Son zamanlarda medya, kitle imha silahlarına sahip başarısız devletlerdeki isyancıların Batı’nın zengin ülkeleri, Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve Avrupa ülkeleri için oluşturduğu tehdide odaklandı. Bilim adamları, Batı ile İslam arasında bir çatışmanın kaçınılmaz olduğunu tahmin ediyorlar.

Bu tehlikenin ortasında, savaşın, devlet şiddetinin ve isyancı direnişin Afrika ve Asya’daki milyonlarca yoksulun geçimini ve yaşamını tehdit ettiğini unutmamalıyız. Afrikalıların yaklaşık yüzde 20’si, savaş veya devlet şiddetiyle ciddi şekilde bozulan ülkelerde yaşıyor. Çatışmanın maliyeti, mülteci akınlarını, artan askeri harcamaları, ulaşım ve iletişimin zarar görmesini, ticaret ve yatırımda azalmayı ve kaynakların kalkınmadan sapmasını içerir.

Dünya Bankası, bir Afrika ülkesindeki iç savaşın kişi başına gayri safi yurtiçi hasılayı (GSYİH) yıllık yüzde 2,2 oranında azalttığını tahmin ediyor. Akademisyenler, dünyanın en yoksullarının hayatta kalma gelirleri ve insan haklarına yönelik bu tehlikeyi azaltmaya odaklanmalıdır.
Ekonomik durgunluk, siyasi bozulma ve ölümcül siyasi şiddet karşılıklı etkileşim içindedir: ekonomik ve siyasi faktörler savaşa katkıda bulunurken, savaşın ekonomik büyüme ve siyasi gelişme üzerinde olumsuz bir etkisi vardır.

Bu makale, ekonomik düşüşün, gelir eşitsizliğinin, zayıflayan bir devletin, yönetici seçkinlerin yaygın rant arayışının, hayatta kalma gelirine yönelik kapsamlı bir tehdidin ve maden ihracatının kontrolü için rekabetin insani acil durumlara nasıl katkıda bulunduğunu analiz etmektedir. Bu acil durumlar, çok sayıda insanın öldüğü ve savaştan, devlet şiddetinden ve mültecilerin yerinden edilmesinden muzdarip olduğu ve genellikle yaygın hastalık ve açlığın eşlik ettiği insan yapımı bir kriz oluşturur.

İnsani acil durumların kaynakları nelerdir? Auvinen ve Nafziger, reel (enflasyona göre düzeltilmiş) GSYİH’deki durgunluk ve düşüşün, ortalama gıda üretimindeki yavaş büyümenin, yüksek gelir eşitsizliğinin, yüksek askeri harcamaların milli gelire oranının ve şiddetli çatışma geleneğinin kaynak olduğunu gösteriyor. acil durumlar.

Çalışma ayrıca, kronik dış açıklara uyum sağlayamayan ülkelerin insani acil durumlara karşı daha savunmasız olduğunu da ortaya koyuyor. Ek olarak, yağmacı yönetim, otoriterlik ve devletin çöküşü ve çöküşü gibi politik değişkenler, insani acil durumlara karşı savunmasızlığı etkilemek için ekonomik değişkenlerle etkileşime girer. Bulgular, bağımlı değişkenin üç ölçümü ve birçok farklı regresyon modeli için genel olarak tutarlıdır.

Bununla birlikte, bu bölümün odak noktası ekonometriden çok, gelişmekte olan ülkelerin ekonomi politiğine gömülü faktörlerin insani acil durumlara nasıl katkıda bulunduğuna dair bir tartışmadır. “Politik ekonomi” sadece ekonomik analizi değil, aynı zamanda ekonomik kararları alan siyasi liderlerin ve politika yapıcıların ve bu kararlardan etkilenen nüfusun üyelerinin çıkarlarının incelenmesini de içerir.

Bu politik-ekonomik analiz, Birleşmiş Milletler Üniversitesi’nin Dünya Kalkınma Ekonomisi Araştırmaları Enstitüsü (WIDER), Helsinki ve Queen Elizabeth House, Oxford (QEH) tarafından 1996 yılında başlatılan bir araştırma projesine dayanmaktadır.

