Klasik analizin temel unsurları, dairesel bir akış olarak üretim kavramı ve ücret mallarından sonra kalan artı ürün kavramı ve kullanılmış üretim araçlarının değiştirilmesi için gerekli olanın yıllık çıktıdan düşülmesidir.

Bu fazlalık tüketilebilir veya biriktirilebilir. Ölçeğe göre sabit getiriler ve kıt doğal kaynaklar sorununu bir kenara bırakarak, sabit bir büyüme hızında genişleyen bir ekonomi kavramı çok yakındı. Bu bölümde, klasik bir tada sahip doğrusal büyüme teorisi olarak adlandırılabilecek bazı katkılardan bahsedeceğiz.

Robert Torrens, Dış Tahıl Ticareti Üzerine Deneme’sinde, artık kavramının, kâr oranının bir açıklamasının anahtarı olduğunu açıkladı. Torrens’in modelindeki büyüme hem doğrusal hem de içseldir; büyüme oranı, genel kâr oranına ve birikim eğilimine bağlıdır.

Aynı şey, Kapital’in II. cildinin 21. bölümündeki Marx’ın genişletilmiş yeniden üretim teorisi için de söylenebilir. Orada Marx, sistemin kendisini yukarı doğru sarmal bir düzeyde yeniden üretmeye muktedir olduğu koşulları inceledi. Ekonominin içsel olarak belirlenmiş bir büyüme oranında genişlemesi mümkündür.

Bu oran, işletme ölçeğini artırmak için üretken sisteme geri sürülen artı değerin oranına bağlıdır. Marx, sermaye birikiminin “kapitalist üretim sürecinde içkin bir unsur” olduğunu vurguladı. Çünkü, “kapitalist üretimin amacı ve zorlayıcı güdüsü”, “artı-değeri kapmak ve onun kapitalizasyonu, yani birikim”dir.

Rus matematikçi Georg von Charasoff, Marx’ın analizini detaylandırdı ve bir yanda fiyatlar sistemi ile kar oranı, diğer yanda miktarlar sistemi ve büyüme oranı arasındaki temel ikilik ilişkisine dair net bir açıklama sunan muhtemelen ilk kişi oldu. 

Temel argümanını, daha sonraki girdi-çıktı modelinin tüm özelliklerini sergileyen ve (Marx’ın durumunda olduğu gibi emek değerleri yerine) kullanım değerleri açısından tam olarak belirtilen birbirine bağlı (tek) bir üretim modeli çerçevesinde geliştirdi. 

İçsel büyümenin en karmaşık lineer modeli, ilk olarak 1937’de Almanca olarak yayınlanan ve daha sonra 1945’te İngilizce’ye çevrilen bir makalede detaylandırılmıştır. Bu makalede von Neumann, m sabit ölçeğe göre üretim süreci tarafından üretilen n adet mal olduğunu varsaymıştır.

Hangi süreçlerin gerçekten kullanılacağını ve hangilerinin kullanılmayacağını belirlemekten ibaret olan bir teknik seçimi sorunu vardır ve bu sorun “karsız”dır. Tek tip üretim döneminin başlangıcında verilecek ve ödenecek olan “yaşamın gereklerinden” oluşan reel ücret oranını aldı, yani ücretleri yatırılan sermayenin ve dolayısıyla fiziki reel ücretin bir parçası olarak gördü. 

Buna ek olarak, “yaşamın gerekliliklerini aşan tüm gelirin yeniden yatırıma dönüştürüleceğini” varsayıyordu. Von Neumann’ın modelinde büyüme oranı içsel olarak belirlenir. Birikemeyen tüm üretim faktörlerinin kıtlığı sorununu bir kenara koydu: emek dışındaki tüm birincil faktörler (yani tüm doğal kaynaklar) ihtiyaç duyulan miktarda sıfır fiyatla kullanılabilir olarak kabul edilirken, emeğin sıfır fiyatla mevcut olduğu varsayıldı. Belirli bir reel ücret oranında gerekli miktarda mevcuttur.

VAKALARIN SINIFLANDIRILMASI

Şimdi, kâr oranının ve dolayısıyla büyüme oranının sıfıra düşmediği bazı genel durumları sınıflandırabiliriz. Farklı durumların altında yatan öncüllerin sonsuza kadar geçerli olması koşuluyla, sürekli bir büyüme vardır. Tartışılan vakaların tümü, Adam Smith ve David Ricardo tarafından geliştirilen klasik bir analiz çerçevesinden türetilmiş olsa da, vakaların tartışılan NGM türleriyle bazı çarpıcı benzerlikler gösterdiği görülecektir.

