TFP’nin teknolojik değişimi ölçmemesine rağmen, ideal olarak olağanüstü kârları, dışsallıkları ve bu tür değişikliklerle bağlantılı diğer bazı “bedava öğle yemekleri”ni ölçtüğünü savunuyoruz.

Hemen hemen tüm teknolojik değişimler şu ya da bu biçimde, yeni ya da geliştirilmiş ürünlerde, yeni ya da geliştirilmiş sermaye mallarında ya da diğer üretim teknolojilerinde ve finansta, yönetimde ya da atölyede yeni örgütlenme biçimlerinde vücut bulur. Burada, herhangi bir somutlaştırılmış teknolojiyi kapsayacak şekilde sermaye malları terimini kullanıyoruz.

Pek çok teori, bu teknolojik değişiklikler kendiliğinden ortaya çıkıyormuş gibi ilerlese de, çoğu kaynak kullanan faaliyetlerin sonucudur. Teknolojik değişiklikler yaratmanın içerdiği maliyetler, geleneksel Ar-Ge maliyetlerinden daha fazladır.

Bunlar, kurulum maliyetlerini, yeni ekipmanın üretimi ve işletimi hakkında örtük bilginin edinilmesini, ürünü yaparken yaparak öğrenmeyi ve onu kullanarak öğrenmeyi ve ayrıca geliştirme maliyetlerine yatırılan fonların normal getirisini içerir. Bunların toplamına “geliştirme maliyetleri” diyoruz.

TFV’nin yalnızca geliştirme maliyetlerinin üzerindeki çıktı kazanımlarını ölçeceğini ve dolayısıyla TFV’nin yeni teknolojinin tam katkısını değil, yalnızca dışsallıklar veya ‘ olarak adlandırdıkları şeyi ölçeceğini belirtmenin önemli katkısı oldu. teknolojik değişimle ilişkili ücretsiz öğle yemekleri.

Daha sonra, bu kazanımların düzgün bir şekilde ölçüldüğünde sıfıra yakın olacağını savundular. Talihsiz sonuç, müteakip tartışmanın, önlemin sıfıra yaklaşması gerekip gerekmediğine odaklanmasıydı, bu da TFP’nin yeni teknolojinin tam katkısını ölçmediği konusundaki gerçekten önemli noktayı gizledi.

Düşünce Deneyi

TFP’nin standart muamelesi ile temas kurmak için, risk koşulları altında son durum tam rekabeti varsayıyoruz. Amaçlarımız açısından önemli olan sonuç, hem mevcut teknolojilerin yeni sermaye mallarına dahil edilmesinde hem de Ar-Ge yoluyla yeni teknolojilerin geliştirilmesinde tüm yatırım dallarında tahakkuk eden beklenen marjinal getirilerde eşitliktir.

Ne zaman yeni bir teknolojinin geliştirilmesine bir yatırım yapıldığında, yatırımcılar, somutluk açısından fiziksel bir sermaye malı olduğunu varsaydığımız o teknolojiyi içeren her şeyin satış fiyatında geliştirme maliyetlerinin en azından tamamını geri kazanmayı beklemelidir. Bu, malın fiyatının ve dolayısıyla kullanıcıların onu satın almak için yapması gereken yatırımın tüm geliştirme maliyetlerini aktifleştireceği anlamına gelir.

Mevcut bir makinenin, aynı iş üzerinde öncekinden daha fazla iş yapacak şekilde iyileştirildiği bir örnek kullanıyoruz ve sermaye malını içeren sermaye malını geliştirme, satma ve satın alma ile ilgili olanlar dışında aracıları etkileyen herhangi bir yayılma yok. yeni teknoloji. İlk önce bu durumu genel hatlarıyla ele alıyoruz ve daha sonraki bir bölümde belirli bir üretim fonksiyonuna yerleştirerek daha ayrıntılı olarak inceleyeceğiz.

Tam mükemmelleştirilmiş yeni makinenin kullanıcı endüstrisindeki marjinal ürününün değeri v olsun. Bu, kullanıcıların her yeni makine için ödemeye razı olacakları maksimum fiyattır. Beklenen satışlar göz önüne alındığında, yeni makinenin birim başına geliştirme maliyeti w olsun.

