografisi
Adsorpsiyon kromatografisi
Afinite kromatografisi Nedir
Sıvı Kromatografisi Nedir
Gaz kromatografisi konu anlatımı

Son zamanlarda, Qiao ve ark. SCIL sabit fazlarını sentezlemek için iki dikasyonik IL, 1,4-bis (3-allylimidazolium) bütan ve 1,8-bis (3-allylimidazolium) oktanın Br- veya NTf2􏰰 anyonları ile kombinasyon halinde kullanıldığını bildirmiş ve kolon verimlilikleri elde etmiştir. 130.000 tabak m􏰰1 kadar yüksektir.

Son literatürde yeni sentez metodolojileri ortaya çıkmaktadır. Örneğin, farklı birleştirme ajanlarının kullanımını içerenler: ”-glisidoksipropil- trimetoksisilan (GPTMS) veya aminopropiltrimetoksisilan (APTMS).

SCIL’lerin durağan fazlarının ana ilginç özelliklerinden biri multimodal davranışlarıdır. Bu terim, sabit fazın bir mekanizma kombinasyonu aracılığıyla analitlerle etkileşime girme yeteneğini ifade eder (yukarıda belirtildiği gibi: hidrofobik veya hidrofilik etkileşimler, dipol-dipol etkileşimleri, elektrostatik etkileşimler, hidrojen bağı, – istifleme ve şekil ve düzlemsel tanımalar ).

Buna ek olarak, aynı kromatografik çalışma içinde anyonlar, katyonlar ve nötr moleküller için ayırmalar elde etme konusundaki ilgi açıktır. SCIL fazlarının, normalde düşük miktarlarda organik değiştiriciler gerektiren ve normal koşullar altında ters modda kullanıldığında geçerli olduğu kanıtlanmıştır.

Başka bir deyişle, bu fazlar nötr aromatikler için ters fazlı bir kromatografik davranışa sahipti ve aynı zamanda SCIL fazlarının da güçlü anyon değişim sabit fazlar gibi davrandıkları görüldü. Ayrıca süper kritik sıvı kromatografisinde (SFC) kullanıldıklarında da başarılı olmuşlardır ve hidrofilik etkileşim sıvı kromatografisinde (HILIC) umut verici sonuçlar göstermektedirler.

Bu karmaşık moleküller arası etkileşimler, farklı yapıdaki analitlerle ve farklı ayırma koşulları altında SCIL fazlarının ayırma performansı test edilerek derinlemesine incelenmiştir. Ayrıca, doğrusal solvasyon enerji ilişkisi (LSER) yaklaşımının uygulanması özellikle yararlı olmuştur.

Abraham modeli olarak da bilinen bu doğrusal yöntem, kromatografide çözünen madde tutulmasını yöneten etkileşimlerin türünü ve göreceli önemini araştırmak için yaygın olarak kullanılmaktadır. LSER modeli tanımlanır.

Yalnız çift elektron etkileşimlerinin (- veya n – etkileşimlerinin) katkısı olduğunda, s, dipol tipi etkileşimleri (polarize edilebilirlik veya dipolarite), a hidrojen bağı asitliğini, b hidrojen bağı bazlığını ve l boşluk oluşumunu gösterir ve dispersiyon etkileşimleri vardır.

Denklemin beş sistem sabiti. 9.2, yani E, S, A, B ve L, çok sayıda çözünen tanımlayıcının çoklu doğrusal regresyon analizi ve probların tutma faktörü ile belirlenir. LSER modelinden SCILs aşamalarına elde edilen sonuçlar aynı zamanda multimodal karakter yaklaşımlarını da desteklemektedir.

Özetlemek gerekirse, artan sayıda çalışma, doğal multimodal davranışları nedeniyle yeni SCIL fazlarının (farklı sentetik yaklaşımlarla) geliştirilmesine odaklanmaktadır ve IL’ler için bu araştırma alanının, kromatografide başarılı sonuçlar üretmeye devam etmesi beklenmektedir.