Sermayeye Sabit Getiriler

Gördüğümüz gibi, Ricardian modelinde durağan bir durum elde etmenin ana bileşeni, sınırlı arzda mevcut arazinin varlığıdır. Eğer girdi olarak toprağa ihtiyaç duyulmasaydı ya da en iyi kalitede toprak bolca mevcut olsaydı, o zaman emek-sermayenin marjinal üretkenliğini veren grafik yatay bir çizgi olurdu ve dolayısıyla miktar ne olursa olsun kâr oranı sabit olurdu. emek-sermayenin. Sonuç olarak, büyüme hızı da sabit olacaktır.

Geri Döndürme Teknolojisi

Toprağın üretimde yararlı olmadığını veya belirli kalitede ve sınırsız miktarda mevcut olduğunu varsaymak gereksiz yere kısıtlayıcıdır. “Toprak”ın üretimde faydalı olmasına rağmen vazgeçilmez olmadığını varsaymak yeterlidir. Başka bir deyişle, herhangi bir ‘arazi’ girdisi olmadan metanın üretilmesine izin veren bir teknoloji var.

Emek-sermaye ile toprak arasındaki sürekli ikame ile, emek-sermayenin marjinal üretkenliği sürekli olarak azalacak, ancak aşağıdan sınırlanacaktır.

Gösterilen duruma göre CEGH eğrisi azalmaktadır, ancak içbükeylik tersine dönmektedir ve yatay bir asimptot bulunmaktadır. Bu durumda kâr oranı ve dolayısıyla büyüme oranı düşüyor, ancak hiçbir zaman belirli pozitif seviyelerin altına düşemezler. Sistem, verilen tasarruf oranının çarpımına kâr oranının (alt) sınırının değerine asimptotik olarak yaklaşan bir büyüme oranında süresiz olarak büyüyecektir.

Yöneylem Araştırması üretim PLANLAMA örnekleri
Doğrusal PROGRAMLAMA üretim problemleri ve çözümleri
Doğrusal PROGRAMLAMA modeli çözümü
Üretim problemleri
Doğrusal PROGRAMLAMA problemleri
Yöneylem Araştırması LINGO örnekleri
Yöneylem Araştırması DOĞRUSAL PROGRAMLAMA Örnek SORULAR
Doğrusal kısıtlayıcı örneği

Sermaye Getirisini Artırma

Son durum, tartışıldığı gibi, emek-sermayenin artan getirileridir. Ücret oranını verili ve sabit olarak kabul edersek, daha fazla emek-sermaye-sermaye kullanıldıkça kâr oranı ve büyüme oranı artacaktır.

Tek tip bir kâr oranı kavramını korumak için, artan getirilerin firmanın dışında olduğunu ve münhasıran bir bütün olarak pazarın genişlemesi ve toplumsal işbölümü ile bağlantılı olduğunu varsaymak gerekir.

Bu, arazi kıtlığı nedeniyle azalan getiri durumunda, ürünün marjinal verimlilik eğrisi altındaki alan tarafından verildiği halde, şimdi herhangi bir emek-sermaye-sermaye miktarı ile ilişkili ürünün bundan daha büyük veya ona eşit olduğu anlamına gelir. miktar, emek-sermaye birimi başına karşılık gelen çıktı düzeyi ile çarpılır.

Her durumda, kâr ve ücretlerin toplamı, verilen emek-sermaye-sermaye miktarının ürününe, birim emek-sermaye-sermaye başına karşılık gelen çıktı düzeyiyle çarpımına eşittir.

Sonuç olarak ürün, marjinal verimlilik eğrisinin altındaki alandan daha büyüktür. Dolayısıyla azalan ve artan getiri durumları simetrik değildir: artan getirilerle birlikte yükselen bir reel ücret oranı, düşen bir genel kâr oranını içermek zorunda değildir.

The post LİNEER KLASİK ÜRETİM MODELLERİ – Ekonomi Ödevleri – Ekonomi Ödev Hazırlatma – Ekonomi Alanında Tez Yazdırma – Ekonomi Ödev Yaptırma Fiyatları – Ekonomi Ödev Örnekleri – Ücretli Ekonomi Ödevi Yaptırma first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).