Uygulama türüne bağlı olarak, ada invertörleri için aşağıdaki gereksinimler geçerlidir:

− Yüksek verimlilik. Ada invertörlerinin verimliliği mümkün olduğu kadar yüksek olmalı ve kısmi yük aralığının alt bölümünde zaten yüksek olmalıdır. Bununla birlikte, invertör, atanmış bir AC tüketicisini beslemek için bir DC şebekesi içinde yalnızca ara sıra açılırsa, invertörün dahili güç tüketimi ve verimliliği çok az önem taşır.

Yine de inverter, örneğin bir meskenin şebekesine güç sağlamak için sürekli olarak çalıştırılıyorsa, öz tüketimi kritik bir değişkendir. Eviricinin dahili tüketiminin her bir yüzdesi, ortalama yıllık verimliliği yaklaşık %10 azaltır. Bu nedenle, inverter öz tüketimi, nominal çıkış gücünün %10’unda %90’ın üzerindeki bir verimliliğe karşılık gelen, nominal çıkış gücünün %1’inin altında olmalıdır.

Ancak, anma gücünde %85 ila 90’lık bir verimlilik yeterlidir, çünkü inverter çalışma süresinin yalnızca küçük bir kısmı için anma gücünde çalıştırılır. Şekil 6.20’de gösterilen iki verimlilik eğrisinden “ideal verimlilik eğrisi”, daha yüksek yıllık verimliliğe sahip fotovoltaik cihazlar için daha uygun verimlilik eğrisini temsil eder.

− Düşük öz tüketim. Yüksek öz tüketimden kaynaklanan enerji kayıpları, kalan süre boyunca (uyku modu) bekleme modunda tüketimi çok daha düşük olduğundan, eviricinin yalnızca ihtiyaç duyulduğunda çalıştırılması durumunda azaltılabilir.

Ancak kompakt flüoresan lambalar gibi küçük yüklerin bile her zaman güvenli bir şekilde algılanması ve inverterin açılması sağlanmalıdır. Master / slave işlemi, güvenli bir yük tespiti için böyle bir olasılığı temsil eder: küçük bir invertör (master) sürekli güç kaynağı sağlarken, bağımlı yalnızca ek güç gerektiğinde açılır ve çalıştırılır.

− Kararlı çalışma davranışı. Ada invertörlerinin çıkış gerilimi, frekans ve genlik (gerilim kaynağı) açısından mümkün olduğunca kararlı olmalıdır. Bu, özellikle çok sayıda tüketiciye aynı anda hizmet veriliyorsa, daha büyük ölçekli tesisler için geçerlidir. Daha büyük tüketicilerin (örn. çamaşır makineleri, buzdolapları) çalıştırılması sırasında voltaj seviyesi düşmemeli ve örneğin aynı anda çalışan bir bilgisayarın çökmesine neden olmamalıdır.

− Doğru akım yanlılığı olmayan sinüs biçimli çıkış gerilimi. Çıkış voltajı sinüs şeklinde olmalıdır (yani birkaç tonlama veya bozulma). Bir gösterge, %5’in altında olması gereken bozulma faktörüdür. Ek olarak, transformatörleri ve elektrik motorlarını önceden mıknatıslayıp bozabileceğinden, çıkış geriliminin doğru akım yanlılığı olmamalıdır.

İnverter ayrıca endüktif ve kapasitif yükleri (örn. flüoresan lambalar, alternatif akım motorları) ve örn. sinüs dalgasının sadece yarısının kullanıldığı saç kurutma makineleri. Bu özellik, kabul edilebilir güç faktörü ile tanımlanır. Motorun çalıştırılması için (örn. buzdolapları, çamaşır makineleri) kısa süreler için 2 ila 3 kat aşırı yüke dayanabilmelidir.

− Tüm voltaj aralığının kapsamı. İnverter giriş tarafı, nominal voltajın % -10’u ile +30’u arasındaki akü enerji deposunun tüm voltaj aralığını kapsamalıdır. Belirli bir minimum giriş voltajının altına düşme durumunda, aküyü derin deşarjdan korumak için ya otomatik olarak ya da bir kontrol girişi aracılığıyla bağlantısı kesilmelidir.

Gelecekte, ada eviricileri neredeyse tamamen sinüs dalgalı evirici olarak tasarlanacak ve artan sayıda cihaz tartışılan gereksinimleri karşılayacaktır. Ek olarak, büyük ölçekli üretim ve modern yarı iletken bileşenlerin kullanımı nedeniyle daha fazla maliyet tasarrufu potansiyeli vardır.

Daha büyük bağımsız hibrit sistemler için giderek daha fazla çift yönlü invertörler kullanılmaktadır. Örneğin; ek şarj ekipmanı olmadan rüzgar jeneratörleri, dizel jeneratörler ve hidroelektrik. Sistem yukarıda belirtilen önlemlerle basitleştirilmiş olsa da, sürücüye yüksek gereksinimler yüklenir.

