Chisso Corporation ilk olarak 1908’de Japonya’nın Minamata kentinde bir kimya fabrikasını açtı. Başlangıçta gübre üreten fabrika, Japonya’nın kimya endüstrisinin ülke çapında genişlemesini izledi ve asetilen, asetaldehit, asetik asit, vinil klorür ve diğerlerinin üretimine daldı. 

Minamata fabrikası 1930’larda ve 1940’larda Japonya’daki en gelişmiş kimya şirketi oldu. Bu kimyasalların üretiminden kaynaklanan atık ürünler, birçok kimyasal ve diğer proses endüstrilerinde olduğu gibi, Minamata Körfezi’ne bırakıldı.

Çevreye atılan her kimyasal gibi bu kirleticilerin de balıkçılığa zarar verme gibi etkileri oldu. Buna karşılık, Chisso, 1926 ve 1943’te balıkçılık kooperatifiyle iki ayrı tazminat anlaşması imzaladı.

Chisso Minamata fabrikası çok başarılı oldu ve yerel ekonomi üzerinde çok olumlu bir etkisi oldu. Bölgede başka sanayi yoktu ve Chisso’nun Minamata’da büyük etkisi vardı. Minamata Şehri’nin vergi gelirinin yarısından fazlası Chisso ve çalışanlarından geldi ve şirket ve yan kuruluşları Minamata’daki tüm işlerin dörtte birini yaratmaktan sorumluydu.

Chisso Minamata fabrikası ilk olarak 1932’de asetaldehit üretimine başladı ve o yıl 210 ton üretti. Asetaldehit, vinil gibi çok sayıda ürünün üretiminde kimyasal bir aracı olarak kullanılır. 1951’de üretim yılda 6000 tona sıçradı ve 1960’da 45 245 tonla zirveye ulaştı Chisso fabrikasının üretimi, Japonya’nın toplam asetaldehit üretiminin dörtte biri ile üçte biri arasındaydı.

Asetaldehit üretmek için kullanılan kimyasal reaksiyonda katalizör olarak cıva sülfat kullanılmıştır. Katalitik döngünün bir yan reaksiyonu, az miktarda bir organik cıva bileşiğinin, yani metil cıvanın üretilmesine yol açtı. Bu son derece toksik bileşik, 1932’de üretimin başlangıcından 1968’e kadar Minamata Körfezi’ne salındı. İlginçtir ki, elemental cıva cilt yoluyla veya yutma yoluyla zayıf bir şekilde emilir.

Ancak, temel cıva buharları çok daha tehlikelidir. Metil cıva, temel cıva ile karşılaştırıldığında çok tehlikelidir. 1968’de üretim süreci değiştirildi ve artık cıva kullanılmadı.

21 Nisan 1956’da, Chisso Corporation’ın güneydeki Kyu ̄shu adasının batı kıyısındaki bir kasaba olan Minamata, Japonya’daki fabrika hastanesinde beş yaşında bir kız çocuğu muayene edildi. Doktorların kafası karışmıştı: yürüme güçlüğü, konuşma güçlüğü ve kasılmalar. İki gün sonra kız kardeşi de aynı semptomları göstermeye başladı ve o da hastaneye kaldırıldı.

Kimyasal maddeler
Kimyasal madde depolarının havalandırması nasıl yapılmalıdır
Kimyasal maddeler nelerdir
Kimyasal maddelerin riskleri
Kimyasal madde tanımı
Kimyasal ürünler aşağıdaki hangi sıralama ile yan yana depolanamaz
Kimyasal DEPOLAMA Tablosu
Kimyasal Maddeler ve tehlikeleri PDF

Kızların annesi, komşusunun kızının da benzer sorunlar yaşadığını doktorlara bildirdi. Ev ev araştırmadan sonra, sekiz hasta daha keşfedildi ve hastaneye kaldırıldı. 1 Mayıs’ta hastane müdürü, yerel halk sağlığı ofisine, Minamata hastalığının resmi keşfine işaret eden “merkezi sinir sisteminin bilinmeyen bir hastalığının salgını” keşfini bildirdi.

Kumamoto Üniversitesi’nden araştırmacılar, garip hastalığın nedenine odaklanmaya başladı. Genellikle aynı aileden olan kurbanların Minamata Körfezi kıyısındaki balıkçı mezralarında kümelenmiş olduğunu buldular. Kurbanların temel gıdası her zaman Minamata Körfezi’nden gelen balık ve kabuklu deniz ürünleriydi.

