Türevlendirme, kromatografiden önce veya sonra gerçekleştirilebilir.

Ön sütun türevlendirme

Ön kolon türevlendirmesinin avantajları, sadece örnek tespitinin geliştirilebilmesi değil, aynı zamanda bileşiklerin ekstraksiyonunun, saflaştırılmasının ve kromatografisinin modifiye edilebilmesidir. Ek olarak, çok çeşitli reaktifler mevcuttur.

Bununla birlikte, kolon öncesi türevlendirmenin dezavantajları, örneklerin türevlendirme prosedürü sırasında bozunması ve kimyasal reaksiyonların tamamlanmayarak kromatogramda sahte zirvelere yol açmasıdır.

Sütun sonrası türevlendirme

Ön kolon türevlendirmeden farklı olarak, kolon sonrası türevlendirme reaksiyonunun tamamlanmasına gerek yoktur, ancak reaksiyonun boyutu tekrarlanabilir olmalıdır. Reaktör tasarımının çok önemli bir faktör olmasına yol açan, bant yayılmasını sınırlandırma arzusuyla birleştiğinde bu gerekliliktir.

Üç reaktör tasarımı popülerdir, spesifik seçim reaksiyon hızına bağlıdır ve ideal olarak çok hızlı olmalıdır (<30 s). İlk tasarım, hem kolon eluent hem de reaktif ile basit bir T-bağlantı noktasıyla sağlanan basit bir bobinden oluşur ve 1 dakikadan daha kısa reaksiyonlar için idealdir.

5 dakikaya kadar küçük cam boncukların (<20 pm) paketlenmiş yataklarının reaksiyonları için kullanılır ve daha uzun reaksiyon süreleri için bant genişlemesini en aza indirmek için hava bölümlü akış sistemi gereklidir.

Tüm bu yöntemlerin numuneyi tahrip ettiği ve bu nedenle pik toplama gerekliyse bir tür eluent akışı bölme işleminin gerekli olduğu bilinmelidir. Sütun sonrası türetme yöntemlerinin bazı örnekleri bulunabilir.

HPLC
HPLC ve GC arasındaki Farklar
Türevlendirme nedir
HPLC dedektörleri
Gaz kromatografisi Dedektörleri
Hplc Nedir
DAD dedektör
HPLC ve GC karşılaştırma

Sütun yapımı

Çoğu HPLC kolonunda kullanılan 316 paslanmaz çelik dahil olmak üzere tüm metaller sonunda kimyasal korozyona uğrar ve özellikle halojenür iyonları HPLC sistemi kullanılmadığında tamamen çıkarılmalıdır. Tüm HPLC bileşenlerinin ya saf çözücüler içinde ya da organik çözücülerin sulu karışımları içinde depolanması iyi bir genel uygulamadır.

Düzensizlikler performans kaybına ve “kolondan kolona” zayıf tekrarlanabilirliğe neden olabileceğinden, tüm HPLC kolonlarının pürüzsüz bir iç yüzeye sahip olması çok önemli bir gerekliliktir.

En popüler kolon boyutları 150 mm X 4.6 mm I.D. tipik analitik uygulamalar için, hazırlayıcı ölçek ayırmaları için çok daha büyük kolon çapları mevcuttur. Daha yakın zamanlarda, analitik uygulamalar için daha küçük çaplı kolonlara büyük ilgi olmuştur, örn. mikro delik (0.5-1.0 rahibe kimliği); paketlenmiş kapiler (80-125 pm I.D.) ve açık tübüler kapiler (30-50 pm I.D.); bunlar Bölüm 10.9’da daha ayrıntılı olarak tartışılmaktadır.

Frits

Bir HPLC mikro partikül kolonunun giriş friti genellikle 2 pm gözeneklidir ve mikropartikülat maddenin toplanması için en sık görülen noktadır, bu da sonunda artan geri basınçlara neden olur.

Fritler nispeten ucuz olduğu için en iyi çözüm eski friti yenisiyle değiştirmektir. Alternatif olarak, fritler ultra sonikasyon veya güçlü asitlerle işlem kullanılarak temizlenebilir.

Çoğu üretici, her bir ucunda aynı fritlere sahip kolonlar tedarik eder ve bu nedenle, genellikle tavsiye edilmemesine rağmen, kolon ters çevirme, üst fritin dışarı atıldığı bir yöntem olabilir. Bu yöntem, kolonun iyi paketlenmiş olması ve orijinal üst uçta hiç boşluk hacmi olmaması koşuluyla iyi çalışır.

