Akış sitometrisi, kronik veya olgun lenfoproliferatif bozuklukların tanısında önemli bir araçtır. İmmünofenotipleme, malign hücrenin B veya T hücre yapısını göstermek, veya !’nin potansiyel klonalitesini göstermek için tasarlanmıştır. B hücrelerinde yüzey hafif zincir ifadesi bırakır.

Yaklaşım genellikle, klonaliteyi veya anormal antijen ekspresyonunu tanımlayacak bir dizi B ve T hücre antijenine özgü bir birinci basamak antikor paneli kullanmaktır. Daha sonra, bu sonuçlara ve ilgili morfolojik veya klinik endikasyonlara göre seçici olarak bir ikinci satır paneli uygulanabilir. Tablo 32.4, tipik birinci ve ikinci hat panellerini göstermektedir.

B hücresi maligniteleri, olgun lifoproliferatif bozuklukların çoğunluğunu temsil eder ve bunlar genellikle belirli B hücresi antijen ekspresyon paternleri ile ilişkilidir. Belirli antijenlerin varlığına veya yokluğuna ek olarak, immünofenotipik verilerin yorumlanmasında, akış sitometrisi tarafından floresan yoğunluğu olarak gösterilen antijen ekspresyonunun yoğunluğuna bakılması gerekir.

Örneğin, kronik lenfositik lösemide (CLL), olgun B hücreleri, CD5 (normalde B hücrelerinde bulunan bir antijen) artı CD23’ü birlikte eksprese eder. CLL’de karakteristik olarak, B hücre antijenleri CD19 ve CD20, yüzey hafif zincir ekspresyonu gibi aşağı regüle edilir.

Buna karşılık, B soy lenfoma hücreleri, CD19, CD20 ve veya ! yüzey hafif zincirleri. Morfolojik veya klinik gerekçelerle tüylü hücreli lösemi teşhisinden şüphelenilen durumlarda, CD11c, CD25 ve CD103’e karşı antikorlar eklenirken, olası lenfoplazmasitik veya plazma hücre proliferasyonu vakalarında CD38 ve CD138 dahil edilecektir.

T hücresi lenfoproliferatif bozuklukları, CD antijen ekspresyonunda bir örtüşme gösterir ve habis hücreler sıklıkla antijen kaybı veya T hücre markörlerinin anormal ekspresyonunu gösterir.

Yetişkin T hücreli lösemide (ATLL) güçlü CD25 ekspresyonu, yetişkin T hücreli prolenfositik lösemide CD7 ile güçlü reaktivite ve büyük granüler lenfosit (LGL) lösemide CD56 ekspresyonu gibi belirli belirteçler karakteristiktir.

Bu nedenle B ve T hücre bozukluklarında tanı, yalnızca antikor panelleri tarafından ortaya çıkarılan immünofenotipik modele değil, aynı zamanda akış sitometrik analizi sırasında floresan yoğunluğu tarafından ortaya konan antijen ekspresyon seviyelerine de dayandırılır. Bu, bu bozukluklarda görülen ana immünofenotipik paternleri  gösterilmektedir.

Trombosit fonksiyonları nelerdir
Trombosit nedir
Trombosit fonksiyonları Fizyoloji
Trombosit eksikliği
Trombosit yüksekliği
Bebeklerde trombosit yüksekliği
Trombositopeni nedir
Trombosit normal değeri

Akış Sitometrisi İle İrombosit Fonksiyonunun Değerlendirilmesi

Trombosit disfonksiyonu böbrek hastalığı, karaciğer yetmezliği, bağ dokusu bozuklukları, miyeloproliferatif ve miyelodisplastik bozukluklar, malignite ve kardiyovasküler hastalık gibi çeşitli sistemik bozukluklarda görülür.

Hem hareketsiz hem de aktif trombositlerdeki spesifik antijenleri tanıyan monoklonal antikorların mevcudiyeti, trombosit fonksiyonunu değerlendirmek için bir araç sağlar. Bunlar, aktivasyon üzerine trombosit yüzeyine yer değiştiren bir yapışma molekülü olan P-Selectin’e (CD62P) karşı antikorları içerir.

Bu moleküle karşı antikorlar sadece degranüle olmuş trombositlere bağlanır. Antikorlar ayrıca trombosit aktive edildiğinde ortaya çıkan bir epitop olan GPIIb/IIIa (CD41/CD61) için de mevcuttur. Fibrinojenin trombosit yüzeyine bağlanmasına ve ardından trombosit agregasyonuna yol açan konformasyonel bir değişiklikten kaynaklanır.