Aile masasındaki artıkları yemeye meyilli olan yerel bölgedeki kediler, şimdi insanlarda keşfedilenlere benzer semptomlarla ölmüştü. Bu, araştırmacıları, salgının bir tür gıda zehirlenmesinden kaynaklandığına ve kontamine balık ve kabuklu deniz hayvanlarının başlıca şüpheliler olduğuna inanmalarına neden oldu.

4 Kasım’da araştırma grubu ilk bulgularını açıkladı: “Minamata hastalığı daha çok bir ağır metal tarafından zehirlenme olarak kabul edilir. Muhtemelen insan vücuduna esas olarak balık ve kabuklu deniz ürünleri yoluyla girer”.

Soruşturma, nedensel madde olarak ağır bir metal tespit eder etmez, Chisso tesisinden gelen atık suyun kaynak olduğundan hemen şüphelenildi. Şirketin kendi testleri, atık suyunun kurşun, cıva, manganez, arsenik, selenyum, talyum ve bakır dahil olmak üzere ciddi çevresel bozulmaya neden olmak için yeterince yüksek konsantrasyonlarda birçok ağır metal içerdiğini ortaya koydu.

Hastalıktan hangi zehrin sorumlu olduğunu belirlemenin son derece zor ve zaman alıcı olduğu ortaya çıktı. 1957 ve 1958 arasında, rahatsızlıkların nedeni için birçok farklı teori önerildi. Başlangıçta manganezin balıklarda ve ölenlerin organlarında bulunan yüksek konsantrasyonlar nedeniyle nedensel madde olduğu düşünülüyordu.

Talyum ve selenyum içeren birden fazla kirletici madde bulunduğuna dair bir teori önerildi. Mart 1958’de ziyarete gelen İngiliz nörolog Douglas McAlpine, Minamata’daki kurbanların gösterdiği semptomların organik cıva zehirlenmesine benzediğini öne sürdü. O andan itibaren, soruşturmanın odak noktası cıva üzerindeydi.

Şubat 1959’da Minamata Körfezi’ndeki cıva dağılımı araştırıldı. Sonuçlar, körfezden balık, kabuklu deniz ürünleri ve çamurda büyük miktarlarda cıva tespit edildiğini gösterdi. Atıksu kanalının ağzında ton tortu başına yaklaşık 2 kg cıva vardı. Bu seviye benim için ekonomik olarak uygun olacaktır. Chisso daha sonra çamurdan geri kazanılan cıvayı geri almak ve satmak için bir yan kuruluş kurdu.

Elli yıl sonra, Minamata Körfezi’nin mirası yaşamaya devam ediyor. Mağdurlar hala yaralanmaları için ödeme alıyorlar ve metil cıva çevrede hala varlığını sürdürüyor.

Turuncu Ajan

Ajan Orange, Vietnam Savaşı sırasında ABD ordusunun herbisit savaş programının bir parçası olarak kullandığı herbisit ve yaprak dökücülerden birinin kod adıydı. Çiftlik El Operasyonu adlı kampanya, ormanların yapraklarını dökmek ve ekinleri yok etmek amacıyla kırsal alanlara kimyasal madde püskürtmeyi içeriyordu.

Agent Orange, 2,4,5-T ve 2,4-D’nin (20) 50:50’lik bir karışımıydı. Öncelikli olarak Monsanto Corporation ve Dow Chemical tarafından ABD Savunma Bakanlığı için üretildi. Agent Orange’ı üretmek için kullanılan 2,4,5-T’nin daha sonra son derece toksik bir dioksin bileşiği olan TCDD ile kontamine olduğu keşfedildi. Adını, sevk edilen turuncu çizgili 55 ABD galonu (200 l) varillerin renginden almıştır. Savaş sırasında en yaygın kullanılan herbisitti.

1962 ve 1971 arasındaki Vietnam Savaşı sırasında, ABD ordusu operasyonun bir parçası olarak Vietnam, doğu Laos ve Kamboçya’nın bazı bölgelerinde yaklaşık 20 000 000 ABD galonu (75 700 000 l) kimyasal herbisit ve yaprak dökücü püskürttü.