Pahalı teknolojik gelişme için dikkate alınması gereken üç durum vardır:

1. w > v, mükemmel öngörülü firmaların teknolojiye yatırım yapmayacağını ima eder. Olsaydı, TFV değişikliği olumsuz olurdu.
2. w 1⁄4 v, TFP değişikliğinin sıfır olduğu anlamına gelir, çünkü yeni makinenin maliyeti, çıktıya net ilavesine eşittir.
3. w < v, TFP değişikliğinin pozitif olduğu anlamına gelir.

Teknolojinin toplumsal değişime etkisi
Bilim ve teknolojinin toplumsal değişime etkisi
Bilim, Teknoloji ve Toplum ilişkisi
Küreselleşme nedir
Teknoloji ve toplum ilişkisi
Teknoloji toplumu nasıl değiştirdi
Teknolojinin Toplum üzerindeki etkisi
Teknoloji ve Toplum

Tüm yatırım hatlarının getirileri, risk ile karakterize edilen (ve belirsizlik olmayan) rekabetçi dengede eşit olması gerektiğinden, dengede sadece 2. durum mümkündür. Bu durumda, tam geliştirme maliyetlerinin henüz karşılandığı durumlarda, yeni teknolojiye yatırım yapmanın getirileri, mevcut teknolojilere yatırım yapmanın getirilerine eşittir.

1. durumda, eğer sonuç önceden tahmin edilmiş olsaydı, yeni teknoloji geliştirilmeyecekti. 3. durumda, yeniliği yaratan geliştirme maliyetlerini geri kazanmak için gerekenin üzerinde bir getiri vardır. Tam rekabetçi, yalnızca risk içeren bir ekonomide bu ekstra getiri, beklenmeyen getiriler olmalıdır. Sermaye malları üreticileri ve kullanıcıları arasında, malın satıldığı piyasanın türüne bağlı olacak bir oranda paylaşılacaktır.

Daha da önemlisi, her üç durumda da teknolojik değişim var, dışsallık olmadığı varsayımımız altında, sadece 3. durumda TFV’de olumlu bir değişiklik var (Gerçekleşen dışsallıklar olsaydı, TFV her durumda bu miktarda artacaktı. )

Dolayısıyla, TFP’deki değişiklikler, teknolojik değişimin yalnızca tam geliştirme maliyetlerini aşan (veya negatif TFP değişiklikleri durumunda daha düşük) getiri sağlayan kısmını yakalar. Dolayısıyla TFV’de sıfır değişiklik, sıfır teknolojik değişiklik anlamına gelmez.

Bu sadece, Ar-Ge’ye yatırım yapmanın gelir üzerinde mevcut teknolojilere yatırım yapmakla aynı marjinal etkiye sahip olduğu (teknolojik değişiklik olmayan yatırım) ve girdilerde karşılık gelen artışlar olmaksızın başka yerlerde artan çıktıda ortaya çıkan hiçbir dışsallık olmadığı anlamına gelir.

Olağanüstü Faydalar

Yukarıda belirtildiği gibi, öngörülü bireylerin risk koşulları altında yeni teknolojilere yatırım yaptığı tam rekabetçi bir son durum dengesinde, tüm harcama alanlarından beklenen getiriler eşittir. Bu nedenle, yeni bir teknolojiye yatırım yapmanın beklenen getirisi, yalnızca tam gelişiminin fırsat maliyetini karşılayacaktır ve mevcut teknolojileri bünyesinde barındıran yeni sermayeye yatırımın getirisine eşit olacaktır.

Bu koşullar altında, ek getiriler yalnızca dışsallıklar (veya tam denge ile tutarlı olmayan beklenmedik olaylar) nedeniyle ortaya çıkacaktır. Bu nedenle, Jorgensen ve Griliches ve onları takip eden diğerleri, TFP’yi dışsallıkların ‘bedava öğle yemeği’ ile ilişkilendirdiler.