 Karşı Akım Kromatografisinde (CCC) IL’ler

CCC, hem hareketli hem de sabit fazın sıvı bir yapıya sahip olduğu bir ayırma tekniğidir. Böylelikle iki fazlı sıvı sistemleri ayırma işlemine dahil olur. CCC, HPLC’ye göre çeşitli avantajlar sunar; örneğin, çok yüksek konsantrasyonda analitlere izin verir ve bu nedenle bir hazırlama tekniği olarak yaygın şekilde kullanılmaktadır.

CCC ve HPLC arasında önemli enstrümantasyon farklılıkları vardır. Bu nedenle, mobil faz geçerken CCC sistemindeki sıvı sabit fazı korumak için santrifüjleme alanlarına ihtiyaç vardır.

İki ana CCC kolon türü vardır: hidrodinamik ve hidrostatik, her ikisi de spesifik uygulamaya bağlı olarak doğal avantajları ve dezavantajları vardır.

CCC’de kullanılan en yaygın polar sistemler, iki sulu sıvı faza sahip sözde sulu iki fazlı sistemlerdir (ATPS’ler). Bunlardan biri normalde bir polimer, tipik olarak polietilen glikol (PEG) içerir ve ikincisi bir tuz içerir. CCC’deki polar olmayan sistemler su içermez, ancak uygun organik çözücü karışımları içerir.

The post  Karşı Akım Kromatografisinde (CCC) IL’ler – Ayırma Teknolojisi – Katı Sıvı Ayırma Teknolojisi – Kimya Mühendisliği – Ayırma Teknolojisi Ödevleri – Kimya Mühendisliği Ödev Yaptırma – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

Mobil Faz Katkı Maddeleri Olarak IL’ler

IL’lerin HPLC’de öne çıkan başlıca uygulamalarından biri, mobil faz katkı maddeleri olarak kullanımları (düşük konsantrasyon seviyelerinde) ile ilgilidir. İyi bilinen “silanol etkisini” bastırmak amacıyla kullanılır.
Silika, çok yönlülüğü ve kromatografi için uygun özelliklerin geniş listesi nedeniyle muhtemelen RPLC’de kullanılan en yaygın sabit fazdır.

Bununla birlikte, bazı durumlarda, özellikle bazik bileşikler analiz edildiğinde, silika bazlı sabit fazın serbest silanol grupları ile kromatografik ayırma altındaki analitler arasında güçlü etkileşimlerin kurulduğunu belirtmek de önemlidir. Silanol etkisi denen bu etkileşimler zayıf ayırma performansına yol açar: piklerin asimetrisi, yüksek tutma süreleri, düşük verimlilik ve zayıf tekrarlanabilirliktir.

Bu tür silanol etkileşimlerini azaltmak için üç ana olasılık vardır: yüksek su yüzdelerine sahip mobil fazlarla çalışmak (pratik ayırmalar için her zaman mümkün değildir), düşük pH değerleri kullanmak (ki bu da pek uygun değildir) veya mobil faza, silika bazlı sabit fazın serbest silanol grupları için bazik analitlerden daha yüksek afiniteye sahip bir katkı maddesi ekleyin.

Aslında, durağan fazın artık ilanol grupları ile etkileşime girebilen bir katkı maddesinin eklenmesi, ayırmaların çoğunda en yaygın yaklaşımdır. Silanol etkilerinin baskılayıcıları veya maskeleme maddeleri olarak kullanılan geleneksel bileşikler, üçüncül aminlerdir: trietilamin (TEA), sikloheksilamin veya dimetiloktilamindir.

Bu yaklaşım içinde IL’ler ayrıca RPLC’de baskılayıcı maddeler olarak da uygulanmıştır. Kesinlikle, IL’ler mobil faza eklendiğinde, tuzlar olarak hareket ederler (çözelti içinde katyonlar ve anyonlar), ancak bazı durumlarda moleküller arası etkileşimlerinin birçoğunu koruyabilirler. Mobil faza girdikten sonra, IL katyonları ve anyonlar ile sabit fazın yüzeyi arasında birkaç etkileşim kurulur.

