Bu, çarpmanın, çarpılacak sayıyı basamak basamak tekrar tekrar ayarlamak yerine, kolun tekrar tekrar döndürülmesiyle ve taşıyıcının toplayıcıya göre konumunun kaydırılmasıyla gerçekleştirilmesine izin verdi.

Bir sonraki büyük adım, sonlu farklar yöntemiyle cebirsel fonksiyonların ardışık değerlerini otomatik olarak üretebilen bir cihaz olan fark motorunu tasarlayan Charles Babbage tarafından atıldı. Fark motoru, iki fark sırasının üstesinden gelme yeteneğine sahipti.

Aslında, tamamladığı tek makineydi tam teşekküllü fark motoru asla gün ışığını görmedi; 1833’te tamamlanan kısmı şimdi Londra Bilim Müzesi’ndedir. Sonraki yüz yıl boyunca çok sayıda mekanik hesap makinesi yapıldı.

Bu ilk makinelerin günümüz bilgisayarları üzerindeki etkisinin tam olarak ne olduğu açık değil. Mekanize dijital hesaplama fikrinin genel olarak kabul görmesine yol açmaları ve böylece otomatik bilgisayarların gelişiminin önünü açmalarına yardımcı olmaları büyük önem taşıyordu.

Makinenin karmaşık bir eylemi basit eylemler dizisi olarak gerçekleştirmesini sağlamak için bir dizi kontrol mekanizması kullanma fikri de çok eskidir. Bildiğimiz en eski uygulama tarif edilmişti ve müzik kutularında bulunan döner sabit silindirin öncüsüydü.

İlk versiyonlarda, halatlar çözüldüğünde diğer cihazların kısa bir dizi küçük hareketine neden olan modellerde, ipler silindir üzerine çividen çiviye sarılmıştı. Mandalları doğrudan kullanmak, on dördüncü yüzyılın başlarında büyük kilise saatlerindeki dekoratif figürleri kontrol etmek için kullanılan bir teknikti. Daha sonra boru organlarını kontrol etmek için kullanıldılar.

Ayrı bir ortamda tutulan bilgileri sıralayarak, yani genel amaçlı cihazı ve belirli eylem serilerini ayırarak bir makineyi kontrol etme fikri. Desenleri ipeğe dokumaya yardımcı olması için delikli bir bant kullandı. Makinesi geliştirildi ve onu otomatik bir dokuma tezgahına dönüştürdü.

1930’larda ve 1940’larda pek çok ilginç otomatik bilgisayar yapıldı: mekanik, röle ve elektronik ama bunlarla ilgili tartışmayı atlayacağız. Malzeme bilimlerindeki birçok ilerleme, modern elektronik bilgisayarın gelişimini sağlamıştır.

Bunlardan biri, kimse nedenini tam olarak bilmese de bir dereceye kadar çalışıyor gibi görünen icat edilen alan etkili transistörün geliştirilmesiydi. Devamında, bu tür cihazların artık nasıl inşa edilebileceğine ve bunların işleyişini nasıl anlayabileceğimize bakıyoruz.

Hedeflediğimiz anlayış düzeyi yüzeyseldir; klasik fizikten bahsediyoruz, oysa yüzeysel olmayan bir açıklama, bu tartışmaların kapsamının çok ötesinde olan kuantum fiziğine dalmayı gerektiriyor.

Entegre devre örnekleri
Entegre devre Nedir
Entegre devre tasarımı
Entegre devre Çeşitleri
En çok kullanılan entegreler
Entegre devre sistemleri
Entegre iç yapısı
Telefonda entegre ne ise Yarar

Yarı İletken Fiziği

Atomları, negatif yükler pozitif yükü dengelediğinden, her şeyi elektriksel olarak nötr hale getiren bir grup daha az kütleli, negatif yüklü elektronlarla çevrili, büyük, pozitif yüklü bir çekirdekten oluştuğunu düşünebiliriz.

Her atom, her biri sınırlı sayıda elektron tutabilen eşmerkezli kabuklar olarak düşünebileceğimiz tercih edilen elektron gruplarına sahiptir. Çekirdeğin pozitif yükünü dengelemede, elektronlar önce en içteki kabuğu, sonra en içteki ikinci kabuğu doldurur ve denge sağlanana kadar bu şekilde devam eder.