HPLC’de mikro sütunlar

HPLC’deki en hızlı ilerleyen alanlardan biri, mikrokolon teknolojisidir ve çok uzak olmayan bir gelecekte yapılacak gelişmeler, muhtemelen mikrokolon HPLC teknolojisinin daha genel kullanıma sunulmasıyla sonuçlanacaktır.

Mikrokolon teknolojisindeki araştırmalar, 1960’ların sonlarında Horvath ve Lipsky (1966) tarafından 1 m uzunluğunda ve sadece 0,5 mm çapında olan ve pellicular materyalden oluşan bir pakete sahip kolonlar kullanılarak başlatıldı. Daha sonraki gelişmeler, bunların yerine 4-5 mm iç çapa ve 15-30 cm uzunluğa sahip kolonların geçmesi ile sonuçlanmıştır.

Mikro sütunların geleneksel sütunlara göre kendine özgü avantajlara sahip olduğu ve bir dizi farklı grup tarafından yapılan son çalışmalar, geniş olarak üç farklı kategoriye ayrılabilen mikro sütunların daha da geliştirilmesine yol açmıştır: mikro delikli (veya küçük delikli) paketlenmiş sütunlar, açık boru şekilli kılcal sütunlar ve paketlenmiş kılcal sütunlar.

Microbore paketlenmiş kolonlar

Bu kolonlar, yaklaşık 1 mm’lik bir iç çapa sahip olmaları dışında normal HPLC kolonlarına benzer. Paketleme malzemeleri, normal bulamaç paketleme teknikleriyle paslanmaz çelik kolonlara paketlenmiş küçük çaplı partiküllerden (3-30 pm) oluşur.

Silika jel sabit faz ile paketlenmiş 1 m’lik kolonlar kullanılarak iç çapın kolon verimliliği üzerindeki etkisinin incelenmesi, en düşük plaka yüksekliği değerlerinin (H) yaklaşık 1.02 mm’lik bir iç çap ile elde edildiğini göstermiştir.

Partikül boyutlarının etkisi de incelendi ve sonuçlar, 20 pm’lik bir paketlemenin optimum azaltılmış plaka yüksekliği eğrisini ürettiğini, ancak hem 5 pm hem de 10 pm paketlemelerin daha yüksek kolon verimleri verdiğini gösterdi. çap ve partikül boyutu, yalnızca ekipmanlarının belirli sabit fazı ve ekstra kolon ölü hacmi için geçerli olabilir.

Mikro delikli kolonların numune kapasitesinin, azaltılmış kesit alanlarından dolayı geleneksel kolonlara kıyasla çok daha düşük olduğu da not edilmelidir.

Açık boru şeklindeki kılcal kolonlar

Açık boru şeklindeki kapiler (OTC) kolonlar, gaz kromatografisinde kullanılan kapiler kolonların analoglarıdır ve genellikle çok düşük iç çaplara (50 pm veya daha az) sahip cam kolonlardan oluşur. sütun duvarına eşit olarak dağılmıştır.

Teorik olarak, OTC kolonlarının performansının geleneksel dolgulu kolonların performansına uyması için, iç çapın 10-30 aralığında olması gerekir.

OTC sütunlarından ayrıştırılan zirveler çok düşük hacimlidir ve bu, geleneksel detektörlerdeki (5-10 ul) akış hücrelerinin hacimleri elüe edilen tepe hacimlerinden çok daha büyük olduğu için teknik zorluklar yaratabilir.

Bu tür dedektörler OTC kolonları ile kullanıldığında bant dağılımı sonuçlanabilir ve bu şekilde bu kolonların içsel avantajlarını geçersiz kılar. Bu nedenle, akış hücresi hacmi 0.01-1 pl aralığında olmalıdır.

Benzer şekilde, kılcal sistemlerde hem minimum ölü hacim hem de enjeksiyon hacminde özel ön konsantrasyon ve numune alma tekniklerinin geliştirilmesini gerektiren bir azalma için bir gereklilik vardır.

OTC kolonlarının diğer bir kısıtlaması, numunenin aşırı yüklenmesine neden olabilecek küçük iç çaplarıdır; sadece 10 ng’den az miktarlar kullanılmalıdır.

The post Türevlendirme – Biyokimya ve Moleküler Biyolojide Laboratuvar Teknikleri – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

NPC’de sıcaklığın etkisine ilişkin erken gözlemler, genel bir kural olarak, sıcaklıktaki bir artışın tutmada bir azalmaya yol açtığını gösterdi; ancak bu genelleme, çözücüdeki spesifik polar değiştiriciye bağlıdır; örneğin etanol, tutulmada bir artışa neden oldu.

