Tıbbi uygulamalarla ilgili bilgi miktarıyla mücadele eden tıp pratisyenleri için araştırma özetlerini derleme çabaları yeni değildir. Chalmers ve Tröhler8, 18. yüzyılda Leipzig ve Edinburgh’da yayınlanan iki dergiye, Comentarii de rebus in scientia naturali et medicina gestis ve Medical and Philosophical Commentaries’e dikkat çekti. Withering’in artık kalp hastalığının tedavisinde digitalis kullanımı üzerine klasik yüksük otu Hesabı. Bu dergiler, ACP Journal Club veya Kanıta dayalı tıp gibi modern ikincil yayınların 18. yüzyıldaki eşdeğerleri olarak görülebilir.

Meta-analizin istatistiksel temeli, astronomi ve jeodezi sezgilerinde ve deneyimlerinde, veri kombinasyonlarının aralarında seçim yapma girişimlerinden daha iyi olabileceğini öne sürdüğü 17. yüzyıla kadar uzanır. 20. yüzyılda seçkin istatistikçi Karl Pearson, 1904’te muhtemelen farklı çalışmalardan elde edilen verileri birleştirmek için resmi tekniklerin kullanıldığını bildiren ilk tıp araştırmacısıydı.

Pearson’ın serum aşılarının enterik ateşe karşı önleyici etkisi hakkındaki açıklamasında ortaya koyduğu havuzlama çalışmalarının gerekçesi,12 bugün hala meta-analiz yapılmasının ana nedenlerinden biridir.

Ancak, bu tür teknikler uzun yıllar tıpta yaygın olarak kullanılmadı. Tıbbın aksine, sosyal bilimler ve özellikle psikoloji ve eğitim araştırmaları, araştırma bulgularının sentezine erken bir ilgi geliştirdi. 1930’larda, “ahlaki öğretimin davranışı değiştirmedeki gücünü” inceleyen 80 deney sistematik olarak gözden geçirildi. 1976’da psikolog Glass, “Birincil, ikincil ve araştırmanın meta-analizi” başlıklı bir makalede “meta-analiz” terimini kullandı.

Üç yıl sonra İngiliz doktor ve epidemiyolog Archie Cochrane, sağlık hizmetleri hakkında bilinçli kararlar vermek isteyen kişilerin mevcut kanıtların güvenilir incelemelerine hazır erişimlerinin olmadığı gerçeğine dikkat çekti.

1980’lerde meta-analiz tıpta, özellikle kardiyovasküler hastalık, onkoloji ve perinatal bakım alanlarında giderek daha popüler hale geldi. Epidemiyolojik çalışmaların meta-analizi ve “çapraz tasarım sentezi”, gözlemsel verilerin randomize klinik çalışmaların meta-analizlerinden elde edilen sonuçlarla entegrasyonu da savunuldu. 1990’larda Cochrane Collaboration’ın kuruluşu, çoğu bu çalışmada belgelenen çok sayıda gelişmeyi kolaylaştırdı.

Neden Sistematik İncelemelere İhtiyacımız Var?

1981 yılında miyokard enfarktüslü bir hasta

1980’lerin başında, komplike olmayan bir miyokard enfarktüsü geçiren bir hastanın taburcu edilmesi tartışılırken olası bir senaryo şöyledir: hevesli bir genç doktor, hastaya gelecekteki bir kardiyak olayın ikincil önlenmesi için bir beta bloker alıp almayacağını sorar. Bir dakikalık saygı duruşundan sonra danışman, bunun Perşembe günü Journal Club’da ayrıntılı olarak tartışılması gereken bir soru olduğunu belirtiyor.

Genç doktora (şimdi soruyu sorduğuna pişman olan) ilgili literatürü bir araya getirmesi ve sunması söylenir. Kütüphaneye gittiğinde akşam geç oldu. MEDLINE araştırması dört klinik araştırmayı tanımlar.23–26 Doktor, bu denemelerin sonuçlarını gözden geçirirken, onları oldukça kafa karıştırıcı ve çelişkili bulur.

Danışmanı, yayınlanan araştırmaların büyük bir kısmının, bireysel çalışmaları takip etmeyi ve eleştirel olarak değerlendirmeyi imkansız hale getirdiğine dikkat çekiyor. İyi bir inceleme makalesi önerir. Kütüphaneye döndüğünde genç doktor BMJ’nin 1981’de “Düzenli İncelemeler” bölümünde yayınladığı bir makale bulur.

Genç doktor rahatladı. Derleme makalesinin bulgularını sunar, Journal Club tam bir başarıdır ve hasta beta bloker olmadan taburcu edilir.