Buna karşılık, Şövalye belirsizliği koşulları altında yeni teknolojilerin geliştirildiği teknolojik değişimin gerçek dünyasını karakterize eden yola bağlı süreç rekabeti altında, yeni teknolojilere yapılan yatırımlar, devam eden getiri oranının çok üzerinde getiri sağlayabilir ve çoğu zaman yapar. 

Bu ekstra getirinin çoğu, yeni teknolojilerin geliştirilmesi, kanıtlanması ve uygulanmasıyla ilgili birçok belirsizliği üstlenmenin bir ödülüdür. Tartışıldığı gibi, bu iadeler bedava öğle yemeği değildir. Bunun yerine, girişimcileri son derece belirsiz ve genellikle kaprisli ortamlarda teknolojik ilerlemeyi denemeye ikna etmek için gereken teşviklerdir.

Bedava öğle yemeği kavramı daha sonra dışsallıklar ve başkalarına tahakkuk eden diğer ödenmemiş faydalarla ilişkilendirilebilir. GPT’ler söz konusu olduğunda, bu faydalar tipik olarak tüm ekonominin çoğuna ve uzun sürelere yayılır, çünkü GPT’ler bunları yeni süreçlere ve yeni ürünlere sayısız şekilde uygulamak için bir araştırma gündemi sunar.

Bu avantajlar gerçek ücretsiz öğle yemekleridir. Temsilcilerin genellikle ödemek zorunda olmadığı yeni fırsatlar açısından kazanımlar sağlarlar. (Örneğin, yeni bir ürün veya sürecin tasarımına elektriği veya bir bilgisayar çipini dahil etme fırsatı için hiç kimse ödeme yapmak zorunda değildir.)

Bu ekstra geri dönüşün yanı sıra gerçek ücretsiz öğle yemeği dışsallıklarına izin vermek için, teknolojik değişimle ilişkili ‘olağanüstü faydaları’, ekonomideki herhangi birinin tahakkuk eden tüm ilgili çıktı artışlarının ve maliyet düşüşlerinin toplamı ile yeni teknolojinin geliştirme maliyetlerinin çıkarılması olarak tanımlıyoruz. 

The post  MALİYETLİ TEKNOLOJİK DEĞİŞİM – Ekonomi Ödevleri – Ekonomi Ödev Hazırlatma – Ekonomi Alanında Tez Yazdırma – Ekonomi Ödev Yaptırma Fiyatları – Ekonomi Ödev Örnekleri – Ücretli Ekonomi Ödevi Yaptırma first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

Neoklasik fiyat teorisinde teknolojinin, belirli girdi akışlarından kaynaklanan çeşitli mal ve hizmetlerin çıktı akışlarını belirleyen ilgili üretim fonksiyonlarının biçimleri tarafından tutulduğu varsayılır.

Neoklasik (ve diğer birçok dengeye dayalı) büyüme teorileri, toplam üretim fonksiyonu kavramını kullanır. Teknolojinin ayrıntıları bu işlevin “kara kutusunda” gizlendiğinden, teknolojik değişimin süreci ve yapısı, yalnızca tüm girdilerin belirli miktarları daha büyük miktarlarda çıktılarla ilişkilendirildiğinde sonuçlarıyla gözlemlenebilir.

Kavramsal olarak, bu fenomen, girdilerdeki bir değişiklikle istatistiksel olarak ilişkilendirilemeyen çıktıdaki değişimin miktarı ölçülerek gözlemlenir. Kalan değişiklik, daha ayrıntılı olarak tartıştığımız Solow kalıntısı veya TFP olarak adlandırılır.

Modern büyüme teorisi, teknolojik değişimi içsel olarak modeller (her ne kadar modern mikro teoride teknolojik değişim genellikle dışsal olarak ele alınsa da). Ancak teori makro düzeyde formüle edildiğinden, bu tür yazarlara kadar uzanan içsel yenilik ve teknolojik değişim üzerine çok daha eski mikro çalışma koluyla çok az temas kurar.

Dolayısıyla, etkili olmasına rağmen, hem kanonik neoklasik hem de G-D teorilerinin ima ettiği mikro ekonomik politika konuları için ayrıntılı reçetelere sahip değildir.