En dıştaki boş olmayan kabuk son derece önemlidir. Kapasitesine kadar doldurulabilir veya doldurulmayabilir. Bu kabuktaki elektronlara değerlik elektronları denir. Katı maddeyi, atomların değerlik elektronlarını ne kadar kuvvetli bağladıkları temelinde ayırt edebiliriz. Üç kategori vardır: yalıtkanlar, iletkenler ve yarı iletkenler.

Yalıtkanlarda, elektronlar atomlara o kadar güçlü bir şekilde bağlıdırlar ki, atomdan ancak büyük kuvvetlerle ayrılabilirler. Böyle bir “kayıp” meydana geldiğinde bile, katı içindeki elektronlar bunu telafi etmeye çalışmak için hareket edemezler. Sonuç olarak, bir elektrik dengesizliği uyarılırsa, dışarıdan yeni elektronlar eklenene kadar olduğu gibi kalır.

Kondüktörlerde tam tersi bir durum var. Değerlik elektronları atomlardan oldukça kolay bir şekilde ayrılırlar ve iletken boyunca her yönde yüksek hızda hareket etmekte serbesttirler.

Her atom tarafından “elektron denizine” katkıda bulunan serbest elektronların sayısı azdır: çoğu metalin bir veya iki değerliliği vardır. Diğer elektronlar çekirdeğe bağlı kalır.

Serbest elektronların tümü negatif yüklü olduğundan birbirlerini iterler; bu nedenle, yayılan bir gaz şeklinde kendilerini katı boyunca hızla dağıtırlar. Katının tek bir yerine bir elektron yükü enjekte etmek, her şeyi şarj eder. Bir iletken elektriksel olarak nötrdür, ancak yalnızca negatif yük taşıyıcıları elektriksel iletime katkıda bulunur.

Yarı iletkenler tamamen farklı bir hikaye. Bir yarı iletken atomun dört değerlik elektronu vardır; bunlar katı içinde serbestçe hareket edemezler, bunun yerine yarı iletken atomları periyodik bir kristal düzenlemede bir arada tutan kovalent bağlara katılırlar.

Kristaldeki her silikon atomunun dört doğrudan komşusu vardır ve değerlik elektronlarını onlarla paylaşır. Üç boyutlu yapıyı genellikle gösterilen iki boyutlu formatta temsil ederiz.

Bu temsil, gerçek durumun önemli özelliklerini korur: dört doğrudan komşu ve bu komşularla değerlik elektronlarının eşit paylaşımı. Her kovalent bağ iki elektron içerir. Her çizgi bir elektronu temsil eder. Kovalent bağlar, atomu kandırmak için bir “hile”dir.

Silisyum atomunun en dış kabuğunda 8 elektron kapasitesi vardır, ancak yalnızca 4 değerlik elektronu ile 4 elektron için daha yer vardır.

Kovalent bağlar, 8 elektronun silikon çekirdeğin yörüngesinde dönüyormuş gibi görünmesini sağlar. Değerlik elektronları kovalent bağlarla sınırlandığında, hiçbir elektrik iletimi mümkün değildir. Sonuç olarak, bu düzenlemedeki bir malzeme yalıtkan gibi davranır. Karbonun kristal formu olan elmas, böyle bir malzemeye örnektir.

Yarı iletkenlerde kovalent bağ çok güçlü değildir. Sonuç olarak, bir dizi kovalent bağ eksiktir – sıcaklık ne kadar yüksek olursa, o kadar eksik bağ vardır. Normal sıcaklıklarda meydana gelen birkaç kırık bağ, değerlik elektronlarının termal titreşiminden kaynaklanır.

Birkaç elektron, bağlardan kaçmak ve serbest kalmak için yeterli enerjiyi elde eder. Bu serbest elektronlar, kıt olmalarına rağmen, yarı iletkenin özellikleri üzerinde muazzam bir etkiye sahiptir; aksi takdirde hiçbirinin olmayacağı bir konfigürasyonda yük taşıyıcılar sağlayarak iletimi mümkün kılarlar.

The post Entegre Devreler – Bilgisayar Bilimleri Ödevleri – Bilgisayar Bilimleri Ödev Hazırlatma – Bilgisayar Bilimleri Alanında Tez Yazdırma – Bilgisayar Bilimleri Ödev Yaptırma Fiyatları first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).