İlk olarak, IL’nin katyonları ile analitlerin polar grupları arasında silis yüzeyinin kalıntı silanol grupları için bir rekabet gerçekleşir. Ek olarak, IL anyonları ve bazik katyonik çözünenler arasında iyon eşleşmesi oluşturulabilir.

Hem IL anyonları hem de katyonlar, C18 sabit fazlarında da sorpsiyona maruz kalabilir. Anyonların soğurulmasının Hofmeister serisi PF6􏰰> SCN􏰰> ClO4􏰰 􏰫BF4􏰰> NO3􏰰> I􏰰> Br􏰰> Cl􏰰> F􏰰> H2PO4􏰰> SO4 2􏰰’ye bağlı olduğu gösterilmiştir.

Katyonlarla ilgili olarak, C18 sabit fazlardaki sorpsiyon, IL katyonuna bağlanan alkil zincirinin uzunluğu ile ilgilidir [18]. Ayrıca durağan fazın yüzeyinde zayıf iki tabakalı bir elektronik yapı oluşur. Literatürdeki bir dizi çalışma, IL’ler ve silika arasındaki etkileşim mekanizması ve analit, IL ve silika arasındaki etkileşim hakkında tartışmaktadır.

Her durumda, önemli bir özellik, tüm bu etkileşimlerin temel analitlerin ayrılması üzerinde olumlu etkilere sahip olmasıdır. Bu nedenle, mobil faza bir IL’nin eklenmesi normal olarak bant genişlemesinde bir azalmaya, en iyi çözünürlüklere ve temel analitlerin alıkonma sürelerinde bir azalmaya neden olur.

Ayrıca birçok çalışmanın, IL’leri kullanarak elde edilen sonuçları trietilamin, amonyum asetat veya sodyum dodesil sülfat gibi geleneksel katkı maddeleri ile karşılaştırdığını ve tüm durumlarda önemli bir kromatografik gelişme gösterdiğini ve ayrıca IL’lerin geleneksel maskeleme ajanlarının gerektirdiği miktardır.

HPLC sonuç değerlendirme
HPLC Avantaj ve dezavantajları
HPLC pik yorumlama
HPLC PDF
Gaz kromatografisi
HPLC Makale
HPLC analizleri
HPLC parçaları

Ticari bir ODS HPLC sabit fazı üzerinde altı heterosiklik aromatik aminin ayrılmasının temsili bir örneği Şekil 9.2’de gösterilmektedir. O ve Zhang ve ark. IL’lerin mobil faz katkı maddeleri olarak kullanımını ilk bildiren, özellikle sırasıyla efedrinlerin ve katekolaminlerin ayrılmasını iyileştirmek için katkı maddesi olarak C4MIm-BF4’ü kullanan ilk kişidir. Her iki durumda da, tutma faktörleri, IL’nin sulu faza eklenmesiyle modifiye edildi ve iyi kromatografik ayrımlar sağlandı.

Bu ilk çalışmaların ortaya çıkmasından bu yana, IL’lerin RPLC’de katkı maddesi olarak kullanımına ilişkin büyük bir ilgi arttı, çünkü esas olarak ayırma performansındaki gelişmeler normal olarak gerçekten düşük miktarlarda IL’ler (1 mmol / L1’e kadar) gerektirerek elde edildi. Literatürde şu anda bu önemli konuyu kapsayan çok sayıda inceleme ve kitap bölümü bulunmaktadır.

Tablo 9.1, bazik bileşiklerin kromatografik ayrılmasını iyileştirmek için mobil faz katkı maddeleri olarak IL’lerin uygulamalarının birkaç örneğini içerir. Tüm durumlarda, imidazolyum bazlı IL’lerin tercih edilenler olduğu gözlemlenebilir.

Bunların arasında, muhtemelen C4MIm-BF4, ters fazlı silika bazlı C18 sabit fazlar için uygulamaların çoğunda tercih edilen IL’dir. Bu çalışmalarda düşük IL konsantrasyonlarının gerekli olduğuna dikkat etmek de önemlidir.