S-E teorilerinde teknoloji, fiziksel ve beşeri sermaye gibi şeylerde somutlaşması yoluyla gözlemlenir. Teknolojik değişim, içsel olarak gelişen olarak modellenmiştir. Ayrıca, G-D teorileri, inovasyonun mikroekonomisini çevreleyen garip gerçeklerin çoğunu birleştirmeye çalıştığından, genellikle bir ekonominin ekonomik, sosyal ve politik yapısını açıkça ele alırlar. Kurumlar teknoloji ile birlikte gelişen olarak görülüyor. Ekonominin yapısının açık bir modelini ortaya koyar ve inovasyonun ayrıntılarını tartışır.

S-E teorisinde firma, girdi uzayındaki belirli bir noktada, diğer noktalara hareket etme olasılığıyla, ancak yalnızca gerçek zamanlı olarak, önemli bir maliyetle ve belirsizlik koşulları altında yaşıyor olarak görülüyor. Girdileri şu anda kullanılandan farklı bir oranda kullanan bir üretim tesisi tasarlamak, inşa etmek ve işlemek, hiçbir ‘yeni’ teknolojik bilgi gerekmese bile, kendisine bağlı önemli belirsizliklerle birlikte maliyetli bir süreçtir.

Aslında, öngörülen mevcut girdi oranlarından sapma ne kadar büyük olursa, firmanın o kadar çok öğrenmesi gerekir (yani, planın daha fazla yönü belirsizliğe maruz kalır). Bu, firmanın bir üretim fonksiyonu tarafından ifade edilen bilinen alternatiflerin sürekliliği arasında maliyetsiz seçimler yapabileceği neoklasik modelin varsayımlarıyla taban tabana zıttır. Girdi alanları ve üretim yörüngeleri açısından fark, bu bölümün Ekinde gösterilmektedir.

Bilim ve teknolojinin toplumsal değişime etkisi
Teknolojinin toplumsal değişime etkisi
Bilim, Teknoloji ve Toplum ilişkisi
Teknoloji ve Toplum
Teknoloji ve toplum ilişkisi
Teknoloji çağının sosyal amaçlı kullanımına verilen ad
Teknoloji toplumu nasıl değiştirdi
Teknolojik gelişmeler

Bilgi ve Motivasyon

Neoklasik modellerde, ajanların maksimize edici kararlar vermelerine izin vermek için yeterli bir bilgi setine sahip oldukları varsayılır. Bu, tüm kararların ya mükemmel bir öngörüyle ya da öngörülü rasyonel beklentilerle alındığı anlamına gelir.

Bu tür rasyonel beklentiler için, ajanların seçimlerinin tüm olası sonuçlarını bilmeleri ve her olası sonucun olasılığı hakkında iyi tanımlanmış olasılık dağılımlarına sahip olmaları gerekir. Bu, tam kesinlikten daha az bir kesinlikle çalıştıklarında, bunu “belirsizlik” yerine “risk” durumlarında yaptıkları anlamına gelir. Bu terimleri tanımlanan anlamlarda kullanırız.

Riskli bir durum, olası sonuçların tanımlanabildiği ve her birine bir olasılık dağılımının eklendiği bir durumdur. Belirsiz bir durum, tüm olası sonuçları betimlemenin veya tanımlanabilecek sonuçlara olasılıklar eklemenin imkansız olduğu bir durumdur. Risk sigortalanabilir, belirsizlik değildir.

Hemen hemen tüm neoklasik modeller, ajanların dışsal bir üretim teknolojisine tabi olan dışsal zevkleri maksimize ettiğini ve denge sonucunun zaman oku göstermediğini varsayar. Ajanların, kararlarıyla ilgili tüm bilgiler başlangıçta onlar tarafından bilindiği için deneyimlerden öğrenmelerine gerek yoktur.

Optimum kararlar, herhangi bir seçimin tüm olası sonuçlarını inceleyerek, her birine olasılıklar atayarak ve ardından sonucuyla ilişkili en yüksek beklenen değere sahip alternatifi seçerek alınabilir. Aynı yeteneklere ve zevklere sahip, iki alternatif eylem yolu arasında aynı seçimle karşı karşıya kalan ve aynı ilgili bilgilere sahip olan iki bireyin, aynı maksimize edici seçimi yapacağı tahmin edilmektedir.

