İlk olarak, özyineleme sağlam bir şekilde temellendirilmiştir: (cdr x) x’in uygun bir alt yapısıdır ve dolayısıyla daha küçüktür. Sonuç olarak, y yerine konulan argüman, yani (eksileri (araba x) y) daha büyük olsa da tanım tamamdır. İkincisi, ters doğru işlevdir.

Bu amaçla, (rev x y)’nin x’in elemanlarının ve ardından y’nin elemanlarının ters sıralandığını ispatlayabiliriz. Y yerine nil koymak, gerektiği gibi (rev x nil)’in gerçekten de x’in tersi olduğunu ortaya çıkarır. Tümevarım yoluyla, rev’in belirtimini karşıladığını gösterebiliriz ama göstermeyiz. Üçüncüsü, devir verimliliğini belirliyoruz. h(k), gelişigüzel bir ikinci bağımsız değişkenle k uzunluğundaki bir listeye rev uygulamasında gerekli olan eksi işlemlerin sayısı olsun.

Yine, bu denklem çiftinin bir çözümü var: özdeşlik fonksiyonu. Dolayısıyla, bu doğrusal bir programdır. Bir yardımcı fonksiyonu ek bir parametre ile tanıtma tekniği genellikle fonksiyonel programlamada kullanılır.

Ek parametre bazen akümülatör olarak adlandırılır. Girişi, zorunlu programlamada bir değişkenin girişine karşılık gelir. Örnek, daha önce de görmüş olduğumuz bir programlama tekniğini göstermektedir: problem boyutunu azaltın. Zorunlu bir gösterimde yazardık ve bu doğrudan LISP programımızla ilgilidir.

Bu örnek listesine sonlu kümeler üzerinde çalışan iki fonksiyonla devam ediyoruz. Bir küme, tüm öğelerinin bir listesiyle uygun bir şekilde temsil edilir. Listedeki öğelerin sırası önemsizdir. Listede yinelenen öğelerden kaçınmaya karar verebiliriz veya vermeyebiliriz – örneklerde, verilen listelerin yinelemeleri olmadığını varsayarız ve yinelemeleri olmayan listeler oluştururuz.

İlk işlev, bir E,riven değerinin belirli bir kümenin öğesi olup olmadığını belirler, yani verilen a ve s için, a E s boolean değerini hesaplar. Program aşağıdaki iki duruma karşılık gelir.

Sonraki iki örnek, fonksiyonların nasıl tamamen aynı şekilde parametre olarak kullanılabileceğini göstermektedir; diğer değerler olabilir. Birincisi, belirli bir işlevi belirli bir listenin her öğesine uygulayan işlev haritasıdır.

x’in XQ listesi olduğunu, X1 > ve $’ın bir ek operatör olduğunu varsayalım. W€, x’teki her iki ardışık öğe arasına $ eklemenin sonucu olarak tanımlayın ($ x’i azaltın), yani $ Xn-l Inthecasex burada x, XQ $ x1 $ ifadesinin sonucudur.

Boş liste, sonuç $ işleminin birim elemanı e’dir, bu nedenle indirgemek için başka bir argüman olarak veriyoruz. Eğer $ operatörü çağrışımsal değilse, içinde $ olan ifadenin nasıl yorumlanacağını açıklığa kavuşturmamız gerekir. Sözde sol azaltma arasında ayrım yapıyoruz.

Fonksiyonun iki boolean’ın birleşimini hesapladığını varsayalım: (ve x y)’nin sonucu, hem x hem de y t’ye eşitse t’dir ve aksi takdirde sıfırdır. Ardından, ifade (rreduce ve true x), x listesindeki tüm mantıksal değerlerin birleşimini hesaplar: x’in tüm öğeleri t ise t’dir ve aksi takdirde sıfırdır.

Harita ve indirgeme işlevleri, ortak yineleme modellerini içerir ve bunların kullanımı, birçok programın basitleştirilmesini sağlar.
Bir sonraki örneğimiz, iki bağımsız değişkeninin aynı saçağa sahip olup olmadığını kontrol eden bir boole işlevidir. Bir değerin saçağı, verilen değerde parantez içindeki yapıyı göz ardı ederek oluşum sırasına göre atomların listesidir.