Daha yeni çalışmalar, sıcaklık etkilerinin durağan fazın doğasına bağlı olduğunu ve incelenen en polar fazın, sıcaklık artışıyla birlikte tutmada en büyük azalmayı sağladığını göstermiştir.

Sıcaklığın alıkonma üzerindeki değişken etkisinin alternatif bir açıklaması, durağan faza adsorbe edilen nispi su miktarlarına atfedilmiştir, bu da durağan fazın polaritesiyle ilgilidir. Bu etkilerin bir özeti gösterilmektedir. Bununla birlikte, genel olarak, 40 ° C’nin üzerindeki sıcaklıklar, tutmada bir artışa neden olurken, bunun altında, tutmada bir azalma vardır.

Diğer Hususlar

Normal faz sabit fazlar genellikle ters faz sabit fazlardan daha az kararlıdır. Yaygın bir bulgu, çözünen maddenin karbonil grupları ile Schiff bazlarının oluşumu yoluyla amino kolonlarının bozulmasıdır, ancak bir yeniden etkinleştirme yöntemi önerilmiştir.

NPC’nin temel avantajı, suda sadece az çözünür olan türleri ve ayrıca çok hidrofilik olan ve ters faz desteğinde tutulmayan türleri ayırma yeteneğidir.

Dahası, NPC desteklerinin mevcudiyeti, numunenin hidrofilikliğinin bir başka seçicilik özelliği olarak kullanılmasına izin verir. NPC, RPC kadar popüler olmasa da, şimdiye kadar yüksek organik çözücü konsantrasyonlarında kararsız olarak kabul edilen birçok biyomolekülün, NPC kullanılarak verimli bir şekilde kromatografiye tabi tutulabileceğinin farkına varılmasıyla birlikte giderek daha fazla kullanılmaktadır.

Dad dedektör nedir
HPLC dedektörleri
Sıvı Kromatografisi Nedir
Rid dedektör nedir
Hplc Nedir
HPLC cihazı
Hplc nasıl kullanılır
Yüksek basınçlı Sıvı Kromatografisi

Yüksek Performanslı Ters fFazlı Kromatografi

Kullanılan tüm kromatografik teknikler arasında ters fazlı HPLC, bu kromatografik modda gerçekleştirilen tüm analitik ayırmaların en az% 60’ı ile en popüler olanıdır. Ters fazlı kromatografi terimi, ilk olarak, sulu elüentler ile parafin yağı ve n-oktan’ın sabit bir fazı üzerinde sıvı-sıvı kromatografisi gerçekleştiren Howard ve Martin (1950) tarafından türetilmiştir.

Böyle bir bölme sisteminde, bir polar sabit faz ve daha az polar bir mobil faz kullanan geleneksel metodoloji, mobil fazın durağan fazdan daha polar olmasıyla tersine çevrildi.

Ters faz kromatografisi, durağan faz ile hareketli faz arasındaki çekici kuvvetlerin baskın olduğu diğer çoğu kromatografi tekniklerinden farklıdır. Ters fazlı kromatografide, durağan faz genellikle inert bir hidrokarbondur ve genellikle çözünen madde ile tek etkileşimler hidrofobiktir ve seçiciliğe solvent etkileri hakimdir.

Tipik olarak, ters fazlı kromatografide kullanılan mobil fazlar, ya tek başına su ya da su artı bir organik modifiye ediciden oluşur, ancak son zamanlarda sulu olmayan mobil fazlarda daha fazla ilgi ifade edilmiştir. Bu farklı mobil fazlar, sırasıyla düz sulu, karışık sulu ve susuz ters faz kromatografisi anlamına gelen PARP, MARP ve NARP kısaltmalarıyla sonuçlanmıştır.

Ters faz kromatografisinin genel modundaki varyasyonlar bol olmakla birlikte, bu alanda hızlı gelişmeler devam ederken, bu bölümün sonraki bölümlerinde genişletilecek olan tekniğin genel bir taslağı verilebilir.

Sabit faz genellikle n-oktadesil ligandlarının kovalent olarak bağlandığı küresel silika partiküllerinden oluşur. Diğer popüler ligandlar, n-oktil ve fenildir. Silika mikropartiküllerinin çapı genellikle analitik uygulamalar için 25 um’den küçüktür, ancak hazırlayıcı HPLC’de bu çap genellikle daha büyüktür.