Doküman analizi örneği
Anlatı analizi nedir
Doküman incelemesi aşamaları
Doküman analizi yöntemi kullanılan bir çalışma
Döküman analizi yöntemi nedir
Döküman analizi nedir
Anlatı araştırması örnekleri
Döküman analizi nasıl yapılır

Anlatı İncelemeleri

Geleneksel anlatı incelemelerinin, sistematik incelemelerin üstesinden gelebileceği bir takım dezavantajları vardır. Birincisi, klasik inceleme özneldir ve bu nedenle yanlılığa ve hataya eğilimlidir. Mulrow, 1980’lerin ortalarında önde gelen genel tıp dergilerinde yayınlanan 50 derlemeden 49’unun bilginin kaynağını belirtmediğini ve çalışmaların metodolojik kalitesinin standart bir değerlendirmesini yapmada başarısız olduğunu gösterdi.

Genç doktorumuz aynı konuda aynı yıl Avrupa Kalp Dergisi’nde yayınlanan başka bir incelemeye başvurabilirdi. Bu derleme, “bir enfarktüsten kurtulan hastaları timolol ile tedavi etmenin tamamen makul göründüğü” sonucuna varmıştır. Resmi kuralların rehberliği olmadan, gözden geçirenler kaçınılmaz olarak ne tür çalışmaların dahil edilmesinin uygun olduğu ve sağladıkları nicel kanıtların nasıl dengeleneceği gibi temel konular hakkında fikir ayrılığına düşeceklerdir.

Yazarın görüşünü destekleyen çalışmaların seçici olarak dahil edilmesi yaygındır. Bu, klinik araştırmaların atıf sıklığının onların sonuçlarıyla ilişkili olduğu ve hakim görüşe uygun çalışmaların destekleyici olmayan çalışmalardan daha sık alıntılandığı gözlemiyle gösterilmektedir.

Bir dizi çalışma toplandıktan sonra, sonuçları gözden geçirmenin yaygın bir yolu, bir konunun çeşitli yönlerini destekleyen araştırmaların sayısını saymak ve en çok oyu alan görüşü seçmektir. Bu prosedür, örneklem büyüklüğünü, etki büyüklüğünü ve araştırma tasarımını göz ardı ettiği için açıkça yanlıştır.

Bu nedenle, geleneksel yöntemleri kullanan gözden geçirenlerin genellikle zıt sonuçlara1 varması ve küçük ama potansiyel olarak önemli farklılıkları gözden kaçırması pek şaşırtıcı değildir. Tartışmalı alanlarda, belirli bir kanıt bütününden çıkarılan sonuçlar, mevcut verilerden çok, gözden geçirenin uzmanlığıyla ilişkilendirilebilir.

Sistematik incelemeler, ilgili tüm çalışmaları sistematik olarak belirleyerek, inceleyerek, tablo haline getirerek ve belki de bütünleştirerek, orijinal araştırma, klasik incelemeler ve editoryal yorumlar aynı fikirde olmadığında belirsizlikleri çözmeye yardımcı olabilecek daha objektif bir değerlendirmeye izin verir.

Tek bir çalışmanın sınırlamaları

Tek bir çalışma, iki terapinin etkilerinde ilgili olsa da mütevazı bir farkı tespit etmekte veya kesin olarak hariç tutmakta genellikle başarısız olur. Bu nedenle, bir deneme, gerçekte böyle bir etki varken, yanlış bir negatif sonuç üretebilirken, istatistiksel olarak anlamlı bir tedavi etkisi göstermeyebilir. Deneysel ve kontrol tedavisi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığını bildiren klinik araştırmalara ilişkin bir inceleme, sağlık hizmeti araştırmalarında yanlış negatif sonuçların yaygın olduğunu göstermiştir: klinik olarak anlamlı bir sonuç farkı için, deneme boyutu göz önüne alındığında bu etkiyi kaçırma olasılığı 20’den büyüktü. 

Benzer şekilde, şizofreni tedavisiyle ilgili 1941 araştırmalarının yakın tarihli bir incelemesi, önemli bir gelişmeyi tespit etmek için sadece 58 (%3) çalışmanın yeterince büyük olduğunu gösterdi. Bu nedenle, araştırmalara dahil edilen hasta sayısı genellikle yetersizdir ve bu durum son yıllarda çok az değişmiştir.

Ancak bazı durumlarda gerekli örneklem büyüklüğüne ulaşmak zor olabilir. Örneğin, miyokard enfarktüsünden ölüm riskini %10 azaltan bir ilaç, yalnızca Birleşik Krallık’ta her yıl binlerce ölümü geciktirebilir. Böyle bir etkiyi %90 kesinlik ile tespit etmek için her tedavi grubunda on binden fazla hastaya ihtiyaç duyulacaktır.