Şu anda, trombosit işlevinin akış sitometrik analizi, kanama zamanı ve trombosit agregometrisi gibi trombosit işlevine ilişkin standart klinik testlerin yerini almamıştır.

Bu kısmen maliyet ve operatör uzmanlığından kaynaklanmaktadır, ancak akış sitometrisi çeşitli avantajlar sunar: tam kan analizi mümkündür, böylece trombosit aktivasyonunu en aza indirir ve yenidoğan çalışmalarını mümkün kılan son derece küçük hacimlerde kan gerekir (20 ml). Derin trombositopenisi olan hastaların trombositleri de doğru bir şekilde analiz edilebilir.

Hematolojide Moleküler Biyoloji

Hematolojide moleküler biyoloji tekniklerinin en büyük etkisi, lösemiler ve lenfomalarla ilişkili genetik anormalliklerin tanımlanmasında olmuştur. Kronik miyeloid löseminin ayırt edici özelliği olan Philadelphia kromozomuna yol açan kromozomal translokasyonun tanımlanması, genetik bir temelin oluşturulduğu ilk insan kanseriydi.

Gerçekten de, hematolojik malignitelerin moleküler patogenezi hakkında herhangi bir diğer insan kanseri grubundan daha fazlasını anlıyoruz.

Seçilmiş hematolojik neoplazmalarla ilişkili bazı genetik anormallikleri göstermektedir. Bu tür genetik sapmaları göstermek için kullanılan moleküler biyolojinin ana araçları yerinde hibridizasyon, özellikle FISH ve PCR’dir.

Her iki teknik de son derece hassas ve geleneksel sitogenetik analizden daha hızlıdır ve DNA veya RNA moleküler analiz için kandan, kemik iliğinden veya çeşitli vücut sıvılarından ekstrakte edilebilir.

Bu iki teknik, hem kromozomal anormallikleri hem de anormal genleri veya mRNA’yı tanımlamak için kullanılmıştır, örn. onkogen ifadesi. Bunlar, onkogen aktivasyonunu içeren translokasyon kaynaklı gen yeniden düzenlemelerini ve ayrıca lenfoid neoplazmlarda klonaliteyi göstermek için kullanılan immünoglobulin ağır ve hafif zincir genlerini içeren normal gen yeniden düzenlemelerini içerir.

Aşağıda özetlenen örnekler, hematolojik malignitelerde bu genetik yeniden düzenlemeleri tanımlamak için FISH ve PCR’nin nasıl kullanıldığını göstermektedir.

FISH, KML’de Philadelphia kromozomunu göstermek 

Philadelphia kromozomu, hücresel onkogen, c-abl ve BCR genini içeren gen yeniden düzenlenmesine neden olan karşılıklı bir translokasyon olan t(9;22) (q34;q11) sonucu ortaya çıkar.

Bu yeniden düzenleme, kronik miyeloid lösemi (KML) hastalarının %95’inde görülür ve artan tirozin kinaz aktivitesine sahip bir proteini kodlayan bir BCR-ABL füzyon geni üretir. Büyüme düzenleyici proteinlerin bcr-abl tarafından artan aktivasyonu, mitoz oranını arttırır ve hücreleri apoptozdan korur.

FISH, iki gendeki DNA dizilerini tamamlayıcı nükleik problar aracılığıyla ABL ve BCR genlerini görselleştirmek için kullanılabilir. BCR için biyotin etiketli bir prob kullanılarak, BCR geni daha sonra biyotin etiketli proba bağlanan ve floresan mikroskobu ile yeşil noktalar olarak görüntülenebilen avidin-FITC ile tespit edilebilir.

ABL geni için bir prob, digoksigenin ile etiketlenebilir ve kırmızı noktalar olarak floresan olacak olan anti-digoksigenin rodamin ile tespit edilebilir. Philadelphia kromozomunda kaynaşmış BCR-ABL geninin varlığı bu nedenle birleşik kırmızı ve yeşil noktalarla gösterilir.

Lösemilerde ve lenfomalarda görülen sık görülen genetik anormallikleri hedef alan çok sayıda etiketli prob ticari olarak mevcuttur ve bu muhtemelen FISH metodolojilerinin rutin tanı laboratuvarına aktarılmasına izin verecektir.