The post Kimyasal Kullanımı – İş Sağlığı ve Güvenliği – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

“Çekirdek” kelimesinden “nükleer” kelimesi gelir. Nükleer reaksiyonlar, elementlerin çekirdeklerinin (çekirdeklerinin) parçalanmasını veya kaynaşmasını içerdiğinden kimyasal reaksiyonlardan farklıdır.

Ortak kimyasal tehlike sınıfları ve tanımlayıcıları

Bazı tanımlayıcıların anlamı

Kimyasallar ne kadar zehirli (zehirli) olduklarına göre değişir. Toksisite, vücuttaki bir doku, organ veya sisteme zarar veren kimyasal bir özelliktir. Bir kimyasal, toksisitesi nedeniyle tehlikeli olabilir. Tehlikenin ne kadar risk teşkil edeceği koşullara bağlıdır, örn. yakınlarda kimse var mı? kimyasal toz mu, sıvı mı, sis mi, buhar mı yoksa gaz mı? Ayrıca, tehlikenin planlanmayan ve istenmeyen bir şeyin kazayla sonuçlanmasının ne kadar olası olduğundan da söz ederiz.

Bir kimyasal başka şekillerde de tehlike oluşturabilir. Örneğin, kendi başına patlayıcı olabilir veya diğer kimyasallarla karıştırıldığında ve patlatıldığında, örneğin ANFO, amonyum nitrat (bir gübre) ve akaryakıt karışımı olduğunda patlayıcı olabilir.

AB şeması altında etiketlenen kimyasallarda, toksisite ölçeğinin alt ucu için ‘zararlı’ kelimesi kullanılır; ortadaki ‘toksik’ kelimesi; ve üst uç için ‘çok zehirli’ kelimeleridir (İngilizce). ‘Yanıcı’ ve ‘son derece yanıcı’, bir maddenin ne kadar kolay tutuşup yandığını açıklayan kelimelerdir.

‘Parlama noktası’, bir sıvının ne kadar kolay buhar verdiğini ve bu buharın bir kıvılcım veya alevden ne kadar kolay alev aldığını ölçer. Parlama noktası 61°C’ye kadar olan sıvılara “yanıcı”, parlama noktası 61° ile 150°C arasında olanlara “yanıcı” denir. Mevcut BM Tavsiyeleri kapsamında, yanıcı sıvılar için sınıflandırmalar Sınıf 3 (Ambalaj Grupları I – büyük tehlike ve II – orta tehlike) ve Sınıf 3’tür (dökme haldeki yanıcı sıvılar).

Kendiliğinden tutuşabilen maddeler, herhangi bir kıvılcım veya alev uygulanmadan alev alan maddelerdir. Aşındırıcı maddeler, cildi, gözleri veya bazı metalleri – örneğin kostik soda gibi alkalileri ve hidroklorik asit (tuzların ruhları) gibi bazı asitleri yakan veya yiyip bitiren maddelerdir.

Tehlikeli kimyasal maddeler
Kimyasal maddeler
Kimyasal maddelerin özelliklerini açıklayan forma ne ad verilir
Kimyasal DEPOLAMA Çizelgesi
Kimyasal ürünler aşağıdaki hangi sıralama ile yan yana depolanamaz
Tehlikeli maddelerin depolanması ve kullanılması YÖNETMELİĞİ
Kimyasal madde tanımı
Çok kolay alevlenir madde

Oksitleyici maddeler, başka bir maddenin yanmasına neden olan oksijen sağlayabilir veya oksijen sağlayamayabilir, ancak yine de elektronları diğer maddelerden çekip değiştirir. Örneğin, klor bir kumaştaki boyayı ağartır, klor bir oksitleyicidir.

Bulaşıcı maddeler, örneğin bazı mantarlar, bakteriler ve virüsler gibi sağlığa zararlı biyolojik bir madde içeren maddelerdir.
Tahriş edici maddeler, cildi veya gözleri doğrudan tahriş eden, ağrı veya kaşıntıya neden olan veya aynı semptomlarla alerjik bir yanıtı tetikleyen maddelerdir.

Radyoaktif maddeler, alfa, beta veya gama radyasyonu veya nötronlar gibi zararlı radyasyon yayan maddelerdir. Kanserojen maddeler, genetik plan, DNA, vücut hücrelerinde veya diğer mekanizmalarla müdahale ederek kansere neden olan maddelerdir.