The post Anlatı İncelemeleri – Ödev Hazırlatma – Tez Yazdırma – Proje Yaptırma Fiyatları – Ödev Örnekleri – Ücretli Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).

Bu bölüm, çalışma sonuçlarını çalışmalar arasında entegre etmek için 10 farklı yöntemi sunar ve tartışır. Bu yöntemler, incelenen çalışmalardan ihtiyaç duyulan bilgilerin çıkarılmasında yaklaşık etkinlik sırasına göre (en azdan en çok etkiliye) sunulur ve tartışılır. Bu yöntemleri uygulamak için mevcut bilgisayar programları bu bölümün sonunda tartışılmaktadır.

Geleneksel Anlatı Prosedürü

En eski prosedür anlatı incelemesidir. Anlatı incelemesi “edebi”, “nitel”, “niceliksel olmayan” ve “sözel” olarak tanımlanmıştır. Bu prosedürde, gözden geçiren kişi her çalışmada rapor edilen sonuçları gerçek değerinden alır ve bulguları uzlaştıran kapsayıcı bir teori bulmaya çalışır. Yorumlanacak az sayıda çalışma varsa, bu entegrasyon mümkün olabilir.

Bununla birlikte, çalışmaların sayısı büyükse (50 ila 1.000), çalışmalar tasarım, ölçümler vb. açılardan neredeyse hiçbir zaman tam olarak karşılaştırılabilir olmayacaktır ve bulgular tipik olarak çalışmalar arasında görünüşte tuhaf şekillerde farklılık gösterecektir. Sonuç olarak, bilgi işleme görevi insan zihni için çok yorucu hale gelir. Sonuç genellikle üç sonuçtan biridir.

İlk olarak, sonuç “çalışmaların sözlü özetlerinin baş döndürücü listelerde sıralandığı yerde yaya incelemesi” olabilir. Yani, gözden geçiren kişi bulguları çalışmalar arasında birleştirmeye bile çalışmayabilir. İkincisi, gözden geçiren kişi, vardığı sonuçları çalışmaların sadece küçük bir alt kümesine dayandırarak bütünleştirme görevini basitleştirebilir. Gözden geçirenler, tasarım veya analiz açısından eksik olduğu için mevcut çalışmaların birkaçı hariç hepsini sıklıkla reddeder ve ardından “konunun gerçeği olarak kabul edilebilir bir veya iki çalışmayı ilerletir”.

Bu yaklaşım, haksız yere çok fazla bilgi israfına neden olur ve ayrıca, sonuçları temsili olmayan çalışmalara dayandırabilir. Üçüncüsü, gözden geçiren kişi, bulguları tüm çalışmalar arasında zihinsel olarak bütünleştirme görevini gerçekten deneyebilir ve yeterli bir iş yapamayabilir. Cooper ve Rosenthal (1980), incelenen çalışmaların sayısı yedi kadar az olduğunda bile, anlatı-söylemsel yöntemleri kullanan hakemlerin ve nicel yöntemleri kullanan hakemlerin farklı sonuçlara ulaştığını göstermiştir.

Geleneksel Oylama Yöntemi

Geleneksel oylama yöntemi, gözden geçirenin üzerindeki bilgi işleme yükünü hafifletmek için geliştirilen ilk tekniklerden biriydi. En basit haliyle, yalnızca önemli ve önemsiz bulguların bir tablosundan oluşur. Light ve Smith (1971) bu yaklaşımı şu şekilde tanımlamıştır:

Bir bağımlı değişkene ve ilgili belirli bir bağımsız değişkene ilişkin verileri olan tüm çalışmalar incelenir. Üç olası sonuç tanımlanmıştır. Bağımsız ve bağımlı değişken arasındaki ilişki ya önemli ölçüde pozitif, önemli ölçüde olumsuzdur ya da her iki yönde de anlamlı bir ilişki yoktur.

Bu üç kategorinin her birine düşen çalışmaların sayısı daha sonra basitçe hesaplanır. Çok sayıda çalışma bu üç kategoriden birine girerse, daha azı diğer ikisine düşerse, model kategorisi kazanan olarak ilan edilir. Bu model sınıflandırmasının daha sonra bağımsız ve bağımlı değişken arasındaki gerçek ilişkinin yönüne ilişkin en iyi tahminleri verdiği varsayılır.

Oylama yöntemi bazen çalışma sonuçlarının bağıntılarını belirleme girişiminde de kullanılır. Örneğin, eğitim yöntemi A’nın eğitim yöntemi B’ye göre daha üstün olduğu çalışmaların oranı erkekler ve kadınlar için karşılaştırılabilir.