Sabit faz genellikle 4-5 mm iç çapa ve 50-300 mm uzunluğa sahip paslanmaz çelik analitik kolonlar halinde paketlenir, ancak son zamanlarda daha kısa kolonlar ve daha küçük çaplı paketlere doğru bir eğilim vardır.

En popüler mobil fazlar sulu veya sulu artı metanol veya asetonitril gibi organik bir değiştiricidir. Mobil fazlar genellikle analitik bir kolondan 0.5-2 ml / dk’da pompalanırken, hazırlayıcı kolonlardan akış hızları genellikle çok daha yüksektir.

Ters faz modunun popülaritesi, potansiyel kromatografi için sahip olduğu sayısız avantaj nedeniyle anlaşılabilir bir durumdur. Bu avantajların en büyüğü, hareketli faz bileşiminin çeşitliliği yoluyla geniş bir çözücü etkisinin kullanılmasına izin veren sabit fazın eylemsizliğidir; örneğin, tuzların eklenmesi ve hareketli faz pH ve sıcaklığının değiştirilmesi.

Bu bölümde, yukarıda tartışılan ters fazlı kromatografinin her yönü, potansiyel kromatografi mobil faz ve durağan fazın birçok olası kombinasyonu boyunca yönlendirmeye vurgu yapılarak daha ayrıntılı olarak ele alınacaktır.

Sabit Fazlar

Ters faz kromatografisinde en yaygın kullanılan sabit faz, silikaya kovalent olarak bağlanmış oktadesilsilan gruplarından (ODS) oluşur; bununla birlikte, farklı kromatografik karaktere sahip bir dizi farklı ODS paketi kullanılmaktadır ve bunlar bu bölümde ele alınacaktır. Ek olarak, ODS’nin yanı sıra bir dizi farklı fonksiyonel grup silikaya bağlanabilir ve bunlardan daha popüler olanlarından bazıları da tartışılacaktır.

Oktadesilsilan (ODS) Salmastralar

ODS ambalajları genel olarak monomerik ve polimerik fazlara ayrılabilir. Monomerik fazlar genellikle bağlı ligand tarafından daha homojen bir silika kaplamasına sahiptir ve nispeten daha düşük bir karbon yüküne sahiptir, bu da yüksek oranda serbest silanol gruplarına neden olabilir.

Bu nedenle, tamamen uç başlıklı olmayan monomerik ambalajlar, geleneksel solvofobik etkileşimlere ek olarak bölme etkilerinin ortaya çıkması nedeniyle karışık bir kromatografik ayırma mekanizması sergileyebilir. Monomerik fazlar genellikle polar çözünen maddelerin ayrılması için polimerik ODS fazlarından daha etkilidir.

Polimerik fazlar genellikle nispeten yüksek bir karbon yüklemesine sahiptir, ancak yoğun hidrofobik zincirlerin doğası nedeniyle polar bileşikler için zayıf kütle transfer özellikleri gösterir.

Polimerik fazlar genellikle orta polariteli çözünen maddelerin ayrılması için ve ayrıca polar olmayan bileşikler için tavsiye edilir. Ayrıca, polimerik fazlar daha yüksek bir karbon yüklemesine sahip olduğundan, kolonlar yüksek bir numune yükleme kapasitesine sahiptir ve preparatif kromatografi için daha yararlı da olabilir.

The post Oktadesilsilan (ODS) Salmastralar – Biyokimya ve Moleküler Biyolojide Laboratuvar Teknikleri – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

HPLC ile kombinasyon halinde elektrokimyasal algılama, kolayca oksitlenebilir ve indirgenebilir organik bileşiklerin ölçümü için son on yılda giderek daha popüler hale geldi.

Bu hızlı ilgi genişlemesi, merkezi sinir sisteminden biyojenik aminlerin miktar tayininde kullanımının tanınmasıyla tetiklendi. Daha yaygın kullanım, tekniğin kendine özgü avantajları, bunlar seçicilik, yüksek hassasiyet ve düşük maliyetle desteklenmiştir.

Elektrokimyasal dedektörler iki sınıftır:

(a) Detektör hücresinden akan hacimli sıvının elektrokimyasal özelliğindeki değişiklikleri ölçen yığın özellik detektörleri. Bu sınıftaki en popüler detektörler, hücre boyunca bir potansiyel uygulayan iletkenlik detektörleridir, böylece çözelti içindeki iyonlar, iletkenlikte sonuç olarak bir değişiklikle çekici elektroda doğru hareket eder.

