Önceki tartışma, diğer insanlar üzerindeki gözlemlere dayalı olarak ölçülen verilerin beklenen değerlerle karşılaştırılmasıyla ilgilidir. Bir ölçüm tekrarlandığında, onu önceki değere göre değerlendirmek daha uygundur. İlgili soru, iki değerin önemli ölçüde farklı olup olmadığıdır.

Bu, iki faktöre bağlı olacaktır: numune alma koşulları aynı olsa bile (biyolojik varyasyon) ölçülen parametrenin doğal değişkenliği ve analitik varyasyon, yani herhangi bir ölçümde kaçınılmaz hataya eşlik eden (her ne kadar umulur ki, çok küçük).

Bunların her ikisi de aynı ve bir dizi benzer numunenin tekrarlanan ölçümlerinin sonuçlarından ve kritik fark (CD) olarak bilinen bir fonksiyondan hesaplanabilir: CD 1⁄4 2:8 ðSD2A × SD2B) 1/2, burada SDA ve SDB sırasıyla analitik ve biyolojik standart sapmalardır.

CD, 0.95 (p 1 result4 0:05) olasılıkla biyolojik ve analitik varyasyonun bir sonucu olarak meydana gelmesi muhtemel olmayan iki değer arasındaki en küçük farkı gösterir. Böyle bir değişikliğin klinik olarak anlamlı olup olmadığı başka bir konudur, ancak açıkça bir değişikliğin ÇH’den daha az olması durumunda potansiyel klinik öneme sahip olduğu düşünülemez.

Kritik fark kavramı laboratuvarlar dışında yaygın olarak anlaşılmamaktadır, ancak hastalığın doğal seyrini ve tedaviye yanıtı izlemede laboratuvar verilerinin kullanımı için esastır. Bazı CD’lerin değerleri yerel laboratuvardan temin edilmelidir.

Kritik farklılıklar normal aralıklardan bağımsızdır. Aslında, iki sonuç kritik olarak farklı olabilir, ancak her ikisi de normal aralıkta olabilir. Örneğin, serum kreatinin konsantrasyonunda 80’den 100 “mol/l’ye bir artış düşünün: bu konsantrasyon aralığında kreatinin için CD yaklaşık 17 mmol/l’dir.

Bu nedenle, her iki değer de normal aralıkta olsa bile, 20 “mol/l’lik bir artış potansiyel klinik öneme sahiptir (böbrek fonksiyonunda bir düşüş anlamına gelir). Bu tartışma, bireylerde seri ölçümlerin yapılabileceği (ve pratikte sıklıkla) gerçeğini vurgulamaktadır. ‘tek seferlik’ ölçümlerden daha bilgilendiricidir.

kimyasal ve fiziksel analizlerde metot validasyonu/verifikasyonu rehberi
Analitik metot Validasyon parametreleri
Validasyon raporu örneği
validasyon/verifikasyon nedir
Analiz metodu performans parametreleri
Validasyon Prosedürü
Validasyon çalışması Nedir
LOD LOQ

Eylem sınırları, hedef değerler, kesme noktaları ve tahmin değerleri

Bazı laboratuvar araştırmaları için, sonuçların eylem sınırlarına, yani belirli bir eylemin yapılıp yapılmayacağını belirlemek için kullanılan değerlere karşı dikkate alınması uygun olabilir.

Açık örnekler, doğrudan tedavi için zehir konsantrasyonlarının eylem sınırlarını içerir, örn. Karaciğer hasarını önlemek için N-asetilsistein tedavisine başlanması (veya devam edilmesi) gerekip gerekmediğini belirtmek için serum parasetamol konsantrasyonu ile.

Çoğu laboratuvarın bir sonuca nasıl tepki vereceğini belirlemek için eylem sınırları vardır – tipik olarak, talepte bulunan klinisyene anormal bir değerin ne zaman telefon edilmesi gerektiği veya daha fazla bilgi sağlamak için ne zaman daha fazla araştırma yapılması gerektiği, örn. bir hastanın toplam globulin konsantrasyonu beklenmedik şekilde yüksek olduğunda bir paraprotein aramak için serum protein elektroforezini tetiklemek.