Bu yaklaşımla farklı bileşik grupları da analiz edilmiştir. İnorganik bileşiklerin (selenyum türleri) ayrılmasıyla ilgili tek bir uygulama vardır [41]. Bu özel durumda, en iyi sonuçlar, iki IL’yi katkı maddesi olarak karıştırırken elde edildi: C4MIm-Cl ve C4MMIm-BF4. Geri kalan uygulamalarda organik bileşikler, mobil fazda katkı maddeleri olarak IL’lerin varlığında daha iyi ayrılır. Bunlar arasında, temel ilaçlar ve temel organik kirleticiler, incelenen ana analit tiplerini oluşturur.

Bildirilen uygulamalarda, kromatografik ayırmalar normal olarak diyot dizisi tespiti (DAD) veya ultraviyole tespiti (UV) ile birlikte gerçekleştirilir.

Birkaç çalışmada ayrıca floresans saptama (FD), elektrokimyasal saptama (ECD) [29, 35] veya indüktif olarak eşleşmiş plazma-kütle spektrometresi saptama (ICP-MS) kullanılır. Ne yazık ki, ışık saçılımı tespiti (ELSD) veya kütle spektrometrisi (MS) kullanan hiçbir çalışma yoktur, çünkü muhtemelen IL’ler bu dedektörlerle arka girişimlere neden olabilir.

Horváth vd. maskeleme ajanlarının silanol bastırma kabiliyetini değerlendirmek için bir model (􏰫 iki tutma bölgesi modeli) önermişlerdir. Bu model, maskeleme maddeleri olarak imidazolyum bazlı IL’ler dikkate alınarak test edilmiştir.

The post Mobil Faz Katkı Maddeleri Olarak IL’ler – Ayırma Teknolojisi – Katı Sıvı Ayırma Teknolojisi – Kimya Mühendisliği – Ayırma Teknolojisi Ödevleri – Kimya Mühendisliği Ödev Yaptırma – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

Aynı kiral iyonik sıvı (R) -N, N, N-trimetil-2-aminobütanol bis (triflor-ometilsülfonil) imid, Yuan ve diğerleri tarafından gaz kromatografisi için sabit faz olarak uygulanmıştır. İşlem görmemiş, erimiş silika kapiler kolon, kiral iyonik sıvının% 0.45 (w / v) aseton solüsyonu ile kaplandı; çözücünün buharlaştırılması ve koşullandırma, rasemik sitronelal dahil olmak üzere dokuz rasemik bileşiğin ayrılması için uygulanan iyonik sıvı kaplı bir kiral sabit faza erişim sağlamıştır.

Kesin olarak bir kiral iyonik sıvı teknolojisi olmasa da, sabit fazlar olarak iyonik sıvıların kullanıldığı kiral ayırma, siklodekstrinlerin oda sıcaklığındaki iyonik sıvılarda çözünmesi yoluyla da sağlanmıştır. İlk yaklaşım Berthod ve diğerleri tarafından yayınlandı. 2001 yılında, iki siklodekstrin / iyonik sıvı sütunun, benzer kiral seçici içeren ticari olarak temin edilebilen iki siklodekstrin sütun ile karşılaştırıldığı zaman elde edilir.

İyonik sıvılar 1-butil-3-metilimidazolyum klorür ([C4mim] [Cl]) ve 1-butil-3-metilimidazolyum heksaflorofosfat ([C4mim] [PF6]) çözündürme ve kaplama için kullanıldı. Özetle Berthod ve ark. iyonik sıvı içeren fazlar için daha düşük tutma faktörleri, ancak daha yüksek tepe verimlilikleri gözlemlendi.

Ne yazık ki, iyonik sıvı bazlı kolonlarda ayrılmayan ticari olarak temin edilebilen kolonlarda ayrılan tüm test edilen analitlerin üçte biri. Bunun nedeni muhtemelen siklodekstrin boşluğunu kompleksleşme yoluyla bloke eden ve bu nedenle kiral tanımayı engelleyen kullanılan imidazolyum katyonudur.

Bununla birlikte, birçok substratın iyonik sıvı içeren kolonlarda ayrılamaması gerçeğine rağmen, yapılan gözlemler iyonik sıvı etkileşimlerinin daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunabilir.