Savaştan etkilenen 17 az gelişmiş ülkenin (LDC) örnek olay incelemelerini genelleştirir ve 1980’den 1995’e kadar 124 LDC’nin yıllık verilerinden ekonometrik bulguların nedenlerini açıklar.

Örnek olay incelemeleri, 1960’ların sonları ve 1970’lerin başlarından Nijerya ve Pakistan ile Ruanda, Burundi, Kongo, Sudan, Somali, Liberya, Sierra Leone, Afganistan, Kamboçya, Irak, Haiti, El Salvador, Kolombiya, Bosna ve Güney Kafkasya’yı içermektedir. 

Kalkınma Nedir
Ekonomik KALKINMA Ders Notları
Ekonomik kalkınma Planı
Ekonomik büyüme ve ekonomik KALKINMA
Ekonomik KALKINMA örnekleri
Ekonomik KALKINMA uğruna çevreye zarar verilebilir
Ekonomik gelişme Nedir
Ekonomik faktörler Nelerdir

GELİRLERDE DURAKLAMA VE DÜŞME

Çağdaş acil durumlar, düşük ve orta gelirli (yani gelişmekte olan) ülkelerde bulunur ve bu, üzerinde savaş ve kitlesel devlet şiddetinin meydana gelmediği bir tavanı düşündürür. Bu devletlerin orantısız bir kısmı da zayıf veya başarısızdır; bu, göreceli yoksulluklarının hem nedeni hem de sonucu olarak etkileşime giren bir özelliktir.

Ayrıca, kişi başına reel GSYİH’de durgunluk ve hukuk ve kamu hizmetlerinde bir arıza yaşayan ülkelerde acil durumların ortaya çıkması daha olasıdır. Bu fenomenler, göreli yoksunluğu, aktörlerin bekledikleri mallar ve koşullar ile elde edebilecekleri veya tutabilecekleri arasındaki tutarsızlıktan sosyal adaletsizlik algısını etkiler.

Bu yoksunluk genellikle dikey (sınıf) veya yatay (bölgesel veya toplumsal) eşitsizlikten kaynaklanır; burada aktörlerin gelirleri veya koşulları toplumdaki diğerlerininkiyle ilişkilidir. Göreceli yoksunluk, toplu şiddet için motivasyon sağlayan sosyal hoşnutsuzluğu teşvik eder.

Acil durumların bileşenleri arasında savaş ve şiddet, toplumsal bozulmaya ve siyasi istikrarsızlığa katkıda bulunan, ekonomik faaliyeti baltalayan, açlığı ve hastalığı yayan ve mülteci akışlarını körükleyen önemli katalizör rollere sahiptir. Özellikle beklentilerin yüksek olduğu bir dönemde yaşam koşullarında belirgin bir bozulmanın, siyasi şiddete dönüşebilecek sosyo-politik hoşnutsuzluk üretmesi muhtemeldir.

Yirminci yüzyılda, savaşta veya devlet şiddetinde yaklaşık 200 milyon insan öldürüldü, ancak bu ölümlerin yalnızca küçük bir kısmı isyancı eylemlerden veya savaşanlar arasındaki çatışmalardan kaynaklandı. Holsti, hükümetteki seçkinlerin politikalarının, çoğu insani acil durumun4 kökeninde olduğunu gösterir; bu, savaş üzerine yapılan çoğu araştırmada tanınmayan bir gerçektir.

Yavaş veya olumsuz kişi başına büyüme, iktidar koalisyonları üzerinde baskı oluşturuyor. Yönetici seçkinler, rejimin meşruiyetini tehdit edebilecek ve rejimi devirme olasılığını artırabilecek daha fazla ekonomik durgunluğa katkıda bulunarak mevcut siyasi seçkinler için rant kollama fırsatlarını genişletebilir.

Rejime yönelik tehditleri önlemek için siyasi seçkinler, hoşnutsuzluğu bastırmak veya çoğunluğun azalan fazlasından daha büyük bir pay almak için baskıyı kullanabilir. Bu baskıcı politikalar, 1980’lerde Sudan’da olduğu gibi, siyasi olarak itaatsiz gruplara karşı doğrudan şiddet eylemlerini veya yiyecek ve diğer malzemeleri bu gruplardan alıkoymayı gerektirebilir.