Çoğu laboratuvar verisi için, genellikle sağlıklı insanlarda görülen değer aralığı ile hastalıkta (özellikle hastalığın erken evrelerinde veya nispeten hafif olduğunda) ortaya çıkan değerler arasında bir örtüşme olduğundan, Eylem noktaları, testler tarama (subklinik hastalığı saptama) için kullanıldığında özellikle kritiktir.

Eylem sınırının (bu bağlamda daha sık olarak kesme değeri olarak adlandırılır) çok düşük ayarlanması, bu durumdaki herkese test kullanılarak doğru şekilde teşhis konulurken, bu, önemli sayıda sağlıklı kişinin yanlış sınıflandırılması pahasına olacaktır. Muhtemelen hastalığı olan kişilerdir (yanlış pozitifler).

Cut-off değerinin çok yüksek ayarlanması tüm sağlıklı bireyleri hariç tutar, ancak hastalığa sahip olanlardan bazıları gözden kaçacaktır. Ciddi ancak potansiyel olarak tedavi edilebilir bir durum için tarama yapılırken yanlış negatiflerin (kaçırılan vakalar) olmaması arzu edilir.

Klasik bir örnek, fenilketonüri ve konjenital hipotiroidizm için yaygın yenidoğan tarama programıdır. Tarama testlerinin tanısal olmadığı vurgulanmalıdır. Ayrıca, tanıyı koymak ve yanlış pozitiflerde onu dışlamak için kesin araştırmalar gereklidir.

Tarama testlerinin performansı, duyarlılık (testin hastalığı olan kişileri tespit etme yeteneğinin bir ölçüsü) ve özgüllük (hastalığı olmayan kişileri belirleme yeteneğinin bir ölçüsü) olarak bilinen (bu bağlamda) işlevlerin hesaplanmasıyla ölçülebilir. sahip olmak.

Bu tür hesaplamalar, doğru ve yanlış pozitiflerin ve negatiflerin güvenilir bir şekilde tanımlanmasını gerektirir; bu da, hastalığın varlığını veya yokluğunu kesin olarak tanımlayan bir “altın standart” veya kesin tanı testi gerektirir. Dokunun histolojik incelemesi veya moleküler genetik analiz altın standardı sağlayabilir, ancak bazen gerçek pozitiflik veya negatiflik ancak sonucu gözlemleyerek geriye dönük olarak belirlenebilir.

Doğru ve yanlış pozitif ve negatif sonuçların sayıları, pozitif veya negatif bir sonucun tahmin değerini (PV), yani pozitif (veya negatif) bir testin test edilen kişiyi doğru bir şekilde sınıflandırma olasılığını hesaplamak için de kullanılabilir.

Duyarlılık, özgüllük ve prediktif değerler kavramları, tanı amaçlı yapılan testlerin performansını tanımlamak için de kullanılabilir, ancak hem bu durumda hem de taramada, bunların yalnızca benzer hastalara güvenilir bir şekilde uygulanabileceğini takdir etmek önemlidir. verilerin elde edildiği kişiler.

Örneğin, romatoid artrit için bir test, yerleşik hastalığı olan bir grup hastaya uygulandığında yüksek duyarlılığa ve özgüllüğe sahip görünebilir. Bununla birlikte, hastalığın prevalansının çok düşük olduğu veya çok daha erken hastalığı olan bir grup insanda duyarlılığın çok daha düşük olması muhtemeldir. Bu, bu kavramların kullanımında büyük bir dezavantajdır (ve sıklıkla hata kaynağıdır).

NOT: Bir test sonucunun pozitifliğini/negatifliğini belirleyen kesme noktasının hareket ettirilmesinin etkisi. Hastalığı olan ve olmayan hastalarda bir analitin konsantrasyonu için varsayımsal dağılımlar gösterilmiştir. Bunlar örtüştüğünden, kesme yanlış pozitif sonuçların sayısını azaltmak (ve dolayısıyla özgüllüğü artırmak) için seçilirse (a), önemli sayıda yanlış negatif sonuç vardır (düşük duyarlılık). Eğer kesme daha düşük ayarlanırsa (b), yanlış negatifler elimine edilir (hassasiyeti en üst düzeye çıkarır), ancak yanlış pozitiflerin sayısını artırma pahasına (böylece özgüllüğü azaltır). Hastalığı olan bireyler için değerlerin dağılımları, açıklık için yatay eksenin altında gösterilmiştir.

The post Kritik Farklılıklar – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).