12v-220v invertör fiyatları
En iyi inverter markası hangisi
Tam sinüs inverter Nedir
10000 Watt inverter fiyatları
3000W inverter
İnverter Fiyatları
Tam Sinüs inverter
12 volt /220 volt 1500w inverter fiyatları

Şebeke Bağlantılı İnvertörler

Güneş enerjisini şebekeye beslemek için genellikle fotovoltaik sistem tarafından üretilen doğru akım (DC) gücünü şebeke /6-29/ ile uyumlu alternatif akım (AC) gücüne dönüştürmek için bir invertör gerekir. Esas olarak bir batarya ile doğru akım sağlanan ada inverterlerinin aksine, şebekeye bağlı inverterler ek depolama sistemleri olmadan doğrudan fotovoltaik sisteme bağlanır.

1980’lerin şebekeye bağlı eviricilerinin çoğu, elektrikli sürücüler için çok sayıda uygulanmış olan değiştirilmiş tristörlü eviricilerdi. Bununla birlikte, nominal yükte optimum şekilde çalıştırılan bu cihazlar, genellikle fotovoltaik jeneratörler için tipik olan kısmi yük çalışması için uygun değildir. Bu nedenle, yalnızca çok düşük operasyonel verimlilik elde ederler.

MOS-FET’ler (Metal Oksit Yarı İletken – alan etkili transistörler) veya IGBT’ler (Yalıtılmış Kapılı Bipolar Transistörler) gibi modern yarı iletken bileşenler, optimize edilmiş devre tipolojileri ile birlikte, önemli ölçüde geliştirilmiş özelliklere sahip özel solar invertörlerin geliştirilmesini tetikledi. 

Özellikle, sistemin öz tüketimi, %10’luk bir nominal çıkış gücünde %90’ın üzerinde gerekli verimliliğe ulaşılabilecek şekilde büyük ölçüde azaltılmıştır. Ada eviricileri tipik olarak ana enerji payını nominal gücün yaklaşık %20’sinde dönüştürürken, şebekeye bağlı eviricilerin Orta Avrupa ışınlama koşulları altında tüm güç aralığı boyunca görece eşit dağılmış bir yükü vardır.

Düşük öz tüketimin yanı sıra, şebekeye bağlı invertörler aynı zamanda nominal güçte yüksek verimlilik ile karakterize edilir. Bu arada, 10 W güç aralığından 100 kW’a kadar çok çeşitli cihazlar piyasada bulunur hale geldi.

Genellikle, MW aralığındaki cihazlar birkaç invertörden oluşur (örn. master/slave modunda çalıştırılan 300 kW cihazlar (genellikle dönen bir master ile). Bu amaçla, çok çeşitli işlevsel ilkeler uygulanır. Bazıları aşağıda tartışılmaktadır.

− Şebeke değiştirmeli invertörler. Şebeke değiştirmeli eviricilerin tasarımları gereği, çalışması için güçlü bir elektrik şebekesine ihtiyaçları vardır. Sağlamlık ve maliyet etkinliği ile karakterize edilen tristörler, temel elektronik sistem elemanları olarak işlev görür.

Bununla birlikte, bu tür invertörler genellikle sağlanan çıkış gerilimini büyük ölçüde bozar (armoniler) ve şebeke gerilimine göre faz kaymalarına neden olur. Bu dezavantaj, ek filtre ve kompanzasyon önlemleri gerektirdiğinden, düşük güç aralığındaki diğer konseptler daha uygun maliyetli olur. Ancak tristörlü invertörler, birkaç 100 kW ve üzeri güç aralığı için hala uygulanmaktadır.

− Kendinden değiştirmeli invertörler. Kendinden değiştirmeli invertörler devre dışı bırakılabilir güç anahtarına dayalıdır ve bu nedenle normal çalışma için harici bir şebekeye ihtiyaç duymazlar. Yaygın olarak kullanılan bir işlev ilkesi, çok çeşitli devre topolojileri sunan darbe genişliği modülasyonudur.

Ada eviricilerle karşılaştırıldığında, şebekeye bağlı eviricilerin şebeke ile senkronize edilmesi gerekir; Şebekede elektrik kesintisi olması durumunda inverterlerin sürekli çalışması güvenlik nedenleriyle mutlaka önlenmelidir. Genel şebeke bağlantısı kesildiğinde izole edilmiş ızgaralar oluşturma riskini en aza indirmek içindir.

Denetleme, şebekede kesik olduğu düşünülen bölgelerin inverterler nedeniyle gerilim altında kalmasının önlenmesini ve böylece şebekede bakım çalışmalarının güvenli koşullarda yapılabilmesini sağlamayı amaçlamaktadır. Diğer birçok ülkede bu tür düzenlemeler yoktur.

The post İnventör Çeşitleri – Enerji Mühendisliği Ödevleri – Enerji Mühendisliği Ödev Hazırlatma – Enerji Mühendisliği Alanında Tez Yazdırma – Enerji Mühendisliği Ödev Yaptırma Fiyatları first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).