İletkenlik detektörlerinin iki ana dezavantajı, mobil fazda tampon tuzlarının kullanımından genel olarak kaçınılması ve ayrıca sistemin sıcaklığa duyarlı olmasıdır. Bununla birlikte, bu detektörler hem organik hem de inorganik iyonların miktar tayininde bir miktar kullanım bulmuşlardır.

(b) Bir çözünen detektör hücresinden geçerken potansiyel veya akımdaki değişikliği izleyen çözünen özellik detektörleri. Bu dedektörler arasında daha popüler olanı ya kulometrik ya da amperometriktir; ikincisi şu anda daha yaygın olarak kullanılmaktadır.

Bu dedektörlerin ayrıntılı teorisi bu çalışmanın kapsamı dışındadır ve ilgilenen okuyucu başka bir yerde belirtilmiştir. Bununla birlikte, kısaca, eğer bir çözünen, bir elektron transferi için yeterince yüksek olan sabit bir potansiyelde tutulan bir elektrotun üzerinden geçerse ve bunun sonucunda oksidasyon veya indirgeme meydana gelirse, çözünen konsantrasyonu ile orantılı bir akım üretilecektir.

Gaz kromatografisi
Gaz kromatografisi Dedektörleri
HPLC dedektörleri
DAD dedektör
Gaz kromatografisi çalışma prensibi
gc-fid çalışma prensibi
Alev iyonizasyon dedektörü
FID dedektör çalışma prensibi

Amperometrik detektörlerde detektöre giren ve çıkan çözünen madde konsantrasyonu aynıdır (pratikte% 5’e kadar ürüne dönüştürülebilir). Kulometrik detektörlerde çözünen madde tamamen dönüştürülür (genellikle yaklaşık% 95 dönüşüm).

Kulometrik dedektörler tarafından verilen sinyal açıkça daha büyük olsa da, arka plan akımındaki artış ve buna bağlı olarak sinyal / gürültü oranındaki düşüş bu avantajdan daha ağır basıyor.

Amperometrik dedektörlerle kullanılan çalışma elektrotları, hem HPLC moduna hem de oksidatif veya indirgeyici elektrokimyasal saptamanın kullanılıp kullanılmadığına bağlıdır. Oksidatif modda, çalışma elektrodu genellikle karbon macunu veya camsı karbondur.

Karbon macunu, grafit ve parafin yağı, silikon gres veya mum gibi atıl bir bağlayıcı malzeme karışımıdır. Bu elektrotların hazırlanması kolaydır, düşük arka plan akımlarına sahiptir ve makul ölçüde yeniden üretilebilir.

Ne yazık ki, bunların kullanımı, organik modifiye edicinin düşük bir konsantrasyonda olduğu mobil fazlarla sınırlıdır (örneğin,% 25’ten (v / v) metanol veya% 5 (v / v) asetonitril). Camsı karbon, kimyasal olarak dirençli, mekanik olarak sert, camsı bir malzemedir. Camsı karbon ve karbon macunu elektrotlarının hassasiyeti benzerdir, ancak ikincisi bazen daha düşük arka plan akımlarına sahiptir.

İndirgeyici elektrokimyasal saptamada kullanılan elektrotların en popüler olanı, altın bir substrat üzerinde ince bir film olarak biriktirilen civadan oluşan bir elektrot kullanır. Bu tasarım, cıva damla elektrotlarının eski tasarımında gözlemlenen titreşim ve mekanik kararsızlık sorunlarının üstesinden gelir.

Elektrokimyasal saptamayla ilgili önemli bir sınırlama, sınırlı mobil faz seçimidir çünkü polar olmayan organik çözücülerin yüksek konsantrasyonları, iletkenliği destekleyemedikleri için kullanılamaz. Tamponlar mobil fazda kullanıldığında, düşük bir arka plan akımını korurken iletkenlik sağlamak için genellikle 0,01-0,1 M aralığındadır.

Aşırı arka plan akımlarını önlemek için mobil fazın bileşenlerinin her zaman en yüksek saflıkta olması gerektiği vurgulanmalıdır. Elektrokimyasal algılamada kullanılan en popüler dedektör hücreleri ince tabakadır ve amperometrik veya kulometrik dedektörlerle kullanılabilir.