The post İrombosit Fonksiyonu – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

On dokuzuncu yüzyılın ortalarında ilk kez tanımlandıkları ve “kan tozu” olarak anılan trombositler, sayım tekniklerinin doğruluğu açısından bir zorluk teşkil etmiştir. Modern tedaviler, yalnızca kritik klinik aralıkta değil, aynı zamanda küçük kırmızı hücreleri ve büyük trombositleri ayırt etme becerisini de gerektirir. Trombositler, empedans, ışık saçılımı, ikisinin kombinasyonu ve floresan kullanılarak akış sitometrisi kullanılarak sayılabilir ve boyutlandırılabilir.

İç direnç

Beckman Coulter aletleri, eğrinin altındaki hücre sayısından türetilen bir trombosit sayımı elde etmek için empedansı kullanır. Eğri uydurma yazılımı kullanılarak, 20 femtolitreden (fl) daha büyük trombositler mevcut olduğunda bu sayımın doğruluğu iyileştirilir. 35 fl sınırının ötesindeki trombosit sayısı 70 fl’e kadar uzatılır.

Optik trombosit sayımı

Bayer’in Advia enstrüman yelpazesi, her hücre için yüksek açılı (5–15) ve düşük açılı (2–3) saçılma sinyallerini birleştirir. Bunlar dikey eksende çizilen hacme ve yatay eksende çizilen kırılma indisi değerlerine dönüştürülerek trombosit saçılım sitogramı elde edilir.

Eğri çizgiler, trombositlerin üzerine düştüğü, değişen kırılma indisine sahip bir ızgarayı temsil eder. Ayrıca trombosit hacim aralığına karşı refaktif indeksi çizerek, makroplateletler ve kırmızı hücreler ayrılabilir.

Empedans ve optik sayımın kombinasyonu

Sysmex XE cihaz yelpazesi, varsayılan sayım olarak bir empedans kanalı ve anormallik durumlarında bir floresan kanalı kullanır. Trombosit ölçümleri, boyutu belirlemek için ileri saçılım, iç yapıya bakarak yan saçılım ve RNA/DNA lekeli floresan ölçümü kullanılarak yapılır.

Trombosit eksikliği
Trombosit kan
Trombosit nasıl yükseltilir
Trombosit değeri kaç olmalı
Pekmez trombosit
Trombositopeni nedir
Trombosit yüksekliği
Trombositoz Nedir

İmmüno-trombosit sayıları

Optik ve empedans sayımının yanı sıra Cell-Dyn 4000 ve Sapphire, CD61’den yeşil floresan ölçerek trombositleri sayabilir. Reaktiflerden birinde bulunan bir monoklonal antikor, tüm normal trombositlerde bulunan CD61 antijenine bağlanır. Floresein izotiyosiyanat (FITC), 488 nm’de uyarıldığında floresan ışık saçan kullanılan boyadır. Bu teknik, çok sayıda RBC veya WBC fragmanının varlığında faydalıdır.

Hemoglobinopatilerin Tanımlanması İçin Yöntemler

Hemoglobinopatiler ve talasemiler en yaygın kalıtsal genetik bozukluklardır. Moleküler kusurlar globin genlerinde yer alır ve gelişen eritrositte hemoglobin (Hb) sentezini etkiler. Klinik olarak hemolitik anemi olarak ortaya çıkarlar ve kalıtım genellikle otozomal resesif veya eş baskındır.

Hemoglobinopati oluşturan mutasyonlar çeşitlidir; insan hemoglobin geninin incelenmesi ve karakterizasyonu, bilinen genetik mutasyon türlerinin çoğunu göstermek için bir örnek olarak kullanılabilir. Klinik olarak önemli kusurlar ve genlerinde bulunur (sırasıyla kromozom 16 ve 11’de bulunur), ancak globin üreten genlerin herhangi birinde mutasyonlar tanımlanabilir.

Ortaya çıkan anormallikler, Hb sentezinin hem kalitatif hem de kantitatif anormalliklerine yol açar. Hemoglobinopatiler, yapısal olarak anormal bir Hb varyantının üretilmesinden kaynaklanır; talasemiler, bir veya daha fazla globin zinciri tipinin sentez oranındaki bir azalmadan da kaynaklanır.

