Antijen Tespit Testleri – Laboratuvar Ödevleri –Tez danışmanlığı – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Elektrik Mühendisliği Ödev Yaptırma – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri

odevcimonline — Wed, 24 Mar 2021 14:27:38 +0000

Mikroorganizmaların Saptanması ve Tanımlanması için

Antijen Tespiti ve Nükleik Asit Testlerinin Prensipleri

Kültür dışı teknolojilerin klinik değerlendirmeleri, bunların rutin kültür kadar güvenilir ve bazı durumlarda daha iyi olduğunu göstermiştir (yani, aranan mikropu tespit etmede daha hassas). Sonuç, canlı, çoğalan organizmaların büyümesini gerektirmez, sadece belirli mikrobiyal hücre yapılarının veya ürünlerinin tespitini gerektirir.

Diğer bir avantaj, bu yöntemlerin, henüz laboratuvarda yetiştirilemeyen bulaşıcı ajanları tespit edebilmesidir. Önemli bir örnek, hastane ortamında hızla yayılan infantil ishalin yaygın bir nedeni olan rotavirüstür.

Bu viral ajan artık hızlı, kültürsüz bir yöntemle doğrudan bebek dışkı örneklerinde tespit edilebildiğinden, tanınması olası çapta bulaşmayı önlemeye yardımcı olur.

Genellikle iki tür kültür dışı yöntem mevcuttur. Tiplerden biri, klinik mikrobiyoloji laboratuvarlarında günlük kullanıma giren bir teknoloji olan mikrobiyal antijenlerin saptanmasına dayanır.

Bölüm VIII’de yapacağınız deneylerde bazı örnekler yer almaktadır. İkinci tür kültür dışı yöntem, mikrobiyal nükleik asitleri tespit etmek için, bazen bir hasta örneğinde bulunan küçük miktarlarda mikrobiyal DNA veya RNA’yı büyük ölçüde genişleten (büyüten) tekniklerle kombinasyon halinde problar kullanır.

Bu tartışma, bu antijen saptama ve nükleik asit analizlerinin prensiplerini anlamanıza yardımcı olacaktır.

Antijen testi
Antijen Nedir
PCR testi
Antikor Nedir
Antikor testi
Antikor testi sonucu
Antikor değeri kaç olmalı
Igm pozitif ne demek

Antijen Tespit Testleri

Tüm mikroorganizmalar, bileşimleri doğası gereği genellikle protein veya karbonhidrat olan çeşitli farklı antijenler içerir. Antijenler, mikrobiyal hücre duvarı, kapsül veya hücre içi veya hücre dışı enzimlerin bileşenleri olabilir.

Hayvan vücudunda, bu antijenler, antikor adı verilen spesifik protein molekülleri üreterek yanıt veren konakçı bağışıklık sistemi tarafından yabancı maddeler olarak tanınır. Antikorlar, üretimlerini ortaya çıkaran antijene spesifik olarak bağlanır.

Örneğin, Egzersiz 7’de, bastırma reaksiyonunda kendine özgü antikoru ile bağlanan Streptococcus pneumoniae’nin antijenik karbonhidrat kapsülünü öğrendik.

Spesifik bir mikrobiyal antijenin varlığını tespit etmek için bir antikorun kullanılması, immünoassay olarak adlandırılır. İmmünolojik testlerin hassasiyeti, anti-vücut preparatının kalitesine bağlıdır.

İmmünolojik testlerin erken geliştirilmesinde, antikor preparatları yalnızca belirli bir mikroorganizma üzerinde belirli bir antijenle (antijenik belirleyici olarak bilinir) reaksiyona girecek kadar saf değildi.

Sonuç genellikle, ortak bir antijenik determinantı paylaştıkları için test edilenin dışında bir mikroorganizmanın tespit edildiği yanlış pozitif bir reaksiyondu.

İmmünolojideki gelişmeler sayesinde, monoklonal antikor olarak bilinen daha spesifik bir antikor türü artık büyük miktarlarda üretilebilmektedir.

Daha önce kullanılan poliklonal antikorların aksine, monoklonal antikorlar, bir mikroorganizmaya özgü olan ve başkaları tarafından paylaşılmayan antijenik belirleyicilerle reaksiyona girer.

Sonuç olarak, yanlış pozitif test reaksiyonları büyük ölçüde azalır ve artık klinik mikrobiyoloji laboratuvarında çok çeşitli antijen saptama testleri gerçekleştirilebilir.

Birçok immünolojik test mevcuttur, ancak üç ana tip ortak kullanımdadır: immünofloresans, lateks aglütinasyonu ve enzim immün testi veya EIA.