En popüler tasarım (Biyoanalitik Sistemler), elektrot yüzeyine paralel mobil faz akışına ve çalışma elektrotunun karşısına yerleştirilmiş, ince katman kanalının referans elektroda bir tuz köprüsü olarak işlev gördüğü bir düzlemsel yardımcı elektrota da sahiptir.

Alternatif bir tasarım, akışın elektrot yüzeyine dik olduğu duvar jeti detektörüdür; bununla birlikte, bu hücre elektrot yüzeyine daha etkili kütle transferi sağlamak üzere tasarlanmış olmasına rağmen, geleneksel hücreler genel olarak üstün performans da sergilemiştir.

Elektrokimyasal dedektörlü uygulamaların çoğunda tek bir elektrot kullanılır; bununla birlikte, karşılıklı olarak konumlandırılmış karşılık gelen bir yardımcı elektrot ve aşağı yönde bir referans elektrot ile paralel olarak iki çalışma elektrotunu kullanan bir çoklu elektrot sistemi tasarlamak nispeten daha da basittir.

Bu düzenleme, akımın iki potansiyelde izlenmesine izin verir ve bu nedenle UV dedektörleri ile iki farklı dalga boyunda izlemeye benzer. Bu yöntem, ayrıştırılan bir çözünen maddenin tanımlanmasına yardımcı olmak için kullanılabilir ve ayrıca, daha yüksek potansiyellerde reaksiyona giren maddelerin varlığında kolayca oksitlenen bir çözünen maddenin miktarını belirlemek için kullanılabilir, böylece ilave algılama hassasiyeti de sağlar.

Elektrokimyasal tespit uygulamalarının kapsamlı bir incelemesi bu kitabın kapsamı dışındadır. Kısaca, en sık araştırılan bileşik sınıfları arasında; aromatik aminler, fenoller, tioller, nitro-bileşikler, kinonlar, fenotiyazinler, pürinler ve semikarbazidler. Ek olarak, hem askorbik asit hem de ürik asit, elektrokimyasal tespit kullanılarak uygun şekilde de izlenebilir.

Hassas tespit elde etmek için kılavuz olarak elektrokimyasal dedektörlere özel olarak uygulanabilen bir dizi ipucu verilebilir:

• (a) Elektrotun mobil faz ile uyumlu olduğundan ve elektrot yüzeylerinin iyi durumda olduğundan emin olun.
• (b) İlgili çözünen maddeyi oksitlemek veya azaltmak için gereken minimum potansiyelde çalışın.
• (c) Dedektörün elektriksel olarak izole edildiğinden ve tüm bileşenlerin aynı ortak toprak bağlantısına topraklandığından emin olun.
• (d) Dedektör hücresi etrafındaki sıcaklık dalgalanmalarını en aza indirin.
• (e) Akış hücresinde hava kabarcığı olmadığını kontrol edin.
• (f) Mobil fazın tüm bileşenlerinin en yüksek kalitede olmasını sağlayın.
• (g) HPLC sistemini düzenli olarak pasifleştirin.

The post Elektrokimyasal Dedektörler – Biyokimya ve Moleküler Biyolojide Laboratuvar Teknikleri – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

Aynı kiral iyonik sıvı (R) -N, N, N-trimetil-2-aminobütanol bis (triflor-ometilsülfonil) imid, Yuan ve diğerleri tarafından gaz kromatografisi için sabit faz olarak uygulanmıştır. İşlem görmemiş, erimiş silika kapiler kolon, kiral iyonik sıvının% 0.45 (w / v) aseton solüsyonu ile kaplandı; çözücünün buharlaştırılması ve koşullandırma, rasemik sitronelal dahil olmak üzere dokuz rasemik bileşiğin ayrılması için uygulanan iyonik sıvı kaplı bir kiral sabit faza erişim sağlamıştır.

Kesin olarak bir kiral iyonik sıvı teknolojisi olmasa da, sabit fazlar olarak iyonik sıvıların kullanıldığı kiral ayırma, siklodekstrinlerin oda sıcaklığındaki iyonik sıvılarda çözünmesi yoluyla da sağlanmıştır. İlk yaklaşım Berthod ve diğerleri tarafından yayınlandı. 2001 yılında, iki siklodekstrin / iyonik sıvı sütunun, benzer kiral seçici içeren ticari olarak temin edilebilen iki siklodekstrin sütun ile karşılaştırıldığı zaman elde edilir.