Ayrıca, baskı ve ekonomik ayrımcılık, göreli yoksunluk yaratabilir ve etkilenen gruplarda sosyo-politik seferberliği tetikleyebilir, bu da daha fazla şiddete yol açarak insani krizi kötüleştirebilir.

Ekonomik yavaşlama veya çöküş, iktidardaki koalisyonları bozabileceği ve kitlesel hoşnutsuzluğu artırabileceğinden, 1980’den beri dünyanın, özellikle Afrika’nın insani acil durumlara karşı daha savunmasız olmasına şaşırmamalıyız.

Yirminci yüzyılın son yirmi yılında Afrika’da eyaletler arası siyasi çatışmalardaki ve insani acil durumlardaki bu artış, kıtanın 1970’lerde ve 1980’lerde kişi başına düşen negatif büyümesi ve 1990’larda fiili durgunlukla bağlantılıdır. Gerçekten de, herhangi bir kıtada 1990’larda savaşlardan kaynaklanan en yüksek ölüm oranına sahip olan Afrika’da, kişi başına düşen GSYİH 1990’ların sonlarında 1960’ların sonunda olduğundan daha düşüktü.

Bu durgunluk ve gerileme, genellikle, devletin nimetleri için etnik ve bölgesel rekabetin yönlendirdiği yağmacı bir devletle ilişkilendirildi ve bu devlet tarafından daha da şiddetlendi. Yırtıcı yönetim, ekonominin ve devletin kurumsal temellerini bozma eğiliminde olan, zorlama, maddi teşvik ve kişilik politikaları yoluyla hüküm süren kişisel bir rejimi içerir.

The post Ekonomik Kalkınma – Ekonomi Ödevleri – Ekonomi Ödev Hazırlatma – Ekonomi Alanında Tez Yazdırma – Ekonomi Ödev Yaptırma Fiyatları – Ekonomi Ödev Örnekleri – Ücretli Ekonomi Ödevi Yaptırma first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

Sürdürülebilir kalkınma tüm toplumlar için önemli bir kavramdır. Bununla birlikte, gelişmekte olan ülkelerdeki yoksul insanlar, zengin ülkelerin vatandaşlarından çok topraklarına, nehirlerine, balıkçılığına ve ormanlarına bağımlıdır.

Bu nedenle, kaynakların ve çevrenin bozulması, gelişmekte olan ülkelerde yaşam ve sağlık için çok daha büyük bir tehdit olarak görünmektedir. Neyse ki, düşük gelirli ülkeler için sürdürülebilir kalkınma, zorunlu olarak düşük gelir artışı oranları anlamına gelmez. Bununla birlikte, daha az savurgan, daha verimli büyüme gerektirir.

Amerika Birleşik Devletleri, Kanada, Japonya ve Fransa gibi varlıklı ülkeler için en ciddi çevre sorunlarının çoğu refahtan kaynaklanmaktadır.

Örnekler arasında aşırı kullanım ve motor yakıtı israfından kaynaklanan çok fazla hava kirliliği, her ülkede her yıl birkaç yüz bin daha fazla otomobilin eklenmesinden kaynaklanan cadde ve otoyol tıkanıklığı, kırılgan su havzalarının ve sahillerin tatil evlerine dönüştürülmesi sayılabilir. Cape Hatteras veya Hilton Head Island ve Aspen veya Jackson Hole’daki dağ yamaçlarındaki konutlar.

Ancak durum Afrika’nın neredeyse tamamında, Latin Amerika’nın çoğunda ve güney ve Güneydoğu Asya’da çok farklıdır. Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa dışındaki dünyanın geri kalanının çoğunda, en ciddi çevre sorunlarının çoğu zenginlikten değil, yoksulluktan kaynaklanmaktadır.

Yoksulluğun kendisi, yoksul ülkelerdeki iyi ekolojik uygulamaların başlıca düşmanıdır. Örneğin, yoksulluğun tek başına veya diğer faktörlerle birlikte çoğu tropik ülkede ormansızlaşmanın ana nedeni olduğu konusunda çok az şüphe olabilir.

