Meta-analizde ortalama örnekleme hatası 0 ise, meta-analizde gözlemlenen ortalama etki büyüklüğü, meta-analizdeki ortalama popülasyon etki büyüklüğüne eşittir. Ave(e) 0’dan farklıysa, bu ikincil örnekleme hatasının etkisidir.

İkincil örnekleme hatası 0 olsaydı, meta-analizdeki ortalama etki büyüklüğü, meta-analize dahil edilen çalışmalarda ortalama popülasyon etki büyüklüğüne eşit olurdu. Ancak bilmek istediğimiz sayı, tüm araştırma alanındaki ortalama nüfus etki büyüklüğüdür.

Meta-analizdeki ortalama etki büyüklüğü, tüm alan için ortalamadan farklı olabilir. Çalışmalar arasında etki büyüklüklerinde herhangi bir varyans yoksa (homojen durum), herhangi bir meta-analiz için Ave(δ) = δ ve meta-analizin ortalaması ile araştırma alanının ortalaması arasında hiçbir fark olamaz. . Bununla birlikte, çalışmalar arasında farklılık varsa (heterojen durum), o zaman meta-analizdeki ortalama, bir bütün olarak alandaki ortalamadan şans eseri farklılık gösterebilir. Bu, birincil ikinci dereceden örnekleme hatasıdır.

Çalışmaların sayısı büyükse ve çalışmalar araştırma alanını temsil ediyorsa, meta-analizdeki ortalama nüfus etki büyüklüğü, Ave(δ), araştırma alanındaki ortalama etki büyüklüğünden çok az farklı olacaktır. Yani, çalışmaların sayısı fazlaysa, meta-analizdeki Ave(d) değeri, tüm potansiyel araştırma alanındaki ortalamaya neredeyse tam olarak eşit olacaktır. Bu nedenle, çok sayıda çalışma için meta-analiz ortalamasında birincil ikinci dereceden örnekleme hatası olmayacaktır.

Özetlemek gerekirse, çalışma sayısı az ise ortalama etki büyüklüğünde ikinci dereceden örnekleme hatası olacaktır. Ave(d), ortalama popülasyon etki büyüklüğünden biraz farklı olacaktır çünkü bireysel çalışmalardaki örnekleme hataları tam olarak 0 olan bir ortalamaya sahip olmayacaktır (ikincil örnekleme hatası) ve muhtemelen metadaki ortalama popülasyon etki büyüklüğündeki şans varyasyonu nedeniyle. -analiz (potansiyel birincil ikinci dereceden örnekleme hatası). Bu bölümde, meta-analiz ortalamasında ikinci dereceden örnekleme hatasının potansiyel aralığını tahmin etmek için bir güven aralığı türeteceğiz.

Meta-analizde tahmin edilen hem ortalama (yani, ρ ̄ veya δ) hem de standart sapma (yani, SDρ veya SDδ) ikinci dereceden örnekleme hatasına sahiptir, ancak standart sapmalar durumunda kesin ilişki olduğundan daha karmaşıktır.  Çalışmaların sayısı büyükse, meta-analizdeki belirli örnekleme hatalarının varyansı Var(e), istatistiksel teoriden tahmin edilen değere eşit olacaktır. Çalışma sayısı küçükse, gözlemlenen örnekleme hatası varyansı istatistiksel olarak beklenen değerden farklı olabilir.

Eğitimde gözlem tekniği
Kişisel YANLILIK hatası
Rastgele hata nedir
Gelişigüzel gözlem nedir
Rastgele hata örnekleri
Sistematik hata ne demek
Sabit hata nedir
Ölçme hataları

Benzer şekilde, çalışmaların sayısı büyükse, meta-analizde yer alan belirli etki büyüklüklerindeki varyans, Var(δ), bir bütün olarak araştırma alanının varyansına eşit olacaktır. Bununla birlikte, çalışma sayısı küçükse, meta-analizdeki çalışma popülasyonu etki büyüklüklerinin varyansı, popülasyon etki büyüklüklerinin varyansından tesadüfen farklı olabilir. Bu durum şu şekilde de ifade edilebilir: Çalışma sayısı fazla ise etki büyüklüğü ile örnekleme hatası arasındaki kovaryans 0 olacaktır, ancak çalışma sayısı az ise meta-analizdeki kovaryans şans eseri farklılık gösterebilir. 

Birincil ikinci dereceden örnekleme hatasını daha ayrıntılı olarak ele alalım. Bir anahtar soru, herhangi bir birincil ikinci dereceden örnekleme hatası olup olmadığıdır. İki olası durum vardır. Birincisi, popülasyon etki büyüklüklerinin bir çalışmadan diğerine farklılık göstermediği “homojen durum”dur (yani, Sδ2 = 0). İkincisi, çalışmalar arasında popülasyon etki büyüklüklerinde varyasyonun olduğu “heterojen durum” vardır (yani, Sδ2 > 0). İlk olarak, popülasyon çalışması etkisinin, δi’nin çalışmalar arasında değişmediği durumu düşünün.