İyonik sıvılar 1-butil-3-metilimidazolyum klorür ([C4mim] [Cl]) ve 1-butil-3-metilimidazolyum heksaflorofosfat ([C4mim] [PF6]) çözündürme ve kaplama için kullanıldı. Özetle Berthod ve ark. iyonik sıvı içeren fazlar için daha düşük tutma faktörleri, ancak daha yüksek tepe verimlilikleri gözlemlendi.

Ne yazık ki, iyonik sıvı bazlı kolonlarda ayrılmayan ticari olarak temin edilebilen kolonlarda ayrılan tüm test edilen analitlerin üçte biri. Bunun nedeni muhtemelen siklodekstrin boşluğunu kompleksleşme yoluyla bloke eden ve bu nedenle kiral tanımayı engelleyen kullanılan imidazolyum katyonudur.

Bununla birlikte, birçok substratın iyonik sıvı içeren kolonlarda ayrılamaması gerçeğine rağmen, yapılan gözlemler iyonik sıvı etkileşimlerinin daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunabilir.

2010 yılında Huang ve ark. bu davranışı iyileştirmek için değiştirilmiş bir strateji geliştirdi. 2001 çalışmasına kıyasla, imidazolyum çekirdeğin siklodekstrin boşluğu ile etkileşimini engellemek için kiral seçicinin çözünmesi için işlevselleştirilmiş iyonik sıvı matrisler kullandılar.

Tipik olarak imidazolyum veya fosfonyum baş gruplarına dayalı iki katyonik iyonik sıvılar, bir triflat (OTf) veya bis (triflorometilsülfonil) imid (N (Tf) 2) anyonu ile kombinasyon halinde kullanıldı. Ayrıca, siklodekstrin birimleri kalıcı bir katyonik grup içerecek şekilde modifiye edildi, böylece daha güçlü çözünen-çözücü etkileşimlerine ve iyonik sıvı içinde kiral selektörün gelişmiş bir çözünürlüğüne yol açtı.

Bu yeni teknoloji ile Armstrong ve ark. ticari olarak temin edilebilen siklodekstrin fazlarına kıyasla kolonun etkinliğini, enantiosayrmayı ve tepe şeklini geliştirebilir. Dahası, ticari kolonlarda test edilen tüm test maddelerini ayırmayı başardılar, böylece kiral ayırma için yeni ve çok umut verici bir yöntem sağladılar.

Kiral İyonik Sıvılar ile Sıvı Kromatografi

Kiral iyonik sıvılar, sıvı kromatografide ayırmaları desteklemek veya iyileştirmek için farklı roller oynayabilir: Sabit fazlar olarak kullanımın yanı sıra, kiral mobil faz katkı maddeleri olarak eklenebilirler ve sabit fazı dinamik olarak kaplayabilirler.

Sıvı kromatografide kiral iyonik sıvıların ilk uygulaması 2006 yılında Yuan grubu tarafından yayınlandı. (R) – 2-aminobütanol bazlı bir kiral iyonik sıvı, ticari olarak temin edilebilen bir C18 ODS kolonuyla kombinasyon halinde H2O ve CH3CN’den (10 mmol / L CIL) oluşan mobil faza katkı maddesi olarak kullanıldı. Sekiz farklı analit, örneğin farmasötik olarak aktif propranolol ayrılabilir, böylece bu kiral iyonik sıvının enantiyoselektif ayırma potansiyelini gösterir.

2010’da Zhou ve ark. 1,2-dimetilimidazolyum veya 1-amino-1,2,3-triazolyum katyonları ve değişken anyonlarla [45] daha da işlevsel hale getirilen silika bağlı siklodekstrinlere dayalı sıvı kromatografisi için yeni sabit fazlar sundu (Şekil 8.7). ‘-Nitroalkoller,’ -hidroksilaminler, alkoller ve ayrıca iki rasemik ilaç dahil olmak üzere bir dizi rasemat seçildi. Bu yeni kiral durağan fazlar ve asetonitril bazlı polar mobil fazlarla, bu analitleri iyi ila mükemmel çözünürlük faktörleriyle ayırabildiler ve bu sonuçları kiral seçici üzerindeki hem katyonik hem de anyonik parçaların varlığına bağladılar.

Yazarlar, katyonik kısmın etkisini araştırırken, daha düşük pKa değeriyle (triazol pKa 11.8’e karşılık imidazol pKa 7.9) imidazolyum katyonunun daha sıkı iyon çiftleri oluşturabildiğini iddia ettiler. Hem katyon hem de anyon kısımları analit ile etkileşime girdiğinden, bu şiral tanıma için faydalı görünmektedir.

