Eleştiri

Çöp içeri, çöp dışarı sorunu, belki de dahil edilmemesi gereken çalışmaların dahil edilmesiyle ilgiliyken, ortak bir tamamlayıcı eleştiri, önemli çalışmaların dışarıda bırakılmasıdır. Eleştiri, genellikle bir meta-analizin bulgularından rahatsız olan kişiler tarafından düzlenir.

Örneğin, antioksidan takviyelerin (beta-karoten, A vitamini, C vitamini, E vitamini ve selenyum) genel mortalite üzerindeki etkilerini değerlendirmek için yapılan bir meta-analiz, Linus Pauling Enstitüsü’nün (Oregon State) web sitesinde suçlamalarla karşılandı. University), bu ‘kusurlu verilerin hatalı analizinde’ yazarların, antioksidan takviyelerinin 815 insan klinik denemesine baktığını, ancak meta-analize yalnızca 68’inin dahil edildiğini söyledi.

Tepki

Sistematik incelemelerin ve meta-analizlerin, hangi çalışmaların dahil edileceğine ve hangilerinin hariç tutulacağına karar vermek için açık mekanizmalar gerektirdiğini açıkladık. Bu uygunluk kriterleri, ilgililik değerlendirmeleri ile yanlılık değerlendirmelerinin bir kombinasyonu ile belirlenir ve tipik olarak, çalışma araştırması uygulanmadan önce karar verilir.

Çalışmalar, yorumlanabilecek sonuçlar verecek kadar benzer olmalı ve inanılabilecek sonuçlar verecek kadar önyargıdan uzak olmalıdır. Her iki amaç için de yargılar gereklidir ve tüm meta-analistler veya okuyucular her seferinde aynı yargılara varmaz. Daha da önemlisi, meta-analizde kriterler şeffaftır ve raporun bir parçası olarak tanımlanır.

META-ANALİZ, RANDOMİZE DENEMELERLE KARŞILAŞMA

Eleştiri

LeLorier ve ark. (1997), meta-analizlerin bazen büyük ölçekli randomize çalışmalardan farklı sonuçlar verdiğini belirttikleri bir makale yayınladı. Spesifik olarak, tıbbi literatürde birisinin meta-analiz yaptığı ve ardından başka birinin aynı soruyu ele alan büyük ölçekli bir randomize çalışma gerçekleştirdiği vakaları belirlediler (örneğin, tedavi işe yarıyor mu?).

Yazarlar, meta-analiz ve randomize çalışmanın sonuçlarının vakaların yaklaşık %66’sında eşleştiğini (her ikisi de istatistiksel olarak anlamlıydı veya hiçbirinin istatistiksel olarak anlamlı değildi) ancak eşleşmediğini (biri istatistiksel olarak anlamlıydı ancak diğer değildi) kalan %34’te. Randomize araştırmalar genellikle altın standart olarak kabul edildiğinden, bu meta-analizlerin yaklaşık %34’ünün yanlış olduğu ve genel olarak meta-analizlere güvenilemeyeceği sonucuna varıyorlar.

Döküman incelemesi nasıl yapılır
Döküman incelemesi nedir
Doküman analizi örneği
Doküman incelemesi
Doküman analizi nedir
Doküman incelemesi aşamaları
Doküman incelemesi örnekleri
Doküman analizi ve içerik analizi arasındaki fark

Tepki

Bu eleştiride hem teknik hem de kavramsal kusurlar vardır. Teknik kusurlar, eşleştirme ile ne demek istediğimiz sorusuyla ve yazarların eşleştirmeyi her iki çalışmanın da istatistiksel olarak anlamlı olması (veya olmaması) olarak tanımlama kararı ile ilgilidir. Aşağıdaki tartışma kısmen Ioannidis ve arkadaşlarının yorumlarına dayanmaktadır. 

En üstte beş randomize kontrollü çalışmanın (RKÇ) meta-analizini ve altta müteakip büyük ölçekli randomize bir denemeyi gösteren düşünün. Bu kurgusal örnekte, meta-analizdeki beş çalışmanın her biri tam olarak aynı etkiyi, 0.80’lik bir olasılık oranını gösterdi. Meta-analizdeki özet etki (bunu takip eder) 0.80’lik bir olasılık oranıdır. Ve sonraki çalışma aynı etkiyi, 0.80’lik bir oran oranını gösterdi.

Meta-analizdeki özet etki ile sonraki çalışmadaki etki arasındaki tek fark, birincinin daha kesin olarak rapor edilmesidir (çünkü daha fazla veriye dayanmaktadır) ve bu nedenle 0,05’in altında bir p değeri verir. LeLorier kriterine göre, aslında aynı etki büyüklüğüne sahip olduklarında, bu iki sonuç çelişkili olarak görülecektir.