Bu bölümün başlarında tartışıldığı gibi, gerçek verilerde homojen durum muhtemelen nadirdir. Homojen durumda, “popülasyon” etki büyüklüğünden δ bahsetmek mümkündür. Çünkü δi her çalışma için aynıdır.

Bu nedenle, meta-analitik ortalama etki büyüklüğü, etki büyüklüğünden δ yalnızca meta-analizdeki örnekleme hatalarının ortalamasının 0’dan farklı olduğu ölçüde farklıdır. Yani, ortalama etki büyüklüğündeki tek ikinci dereceden örnekleme hatası meta-analizde ikincil örnekleme hatası, tesadüfen tam olarak 0’a ortalama olmayan birincil örnekleme hatalarından kaynaklanan örnekleme hatasıdır.

Çalışmaların sayısı büyük olsaydı, meta-analizdeki belirli örnekleme hatalarının varyansı, bir bütün olarak araştırma alanı için istatistiksel teori tarafından tahmin edilen varyansa eşit olurdu.

Ancak, meta-analizdeki belirli örnekleme hatalarının, alan varyansından şans eseri farklı bir varyansı varsa, o zaman bu çözülmemiş birincil örnekleme hatası meta-analizden çıkarılmayacaktır. Bu nedenle, homojen durumda, gözlemlenen etki büyüklüklerinin varyansındaki tek ikinci dereceden örnekleme hatası, ikincil örnekleme hatası, yani çözülmemiş birinci dereceden çalışma örnekleme hatası olacaktır.

Şimdi, popülasyon etki büyüklüklerinin bir çalışmadan diğerine farklılık gösterdiği heterojen durumu ele alalım (yani, Sδ2 > 0).

Çalışmaların sayısı küçükse, iki terimin her birinde hata olabilir: ortalama örnekleme hatası, Ave(ei) ve ortalama popülasyon etki büyüklüğü, Ave(δi). Ortalama örnekleme hatasını, Ave(ei) düşünün. Şans eseri, bu meta-analiz için ortalama örnekleme hatası, Ave(ei), muhtemelen 0’dan en azından küçük bir miktar sapma gösterecektir.

Bu ikincil örnekleme hatasıdır. Çalışma sayısı yeterince büyükse, ikincil örnekleme hatası her zaman 0’a yakınsar. Ancak, çalışma sayısı az olsa bile ikincil örnekleme hatasının küçük olması mümkündür. Birincil araştırmalardaki örneklem büyüklüklerinin tümü çok büyük olsaydı -psikolojik araştırmalarda pek olası olmayan bir olaydır- bireysel örnekleme hatalarının ortalaması 0’a yakın olurdu. Bu durumda, çalışma sayısı az olsa bile ortalama örnekleme hatası 0’a yakın olurdu.

Şimdi, meta-analiz için ortalama nüfus etki büyüklüğü olan ortalama etki büyüklüğündeki diğer terimi, Ave(δi) düşünün. Çalışmaların sayısı büyükse, meta-analizdeki ortalama nüfus etki büyüklüğü, tüm araştırma alanı için ortalama nüfus etki büyüklüğünden çok az farklı olacaktır. Bununla birlikte, çalışmaların sayısı küçükse, meta-analizde gözlemlenen belirli δi değerleri, alanın bir bütün olarak etki büyüklüklerinin yalnızca bir örneğidir.

Bu nedenle meta-analizdeki ortalama etki büyüklüğü, şans eseri, tüm araştırma alanı için ortalama etki büyüklüğünden bir miktar farklı olabilir. Bu ayrılma, birincil ikinci dereceden örnekleme hatasıdır. Tüm birincil çalışmalar sonsuz sayıda denekle yapılmış olsa bile (yani, her birincil çalışma örnekleme hatası ei 0 olsa bile), o zaman meta-analizdeki belirli etki büyüklüklerinin alana tam olarak eşit bir ortalamaya sahip olması gerekmez. 

Dolayısıyla, heterojen durumda, meta-analizdeki popülasyon etki büyüklüklerinin hem ortalaması hem de standart sapması, gözlemlenen çalışmalar sadece bir çalışma örneği olduğundan araştırma alanı değerlerinden ayrılacaktır. Bu, “birincil ikinci dereceden örnekleme hatasıdır”.

The post Gözlem Hatası – Meta-Analiz Ödevleri – Meta-Analiz Alanında Tez Yaptırma – Meta-Analiz Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).