Bu immünolojik testler için, monoklonal antikorlar, bir antijen-antikor reaksiyonunun gerçekleşip gerçekleşmediğini saptamak için bir yol sağlayan bir “işaretçi” molekül ile etiketlenir (buna eklenir). Poliklonal vücut önleyici preparatlar bazen özel amaçlar için kullanılır. Bu üç ifadenin ilkeleri kısaca açıklanmıştır.

İmmünofloresan

İmmünofloresan testlerinde, antikorlar floresan adı verilen bir floresan boya ile etiketlenir. Antikorlar, bir preparatta kendi spesifik antijenleri ile birleştiğinde, parlak floresans, bir ultraviyole aydınlatıcı ve özel filtreler ile donatılmış bir floresan mikroskobu ile görselleştirilebilir.

Test, bir klinik numunenin bir smearını bir mikroskop lamı üzerine yerleştirerek ve uygun bir reaktifle sabitleyerek gerçekleştirilir. Doğrudan floresan antikor (DFA) testi olarak bilinen en basit yöntemde, floresan etiketli antikor preparasyonu doğrudan numune lamına uygulanır, daha sonra inkübe edilir, yıkanır ve flüoresan mikroskobu altında görüntülenir. Pozitif bir test, preparasyonda parlak şekilde floresan veren organizmaların varlığı ile gösterilir.

Dolaylı floresan antikor (IFA) testi için iki antikor preparatına ihtiyaç vardır. Floresan boya ile işaretlenmemiş olan ilki, tespit etmek istediğimiz mikrobiyal ajana karşı antikorlar içerir.

Örnek yaymada ajan varsa antijen-antikor reaksiyonu oluşur. Bu kombinasyonu saptamak için fluoresin ile etiketlenmiş ikinci antikor preparasyona uygulanır.

Bu ikinci antikor, birinci, etiketlenmemiş antikor ile reaksiyona girecek şekilde hazırlanmıştır. Yine, pozitif bir sonuç mikroskop altındaki parlak floresan ile gösterilir.

Doğrudan ve dolaylı floresans analizlerinin prensibini göstermektedir. Floresan antikor testleri, bakteriler, virüsler ve protozoa dahil çeşitli mikrobiyal ajanların neden olduğu enfeksiyonları teşhis etmek için yaygın olarak kullanılmaktadır.

Lateks Aglütinasyonu

Lateks aglütinasyon tahlillerinde, antikorlar, antijen-antikor etkileşimini saptamak için işaretçi olarak görev yapan lateks (polistiren) taneciklere eklenir. Her bir lateks partikülünün çapı yaklaşık 1 mm’dir ve binlerce antikor molekülü ile yüklenebilir.

Antikor kaplı latex partikülleri süte benzer bir süspansiyon oluştururlar, ancak spesifik antijen içeren bir preparatla karıştırıldıklarında ortaya çıkan antijen-antikor kompleksi, görünür kümelenme ile sonuçlanır. Lateks partikül aglütinasyon reaksiyonu ile ilişkili olayları gösterir.

Lateks aglütinasyon testleri genellikle küçük hacimlerde lateks partikülleri ve sıvı klinik numune kullanılarak bir cam slayt veya özel olarak işlenmiş bir karton yüzey üzerinde gerçekleştirilir.

Reaktif, bir karıştırıcı kullanılarak klinik numune ile karıştırılır ve lam, lateks partiküllerinin kümelenmesi açısından görsel olarak incelenmeden önce elle birkaç dakika sallandırılır veya mekanik bir cihazla döndürülür. Renkli plaka 24, pozitif ve negatif lateks aglütinasyon slayt testlerinin görünümünü göstermektedir.

Klinik laboratuvarlarda, lateks aglütinasyon testleri, doğrudan serum veya beyin omurilik sıvısı örneklerinde çözünür mikrobiyal antijenleri tespit etmek veya kültür plakalarından geri kazanılan çeşitli bakteri türlerini tanımlamak için kullanılır.

(a) Direkt floresan antikor (DFA) testinde, aranan mikroorganizmaya özgü antikor, boya floresein ile konjuge edilir. Antikor preparatı, bir slayta sabitlenmiş bir numuneye eklenir. Spesifik mikroorganizma mevcutsa, preparat bir floresan mikroskobu altında görüntülendiğinde floresan olacaktır.

(b) Dolaylı floresan antikor (IFA) testinde, mikroorganizmaya özgü antikor, boya ile konjuge değildir, ancak slayt üzerindeki spesifik mikroorganizmaya bağlanacaktır. Floresein ile etiketlenmiş ikinci bir antikor preparatı, birinci, etiketlenmemiş antikor ile reaksiyona girecek şekilde hazırlanmıştır ve mikroskobik olarak bakıldığında floresan verecektir.