Gana’yı düşünün. 1900 yılında Gana topraklarının üçte biri doğal tropikal ormanlarla kaplıydı. 1967-1971’de Gana’da Harvard Üniversitesi için ilk çalıştığımda, orman hala arazinin yaklaşık yüzde 20’sini kaplıyordu; Hala çalışmam için bir sürü orman vardı. Artık durum böyle değildir.

1995’e gelindiğinde orman örtüsü yüzde 5’in altına düşmüştü. Batı Afrika, Güneydoğu Asya, Brezilya ve Orta Amerika’nın başka yerlerinde olduğu gibi, yoksulluk ormanları öldürüyor. Fakir, topraksız Ganalılar, Fildişililer, Endonezyalılar ve Birmanyalılar, cahil ya da rüşvetçi oldukları için değil, başka seçenekleri olmadığı için yıkıcı, kırıp yakarak tarım yapıyorlar.

Bunlar, yüzyıllar boyunca parselden parsele taşınan Afrika veya Asya’nın geleneksel değişen yetiştiricileri değil. Daha ziyade, topraksız, çoğunlukla kentli, açlık ve nüfus baskısıyla ormana göç etmeye zorlanan “kaydırılmış çiftçiler” haline gelen insanlardır.

Kes ve yak tarımı, yoksulluğun ormansızlaşma üzerindeki etkilerinin yalnızca bir göstergesidir. Birçok yoksul ülkede, yoksulların ormansızlaşmadaki rolü, yoksul insanların yakacak odun için her zamankinden daha çaresizce aramalarıyla büyütüldü.

Örneğin seksenlerin ortalarında Gana’da kereste için hasat edilen her ağaç için, yakacak odun için dokuz ağaç kesildi ve bu da toprak erozyonunu, yeraltı suyunun tükenmesini ve tarımsal verimlilik kaybını hızlandıran bir ormansızlaşma modeline yol açtı. Genel olarak gelişmekte olan ülkeler için kesilen ağaçların yüzde 80’i, kütük veya odun ürünleri olarak ihracat için değil, yemek pişirmek veya diğer ev içi kullanım için yakıt için kesiliyor.

KALKINMA ekonomisi pdf
KALKINMA Ekonomisi Ders Notları
KALKINMA EKONOMİSİ AÖF
KALKINMA ekonomisi Soruları
KALKINMA EKONOMİSİ Final Soruları
Kalkınma Nedir kısaca
Bir ülkenin kalkınması için neler gereklidir
Ekonomik kalkınma Planı

Yeryüzündeki türlerin çoğu tropikal ormanlarda bulunur. Tropikal orman, geniş ormansızlaşma başlamadan önce dünya kara yüzeyinin yüzde 12’sini oluşturuyordu. Şimdi dünya topraklarının yüzde 6’sından daha azını kaplıyor.

Dünya çapında, tropikal orman arazisi doksanların başlarında yılda 55.000 mil kareden fazla küçüldü, bu yaklaşık 240 mil karelik bir alan veya Iowa büyüklüğündeydi. Bu miktarın neredeyse yüzde 60’ı tarımı kes ve yak. 62 mil karelik bir alan olan 3.900 mil karelik bir alan, yakacak odun arayışıyla ormansızlaştırıldı. Çoğunlukla Brezilya ve Orta Amerika’da sığır çiftliği için orman açma, yılda 5,850 mil kare veya 76 mil kare daha aldı.

Ormansızlaşmada yoksulluğun neden olduğu değişen ekimin rolünün istikrarlı bir şekilde arttığını, tomrukçuluk ve büyükbaş hayvancılığın göreceli rollerinin azaldığını belirtmek önemlidir. Dünyada yaklaşık 1,5 milyar insan mutlak yoksulluk içinde yaşıyor; bunların en az üçte biri, değişen tarım biçimleriyle uğraşan topraksız yoksullardır. Bu yoksulların sayısı artıyor, bu nedenle değişen ekimden artan zararlar beklemeliyiz.