Devamında, artık fringe’in bu versiyonuna atıfta bulunmuyoruz, bunun yerine ilk versiyona atıfta bulunuyoruz. Bir sonraki çözüm, ilk çözümün iki tam saçak oluşturduğu ve ancak bundan sonra bunları karşılaştırmaya başladığı gözlemine dayanmaktadır.

Verimlilik adına, iki saçağın farklı olduğu tespit edilirse, iki işlemi birleştirip hem karşılaştırma hem de oluşturma işlemlerini durdurabilirsek çok daha iyi olur. Temel fikir, tüm saçağı inşa etmeyen, bunun yerine E’yi inşa eden bir fonksiyon bölünmesi inşa etmektir. ilk elemanı artı bir miktar geri kalanı. Kalan, saçağı tüm saçağın geri kalanına eşit olan herhangi bir yapıdır.

Aynı kenarlık işlevi yerine, baştaki öğeleri (varsa) karşılaştıran ve eşitlik durumunda kalanlarla ilgilenen bir işleve ihtiyacımız var. İşlev tanımı, amaçlanan anlamı varsayarak aynı kenarlığın tanımından türetilebilir.

Böylece samesplit için fonksiyon tanımını elde etmiş oluyoruz. Bu da bizi fonksiyon ayırmayı tanımlama göreviyle baş başa bırakıyor. Burada çok fazla seçeneğimiz var, çünkü split için tek ihtiyacımız, farz edilen anlamıyla verilen saçak ilişkisini sağlamasıdır. Bir çözüm, bölmek için saçak kullanmaktır, ancak bu, tüm amacı bozar: bu doğrudur, ancak verimsizdir.

Recursion nedir dilbilim
Özyineleme örnekleri
Özyineleme fonksiyonu nedir
Özyineli ne demek
Özyinelemeli Fonksiyonlar C
Özyineleme dil bilgisi
Java recursive method nedir
Özyinelemeli algoritma nedir

Şimdi split’i tanımlayacağız. Samesplit’inkine benzer bir hesaplama türevi verebiliriz, ancak bu kaldı. Bunun yerine gayri resmi bir argüman sunuyoruz.

En büyük örneklerimizi bitirmek üzereyiz – bir tane daha kaldı. Bu örnek, doğal sayıların toplanmasıyla ilgilidir. LISP’in “saf” versiyonumuzda hiçbir yerleşik numara bulunmadığından, sayıların bazı temsillerini bulmalıyız.

n sayısını temsil etmenin bir yolu, n elemanlı bir listedir, örneğin, n nil ‘lerin bir listesi. Toplamayı kesinlikle basitleştirir: bu, ekleme işlevimizi kullanabileceğimiz iki listenin sıralanmasından başka bir şey değildir. Bununla birlikte, n uzunluğunda bir liste kullanmak zaman ve depolama açısından çok verimli değildir.

Aşina olduğumuz ondalık gösterim daha derli topludur: bir rakam listesi yeterlidir. Elbette ondan başka herhangi bir taban kullanabiliriz (taban en az iki olmalıdır) ve mümkün olan en küçük tabanı, yani iki tabanı kullanırsak programımız biraz daha basitleşir. Resmi olarak, M(x) değeri x’in bir ikili basamak dizisiyle temsil edilir.

Sayıları toplamak sağdan sola yani en küçükten en anlamlı basamağa doğru ilerleyen bir işlemdir. Her adımda karşılık gelen basamaklar eklenir, böylece toplamda bir basamak oluşturulur ve bir sonraki, daha önemli konuma geçiş yapılır.

Genel durumda nasıl çalıştığı aşağıda açıklanmıştır. Bir sayı xa biçiminde olsun, burada x, en az anlamlı basamak a tarafından takip edilen bir basamak dizisidir ve diğeri yb olsun ve gelen taşıma c olsun; o zaman xa, yb ve c’nin toplamı x ve y’nin toplamı tarafından verilir, gelen taşıma (a + b + c) böl 2 ve ardından en az anlamlı rakam (a + b + c) mod 2 gelir. Toplamın tanımı, sahip olduğumuza göre toplamı doğru bir şekilde oluşturur.

The post Özyineleme Nedir?  – Bilgisayar Bilimleri Ödevleri – Bilgisayar Bilimleri Ödev Hazırlatma – Bilgisayar Bilimleri Alanında Tez Yazdırma – Bilgisayar Bilimleri Ödev Yaptırma Fiyatları first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).