2010 yılında Huang ve ark. bu davranışı iyileştirmek için değiştirilmiş bir strateji geliştirdi. 2001 çalışmasına kıyasla, imidazolyum çekirdeğin siklodekstrin boşluğu ile etkileşimini engellemek için kiral seçicinin çözünmesi için işlevselleştirilmiş iyonik sıvı matrisler kullandılar.

Tipik olarak imidazolyum veya fosfonyum baş gruplarına dayalı iki katyonik iyonik sıvılar, bir triflat (OTf) veya bis (triflorometilsülfonil) imid (N (Tf) 2) anyonu ile kombinasyon halinde kullanıldı. Ayrıca, siklodekstrin birimleri kalıcı bir katyonik grup içerecek şekilde modifiye edildi, böylece daha güçlü çözünen-çözücü etkileşimlerine ve iyonik sıvı içinde kiral selektörün gelişmiş bir çözünürlüğüne yol açtı.

Bu yeni teknoloji ile Armstrong ve ark. ticari olarak temin edilebilen siklodekstrin fazlarına kıyasla kolonun etkinliğini, enantiosayrmayı ve tepe şeklini geliştirebilir. Dahası, ticari kolonlarda test edilen tüm test maddelerini ayırmayı başardılar, böylece kiral ayırma için yeni ve çok umut verici bir yöntem sağladılar.

Kiral İyonik Sıvılar ile Sıvı Kromatografi

Kiral iyonik sıvılar, sıvı kromatografide ayırmaları desteklemek veya iyileştirmek için farklı roller oynayabilir: Sabit fazlar olarak kullanımın yanı sıra, kiral mobil faz katkı maddeleri olarak eklenebilirler ve sabit fazı dinamik olarak kaplayabilirler.

Sıvı kromatografide kiral iyonik sıvıların ilk uygulaması 2006 yılında Yuan grubu tarafından yayınlandı. (R) – 2-aminobütanol bazlı bir kiral iyonik sıvı, ticari olarak temin edilebilen bir C18 ODS kolonuyla kombinasyon halinde H2O ve CH3CN’den (10 mmol / L CIL) oluşan mobil faza katkı maddesi olarak kullanıldı. Sekiz farklı analit, örneğin farmasötik olarak aktif propranolol ayrılabilir, böylece bu kiral iyonik sıvının enantiyoselektif ayırma potansiyelini gösterir.

2010’da Zhou ve ark. 1,2-dimetilimidazolyum veya 1-amino-1,2,3-triazolyum katyonları ve değişken anyonlarla [45] daha da işlevsel hale getirilen silika bağlı siklodekstrinlere dayalı sıvı kromatografisi için yeni sabit fazlar sundu (Şekil 8.7). ‘-Nitroalkoller,’ -hidroksilaminler, alkoller ve ayrıca iki rasemik ilaç dahil olmak üzere bir dizi rasemat seçildi. Bu yeni kiral durağan fazlar ve asetonitril bazlı polar mobil fazlarla, bu analitleri iyi ila mükemmel çözünürlük faktörleriyle ayırabildiler ve bu sonuçları kiral seçici üzerindeki hem katyonik hem de anyonik parçaların varlığına bağladılar.

Yazarlar, katyonik kısmın etkisini araştırırken, daha düşük pKa değeriyle (triazol pKa 11.8’e karşılık imidazol pKa 7.9) imidazolyum katyonunun daha sıkı iyon çiftleri oluşturabildiğini iddia ettiler. Hem katyon hem de anyon kısımları analit ile etkileşime girdiğinden, bu şiral tanıma için faydalı görünmektedir.

Ek olarak, anyonun etkisini araştırdılar ve nitrat anyonunun daha zayıf bir baz olduğu ve dolayısıyla iyon değişimine katılmaya daha hazır olduğu için daha iyi bir seçim olduğunu buldular. Yazarlar, kromatografi sisteminin tanıma yeteneklerini artırmak için mobil fazın bileşimini değiştirdiler ve asitliği veya bazlığı artırmanın seçici ve analitler arasında daha güçlü etkileşimlere ve dolayısıyla gelişmiş çözünürlüğe yol açabileceğini buldular.