Ek olarak, LeLorier, bu çelişki karşısında tek randomize araştırmanın doğru ve meta-analizin yanlış olduğu sonucuna varıyor. Aslında, daha güçlü bir konuma sahip olan, bir yerine beş randomize çalışmadan elde edilen verileri birleştiren meta-analizdir. (En son randomize çalışmayı içeren yeni bir meta-analiz yapsaydık ne olurdu? LeLorier şimdi bu yeni meta-analizi kusurlu olarak görür mü?) deneme, ancak bu randomize çalışmalar birbiriyle uyuşmamaktadır.

Baltimore’daki The Cochrane Collaboration’ın (1996) bir toplantısında, bir genel kurul konuşmacısı, LeLorier ve diğerleri tarafından yapılan aynı argümanı yaptı. (bu meta-analizler bazen randomize çalışmalardan farklı sonuçlar verir) ve makale gibi, meta-analizlerin kabaca üçte birinin karşılaştırılabilir randomize denemeyle eşleşmediği istatistiğinden alıntı yaptı.

Seyircilerin seçkin bir üyesi olan Harris Cooper, konuşmacıya, aynı konudaki bir sonraki randomize denemeyle eşleşmeyen rastgele denemelerin yüzde kaçının başarısız olduğunu bilip bilmediğini sordu. Yüzdenin kabaca üçte biri olduğu ortaya çıktı.

Bununla birlikte, daha ilginç bir soruya geçmek için, bir meta-analizden ve rastgele bir denemeden elde edilen sonuçların gerçekten farklı olduğunu varsayalım. Meta-analizin 0.67’lik bir risk oranı (%95’lik bir güven aralığı ile 0.84 ila 0.77) verdiğini ve yeni denemenin 0.91 (0.82 ila 1.0 arası) bir risk oranı verdiğini varsayalım. Meta-analizlere göre, tedavi riski en az %23 oranında azaltırken, yeni deneme, etkisinin %18’den fazla olmadığını söylüyor.

Bu durumda, iki analizdeki etki farklıdır, ancak bu, birinin yanlış, diğerinin doğru olduğu anlamına gelmez. Bunun yerine, önemli ölçüde farklı sonuçlara sahip iki büyük ölçekli randomize çalışmamız olsaydı, iki sonucun neden farklı olması gerektiğini sormamız gerekir. Çoğu zaman, farklı analizlerin ya farklı sorular sorduğu ya da bazı önemli noktalarda farklılık gösterdiği ortaya çıkacaktır. Yöntem, hasta popülasyonu ve benzerlerindeki farklılıkların dikkatli bir şekilde incelenmesi, farkın kaynağını ortaya çıkarmaya yardımcı olabilir.

Gösterilen aşağıdaki senaryoyu inceleyin. İnme hastalarında nörolojik hasarı en aza indirmesi amaçlanan yeni bir bileşik tanıtıldı. 1990’da bileşik, prognozu çok kötü olan hastaları içeren randomize bir deneyde test edildi ve 0.55’lik bir risk oranı verdi. Bu cesaret verici sonuçlara dayanarak, 1994 yılında biraz daha iyi prognoza sahip hastalarda test edilmiştir.

Bu gruptaki hastaların tedavisiz iyileşme olasılığı daha fazla olduğundan ilacın etkisi daha az belirgindir ve risk oranı 0.61’dir. 1998’e kadar ilaç tüm hastalarda test ediliyor ve risk oranı 0,82’dir. Bunlar meta-analize dahil edilen çalışmalardır. Yeni deneme, nispeten sağlıklı bir popülasyon kullanılarak gerçekleştirilir ve (meta-analizde görülen eğilimi takip ederek) 0.91’lik bir risk oranı verir.

Meta-analiz için ortalama etki 0,67’ye karşılık yeni deneme için 0,91’lik bir ortalama etki rapor edilecek olsaydı, gerçekten bir sorun olurdu. Ancak, bu cilt boyunca vurguladığımız gibi, meta-analiz, etkilerdeki dağılıma odaklanmalı ve dağılımın nedenini belirlemeye çalışmalıdır. Bu örnekte, bir ortak değişken olarak sağlık durumunu veya çalışma yılını kullanarak, etkilerin modelini açıklayabiliriz ve yeni çalışmadaki etki boyutunun düştüğü yere düşeceğini tahmin edebilirdik.

The post ARAŞTIRMALARIN GÖZDEN GEÇİRİLMESİ – Meta-Analiz Ödevleri – Meta-Analiz Alanında Tez Yaptırma – Meta-Analiz Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).