Mesele şu ki, yoksulların ve topraksızların ihtiyaçlarını dikkate almayan tropik ormansızlaşmaya yönelik sözde çözümler hiçbir şekilde çözüm değildir; neredeyse her durumda yoksulların koşullarını daha da kötüleştiriyorlar. Ormancılıkta, balıkçılıkta, tarımda veya doğal kaynak çıkarmada, elbette ki, ulusal kaynak bozulmasının tek suçlusu yoksulluk değildir.

Diğer iki eksiklik, sürdürülebilir kalkınmayı engellemiştir: piyasa başarısızlığı ve politika başarısızlığı. Piyasa başarısızlığının etkili olduğunu uzun zamandır biliyoruz. Piyasa başarısızlığı, bir ekosistem tarafından sağlanan değerli hizmetler piyasalarda alınıp satılmadığında ortaya çıkar.

Örneğin, bozulmamış tropik ormanlar, akış kontrolü, toprak koruma, mikro iklim kontrolü ve hayvan yaşam alanlarının korunması gibi çok çeşitli hayati ancak ticarete konu olmayan ekolojik hizmetler sağlar. Bu tür hizmetler için organize bir pazar bulunmadığından, bunlar fiyatlandırılmaz ve bu nedenle aşırı kullanılır (boşa harcanır). Bununla birlikte, son yirmi yılda bu hayati hizmetlere değer verme konusunda bazı ilerlemeler kaydedilmiştir.

Ancak tekel, dışsallıklar, bedavacılık veya işlem maliyetlerinden kaynaklanan piyasa başarısızlıkları artık birkaç gizem içeriyor. Onlarca yıldır ekonomistler tarafından akıllara durgunluk veren bir uzunlukta incelendiler. Uzun zamandır piyasa başarısızlığının hikayenin önemli bir bölümünü oluşturduğu kabul edilse de, politika başarısızlıklarının veya hükümet başarısızlıklarının çevresel bozulmada da oldukça büyük olduğu artık çok daha fazla takdir edilmektedir.

POLİTİKA BAŞARISIZLIKLARININ ROLÜ

Gereksiz ekolojik ve ekonomik zararlara yol açan politika başarısızlığının başlıca nedenlerinden biri, politika yapıcıların çevresel olmayan politikaların çevresel sonuçlarını gözden kaçırma eğilimidir. Bugün bile, öncelikle çevresel olmayan hedeflere ulaşmayı amaçlayan politikaların çevre üzerinde büyük etkileri olabileceği hala geniş çapta kabul görmemektedir.

Çevre dışı politikalar arasında vergi politikası, döviz kuru politikası, sanayileşme politikaları, kredi, tarım ve gıda fiyat politikaları yer almaktadır. Afrika, Latin Amerika ve Asya’nın çoğunda, tarım, enerji, kentleşme ve endüstriyel hedeflerin peşinde koşmanın bir yan ürünü, toprak kaynakları, havza yönetimi, su kalitesi, kıyı balıkçılığı ve hayatta kalma üzerinde önemli aşındırıcı etkiler olmuştur.

Bu deneyimden, ulusların makul çevre politikaları izlemesinin yeterli olmadığını öğrenmeliydik. Çevresel olmayan politikaların ve kalkınma projelerinin çevresel etkilerine daha fazla dikkat edilmesi, yalnızca daha verimli kaynak kullanımı için değil, aynı zamanda daha adil dağıtılmış büyüme için de gereklidir.

Ekolojik felaketler hemen hemen her zaman ekonomik felaketlerdir; Romanya, Bulgaristan ve Arnavutluk’un son elli yıldaki deneyimlerinin gösterdiği gibi, düşük gelirli ülkelerde bunun tersi de sıklıkla doğrudur.

Çevresel olmayan politikaların çevresel zararlarını azaltan önlemlerin hem iyi ekoloji hem de iyi ekonomi olduğunu, yoksulluğun üstesinden gelmeye yardımcı olan politikaların ise hem iyi ekonomi hem de iyi ekoloji olduğunu görmek için çok az hayal gücü gerekir.

The post Kalkınma Ekonomisi – Ekonomi Ödevleri – Ekonomi Ödev Hazırlatma – Ekonomi Alanında Tez Yazdırma – Ekonomi Ödev Yaptırma Fiyatları – Ekonomi Ödev Örnekleri – Ücretli Ekonomi Ödevi Yaptırma first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).