Yorumlayıcı fenomenolojik analiz
Fenomenolojik araştırma örneği
Fenomenolojik analiz nedir
Fenomenolojik yaklaşım PDF
Anlatı araştırması nedir
Eğitimde fenomenolojik yaklaşım
Anlatı araştırması örnekleri
Klasik anlatı sineması özellikleri

Bu yönteme dayalı bir inceleme örneği Eagly’dir (1978). Oylama yöntemi, yalnızca küçük etki büyüklükleri gösterebilen büyük örneklemli çalışmalar lehine önyargılıdır. Örneklem büyüklüğündeki varyasyonun anlamlılık düzeylerinin yorumlanmasında sorunlara neden olmadığı ve oylama yönteminin doğru bir şekilde bir etkinin var olduğu sonucuna götürdüğü durumlarda bile, etkinin büyüklüğüne ilişkin kritik soru hala yanıtsız kalmaktadır.

Ancak oylama yöntemiyle ilgili en önemli sorun, yanlış sonuçlara yol açabilmesi ve vermesidir. Bir örnek düşünün. 144 çalışmanın meta analizine dayanarak, Pearlman, Schmidt ve Hunter (1980), genel zeka ile büro işinde yeterlik arasındaki korelasyonu .51 olarak buldular. Diğer bir deyişle, başvuran nüfusun tamamı kullanılarak mükemmel bir çalışma yapılsaydı ve tamamen güvenilir bir iş yeterliliği ölçüsü olsaydı, o zaman ölçülen zeka ve performans arasındaki korelasyon .51 olurdu.

Ancak adaylardan yeterlilik ölçütleri alınamamakta; performans sadece işe alınanlar üzerinde ölçülebilir. Çoğu kuruluş, başvuranların yarısından daha azını işe alır. İşe alınanların istihbarat dağılımının ilk yarısındaki kişiler olduğunu varsayalım. Ardından, aralıktaki kısıtlama nedeniyle, test ve performans arasındaki korelasyon .51 yerine yalnızca .33 olacaktır.

Ayrıca, iş performansının mükemmel ölçümlerini elde etmek de imkansızdır. Tipik olarak, mümkün olan en iyi ölçü, kişinin işini değerlendirecek kadar iyi bilen tek denetçinin değerlendirmesidir. Viswesvaran, Ones ve Schmidt’in (1996) incelemesine göre, çok maddeli bir derecelendirme ölçeği kullanan tek bir süpervizör tarafından yapılan bir derecelendirmenin değerlendiriciler arası ortalama güvenirliği .50’dir.

Bu, test ve performans arasındaki korelasyonun (.50)1/2(.33) = .23’e düşeceği anlamına gelir. Temelde ρxy = .23 olan bir popülasyon korelasyonu ile, bir dizi çalışmadaki ortalama istatistiksel güç kolayca .50’den az olabilir. 45 olduğunu varsayalım. Daha sonra, beklentiyle, çalışmaların %55’i -çoğunluk- anlamlı bir ilişki bulamayacaktı ve geleneksel oylama yöntemi, ilişkinin her çalışmada ρxy = .23 olmasına rağmen, yanlış bir şekilde hiçbir ilişki olmadığı sonucuna varacaktı.

Hedges ve Olkin (1980), gerçek bir etki varsa, ortalama istatistiksel gücün yaklaşık .50’den az olduğu herhangi bir çalışma grubunda, çalışma sayısı arttıkça oylama yöntemini kullanarak yanlış bir sonuca varma olasılığının arttığını göstermiştir. . Yani, ne kadar çok veri incelenirse, verilerin anlamı hakkında yanlış bir sonucun kesinliği o kadar artar.

Bu nedenle, geleneksel oylama yöntemi, istatistiksel ve mantıksal olarak ölümcül şekilde kusurludur. Oylama yöntemini kullanan hakemlerin tipik sonucu, araştırma literatürünün içler acısı bir durumda olduğudur. Bazı araştırmacılar sonuç alır; diğerleri yapmaz. Bazen belirli bir araştırmacı önemli sonuçlar alır, bazen almaz. Bu gözden geçirenler neredeyse her zaman daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğu sonucuna varırlar ve daha iyi araştırma tasarımları, daha iyi deneysel kontroller, daha iyi önlemler vb. için çağrılar yaparlar.

The post Geleneksel Anlatı Prosedürü – Meta-Analiz Ödevleri – Meta-Analiz Alanında Tez Yaptırma – Meta-Analiz Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).