Sıvı Kromatografisi Nedir
sıvı-sıvı kromatografisi
HPLC dedektörleri
Gaz kromatografisi
Ters faz kromatografisi
HPLC cihazı çalışma prensibi
HPLC cihazı kullanımı
HPLC pik yorumlama

2009’da Liu ve ark. ligand-değişim prensiplerine göre rasemik amino asitlerin ayrılması için uygulanan amino asit bazlı kiral iyonik sıvılar. Saf L-prolin, [C4mim] Br içinde çözünmüş L-prolin ve farklı alkil zinciri uzunluğuna sahip dört 1-alkil-3-metilimidazolyum L-prolinat iyonik sıvı, kiral mobil faz katkı maddesi olarak kullanıldı ve iyi bir taban hattı ayrımı elde edildi. 

İlginç bir şekilde, kiral tanıma ve dolayısıyla çözünürlük, imidazolyum baş grubundaki alkil zincirinin C2’den C8’e uzatılmasıyla önemli ölçüde artmıştır, bu da kompleks oluşumda büyük ölçüde yer alan aşiral katyonun önemini gösterir.

Uzun zincirli bir imidazolyum katyonunun hidrofobik C18 kolonu ile güçlü etkileşimi, amino asitten türetilmiş kiral iyonik sıvının düşük konsantrasyonlarında bile enantiyomerleri ayırabilen stabil bir kompleks oluşumuyla sonuçlandı. Kiral ligand olarak L-prolinin kullanımının da taban çizgisi ayrılmasına yol açtığına dikkat edilmelidir; ancak gözlemlenen ayırma faktörü, tüm amino asitten türetilen kiral iyonik sıvılarınkinden önemli ölçüde daha düşüktü.

2011 yılında Bi ve ark. antibakteriyel aktiviteye sahip florlanmış bir kinolon olan rasemik ofloksasini ayırmak için kiral iyonik sıvı destekli ligand değişim kromatografisini kullandı.

HPLC’de mobil faz katkı maddesi olarak CuSO4.5H2O ile kombinasyon halinde L-amino asitlerle kombinasyon halinde aşiral iyonik sıvılar kadar farklı amino asitten türetilmiş kiral iyonik sıvılar da kullanılmıştır. Katkı maddeleri olarak aşiral katyonlar söz konusu olduğunda, kısa alkil zincirleri olan iyonik sıvılar kullanıldığında ofloksasin enantiyomerlerinin ayrılması geliştirilebilir.

Bunun nedeni, kısa alkil zincirleri kullanıldığında bakırın lehine olan, alkil silika yüzeyine adsorpsiyon için imidazolyum katyonlarının bakır kompleksleri ile rekabetinden kaynaklanmaktadır.

Katkı maddesi olarak kiral amino asit bazlı IL’ler kullanıldığında, yazarlar Liu ve diğerleri tarafından daha önce bildirilenden farklı bir eğilim gözlemlediler: 1-alkil-3-metilimidazolyum katyonunun artan zincir uzunluğu ve Cu2C ile daha zayıf elektrostatik etkileşimlerle enantiyo ayrılma azaldı ve bu azalmadan daha büyük katyonların sterik engellenmesi sorumlu tutulmuştur.

Alanin, valin, fenilalanin ve lösin bazlı farklı kiral iyonik sıvılar arasında, 1-butil-3-metilimidazolyum L-lösinatın ([C4mim] [L-leucinate]) en başarılı olduğu bulundu, böylece geliştirilen strateji olabilir. çeşitli ilaçlarda ofloksasin enantiyomer dağılımının belirlenmesi için uygulanabilir.

The post Kiral İyonik Sıvılar ile Sıvı Kromatografi – Ayırma Teknolojisi – Katı Sıvı Ayırma Teknolojisi – Kimya Mühendisliği – Ayırma Teknolojisi Ödevleri – Kimya Mühendisliği Ödev Yaptırma – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).