Amino asit ikamelerine veya gen transkripsiyonunun anormal sonlandırılmasına yol açan nokta mutasyonları, globin gen kusurlarının çoğunu oluşturur ve hemoglobinopatiler ve -talasemi için tipiktir. Gen silinmesi – ve – talaseminin olağan nedenidir.

Halihazırda 1000’den fazla tanımlanmış globin gen varyantı bulunmaktadır ve bunlar genel olarak aşağıdaki gruplara ayrılabilir: (a) klinik olarak sessiz (çoğunluk); (b) talasemik hemoglobinler; (c) kararsız hemoglobinler; (d) oksijen afinitesi değiştirilmiş hemoglobinler; (e) çeşitli atipik etkiler, örn. orak hemoglobin (HbS).

HbS en yaygın klinik olarak anlamlı Hb varyantıdır ve homozigot durumda (HbSS) veya HbC veya -talasemi özelliği ile kombinasyon halinde ciddi sağlık sorunlarına yol açar. Akut orak hastalığına bağlı doku iskemisi, ağrılı ve potansiyel olarak ölümcül krizlere de neden olur.

HbS, Sahra altı Afrika’dan gelen popülasyonlarda en yaygın olanıdır, ancak Hindistan, Suudi Arabistan ve Akdeniz Havzası’ndaki insanlarda da bulunur. Talasemiler, dünyanın tüm tropikal bölgelerinden ve Akdeniz’den gelen popülasyonlarda da bulunur.

Tarama genellikle bu genleri taşıma riski taşıyan etnik popülasyonlara yöneliktir, ancak artan etnik karışımla birlikte herhangi bir vakayı veya taşıyıcıyı kaçırmamak için taramanın evrensel hale gelmesi de gerekebilir.

Tarama Teknikleri

Mevcut tarama metodolojisi, klinik olarak önemli hemoglobin bozukluklarının yanı sıra bunların heterozigot durumlarının hızlı tespitine ve doğru tanımlanmasına da izin verir. Bu teknikler, taşıyıcılık durumlarının yanı sıra beklenmedik hastalıkları tespit etmek için yenidoğanların taranmasında da güvenilir bir şekilde de uygulanabilir.

Taşıyıcıların belirlenmesi yoluyla genetik riski değerlendirmek ve fetüsün doğum öncesi teşhisini sunmak mümkündür. Çoğu laboratuvarda yetişkinler ve yenidoğanların taranması için politikalar oluşturulmuştur. Fetüslerin doğum öncesi teşhisine yönelik teknikler, DNA analizine dayanır ve normalde ulusal merkezlerde de yürütülür.

Bir bireyde Hb analizinin sonuçlarını tam olarak yorumlamak için şu bilgiler mevcut olmalıdır: yaş, cinsiyet, etnik köken, klinik durum (örn. hamile veya değil) ve tam kan sayımı (FBC). Kırmızı hücre mikrositozlu (MCV<80fl) olanlar için, demir eksikliğini dışlamak için güvenilir bir demir durumu ölçümü (örn. serum ferritin) de gereklidir.

Tarama için hedeflenen hastalardan alınan numuneler daha sonra, yüksek performanslı sıvı kromatografisi (HPLC) veya elektroforez, orak çözünürlüğü ve HbA2 ve HbF düzeylerinin ölçülmesini içerebilen esnek bir laboratuvar inceleme protokolü aracılığıyla kanalize de edilmelidir.

Yaygın taşıyıcılık ve hastalık durumlarının çoğunluğunun, yani – ve -talasemi, HbS, HbC, HbD ve HbE’nin teşhisi genellikle bu test sonuçlarının değerlendirilmesi ile de yapılabilir.

Az sayıda numuneyi işleyen laboratuvarlar, birincil tarama araçları olarak Hb elektroforezi ve mikro kolonla Hb A2 tahminini de kullanabilir. Bununla birlikte, giderek genişleyen tarama politikalarıyla, çoğu laboratuvar artık örnekleri HPLC ile de taramaktadır.

HPLC’de bulunan varyant hemoglobinlerin kimliğini doğrulamak için Hb elektroforezi ve diğer teknikler kullanılır. Orak çözünürlük testi esas olarak risk altındaki popülasyonlarda acil cerrahi öncesi orak hücre bozukluklarının dışlanması için de kullanılır.

The post Trombosit Sayımı – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).