Ek olarak, anyonun etkisini araştırdılar ve nitrat anyonunun daha zayıf bir baz olduğu ve dolayısıyla iyon değişimine katılmaya daha hazır olduğu için daha iyi bir seçim olduğunu buldular. Yazarlar, kromatografi sisteminin tanıma yeteneklerini artırmak için mobil fazın bileşimini değiştirdiler ve asitliği veya bazlığı artırmanın seçici ve analitler arasında daha güçlü etkileşimlere ve dolayısıyla gelişmiş çözünürlüğe yol açabileceğini buldular.

Sıvı Kromatografisi Nedir
sıvı-sıvı kromatografisi
HPLC dedektörleri
Gaz kromatografisi
Ters faz kromatografisi
HPLC cihazı çalışma prensibi
HPLC cihazı kullanımı
HPLC pik yorumlama

2009’da Liu ve ark. ligand-değişim prensiplerine göre rasemik amino asitlerin ayrılması için uygulanan amino asit bazlı kiral iyonik sıvılar. Saf L-prolin, [C4mim] Br içinde çözünmüş L-prolin ve farklı alkil zinciri uzunluğuna sahip dört 1-alkil-3-metilimidazolyum L-prolinat iyonik sıvı, kiral mobil faz katkı maddesi olarak kullanıldı ve iyi bir taban hattı ayrımı elde edildi. 

İlginç bir şekilde, kiral tanıma ve dolayısıyla çözünürlük, imidazolyum baş grubundaki alkil zincirinin C2’den C8’e uzatılmasıyla önemli ölçüde artmıştır, bu da kompleks oluşumda büyük ölçüde yer alan aşiral katyonun önemini gösterir.

Uzun zincirli bir imidazolyum katyonunun hidrofobik C18 kolonu ile güçlü etkileşimi, amino asitten türetilmiş kiral iyonik sıvının düşük konsantrasyonlarında bile enantiyomerleri ayırabilen stabil bir kompleks oluşumuyla sonuçlandı. Kiral ligand olarak L-prolinin kullanımının da taban çizgisi ayrılmasına yol açtığına dikkat edilmelidir; ancak gözlemlenen ayırma faktörü, tüm amino asitten türetilen kiral iyonik sıvılarınkinden önemli ölçüde daha düşüktü.

2011 yılında Bi ve ark. antibakteriyel aktiviteye sahip florlanmış bir kinolon olan rasemik ofloksasini ayırmak için kiral iyonik sıvı destekli ligand değişim kromatografisini kullandı.

HPLC’de mobil faz katkı maddesi olarak CuSO4.5H2O ile kombinasyon halinde L-amino asitlerle kombinasyon halinde aşiral iyonik sıvılar kadar farklı amino asitten türetilmiş kiral iyonik sıvılar da kullanılmıştır. Katkı maddeleri olarak aşiral katyonlar söz konusu olduğunda, kısa alkil zincirleri olan iyonik sıvılar kullanıldığında ofloksasin enantiyomerlerinin ayrılması geliştirilebilir.

Bunun nedeni, kısa alkil zincirleri kullanıldığında bakırın lehine olan, alkil silika yüzeyine adsorpsiyon için imidazolyum katyonlarının bakır kompleksleri ile rekabetinden kaynaklanmaktadır.

Katkı maddesi olarak kiral amino asit bazlı IL’ler kullanıldığında, yazarlar Liu ve diğerleri tarafından daha önce bildirilenden farklı bir eğilim gözlemlediler: 1-alkil-3-metilimidazolyum katyonunun artan zincir uzunluğu ve Cu2C ile daha zayıf elektrostatik etkileşimlerle enantiyo ayrılma azaldı ve bu azalmadan daha büyük katyonların sterik engellenmesi sorumlu tutulmuştur.

Alanin, valin, fenilalanin ve lösin bazlı farklı kiral iyonik sıvılar arasında, 1-butil-3-metilimidazolyum L-lösinatın ([C4mim] [L-leucinate]) en başarılı olduğu bulundu, böylece geliştirilen strateji olabilir. çeşitli ilaçlarda ofloksasin enantiyomer dağılımının belirlenmesi için uygulanabilir.

The post Kiral İyonik Sıvılar ile Sıvı Kromatografi – Ayırma Teknolojisi – Katı Sıvı Ayırma Teknolojisi – Kimya Mühendisliği – Ayırma Teknolojisi Ödevleri – Kimya Mühendisliği Ödev Yaptırma – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).