Elbette, bu noktaların her biri için literatürde istisnalar bulunabilir. Pek çok neoklasik tipte model, faillerin bilgi setinin mükemmelden daha az olduğu problemleri incelemek için kullanılmıştır (saf belirsizlik modelleri bir yana).

Örnekler arasında seçim teorik modellerinde alışkanlık oluşumu çalışmaları, yaparak öğrenmenin etkileri, ana temsilci sorunları, ahlaki tehlike, işlem maliyetleri ve bir dizi diğer “piyasa kusurları” sayılabilir.

Endüstriyel organizasyon ekonomistleri, oligopolleri ve piyasa kusurlarını ve diğer dışbükey olmama kaynaklarını incelemek için birçok neoklasik özelliğe sahip kısmi denge modellerini kullanmışlardır.

Yine de tüm bu modeller tipik olarak denge kavramlarında durağanlık, iyi tanımlanmış seçim kümeleri ve optimizasyon davranışı gibi birçok neoklasik özelliği korur. Ancak daha da önemlisi, piyasa kusurlarını ortadan kaldırma politikasının dayandığı kanonik GE modeli, bu komplikasyonlardan herhangi birini veya birkaçını kapsar.

S-E teorisinde, inovasyon tipik olarak, kâr arayışında olan bireyler tarafından alınan kararlarla içsel olarak belirlenir olarak görülür. Teori, ajanlara mükemmel bilgi veya mükemmel öngörü sağlamaz. Bunun yerine, temsilciler kararlarını verirken, özellikle de inovasyonla ilgili olanlarda gerçek bir belirsizlikle karşı karşıya kalırlar.

Yenilik, daha önce hiç yapılmamış bir şeyi yapmak anlamına geldiğinden, tüm yenilikçi faaliyetlerde gerçek bir belirsizlik unsuru vardır. Bu tür belirsizliklerin varlığı, ajanların, geleneksel olarak tanımlandığı gibi risk analizi yapmak için olasılıkları atamak şöyle dursun, belirli bir araştırma hattının olası sonuçlarının tam setini önceden sıralayamayacaklarını bile ima eder.

Bu nedenle, rasyonel maksimize etme davranışı varsayımı, genellikle, amaçlı, kâr amaçlı bir şekilde el yordamıyla arama gibi alternatif bir varsayımla değiştirilir. Sınırlı rasyonalite genellikle bu koşullara yaklaşmak için kullanılır.

Kullanılan açık seçim teorisi ne olursa olsun, gerçek belirsizliğin temel iması, aynı yeteneklere ve zevklere sahip, iki eylem tarzı arasında aynı seçimle karşı karşıya kalan ve aynı sınırlı ilgili bilgi kümesine sahip olan iki bireyin, farklı seçimler yapın. Aslında, her biri bilinmeyen oranlarla bir yarışta farklı atları desteklemeye karar veriyor. Belirsizlik göz önüne alındığında, hiçbir bireyin seçiminin irrasyonel olduğu söylenemez.

Bununla birlikte, belirsizlik altında karar vermenin tamamen körü körüne el yordamı anlamına gelmediğini unutmayın. Ajanlar dört gözle bekliyor. Geçmişteki davranışlardan elde edilen kanıtlara başvururlar. Hem kamu politikası hem de ekonominin normal davranışı hakkında bildiklerinden gelecekteki olayları tahmin etmeye çalışırlar.

Ancak belirsizlik koşulları altında ileriye bakmak, indirgenemez bir kişisel yargı unsuru içerdiğinden, faillerin yapamayacağı şey, tüm rasyonel failler tarafından kabul edilecek olan her olası sonucun benzersiz bir olasılık dağılımına ulaşmaktır.

The post Teknoloji ve Teknolojik Değişim – Ekonomi Ödevleri – Ekonomi Ödev Hazırlatma – Ekonomi Alanında Tez Yazdırma – Ekonomi Ödev Yaptırma Fiyatları – Ekonomi Ödev Örnekleri – Ücretli Ekonomi Ödevi Yaptırma first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).