Mutajenik maddeler, vücudun belirli hücrelerinde genetik materyalde değişikliklere neden olan maddelerdir. Hücre daha sonra normal şekilde büyümez veya bölünmez.

Teratojenik maddeler, anne karnında gelişen fetüste anormalliklere neden olarak doğum kusurlarına neden olur. Teratojenik kelimesi ‘canavarlara neden olmak’ anlamına gelir, ancak tüm doğum kusurları bu kadar ciddi değildir.

Yangın tehlikeleriyle ilgili terimler

Bir kimyasal için Malzeme Güvenlik Bilgi Formuna (MSDS) bakarken anlamanız gereken birkaç kelime veya terim vardır. Bu, bir kimyasalın tedarikçisinin bir kimyasal kullanıcısına sağlaması gereken bir belgedir.

Bir maddeyi tanımlamak için ‘uçucu’ kelimesi kullanıldığında, buhar çıkardığı anlamına gelir. Genellikle oldukça kolay buharlaşan bir sıvıyı ifade eder. ‘Buhar basıncı’, bir maddenin ne kadar kolay buharlaştığına dair bir fikir vermek için kullanılan terimdir. Bugün Pascal cinsinden ölçülür, ancak yine de mmHg (cıva) (760 mm 􏰁 1 atmosfer veya 101,3 kilopaskal) veya milibar cinsinden verilen buhar basıncını göreceksiniz. (1016 milibar 􏰁 1 atmosfer).

Boya incelticilerde bulunan toluen gibi yaygın bir endüstriyel solvent, 30°C’de 340 Pa’lık bir buhar basıncına sahiptir. Buhar basıncı, her 10°C (18°F) artışta yaklaşık olarak iki katına çıkar; bu nedenle, kış ortasında Almanya’da paketlenen uçucu bir kimyasal, örneğin bir petrol sahasında veya madende yaz çöl sıcağında dışarıda saklanırsa şişmiş bir varil oluşmasına neden olabilir veya dikkatli bir şekilde açılmazsa bir işçinin yüzüne fışkırtabilir.

‘Buhar yoğunluğu’, bir kimyasalın 1 litre buharının ağırlığı ile 1 litre havanın ağırlığını karşılaştıran bir terimdir. Yani dört buhar yoğunluğu, buharın havadan dört kat daha ağır olduğu ve bir işyerindeki kanallara ve çukurlara girme ihtimalinin yüksek olduğu anlamına gelir. Bazı yağ giderme solventleri bu kategoriye girer.

‘Parlama noktası’, bir kıvılcım veya alev uygulandığında bir sıvının ne kadar alev alma olasılığının bir ölçüsüdür – parlama noktası ne kadar düşükse tehlike o kadar büyük olur.

‘Kendiliğinden tutuşma’ sıcaklığı, buharın herhangi bir kıvılcım veya alev olmadan tutuşacağı sıcaklıktır. Bazı kimyasallar için bu oldukça düşük olabilir. Endüstriyel bir çözücü olan karbon disülfür, kaynar su sıcaklığında kendiliğinden tutuşur.

LEL (alt patlama limiti), havada kıvılcım veya alevle yanacak yanıcı buhar veya gazın en düşük yüzdesidir. UEL (üst patlama sınırı), böyle bir karışımın alev alacak en yüksek yüzdesidir. LEL’in altında karışım çok zayıf; UEL’nin üzerinde karışım çok zengindir.

Pratikte, çalışma odası gibi kapalı bir alanda veya kazayla açığa çıkan bir gaz bulutunda yanıcı buhar yüzdesi sabit veya tekdüze değildir. Özellikle bulutun kenarına yakın yerlerde veya kapalı alandaki kapıların veya hava cereyanlarının yakınında değişir. Bu nedenle, LEL ve UEL kullanılırken iyi bir güvenlik payına izin verilmelidir.

Yanıcı gazların veya buharların LEL’in yakınında veya üzerinde olup olmadığını görmek için kapalı alanları test etmek için bir patlama ölçer kullanılabilir. Metan (doğal gaz) için LEL–UEL aralığı %5,3–15, hidrojen için ise %4,1–74,2’dir. Mutfaklarda metan kullanımı güvenli kabul edilir. Hidrojen, bu nedenle ve alev aldığında daha yüksek enerji salınımı oranı nedeniyle olmazdı.

The post Ortak Kimyasal Tehlike – İş Sağlığı ve Güvenliği – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).